Πέμπτη, Οκτωβρίου 07, 2010

Λογότυπα ΠΑΤΑΚΗ στα σχολικά βιβλία



Όπως διαβάζουμε στα Νέα η εργοδότρια της Θάλειας Δραγώνα κ. Διαμαντοπούλου είπε για τα σχολικά βιβλία: «Τα βιβλία του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος εκδίδονται από το υπουργείο Παιδείας και την ευθύνη τους έχει το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο».
Σύμφωνα με την εφημερίδα η κατηγορηματική τοποθέτησή της υπουργού (και ενίοτε πανελίστριας της Bilderberg) έχει να κάνει με:
«την πρόθεση της Εκκλησίας να τεθούν στο μικροσκόπιο ειδικής επιτροπής τα σχολικά βιβλία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς οι ιεράρχες ισχυρίζονται ότι έχουν εντοπίσει «σημάδια αποχριστιανοποίησης» σε αυτά».
Παρόλο που η κυρία Διαμαντοπούλου είναι μέλος της κυβερνητικής οργάνωσης "λεφτά ΗΠΑρχουν", ας την πιστέψουμε αλλά ας μας επιτρέψει μια απορία.
Αφού «Τα βιβλία του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος εκδίδονται από το υπουργείο Παιδείας και την ευθύνη τους έχει το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο»... τότε γιατί διαφημίζονται στις σελίδες τους εκδοτικοί οίκοι όπως ο Πατάκης και για ποιο λόγο η συγγραφή τους ανατίθεται σε ιδιώτες και όχι στους εκπαιδευτικούς που διαθέτει το μισθολόγιο του υπουργείου;
Από που κι ως που οφείλει το ελληνικό κράτος να τοποθετεί μεγάλες λογοτυπάρες εκδοτικών οίκων στις πρώτες σελίδες των βιβλίων;
Αν ευκαιρεί η εργοδότρια της κ. Δραγώνα ας μας απαντήσει.

Υπόθεση Σιμπέλ Μουσταφάογλου


Η κ. Σιμπέλ Μουσταφάογλου ήταν υποψήφια με το ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές. Την παρουσίασε ο ίδιος ο νυν πρωθυπουργός. Τώρα θέτει υποψηφιότητα, ως Τουρκάλα, για την δημαρχία Κομοτηνής με αμιγώς μειονοτικό συνδυασμό που θα "γίνει μια γροθιά" για τα δικαιώματα της "τουρκικής" μειονότητας. Το ΠΑΣΟΚ δεν την έχει διαγράψει. Τον καθηγητή Μητρόπουλο που συνεργάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ για την διεκδίκηση της περιφέρειας Αττικής τον διέγραψαν. Όλοι κάνουν το κορόιδο για το ζήτημα και προσποιούνται ότι δεν είδαν και δεν άκουσαν. Τόσο άξιοι υπερασπιστές της εθνικής ακεραιότητας.

Κυριακή, Οκτωβρίου 03, 2010

55 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Έλληνα Αλέξανδρου Παπάγου

Αύριο συμπληρώνονται 55 χρόνια από τον θάνατο μιας μεγάλης μορφής της Ελλάδας. Του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου. Του ήρωα των Ιωαννίνων, του αρχιτέκτονα του ελληνοϊταλικού πολέμου, του εμπνευστή της ανοικοδόμησης της πατρίδας από τα συντρίμμια του Β' Παγκοσμίου και του εμφυλίου. Του αντιστασιακού και διά τούτου δεσμώτη του Νταχάου. Η ιερή μορφή του ξεχασμένη απ' όλους τους ανάξιους επιγόνους της παράταξης που υπηρέτησε με αφοσίωση και σθένος. Ως ελάχιστο φόρο τιμής αναδημοσιεύεται το ιστορικό άρθρο του TIME Magazine, (τεύχος 16ης Δεκεμβρίου 1940 με τίτλο BALKAN THEATRE: Surprise No. 6). Στο εξώφυλλο ο Αλ. Παπάγος.


The Greeks poured on. Pushing northward to Porto Edda, they crossed the marshes above Lake Butrinto which the Italians had thought were impassable. They waded armpit-deep through icy water, pushing their guns on rafts. They crawled over the mountains from the east, cut the road to Delvino and planted their guns on the heights above Porto Edda. The Italians set the town afire and retired up the coast road, leaving to the Greeks a destroyer (damaged by British bombs) which had taken refuge in the harbor.

Fifteen miles over the hills, the Greeks had taken all the heights surrounding Argirocastro. There the Italians also fired the town and fled up the road toward Tepeleni—harassed by snipers and artillery from the hills above. Before the Italian rear guard of tanks retired, the Greek infantry stormed the town. They dropped from balconies on to the roofs of tanks, threw hand grenades into the openings, jammed the tank-tread mechanisms with their bayonets.

Heroes fight like Greeks from MovieTeller on Vimeo.


In Athens people danced in the street by moonlight, carrying at the head of their procession the victory flag that had been flown on the Parthenon. First Corizza, then Porto Edda, then Argirocastro —the three advance Italian bases in Albania—now side by side over all three flew the double eagle of Albania and the blue and white banner of Greece. The Greeks rejoiced and the world was stunned.

War is always full of surprises, and afterwards the explanation of how they occurred gradually leaks out to the outside world. The first surprise of World War II was the German conquest of Poland in 27 days—explained by the inferior Polish materiel and the rashness of the High Command and the German development of Blitzkrieg tactics with tanks and planes. The second was the swift German conquest of Norway—explained by fifth-column activity and the elaborately daring German plan of invasion. The third was the German sweep through the Low Countries and France, an elaboration of Blitzkrieg tactics with Panzer divisions, planes, parachute troops, deception, fifth columny all used with symphonic mastery.

Even before the third surprise was complete, the fourth surprise had taken place. A British Army of 400,000 men, all but surrounded in Flanders, succeeded in effecting its escape by sea from Dunkirk—explained by dogged British courage, the reckless brilliance of British seamanship, and the ability of the Royal Air Force to maintain local command of the air. The fifth surprise took place no one knew exactly when—when Hitler found his forces unable to undertake a direct assault last summer on Britain herself. The explanation has never been completely given, but it included as its chief ingredients the ability of the R. A. F. to inflict devastating punishment on German daylight bomb ers and to upset German preparations for invasion across the Channel.

But none of these surprises was greater than Surprise No. 6: the ability of ill-armed Greeks to fight off and defeat the well-armed and more numerous Italians.

The methods and the tactics which made this possible were last week becoming apparent. They could be summed up in one military moral : the Greek Army knew how to use what it had. For example, it is said that one bomb tipped the scale at Corizza. Knowing that Italian reserves were being rushed along a certain road, a Greek general sent for some of the few British Blenheims available to him. They arrived in time, knocked out a bridge over which the Italians must pass, machine-gunned the halted column on the far side. Only one of the three Blenheims returned from that foray but the trick was turned.

Little John & the Parrot. Up from Athens last week to assay the situation and decide whether his troops should dig in for the winter pretty soon or try to strike on through, drive the Italians into the Mediterranean before they could poise a counterblow, went the long-nosed, aristocratic Commander in Chief who taught and led the Greek Army: General Alex ander Papagos (paa-paa-gos). Every morning, for two hours at Army Head quarters in Athens, he had conferred intently with Premier General "Little John" Metaxas. His enemies derided General Papagos as "Little John's" Papagei (parrot), overlooking the fact that the relationship between the two men is much like the Foch-Weygand relation: master and disciple.

Dumpy, round-faced Little John, now 69, learned his soldiering in Germany; lean, bat-eared Alexander, 57, learned his at France's Ecole Superieure de Guerre. Both suffered the pangs of Greece's sorry war with Turkey in 1922. Out of that defeat came their resolution to do better another time. Often the loser in one war wins the next (witness France after 1870, Germany after 1918). As Chief of Staff, General Papagos saw to it that Greece's 18-month compulsory training for all males between 21 and 50 was no child's play. King George II, after his restoration in 1935 by a military junta of which Papagos was a member, made the Army popular by insisting on clean barracks. But it was the combined, concentrated brains of Metaxas and Papagos which evolved the mountain strategy and tactics now bearing such startling fruit. Last week Norwegian mountain troops journeyed from Great Britain to get in on the Greek show, and the Swiss applied for permission to come and take notes.

Meticulous is the word for General Papagos. In private life a patrician to his long fingertips, a foppish lover of fine horses and a patron of racing, his lifelong study has been a huge collection of military books. John Metaxas' name went upon the defense system thrown up along the Bulgarian and Yugoslav borders, which were later extended hastily down the Al banian. But in General Papagos' head rests knowledge of every gully and goat track not only in the Greek mountains but far beyond. Like his soldiers, whom amazed correspondents found toiling with out lanterns at midnight to repair bridges, he can thread the Balkans blindfolded.

On occasion he works out each move, for platoons as well as divisions, in minutest detail before ordering it.

Fascist propagandists have insisted that their Greek debacle was caused by the perfidy of Albania and Albion, by "bad luck" (early rains) and by Greek treach ery in being all mobilized and ready in numbers far greater than Italy could get to the front.* The last part of this lame story is obviously untrue, but it may be that behind the beard of many an "Al banian" who incited his comrades' sur render or rebellion grinned the sly face of a British Intelligence operative. But the fact remains that Italy threw into the fight, at the outset, ten full divisions numbering, with supply and labor troops, over 200,000 men, to which two more divisions were added after the going got rough. These included many celeri (mobile) units. At the Pindus passes the invaders were confronted by not more than eight divisions out of the 13, plus one of cavalry, which Greece could mobilize but of which she could equip only ten for fighting. Not even numbers of airplanes made much difference, for Italian planes outnumbered the Greeks (even after the British based squadrons at Larissa, Athens) by at least 500 to 100, new planes versus old. And in artillery the Fascist advantage was estimated at 919 guns to less than 100.

Thermopylae in Reverse. 2,420 years ago, 1,400 Spartans, Thebans and Thespians, occupying a narrow mountain pass above the sea, were surprised from the rear by a large Persian detachment clambering around through the hills. Spartan King Leonidas and his men fought stubbornly for several hours, but all (except the Thebans, who surrendered) were annihilated. The Spartans at Thermopylae were great heroes but they lost the battle.

General Papagos' tactics of 1940 are basically the Persian tactics at Thermopylae and his troops too have repeatedly taken the long, hard way around through the mountains to attack the Italians from behind and above.

With their mechanized equipment, their heavier and more numerous artillery and their larger number of troops, the Italians naturally stuck to the roads, and the roads run through the valleys and the passes. General Papagos made use of the mountains by moving along the heights to outflank the Italians. His infantry, composed of mountaineers — all Greece is mountainous — knew exactly how to get through hills. Everything fitted.

Even the Greek shortage of artillery, particularly heavy guns, was turned to advantage. They dragged their light mountain pieces over rough trails and got into position where they could drop shells on Italians who could not see them. The effectiveness of these tactics was immense. Proud of their artillery, the Greeks thought it was an immense good omen when Përmet fell on the feast day of Saint Barbara, patroness of artillerymen.*

Only of simple equipment — rifles, hand grenades, bayonets — did the Greeks have reasonably adequate supplies, and of these they made the best. Military experts agree that the bayonet and hand-to-hand fighting are out-of-date in modern war, but the Greeks found use for them. Advancing through the mountains, they repeatedly stormed small positions held by Italian detachments who had been sent out to safeguard the flanks of columns on the roads below. Time and again, Greek bayonet and grenade proved conclusive.

The Finnlike toughness of the Greek soldiers was a final factor in what happened. The Italian peasant is not accustomed to a life of luxury, but Greek mountaineers live on even less. They ordinarily subsist on a little cheese, a few olives, goat's milk, a swallow of resinous wine, black bread and a few leeks. To them the hardship of mountain campaigning, far from field kitchens and services of supply, is hardly more than an inconvenience. The evzones or elite guards (who wear khaki kilts in battle, not their white dress fustanella and red pomponned slippers) are chosen for stature, and of them there are five regiments. The rest of the troops are wiry little men, averaging less than 5 ft. 5 in. Observers marveled at their endurance on long night marches up blizzardy mountains, through slushy defiles; their sleeping on cold rocks or in frozen ditches; their unfailing grins and cheery chatter before, during and after battles. In every way the poverty of Greece had given it strength and the Greek Command knew how to capitalize upon it.

The Course of Battle. With the fall of Porto Edda the Italians were left with only three ports to bring troops and supplies into Albania:

>> Valona, a windy harbor with two wharves with shallow draft.

>> Durazzo, a shallow harbor full of shoals, with one good pier.

>> San Giovanni di Medua, a primitive harbor, where ships anchor to a sunken hull.

Between them there is a connecting coast road, but the roads to the battleground (see map p. 29) lead diagonally into the interior with hardly a passable crossroad, so the Italian column operating in each valley is practically isolated from every other column and dependent on one sole route for supply. Greek supplies come up the other end of these roads, but they have some intercommunication via the lateral Corizza-Ioannina road.

Furthermore the Greeks, advancing on the mountain ridges, were in a position to attack the Italian lines of communications broadside on. The extreme Italian left, after yielding Pogradec and retreating up the west shore of Lake Ochrida, was in a particularly awkward position. Greek mules and shock troops pressed simultaneously along the Mokrë Mountain ridge and down the Devoll River Valley to try to cut those lines near Elbasan. Should they succeed, the Italian Ninth Army of the north would be in danger of encirclement, annihilation.

If this took place, the Greeks might be able to drive into the coastal plain. Whether it would profit them to do so will depend on whether the British can lend effective air support to prevent strong Italian reinforcements from being landed.

Whether the Italians will be able to form a strong defense line before they are pushed entirely out of the mountains remains to be seen. Even if they are not able to do so General Papagos may find it wiser to halt his advance on the edge of the higher mountains. In that region he would not lay his armies open to Italian mechanized attack; he might be able to cut the pipeline on which Italy depends for Albanian oil; he would also have strong defensive positions in the mountains; and his army would not be too far extended if the Germans come to the Italians' aid by marching down through Yugoslavia and Monastir to attack his rear.

Scapegoat elected for Mussolini's Albanian fiasco was white-haired, crinkle-eyed Marshal Pietro Badoglio, Chief of the General Staff, universally recognized as Italy's sagest soldier. He had opposed the Greek venture. Germany's Field Marshal Wilhelm Keitel is also said to have opposed the Pindus push, recommended instead a sudden naval encirclement with multiple landing parties, such as Germany sprang on Norway. Being obliged to cons jit Keitel last month, to be told how to retrieve his subordinates' botch of a campaign which he never approved, must have made the 68-year-old Marshal swallow hard. Last week he retired "at his own request" from the service of a Duce whom he once offered to crush as an upstart.

Shoved in to replace Badoglio was Genera Ugo Cavallero, 60, a seasoned soldier, now double-chinned and pince-nezed, whom Mussolini trusted in 1925-28 as Under Secretary of War (Benito was Minister) and builder-upper of the modern Italian Army; again in 1938-39 as Army chief (under the Duke of Aosta) in Ethiopia. General Cavallero's acceptability to the Germans is high. He has had time out from his military career to make a success of running war industries (rubber, planes, steel). Lately he has been chief liaison man with the German General Staff. His promotion and the official fanfare that went with it did not, however, drown out much angry comment by well-beloved old Badoglio's adherents.

Next to go was General ("of the Army for War Merit") Cesare Maria de' Vecchi, Conte di Val Cismon, 56, mighty-mustached Governor of the Dodecanese Islands. One of the original Fascist quad-rumvir— of the 1922 March on Rome, De' Vecchi has even been mentioned as successor to II Duce, but he rated as an administrator rather than a soldier. In his stead, Mussolini appointed lean, hard-boiled General Ettore Bastico, 64, a veteran of the 1911 war with Turkey in which the islands were acquired, veteran also of World War I, Ethiopia, the Spanish Civil War, in which his "volunteers" captured Santander. Cut off from home by the British blockade out of Crete, General Bastico's new berth will not be cushy.

Third to the chopping block was Admiral Domenico Cavagnari, Chief of Staff and Under Secretary of the Navy. If Albania was bad, what has happened to the Italian Fleet is horrible — whittled down in each & every encounter it has had with the British. To replace Cavagnari, Mussolini chose Admiral Arturo Riccardi, with Admiral Angelo Jacchino taking the new post of Commander of the Fleet at Sea.

Meanwhile, not only had Yugoslavia, Bulgaria and Turkey been emboldened (with sardonic Russia's encouragement, too) to stand off the Axis, but the war itself, the Germans' war, was increasingly unpopular in Italy. Last week's war budget of 14,000,000,000 lire with 700,000,000 additional for home relief, is not an immense sum in real money (total: $735,000,000). But it is a lot to a poor country where a soldier's wife gets only 1.20 lire (five cents) per day allowance and bread costs 1.50 lire a pound. General Papagos and the Greeks had not yet won a war, but they had put Mussolini in a difficult spot.

* Greek last week produced photostats of orders allegedly takes from Italian officers, announcing the offensive into Greece on Oct. 26. two days before hostilities were declared.

* Barbara, a beauteous Middle East virgin of the Third Century, was kept in a tower by her stern, heathen father, one Dioscorus. Be fore leaving on a journey, he ordered a bath house for her, with two windows. In his absence, she got the architect to make it three windows. When her father returned, she confessed the three windows were for the Trinity: she had become a Christian. Dioscorus had her tortured, sentenced to die, himself beheaded her. On his way home from court he was struck by lightning, burned to death. Thereafter people, especially gunners and miners, called on Barbara during thunderstorms, fires, explosions.

* The others: the late Italo Balbo and Michele Bianchi, and white-bearded Marshal Emilio De Bono.

Σάββατο, Οκτωβρίου 02, 2010

Αποκάλυψη της Λιάνας Κανέλλη


Έρχεται βαρβάτο και καλοακονισμένο ευρωπαϊκό ψαλίδι στις ελεύθερες γλώσσες.

«Εμείς (οι μουσουλμάνοι) θέλουμε 10 χρόνια για να εδραιωθούμε στην Ευρώπη και σε 20 χρόνια θα είμαστε πλειοψηφία»


Amr Khaled: Αιγύπτιος Μουσουλμάνος ιεροκήρυκας

Είπε: «για εμάς τους μουσουλμάνους, το πιο σημαντικό πράγμα είναι ότι υπάρχουν πολλά εκατομμύρια μουσουλμάνοι στην Ευρώπη και αυτό έχει πολλές επιπτώσεις»
Οι μουσουλμάνοι συνεχώς κάνουν παιδιά, ενώ οι Ευρωπαίοι όχι. Αυτό σημαίνει ότι μέσα σε 20 χρόνια οι μουσουλμάνοι θα είναι η πλειοψηφία στην Ευρώπη, και οι οποίοι θα έχουν μια εξαιρετική επιρροή στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων.
Όλα αυτά κάνουν άλλες ομάδες πολύ θυμωμένες και κρίνουν ότι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Αυτοί είναι οι εχθροί του Ισλάμ, όπως γνωρίζουμε πολύ καλά.

Ο στόχος των εχθρών του Ισλάμ είναι να προωθήσουν 20 με 30 εκατομμύρια μουσουλμάνους έξω από την Ευρώπη, ή να τους προκαλέσουν με ένα τρόπο ώστε να οδηγηθούν στην εξορία.
Προκειμένου να οδηγήσουν τους μουσουλμάνους έξω από την Ευρώπη, οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να έχουν κάποιο πρόσχημα, που θα τους δώσει τη νομιμότητα να το πράξουν.
Ως εκ τούτου, οι λύσεις (των Ευρωπαίων) είναι να συνεχίσουν τις προκλήσεις (έναντι των μουσουλμάνων) και να συνεχίσουν να κάνουν πράγματα που θα προκαλέσουν τους μουσουλμάνους οι οποίοι θα κάνουν λάθη
όπως βομβιστικές επιθέσεις και άλλες ασυνήθιστες απαντήσεις.

Ποια είναι η λύση;
Εμείς (οι μουσουλμάνοι) πρέπει να είναι πολύ ρεαλιστές και θετικοί.
Αυτό που χρειαζόμαστε για να διεισδύσουν (στην κοινωνία), τα πολλά εκατομμύρια των μουσουλμάνων στην Ευρώπη, είναι να αποδείξουν ότι οι μουσουλμάνοι σέβονται και είναι επιτυχημένοι σε όλους τους χώρους. Αυτές είναι οι λέξεις κλειδιά: «Σέβομαι και είμαι επιτυχημένος». Αν οι μουσουλμάνοι διοχετεύσουν την οργή τους που έχουν για να υποστηρίξουν τον Προφήτη και το Ισλάμ και γίνουν «ζωντανές μηχανές προπαγάνδας», όπου ο καθένας θα λέει "είμαι πρεσβευτής του Ισλάμ" και αναλάβουν δράση παντού στη Ευρώπη, σε επιχειρήσεις όπου εργάζονται, σε αθλητικά κλαμπ και σε όλους τους χώρους, όπου ένας μουσουλμάνος μπορεί να επηρεάσει έναν Ευρωπαίο και να συνεχίσουμε να κάνουμε τόσα πολλά μωρά.
Αυτό θα καταστρέψει τα πλάνα τους και οι μουσουλμάνοι θα παραμείνουν στην Ευρώπη.
Και εμείς (οι μουσουλμάνοι) πραγματικά, έχουμε ανάγκη δέκα χρόνια, για να κάνουμε την Ευρώπη μουσουλμανική.

Από το olympia.gr

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 29, 2010

Rolex, ψήφο και τιράντα


Ωραία η ζωή για τον υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη. Ρολεξάκι χρυσό στο χέρι, καβάλα στη Yamaha αλλά δίχως κράνος. Ποιος τον χ@ζει το νόμο τώρα; Who gives a flying cock about the Greek ΚΟΚ; Πάντως είναι κρίμα για έναν υποψήφιο δήμαρχο να δίνει το κακό παράδειγμα σε μια χώρα όπου χάνονται τόσες ζωές ανθρώπων σε τροχαία. Η φωτογραφία δεν είναι "παπαρατσίστικη". Προέρχεται από το λογαριασμό του δημοτικού συνδυασμού του κ. Μπουτάρη στο Flickr. Παλαιότερα τα ΜΜΕ είχαν κράξει τον Ψωμιάδη για το κράνος (δικαίως) κι εκείνος παραδέχθηκε το λάθος του. Πριν λοιπόν βάλει τσοντούλες στο δημοτικό τηλεοπτικό σταθμό ας κάνει και μια ημερίδα για την οδική ασφάλεια ο επιφανής Θεσσαλονικεύς.

Επιτυχές το πείραμα για τον εντοπισμό ψευδονίων

Αίθουσα Ολομέλειας, Βουλή, 15 Φεβρουαρίου 2008

ΠΑΣΟΚ — Ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στην προ Ημερησίας Διατάξεως συζήτηση σε επίπεδο Αρχηγών Κομμάτων, με θέμα το Ασφαλιστικό Σύστημα



"Εγγυόμαστε, ότι δεν θα αυξηθούν τα όρια ηλικίας και δεν θα μειωθούν οι συντάξεις. Το ΠΑΣΟΚ, θα συνεχίσει να αγωνίζεται στη Βουλή και σε όλα τα μέτωπα της κοινωνίας. Για να ανατρέψουμε, μαζί με τους πολίτες, την νεοσυντηρητική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, που υποθηκεύει την κοινωνική συνοχή. Για την αυριανή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τέτοιες αντί -ασφαλιστικές ρυθμίσεις, θα είναι σαν να μην έγιναν ποτέ."

Σκεφτείτε να μην είχαν εγγυηθεί....
Από το http://exomatiakaivlepo.blogspot.com

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 27, 2010

Κόμμα Ντόρας ante portas


Η κ. Μπακογιάννη δήλωσε στον Νίκο Χατζηνικολάου ότι όντως θα κάνει κόμμα! Αναμενόμενο είναι ότι στην Καλλικρατική περιφέρεια Mordor και στον ιστορικό δήμο Τρανσυλβανίας οι εκλεκτοί της θα βγαίνουν από τον πρώτο γύρο! Η Ρηγίλλης σε μια πρώτη αντίδραση επιστράτευσε στο επιτελείο της τον εγγονό του Βαρώνου Βαν Χέλσινγκ. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες. Θα σας κρατούμε διαρκώς ενήμερους.

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 26, 2010

Ο Jean-Claude Trichet περιγράφει την παγκόσμια διακυβέρνηση του ΓΑΠ


Ομιλία του ευρωτραπεζίτη Τρισέ στο Council on Foreign Relations (CFR)στις 26-04-2010 (η εισήγηση του καλού ανθρώπου ξεκινάει στο 4' 15''). Το CFR είναι μια δεξαμενή σκέψης που χρηματοδοτεί η οικογένεια Ροκφέλερ και αποτελεί έναν συμπληρωματικό -άλλοι λένε ανταγωνιστικό- θεσμό της Λέσχης Bilderberg. Είναι αυτός ο οργανισμός που εκδίδει το γνωστό περιοδικό Foreign Affairs όπου ο διαβόητος Κίσσινγκερ τυπώνει μερικές από τις μαύρες προφητείες του για τη μοίρα των λαών. Ήταν δυνατόν ο ΓΑΠ να αγνοήσει τα τεκταινόμενα και την επιτάχυνση των διαδικασιών της "παγκόσμιας διακυβέρνησης"; Διόλου. Γι' αυτό και μας ζαλίζει με την υπερατλαντική του καραμέλα.
Για περισσότερες πληροφορίες υπάρχει το site του CFR...

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 25, 2010

Bravo Yorgos


Δείτε με προσοχή το βίντεο κι ύστερα διαβάστε το άρθρο από τον Παρατηρητή της Θράκης

«Πρώτο βήμα» προς το… χιούμορ
Με πρωταγωνίστρια τη Σιμπέλ Μουσταφάογλου


Ένα από τα ωραιότερα «χάπενιγκς» μας επεφύλασσαν τινές εκ των θεσμικών της τουρκόφωνης μειονότητας, έναν και κάτι μήνα πριν τις εκλογές του «Καλλικράτη». Απελευθερωτικό βέβαια για την τοπική κοινωνία, γιατί μέσω του συγκεκριμένου «θεατρικότατου» δρωμένου υπεισέρχεται στην κοινή μας ζωή το χιούμορ, και μάλιστα από παράγοντες που θέλουν να περιβάλλονται από σοβαρό ως προς την ισονομία –ισοπολιτεία μανδύα, προτάσσοντες ήρωες και φυσιογνωμίες που προκύπτουν από το απώτατο παρελθόν. Έχοντας όμως εννοήσει ότι η ίδια η ζωή και η κοινωνία τους ξεπέρασε, σωστά πράττοντας, έδωσαν τη χθεσινή «χιουμοριστική παράσταση», θέτοντας την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα της περιοχής μας εμπρός σε νέα δεδομένα, αφού ουσιαστικά, μέσω του χιούμορ και της αυτοδιάψευσης της επικεφαλής τους, είπαν οριστικά αντίο στους παραδεδομένους μέχρι τώρα, εθιμικούς τους ρόλους.

Όχι ένα αλλά 1000 τα βήματα προς την ισότητα

Ας πάρουμε όμως τα στοιχεία του «χάπενιγκ» από την αρχή, αιτιολογώντας πολιτικά την αξιολόγησή μας ότι όντως το χιούμορ υπεισέρχεται καταλυτικά και αναζωογονεί την κοινωνική μας ζωή.

Το πρώτον και ενδιαφέρον στοιχείο προκύπτει από την επικεφαλής του Συνδυασμού την κ. Σιμπέλ Μουσταφάογλου, η οποία εξαγγέλλει τον Συνδυασμό «Πρώτο Βήμα προς την ισότητα», έχοντας η ίδια υπάρξει οκτώ συναπτά έτη νομαρχιακή σύμβουλος και έχοντας διατελέσει υποψήφια ευρωβουλευτής του ΠαΣοκ!!! Ποια πρώτα βήματα λοιπόν όταν η ίδια, η κοινωνία της Ροδόπης, οι πολιτικοί της ταγοί, το ΠαΣοΚ τής έχει δώσει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει σε δέκα χρόνια 1000 βήματα μαζί, και όταν μια σειρά εξαιρετικών τούρκικης καταγωγής συμπολιτών είναι, εδώ και μια εικοσαετία το λιγότερο, ήδη ενταγμένοι στην εξυπηρέτηση των πολιτικών μας θεσμών, υπηρετώντας τους με αξιοσύνη, ακεραιότητα και αφοσίωση;

Ποιο ακριβώς πρώτο βήμα εξαγγέλλει λοιπόν η αγαπητή κυρία Μουσταφάογλου και προς τι, εκτός από αυτό της αυτοκατάργησής της και της ένταξής της σε μια ελάσσονα πορεία ντόπιων πολιτικών που θεώρησαν την πολιτική μετερίζι και βήμα να αξιοποιούν κάθε φορά την ευκαιριακότητα της στιγμής, εν είδει σταρ του σινεμά που είναι απαραίτητο να αλλάζουν μακιγιάζ, εμφάνιση και κοστούμια εν όψει της ανανέωσης της εικόνας τους και της παραμονής τους στην επικαιρότητα;

Άγνοια των αλλαγών και της απαίτησης για ευθύνη

Το ζήτημα είναι βέβαια ότι μέχρι χθες η Ροδόπη παρείχε ευκαιρίες σε εύκολες και ευκαιριακές λύσεις, προσέφερε διάφορα στασίδια όπου κάποιος μπορούσε να αποθέσει τη δυσαρέσκειά του, περνώντας από τη μια πλευρά στην άλλη. Θεωρώντας ότι η κοινωνία της Ροδόπης, που τους περιλαμβάνει όλους ελληνικής, τούρκικης, πομάκικης και τσιγγάνικης καταγωγής, είναι ακόμη ανώριμη και συγχωρεί καπρίτσια και ευκολίες. Τα πράγματα έχουν αλλάξει όμως σταδιακά τα τελευταία είκοσι χρόνια, κι όποιος δεν το έχει κατανοήσει αυτό μπορεί, δυστυχώς, να φτιάχνει «χάπενιγκ» όπως το χθεσινοβραδινό.

Χάπενιγκς που δείχνουν να αγνοούν ότι η μειονότητα είναι αμετάκλητα πλέον συνυπεύθυνη για τις τύχες του τόπου μας και αμετάκλητα υποχρεωμένη να χαρίζει στην κοινωνία μας τα καλύτερα πολιτικά της στελέχη, στελέχη ως και αυτά που εργάστηκαν στο παρελθόν και θα εξακολουθήσουν να εργάζονται για το καλό του παρόντος και του μέλλοντος της δικής μας πατρίδας, της Ροδόπης. Εφέτος μάλιστα στα ψηφοδέλτια των συνδυασμών φιλοξενείται σημαντικός αριθμός νέων και ταλαντούχων τούρκικης καταγωγής συμπολιτών, αποδεδειγμένα άξιων που θα πάνε αναμφισβήτητα τον τόπο μας ακόμη περισσότερο μπροστά.

Και ζήτημα αξιών

Με το χθεσινοβραδινό «χάπενιγκ» τίθεται βέβαια και ένα οξύ ζήτημα αξιών, που αφορά κυρίως στην πρωταγωνίστριά του, η οποία με τα … πρώτα βήματά της στην ισονομία δείχνει ότι ουδόλως έχει καταλάβει ότι η Ροδόπη διακατέχεται ακόμη, ως κόσμος, ως λαός, από πολίτες με ηθικές αξίες. Γιατί αν το είχε κατανοήσει, τότε θα μπορούσε να είχε διειδεί την ντροπή, το θυμό και, κυρίως, την απογοήτευση από τις αντινομίες στη συμπεριφορά της από την πλειοψηφία των κατοίκων της Κομοτηνής. Όλων των κατοίκων της, κάθε εθνοτικής καταγωγής. Και επιπλέον θα είχε αποφύγει να υπογράψει την κοινωνική και πολιτική της απομόνωση και περιθωριοποίηση.

… Όπως ο Αλκιβιάδης

Όσο για τα κόμματα και για τους υποψηφίους που ρίχνουν στην πολιτική, λογικό είναι στις επιλογές τους να κάνουν ενίοτε και λάθη, ιδιαίτερα σε μια κοινωνία που είναι ακόμη εν τω γίγνεσθαι και οι παράγοντες που επηρεάζουν συμπεριφορές δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως, αργά όμως αλλά σταθερά αυτοκαθαίρεται από τους «παρένθετους». Οι πορείες των ανθρώπων δεν είναι εξάλλου πάντοτε ευθύγραμμες, και η ελληνική ιστορία και ο Θουκυδίδης από νωρίς φρόντισαν να μας καταστήσουν γνωστές φυσιογνωμίες αντινομικών πολιτικών προσωπικοτήτων, όπως ο ωραίος Αλκιβιάδης με τις πλείστες όσες διαδρομές… Από την Αθήνα στην Σπάρτη και ξανά στην Αθήνα και από εκεί στην Περσία…

Υπάρχουν δυστυχώς και στη ζωή και στην πολιτική αρκετοί τέτοιου είδους χαρακτήρες. Η ζωή εξάλλου και οι πορείες των ανθρώπων δεν δένονται με σκοινιά ούτε οι επιλογές των πολιτικών στηρίζονται σε ορούς αλήθειας. Στο δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής στηρίζονται , στην αξία της προσωπικής ευθύνης αλλά και στον κοινό κώδικα κοινωνικών αξιών, που σαφώς και υφίσταται και «μας πληρώνει» τον καθένα αρμοδίως, και για όσα καλά έχουμε προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο αλλά και για όσα αρνητικά τού φορτώσαμε.


Η Σιμπέλ Μουσταφάογλου επικεφαλής του ανεξάρτητου συνδυασμού

«Πρώτο Βήμα για την Ισότητα» για το δήμο Κομοτηνής

Ρεπορτάζ: Θωμάς Σταμούλης, Μετάφραση από τα τούρκικα: Ονούρ Μουσταφά

Στις 22 Σεπτεμβρίου το απόγευμα δόθηκε η συνέντευξη τύπου του ανεξάρτητου συνδυασμού «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα», σε αίθουσα του ξενοδοχείου Chris & Eve. Η είδηση ήταν ότι ως επικεφαλής του συνδυασμού επιλέχθηκε η Αντινομάρχης Ροδόπης Σιμπέλ Μουσταφάογλου που μέχρι χθες ήταν υποψήφια για το δήμο Ιάσμου. Τη συγκέντρωση χαιρέτισαν ο Επίτιμος Πρόεδρος του συνδυασμού και Πρόεδρος της Ένωσης Τούρκων Δασκάλων Σαμί Τοραμάν, ο Πρόεδρος του κόμματος Φιλίας Ισότητας και Ειρήνης (D.E.P.) Μουσταφά Αλή Τσαβούς, ο Εκλεγμένος Μουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ και η Σιμπέλ Μουσταφάογλου.

Η αίθουσα ήταν γεμάτη από κόσμο και ανάμεσα στους επίσημους προσκεκλημένους ήταν ο Εκλεγμένος Μουφτής Κομοτηνής Ιμπραχήμ Σερίφ, ο Πρόεδρος Ένωσης Τούρκων Ξάνθης Αχμέτ Καρά, οι εκπρόσωποι των Συλλόγων Αποφοίτων της ΕΠΑΘ, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Θρησκευτικών Τζαμιών της Θράκης Σαδίκ Σαδίκ, ο Πρόεδρος της κοινότητας Οργάνης, Μεχμέτ Εμίνογλου, ο πρώην υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ δικηγόρος Ριντβάν Κοτζά Μουμίν, ο υποψήφιος δήμαρχος Ιάσμου Μουσταφά Μουσταφάογλου και πολλοί άλλοι εκπρόσωποι συλλόγων και ιδρυμάτων. Η απουσία των βουλευτών Αχμέτ Χατζιοσμάν και Τσετίν Μάντατζι, του πρώην βουλευτή Γκαλίπ Γκαλίπ και του Αντινομάρχη Μεχμέτ Ντεβετζίογλου προσέλκυσε την προσοχή του κοινού.

Σαμί Τοραμάν, Επίτιμος Πρόεδρος του συνδυασμού και Πρόεδρος της Ένωσης Τούρκων Δασκάλων

Ο κ. Τοραμάν ευχαρίστησε τους προσκεκλημένους για την συμμετοχή τους στην συνέντευξη τύπου του ανεξάρτητου συνδυασμού «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα» για το δήμο Κομοτηνής, και τόνισε ότι «ως επίτιμος πρόεδρος αυτού του συνδυασμού θέλω να τονίσω ότι αυτός ο συνδυασμός είναι κίνημα όλων και όχι μερικών ατόμων. Αυτός ο συνδυασμός εκπροσωπεί όλη την τουρκική μειονότητα. Πιστεύουμε πως τα συμφέροντα της μειονότητας θα προστατευτούν στο μέγιστο με αυτόν τον συνδυασμό. Γιατί κάναμε αυτόν τον συνδυασμό; Είχαμε την αίσθηση ότι η πλειονότητα αγνοούσε τους φορείς της μειονότητας και για το καλό της περιοχής και του λαού μας, αισθανθήκαμε την ανάγκη να δημιουργήσουμε αυτό το κίνημα. Είμαι από τους πρώτους που έδωσαν την ιδέα για την ίδρυση ανεξάρτητου συνδυασμού που θα αφορά στο δήμο Κομοτηνής. Πρώτα πήγα και μίλησα με τον πρόεδρο του κόμματος Φιλίας Ισότητας και Ειρήνης (D.E.P.) κ. Μουσταφά Αλή Τσαβούς και τον Γενικό Γραμματέα κ. Νετζμί Αμπντουλρεζάκ. Συμφωνήσαμε σε όλα και πήραμε την υποστήριξή τους και τους ευχαριστώ θερμά.

Επίσης, η υποστήριξη και τα λόγια του Προέδρου της Συμβουλευτικής Επιτροπής και Εκλεγμένου Μουφτή Ξάνθης κ. Αχμέτ Μετέ μας έδωσαν θάρρος, τον ευχαριστούμε. Είδαμε αυτό το κίνημα να μεγαλώνει πολύ με το πέρασμα του χρόνου. Με τη στήριξη και εμπιστοσύνη του λαού μας, μπορέσαμε να επιταχύνουμε τις εργασίες του κινήματος. Σε λίγο χρονικό διάστημα θα ανακοινώσουμε ολόκληρη την λίστα του συνδυασμού. Για την ώρα ανακοινώνουμε ότι η κ. Σιμπέλ Μουσταφάογλου θα είναι η επικεφαλής του ανεξάρτητου συνδυασμού «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα» για το δήμο Κομοτηνής. Ευχαριστώ ξανά όλους που στήριξαν το κίνημά μας».

Μουσταφά Αλή Τσαβούς, Πρόεδρος του κόμματος Φιλίας Ισότητας και Ειρήνης (D.E.P.)

Ο κ. Αλή Τσαβούς, αφού ευχαρίστησε όλους τους προσκεκλημένους και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην αίθουσα άρχισε την ομιλία του λέγοντας «Σήμερα 22 Σεπτεμβρίου είναι μια μεγάλη ιστορική ημέρα για την Μειονότητα. Στο μέλλον, αυτοί που θα διαβάζουν τα σημερινά γεγονότα θα μας βλέπουν με μεγάλη εκτίμηση. Ο συνδυασμός «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα» γεννήθηκε εξαιτίας της μεγάλης διαφοράς που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια στα προβλήματα η Μειονότητα. Αυτοί που δεν μπόρεσαν να δουν τη διαφορά κάνουν μεγάλο λάθος. Δεν μπορείτε να αγνοήσετε τη Μειονότητα στη Ροδόπη. Με αυτήν την άγνοια δεν θα μπορέσετε να φθάσετε πουθενά. Εμείς στις ομιλίες μας πάντα ζητάμε ισότητα. Βεβαίως είμαστε υπέρ της φιλίας και της ειρήνης, αλλά και της ισότητας.
Έτσι ο συνδυασμός «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα» θα είναι η φωνή της Μειονότητας στο δήμο Κομοτηνής. Θα γίνει η φωνή των υπηρεσιών και των δικαιωμάτων της που δεν της δόθηκαν μέχρι σήμερα. Εμείς ως κόμμα στηρίζουμε τον συνδυασμό «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα» και θα είμαστε στο πλευρό τους μέχρι το τέλος. Έχουμε ανοιχτές τις πόρτες μας για όλους και από την Μειονότητα και από την Πλειονότητα, αρκεί να βλέπουν τα προβλήματά μας. Θέλω να ευχαριστήσω ξανά τον δάσκαλό μου, την κ. Σιμπέλ και τους εύχομαι επιτυχία στον αγώνα τους».

Αχμέτ Μετέ, Εκλεγμένος Μουφτής Ξάνθης

Ο κ. Μετέ, ευχαρίστησε όλους τους συμμετέχοντες στην αίθουσα και είπε «Αυτός ο συνδυασμός είναι ένα καινούριο κίνημα για την Κομοτηνή. Εύχομαι να βγει σε καλό. Θέλω να διευκρινίσω ότι ο λαός και της μειονότητας και της πλειονότητας, δεν πρέπει να φοβούνται να αγωνιστούν με στόχο την ανάπτυξη αυτής της χώρας. Και οι δυο πλευρές πρέπει να έχουν θάρρος. Όπως υπάρχει αδελφότητα μεταξύ Χριστιανών και Μουσουλμάνων, σε εμάς υπάρχει η αδελφότητα του ‘Αδάμ’. Μπορούμε ενωμένοι να βοηθήσουμε στην ανάπτυξη της χώρας μας. Χρειαζόμαστε όμως να γίνουν θαρραλέα βήματα. Σήμερα, το πρώτο από αυτά τα θαρραλέα βήματα γίνεται εδώ στη Κομοτηνή. Πιο πριν είχε γίνει και στη Ξάνθη και είχε ως αποτέλεσμα να ορισθεί αντιδήμαρχος από την τουρκική μειονότητα κάτι που δεν έγινε μέχρι τώρα.

Η κ. Μουσταφάογλου είναι η κατάλληλη για το δήμο Κομοτηνής και το έχει αποδείξει αυτό στα χρόνια υπηρεσίας της στη νομαρχία. Πιστεύω ότι όλος ο λαός, αυτοί που υπερασπίζονται τα δικαιώματα όλων και από τη μειονότητα και από την πλειονότητα θα στηρίξουν αυτόν τον συνδυασμό. Κανείς δεν πρέπει να φοβάται από τέτοιους συνδυασμούς, γιατί ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα και στη δημοκρατία είναι ό,τι καλύτερο να υπάρχουν τέτοιοι συνδυασμοί. Εύχομαι επιτυχία σε όλους σας».

Σιμπέλ Μουσταφάογλου, Επικεφαλής του συνδυασμού και Αντινομάρχης

Η Σιμπέλ Μουσταφάογλου, αφού ευχαρίστησε όλους τους προσκεκλημένους και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που συμμετέχουν συνέχισε την ομιλία της λέγοντας «Αρχικά θα ήθελα να συγχαρώ τον αξιότιμο Πρόεδρο της Ένωσης Τούρκων Δασκάλων Σαμί Τοραμάν, για τις αξιόλογες προσπάθειες στη ίδρυση του Ανεξάρτητου Συνδυασμού που παρουσιάζουμε σήμερα. Είναι ο επίτιμος πρόεδρός μας. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Μειονότητας κ. Αχμέτ Μετέ, τον Εκλεγμένο Μουφτή Κομοτηνής κ. Ιμπραχήμ Σερίφ, τον Πρόεδρο του κόμματος Φιλίας Ισότητας και Ειρήνης (D.E.P.) κ. Μουσταφά Αλή Τσαβούς και όλο το διοικητικό συμβούλιο, όλους τους προέδρους και εκπροσώπους των μειονοτικών συλλόγων και οργανισμών, τους συνεργάτες μου, που είναι για πολλά χρόνια στην τοπική αυτοδιοίκηση, τον κ. Ριντβάν Κοτζά Μουμίν και την κ. Νετζλά, όλους τους δασκάλους και θρησκευτικούς λειτουργούς, τον ανεξάρτητο συνδυασμό της Ξάνθης, το Σύλλογο Αποφοίτων της ΕΠΑΘ και όλους τους φίλους βρίσκονται σήμερα εδώ για να εκφράσουν την συμπαράστασή τους.

Η παρουσία σας μας δίνει δύναμη και αντοχή. Χαιρόμαστε που δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτό το δρόμο και έχουμε μαζί μας όλους τους φορείς της τουρκικής μειονότητας. Αυτός είναι ο σκοπός ίδρυσης του ανεξάρτητου συνδυασμού «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα» για το δήμο Κομοτηνής. Είναι η απόδειξη ότι η μειονότητα όταν χρειασθεί μπορεί να γίνει μια γροθιά. Αυτό που μας ενώνει είναι ο κοινός αγώνας μας για το καλό της μειονότητας. Τελευταία ακούγεται συχνά η φράση ότι έχουμε αποκτήσει τα δικαιώματά μας ως πολίτες αυτής της χώρας που είναι η πατρίδα μας. Εμένα και τους συνεργάτες μου, αυτό δεν μας ικανοποιεί. Σε κάθε δημοκρατική χώρα δεν θα έπρεπε να απολαμβάνει κάθε πολίτης ίσα δικαιώματα; Αυτό δεν είναι αυτονόητο; Γιατί τότε κάθε φορά που καλυτερεύουν κάποια πράγματα κάνουμε λόγο για πράγματα που είναι αυτονόητα; Γιατί τα μπερδεύουμε με τα μειονοτικά μας δικαιώματα;

Όπως γνωρίζετε πλησιάζουν οι εκλογές της 7ης Νοεμβρίου. Το σχέδιο Καλλικράτης άρχισε να μπαίνει σιγά-σιγά στη ζωή μας. Στον καινούριο αυτό τρόπο διακυβέρνησης, ποια θα πρέπει να είναι η θέση της τουρκικής μειονότητας; Αυτό θα το αποφασίσει ο λαός μας με την ψήφο του. Όπως αγωνιζόμαστε σε άλλους τομείς καθημερινά, τώρα πρέπει να δώσουμε τον αγώνα μας για την τοπική αυτοδιοίκηση, για να πούμε ότι είμαστε κι εμείς εδώ, χωρίς να στρίψουμε ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Εγώ και οι συνεργάτες μου, κάναμε το πρώτο βήμα ιδρύοντας τον συνδυασμό «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα», πιστεύοντας στις δυνάμεις μας. Τώρα, μαζί με τον λαό μας, να κάνουμε το δεύτερο και το τρίτο βήμα και να περπατήσουμε σε αυτό το δρόμο, ώστε με 5 συνδυασμούς στο δήμο Κομοτηνής, την δεύτερη εβδομάδα να έχουμε διπλή γιορτή, το Κουρμπάν Μπαϊράμ και την σημαντική θέση του συνδυασμού μας στο δήμο Κομοτηνής.

Τελειώνοντας θα ήθελα να πω ότι πρώτη φορά στην ιστορία της μειονότητας γεννιέται ένας συνδυασμός μειονοτικός για το δήμο Κομοτηνής. Ως Σιμπέλ Μουσταφάογλου, θα ήθελα να πω ότι οι πόρτες μας είναι ανοιχτές σε όλους, χωρίς διαχωρισμούς. Θέλω να καλέσω όλους στον συνδυασμό «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα» για να υπερασπισθούμε τα δικαιώματα της τουρκικής μειονότητας στο δήμο Κομοτηνής. Σας ευχαριστώ πολύ».

Συντάκτης:Τζένη Κατσαρή - Βαφειάδη

Chemtrails videos




Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 23, 2010

Chemtrails over Attica II



Εδώ και μερικές ημέρες στους ουρανούς γίνεται πάρτυ. Όλως τυχαίως αυτά τα πάρτυ ψεκασμών επαναλαμβάνονται όποτε αναμένονται κινητοποιήσεις εργαζομένων και άλλων πληθυσμιακών ομάδων. Ίσως να πρόκειται για εξελιγμένες και βελτιωμένες εκδοχές μαζικής "χαϊβανίτιδας" που λέει κι ο Λιακόπουλος. Το καλό είναι ότι τους έχουμε πάρει -πια- χαμπάρι. Οι λήψεις είναι σημερινές, από Μαρούσι.

Η γερμανική εκδοχή του Γαλάτη

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 21, 2010

Μια «Παγκόσμια Διακυβέρνηση» στον ΓΑΠ παρακαλώ!


Ο Γιώργος Παπανδρέου μιλάει στη συνέλευση του ΟΗΕ για το αγαπημένο του θέμα: πόσο πολύ έχουμε ανάγκη από μια «Παγκόσμια Διακυβέρνηση».
We watch George Papandreou speech at the United Nations assembly when he suggests we adopt "Global Governance". New World Order at its worst.

Σκάνδαλο μεγατόνων στην Παιδεία

Πανεπιστημιακός "καταδικάζεται" με επίπληξη(!!!) για διαπιστωμένη σεξουαλική παρενόχληση μαθητή


ΟΛΕΣ ΟΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΕ ΣΠΑΡΤΑΡΙΣΤΟ ΦΕΚ

Το ανεκδιήγητο φύλλο της εφημερίδας της κυβέρνησης φέρει τον αριθμό 584 και δημοσιεύτηκε στις 7 Ιουλίου 2010.

Παραθέτουμε το σκεπτικό της απόφασης ασχολίαστο -έχοντας αφαιρέσει τα ονόματα, για λόγους που όλοι αντιλαμβάνεστε. Αν ανατρέξετε στο link εδώ θα δείτε και τα ονόματα της παντρεμένης καθηγήτριας που πολιορκούσε και χαϊδολογούσε τον μαθητή.

«ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αποφαίνεται ότι, η εγκαλούμενη έχει τελέσει το εξής πειθαρχικό παράπτωμα: Κατά το διάστημα των σχολικών ετών 2004 − 2005 και 2005 − 2006, που δίδασκε ως καθηγήτρια φιλόλογος στο Πειραματικό Λύκειο Ρεθύμνου, προέβη στις εξής πράξεις: «..... Θώπευση των οπισθίων του μαθητή XXXXX
XXXXXXXX και αναφορά της σε αυτό, ενώπιον των μαθητών, εκθειάζοντας εκείνο το σημείο του σώματός του. Ασπασμός ενώπιον των μαθητών στην Τάξη στον μαθητή. Σκηνή ζηλοτυπίας, απόγευμα στο Σχολείο, όπου ανέφερε ότι: «δε θέλω να κοιτάει άλλες ο Γιώργος ΜΟΥ».

Θωπεία στο κεφάλι ενώπιον συμμαθήτριας και ερώτηση: «δεν είναι όμορφος ο Γιώργος ΜΟΥ». Συνεχής αναζήτηση του παιδιού, είτε στο κινητό του, αφού κατείχε τον αριθμό, αλλά και μέσω συμμαθητών, που έστελνε να τον βρουν σε αίθουσες ηλεκτρονικών, εκτός Σχολείου, οσάκις απουσίαζε. Συνάντηση με τον μαθητή στην καφετέρια «Ανατολίτικο» του Ρεθύμνου μετά από δική της πρωτοβουλία, όπου, χάριν αστεϊσμού του αναφέρει ότι θέλει να είναι η πρώτη γυναίκα που θα συνευρεθεί ερωτικά μαζί του και μετά από την άρνησή του, ότι θα τον περιμένει να ενηλικιωθεί. Ενώπιον των συμμαθητών του αγκαλιάζει τον μαθητή και αφού είπε: «ο Γιώργος το μωρουλίνι μου» τον φιλάει στο μάγουλο. Αναφορά στην τάξη, ότι το πιο σέξι σημείο του σώματος του XXXXXXXXX είναι το «κωλαράκι του». Στο χορό της Γ΄
Λυκείου χόρευε και φώναζε ενώπιον όλων: «φέρτε μου το Γιώργο». Διαπραγματευόταν με μαθητές ότι αν τον φέρουν πίσω από το 1ο Λύκειο, που είχε μετεγγραφει, θα τους έβαζε είκοσι. Η συμπεριφορά αυτή έγινε χάριν αστεϊσμού και από επιπολαιότητα, είχε όμως ως συνέπεια να εκτεθεί η εγκαλούμενη στην εκπαιδευτική κοινότητα και στην κοινωνία γενικότερα και να γίνει αντικείμενο δυσμενών σχολίων. Η πιο πάνω διαγωγή της εγκαλούμενης απάδει στην αξιοπρέπεια πανεπιστημιακού λειτουργού και συνιστά έτσι το πειθαρχικό παράπτωμα, που προβλέπεται και τιμωρείται από το άρθρο 326 του ν. 5343/1932.

Και Επιβάλλει στην εγκαλούμενη για το πιο πάνω πειθαρχικό παράπτωμα την ποινή της επίπληξης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Φεβρουαρίου 2010 και δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στις 12 Απριλίου του ιδίου έτους».


Μεγάλο ενδιαφέρον έχει και άλλο σημείο του ΦΕΚ όπου αναφέρεται ότι:

«Η εν γένει συμπεριφορά της απέναντι σε Καθηγητές και μαθητές μαρτυρεί, άνθρωπο με διαταραγμένο ψυχικό κόσμο, μιας και δεν περιεστάλη η εμμονή της απέναντι στον μαθητή ούτε από αίσθηση καθήκοντος, ούτε από ντροπή, ούτε από συμμόρφωση στις υποδείξεις, εννοώντας να κάνει του κεφαλιού της και κατά το δοκούν, βρίζοντας και απειλώντας κατά περίπτωση με επιχειρήματα του τύπου, ότι έχει Διδακτορικό, σύζυγο Πανεπιστημιακό και πολιτικά μέσα».

ΔΥΟ ΑΠΟΡΙΕΣ:

Ο ΑΝΤΡΟΥΛΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΔΡΑ ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΣΤΟΥΣ ΕΝΟΧΛΗΜΕΝΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ;

ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΛΥΠΤΑΝ ΤΗΝ ΑΧΟΡΤΑΓΗ ΜΑΝΤΑΜΙΤΣΑ
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ;

ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ. ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ!


ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ
Όποιος αναδημοσιεύσει την είδηση ας κάνει μια μνεία στην πηγή.

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 19, 2010

Chemtrails over Attica



Ρεσιτάλ ψεκασμών σήμερα. Παρατίθενται ενδεικτικά δύο λήψεις από Μαρούσι.

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 18, 2010

Το κακό είναι ο «ασκητισμός των δυνατών»


Από καταβολής κόσμου και από την πρώτη ημέρα που οι τροφοσυλλέκτες συγκροτήθηκαν σε κοινωνικό σώμα διαμορφώνοντας τις ιεραρχικές τους δομές, οι χαμηλές στιβάδες των «δούλων – δουλοπάροικων – πολιτών – βασιλευομένων» έχουν διαμορφώσει την ακόλουθη αντίληψη: Οι επικεφαλής της πολιτικής εξουσίας είναι διεφθαρμένοι, υποκριτές, σαδιστές, ψυχολογικά ή και ψυχικά διαταραγμένοι, σκληροί και απάνθρωποι. Αυτή η σκέψη μεταφέρεται από γενεά σε γενεά σαν ένα απαράγραπτο κληρονομούμενο στοιχείο και εν πολλοίς συνδιαμορφώνει την στάση των πολλών απέναντι στους λίγους σε όλες τις περιόδους – πλην των κρισίμων. Δηλαδή, οι χαμηλές στιβάδες αναπαράγουν αυτή την σκέψη όταν βρίσκονται στα μεσοδιαστήματα των μεγάλων μεταβολών στην κορυφή της πυραμίδας. Ανάμεσα σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Κατά τη διάρκεια των προεπαναστατικών περιόδων. Στους μεσοπολέμους. Ωστόσο, τις ώρες που οι αιχμές της Ιστορίας έχουν βγει από τα θηκάρια τους, την ώρα που οι πολλοί έχουν την ευκαιρία να παρέμβουν και να αλλάξουν τη ρότα του συλλογικού βίου, σημειώνεται η φαινομενική παραδοξότητα της επισφράγισης και της διαιώνισης της αδικίας των ολίγων ισχυρών επί των αναρίθμητων ανίσχυρων. Το είχε διαγνώσει και ο ψευδεπίγραφος εθνάρχης με τα ψήγματα θυμοσοφίας που του είχε προσπορίσει η καταγωγή του: «Τέσσερα χρόνια με βρίζουν κι ύστερα με ψηφίζουν».
Γιατί συμβαίνει αυτό; Ποιος είναι ο μηχανισμός που ενεργοποιεί στο νου και την κρίση των χαμηλών κρίκων της τροφικής και κοινωνικής αλυσίδας να αναπαράγουν ένα εξώφθαλμα άδικο μοντέλο συλλογικού βίου όταν ο χρόνος τους παρέχει την ευκαιρία να το θρυμματίσουν; Γιατί οι μεγάλες επαναστάσεις και οι πολεμικές ανατροπές το μόνο που κάνουν είναι να αφαιρούν την ευκαιρία της εκμετάλλευσης των πολλών από τον Χ και να την προσφέρουν στον Ψ;
Μήπως επειδή οι πολλοί θυματοποιημένοι αναγνωρίζουν έμπρακτα ότι οι λίγοι κακοί, βουλημικοί και διαταραγμένοι της κορυφής είναι στην πραγματικότητα οι «ασκητές» της ισχύος; Κάτι τέτοιο έχει διατυπώσει με την ιδιαίτερη γραφή του πνευματικού του λυκόφωτος ο Φρειδερίκος Νίτσε.
Ιδού τι γράφει στα «Τελευταία Σημειωματάρια» την άνοιξη του 1888, λίγους μόλις μήνες πριν καταρρεύσει σωματικά και πνευματικά (3-01-1889):

Περί του Ασκητισμού των Δυνατών


Καθήκον του εν λόγω ασκητισμού, ο οποίος είναι μόνο μεταβατική εκπαίδευση και όχι στόχος: να ελευθερωθεί κανείς από τις παλιές αισθηματικές παρορμήσεις των παραδοσιακών αξιών. Να μάθει, βήμα-βήμα, πώς να ακολουθεί τον δικό του δρόμο προς το «πέραν του καλού και του κακού».

Πρώτο στάδιο: να αντέχει τις φρικαλεότητες


Δεύτερο, δυσκολότερο στάδιο: να διαπράττει φρικαλεότητες
να αντέχει τις αθλιότητες
να διαπράττει αθλιότητες: συμπεριλαμβανομένου, ως προκαταρκτικής άσκησης: να γίνεται γελοίος, να γελοιοποιείται.

- Να προκαλεί την περιφρόνηση και να διατηρεί παρ’ όλα αυτά απόσταση μέσω ενός (ακατονόμαστου) υπεράνω χαμόγελου.
- Να αναλαμβάνει την ευθύνη για κάμποσα ατιμωτικά εγκλήματα, π.χ. να κλέβει χρήματα, ώστε να δοκιμάζει την αίσθηση ισορροπίας του.
- Για ένα διάστημα, να μην πράττει, να μην μιλά, να μην αγωνίζεται για τίποτε που δεν προκαλεί φόβο ή περιφρόνηση, που δεν εξωθεί τους καθωσπρέπει και τους ενάρετους σε πόλεμο – που δεν τον αποκλείει…
- Να παριστάνει το αντίθετο από αυτό που είναι (ακόμα καλύτερα, όχι το ακριβώς αντίθετο αλλά απλώς κάτι το διαφορετικό: αυτό είναι δυσκολότερο.
- Να ακροβατεί σε κάθε τεντωμένο σκοινί, να χορεύει σε κάθε δυνατότητα: Να στήνει την ιδιοφυΐα του στα πόδια της.
- Κατά διαστήματα να αρνείται – ακόμα και να διαβάλλει– τους σκοπούς του με τα μέσα του.
- Άπαξ και διά παντός, να επιδεικνύει ένα χαρακτήρα ο οποίος αποκρύπτει το γεγονός ότι έχει κανείς πέντε έξι άτομα.
- Να μη φοβάται τα πέντε κακά: τη δειλία, την κακή φήμη, την ακολασία, το ψέμα, τη γυνή.-


Πηγή: «Τελευταία Σημειωματάρια» (εκδόσεις Κέδρος), Σημειωματάριο 15, 117, σελ. 441-442.

Τι μας λέει μεταξύ άλλων ο Τεύτωνας Σαλιέρι του Ηράκλειτου και πολέμιος του Χριστιανισμού; Ότι ο εωσφορικός «ασκητισμός των δυνατών» που μόλις διαβάσατε είναι «μόνο μεταβατική εκπαίδευση και όχι στόχος». Τα πολιτικά πράγματα δίνουν την αίσθηση ότι οι αυτουργοί των ασκητικών ωμοτήτων και διαστροφών που προτείνει ο Νιτσεϊκός μπούσουλας έχουν υιοθετήσει αυτές τις πρακτικές ως στόχο. Δεν είναι έτσι. Αν η κατάσταση είχε παγιωθεί σ’ αυτό το προκαταρκτικό κεφάλαιο δεν θα βλέπαμε να ξεφυτρώνει ο ένας πολιτικός μετά τον άλλον που έχουν την ίδια απαίτηση: απελευθέρωση «από τις παλιές αισθηματικές παρορμήσεις των παραδοσιακών αξιών».
Στα ελληνικά πράγματα δεν σας έρχονται εύκολα συνειρμοί με πρόσωπα που δείχνουν ότι κύριο μέλημά τους είναι η απαλοιφή των παραδοσιακών αξιών από τα κοινωνικά και εθνικά κατάστιχα;
Μην το ψάχνετε άλλο. Δίκιο έχετε. Αυτοί που σκεφτήκατε διαβάζοντας τα νιτσεϊκά μαθήματα που οδηγούν «πέραν του καλού και του κακού» όντως πράττουν και σχεδιάζουν ό,τι έγραφε και ο Νίτσε στα στερνά του…
Οι παραδοσιακές αξίες, ο χριστιανισμός και η διάκριση του καλού και του κακού είναι ο τελικός στόχος των ασκητών της δύναμης.
Σε περίπτωση που παύσουν οι πολλοί να διακρίνουν το καλό και το κακό, είναι πρόδηλο ότι δεν ωφελείται το καλό. Η σύγχυση μεταξύ γέννησης και φόνου ευνοεί τον δολοφόνο όχι τον Δημιουργό, τον Γεννήτορα. Πάνω απ’ όλα, όμως, πλήττει τους θολωμένους νόες που μπλέκονται σε μια ατέρμονη διαδρομή σ’ έναν δαίδαλο που οδηγεί στην αγκαλιά της απώλειας.

Απάντηση, όμως, δεν έχει δοθεί ακόμα. Γιατί οι πολλοί την «χαρίζουν», προσφέρουν αναστολή εκτέλεσης ποινής στους «ασκητές της δύναμης»; Για ποιο λόγο η αδυναμία τους γίνεται τρόπος ζωής; Πώς αναπαράγουν τον κύκλο της αδικίας και θέτουν τον εαυτό τους έρμαιο σε όλους όσοι διαπράττουν φρικαλεότητες, αντέχουν και διαπράττουν αθλιότητες, γελοιοποιούνται, υποκρίνονται, κρύβουν τις πολλαπλές προσωπικότητές τους, κλέβουν και αδρανούν όταν πρέπει να δράσουν;

Η μοναδική απάντηση βρίσκεται στον πλατωνικό μύθο του σπηλαίου (Πολιτεία Ζ). Οι πολλοί είναι αλυσοδεμένοι και ανίσχυροι σ’ έναν ημιφωτισμένο τόπο και πρόθυμοι να πιστέψουν ως αληθείς οντότητες τις σκιές που προβάλλουν οι χειριστές των ειδώλων. Ελάχιστοι κατορθώνουν να βγουν στο φως, σε αληθινά πεδία γνώσης και κατανόησης του περιβάλλοντος και τολμούν να επιστρέψουν στο σκοτεινό δεσμωτήριο για να μιλήσουν στους δεσμώτες για το αγαθό της ελευθερίας και της φωτοδότρας κατανόησης του Όντος που αληθινά υπάρχει.
Η διαφορά μεταξύ της σκιάς και του άπλετου φωτός είναι τόσο χαώδης που οι ανεκπαίδευτοι νόες την κρίνουν αφόρητη, βασανιστική. Απεμπολούν άμεσα την ενσωμάτωσή της στην βιωτή τους και ο αγγελιοφόρος του πραγματικού καταδικάζεται από τους δεσμώτες ως απειλή. Νομίζουν ότι ο φορέας του αληθινού λόγου είναι φορέας εμφύλιας σύρραξης διότι έχουν την ψευδαίσθηση ότι ανήκουν, οι ταλαίπωροι ισοβίτες, στην ίδια ράτσα με τους βασανιστές και δεσμώτες τους.
Συνεπώς, η μοίρα του αγγελιοφόρου η ίδια με εκείνον που την ομηρική εποχή αγαπούσε τον εμφύλιο πόλεμο: «Αφρήτωρ, αθέμιστος, ανέστιός εστιν εκείνος, ος πολέμου έραται επιδημίου, οκρυόεντος» (Ιλιάδα Ι 63).

Όλοι θυμόμαστε τον Άγγελο της Αλήθειας που επισκέφθηκε τον κόσμο μας πριν από δύο περίπου χιλιετίες. Ζωντανή είναι ακόμα η θύμηση της κατάληξής του επί του Σταυρού. Για την Ευρώπη το πέρασμα και οι διδαχές του δεν αποτελούν μόνο μια «παραδοσιακή αξία» αλλά το βασικό συστατικό της ύπαρξης της τελευταίας ηπείρου που μπορεί να αντισταθεί στην παράδοση στις δυνάμεις του Χάους (για τις οποίες μιλάει σοφότατα εδώ και χρόνια ο Μίκης Θεοδωράκης)*.

Αυτή η αξία είναι ο κεντρικός στόχος στον οποίον βάλλουν οι «ασκητές της δύναμης» μέσω των κλοπών, της υποκρισίας, των αθλιοτήτων και των φρικαλεοτήτων που δικαιολογούν με το «ακατονόμαστο υπεράνω χαμόγελο» που σημειώνει ο Νίτσε.

Τι πράττειν; Πώς θα σπάσει ο φαύλος κύκλος της παράδοσης της συλλογικής ζωής στους βουλημικούς «ασκητές» της δύναμης που αυτοσυστήνεται ως «πέραν του καλού και του κακού» με το σόφισμα της αναγκαιότητας; (βλέπε: «αναγκαίο κακό το ΔΝΤ». Από πότε άραγε το κακό είναι αναγκαίο;) Ο Χριστός στο Κατά Ιωάννην έδωσε το κλειδί της απελευθέρωσής μας από τους κατά τόπους και κατά καιρούς δυνάστες μας: Γνώσεσθε την αλήθειαν, και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς.
Τόσο απλή η λύση και τόσο δύσκολο στοίχημα η πραγματοποίησή της…


*Η ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη στην έναρξη της 9ης Συνόδου του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κοινοβουλίου, που πραγματοποιήθηκε στην «Τεχνόπολις» (αμφιθέατρο 9.84)

«Σήμερα είναι φανερό, ότι οι δυνάμεις του Χάους, ισχυρότερες και δολιότερες από ποτέ, έχουν νικήσει κατά κράτος, βυθίζοντας τους λαούς μας σε βαθειά πολύπλευρη κρίση. Τόσο οικονομική όσο και κρίση αξιών. Κρίση Πολιτισμού.

Τα έθνη, οι φυλές, οι κοινωνίες των ανθρώπων έχουν κοινό παρανομαστή τον ενιαίο, όμοιο και ακέραιο άνθρωπο, εκλεκτό της Ζωής και της Αρμονίας. Γι’ αυτό το λόγο οι δυνάμεις του Χάους για να χτυπήσουν τη Ζωή και την Αρμονία από αρχαιοτάτων χρόνων έως σήμερα χρησιμοποιούν βασικά το όπλο των Αντιθέσεων, των διαιρέσεων, των αντιπαλοτήτων, της έχθρας και του μίσους ανάμεσα στους ανθρώπους, τις κοινωνίες και τους λαούς. Τα μέσα που χρησιμοποιούν είναι η βία, η καταπίεση, η εκμετάλλευση του ενός από τον άλλον, η ευτυχία του ενός εις βάρος του άλλου και τέλος η αλληλοεξόντωση και οι πολεμικές συρράξεις...


Ώσπου σήμερα φτάσαμε στην αποκορύφωση των δόλιων δυνάμεων του Χάους με τη δημιουργία ενός διεθνούς Διευθυντηρίου που στηρίζεται σε 4-5 διεθνή κέντρα εξουσίας με επίκεντρο τις ΗΠΑ, στηριγμένα επάνω σε μια πρωτοφανή στρατιωτική δύναμη καταστροφής, καθώς και σε τεράστια οικονομικά μέσα καταστολής και επιβολής. Με εκτελεστικά όργανα τον Στρατό και τις Τράπεζες επιβάλουν επίμονα και συστηματικά τη Νέα Τάξη της Παγκοσμιοποίησης που επιδιώκει την ριζική αλλοίωση του παγκόσμιου χάρτη με την κατεδάφιση των εθνών, με όπλο τη διάβρωση έως την εξαφάνιση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους.

Θέλουν να μας κάνουν όλους «ιδιώτες», μοναχικά άτομα αποκομμένα από κάθε είδους συλλογικότητα, καταφοβισμένους, ευάλωτους, υπάκουους υπηκόους στις εντολές των νέων κυρίαρχων του πλανήτη Γη. Αυτή είναι κατά τη γνώμη μου η ουσία της σημερινής κρίσης που ταλανίζει τους λαούς, που προς το παρόν δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν, γιατί πρόκειται πραγματικά για μια πρωτόγνωρη και σατανική επίθεση που τους κατέλαβε εξ’ απήνης.

Παράλληλα όμως πιστεύω ότι οι δυνάμεις του Χάους με τη σημερινή ακραία τους επιχείρηση έχουν φτάσει στα όριά τους. Ας θυμηθούμε τον προηγούμενο μεγάλο κίνδυνο της Ανθρωπότητας με τον τότε εκπρόσωπο και εκφραστή του Χάους Αδόλφο Χίτλερ. Μήπως μετά τους θριάμβους του στην Ευρώπη δεν υπήρχε ο διάχυτος φόβος ότι όλα τελείωσαν πια; Έτσι και τώρα οι σημερινοί Φύρερ, όπως τότε εκείνος, με τα κοστούμια και τις γραβάτες τους μεθυσμένοι από τις επιτυχίες τους έχουν οδηγήσει τη δύναμή τους στα όριά της. Δηλαδή μπροστά σε ένα νέο Στάλινγκραντ».

«Σήμερα η Ευρώπη κατέχει μια θέση κλειδί που της επιτρέπει να αντιστρέψει το αρνητικό ρεύμα και να οδηγήσει ολόκληρη την Ανθρωπότητα στο δρόμο της Αρμονίας, της Ειρήνης και της Ευημερίας. Πρέπει όμως γι’ αυτό, πρώτον να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τις ΗΠΑ που την έχουν μεταβάλει σε ένα πειθήνιο όργανο της καταστροφικής πολιτικής που καταστρώνει η στρατιοοικονομική εξουσία, που έχει επιβληθεί πάνω σε αυτή τη μεγάλη χώρα με τόσο πλούσιες παραδόσεις και τη μεγάλη συμβολή στην πρόοδο και τον πολιτισμό, και την έχει μεταβάλει σε ορμητήριο βίας και καταστροφών. Και δεύτερον, να αναθεωρήσει εκ βάθρων την έως τώρα φιλοσοφία της για τις μεθόδους ανάπτυξης και ευημερίας των λαών της.

Η Ελλάδα θα είναι παρούσα σε μια τέτοια σωτήρια και αναγεννητική για όλη την ανθρωπότητα προσπάθεια.

Είναι καιρός πια να ενηλικιωθούμε και να ωριμάσουμε, για να σώσουμε όχι μόνο τον άνθρωπο αλλά και τον πλανήτη Γη που τόσο μεγαλόψυχα μας φιλοξενεί. Ας καταλάβουμε καλά, ότι ο Άνθρωπος είναι ενιαίος και ότι η δωρεά της ζωής που είναι ίδια για όλους, τον προορίζει να γευτεί με όλους τους πόρους του σώματος, του πνεύματος και της ψυχής του την απόλυτη ευδαιμονία που μπορεί να του εξασφαλίσει η ειρηνική συνύπαρξη με τους άλλους και με τη φύση, που θα του επιτρέψουν να αναπτύξει στο έπακρο τις δημιουργικές του δυνάμεις. Τόσο στη σφαίρα του υλικού όσο και του πνευματικού κόσμου.

Είμαι βέβαιος, ότι εάν η Ευρώπη επιλέξει αυτόν τον δρόμο, είναι ικανή να μεταβάλει τη σημερινή Κόλαση σε Παράδεισο».

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 14, 2010

Και ο Θόδωρος Τσουκάτος στο ΙΕΚ εκσυγχρονισμού;



Ένεκα της καταθέσεως του μεγίστου Τσουκάτου στην εξεταστική για τη Siemens, ειδικά αφιερωμένη η ασύγκριτη Μαλβίνα. Τα Ίμια είναι πάντα επίκαιρα.

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 10, 2010

Το μέλλον που προετοιμάζουν τα τσιράκια του ΔΝΤ


Αναγνώστης του blog μας, μπήκε στον κόπο να στείλει ενημερωτικό email αναφορικά με την αιμοποτική επίθεση που ετοιμάζει η κυβέρνηση του Μνημονίου στον Ελληνικό λαό. Τον ευχαριστούμε και δημοσιεύουμε το email ως έχει:

Πίνακας 1, σελίδα 1349 Ν 3845, ΦΕΚ 65/2010.
Ο Πίνακας λέει τα δημοσιονομικά μέτρα που περιλαμβάνει το πρόγραμμα.


Όπως βλέπετε από τα μέτρα του 2010, θα εξοικονομήσουμε 5800 εκατομμύρια.

METΡΑ ΤΟΥ 2011


Το 2011, θα εξοικονομήσουμε άλλα 9650 εκατομμύρια, υπερδιπλάσια από το 2010, δηλαδή:

Αύξηση αντικειμενικών αξιών 400 εκατομμύρια. Εξοικονόμηση πόρων από τον Καλλικράτη 500 εκατομμύρια.

Και μετά από αυτά έρχεται το 2012.

Για δείτε τι λέει για το 2012.

Μείωση προσλήψεων δημοσίων υπαλλήλων πέραν του 5 προς 1!!!

Αυτό για όσους σάς τάζουν θέσεις στο δημόσιο. Ανάπτυξη θέλετε;


Πάρτε μείωση δημόσιων επενδύσεων 500 εκατομμύρια!


Προσέξτε τώρα και το τελευταίο.


ΜΗ καθορισμένα μέτρα για λειτουργικά έξοδα 900 εκατομμύρια!!!


Αντέχετε και το 2013;

Βλέπετε τι λέει;

ΜΗ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ 4200 ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ,

Δηλαδή το 2013, θα πάρουνε μέτρα που θα πρέπει να αποδώσουν όσο ΟΛΕΣ οι περικοπές του 2010!!!

Υπομονή.

Εμείς οι Έλληνες που έχουμε καταφέρει να ζούμε, θα δούμε τα βάσανα μας να τελειώνουν το .... 2015, γιατί ακόμα υπάρχει το 2014, που έχει και αυτό μέτρα.

Πάρτε και το 2014

Προσέξτε τώρα.
Το 2014, και μόνο τότε θα σταματήσει τη φορολογία των κερδοφόρων επιχειρήσεων, χάνοντας 600 εκατομμύρια, αλλά προβλέπει εξοικονόμηση από μη καθορισμένα ακόμα μέτρα 4700 εκατομμυρίων!!!
ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ.
ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2014 ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΘΟΥΝ 30 ΔΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΟΥΝΤΑΙ 5,8!!!

Από σήμερα λοιπόν ό,τι ακούμε από οποιονδήποτε, θα μπορούμε να ρίχνουμε μια ματιά στους λογαριασμούς για να ξέρουμε τι μας περιμένει.


ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ, ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ!!!

ΥΓ.: Όσοι μπορείτε, διακινήστε τα παραπάνω στοιχεία, με οποιονδήποτε τρόπο.