Ο Ανδρέας Λοβέρδος στο Ρίο ντε Τζανέιρο με έξοδα του μπατίρη Έλληνα

Την ίδια στιγμή που δεκάδες χιλιάδες οδηγοί δυσκολεύονται να βρουν τα χρήματα για να πληρώσουν τα διόδια από το Ρίο στο Αντίρριο (12,90 ευρώ), ο υπουργός Υγείας προετοιμάζεται να κάνει ένα ταξιδάκι μέχρι το Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας!

Ο υπερβολικά εκφραστικός -κατά πολλούς θεατρίνος- υπουργός Υγείας, ενώ με μια μονοκονδυλιά κλείνει χίλιες κλινικές και υποχρεώνει ασθενείς να φεύγουν από τα νοσοκομεία με τον ορό στο χέρι (ένεκα περικοπών και Μνημονίου), όπως έγραφε προχθές η «δημοκρατία», ενέκρινε (ο ίδιος) να δαπανηθούν από το υστέρημα των Ελλήνων 16.014,39 ευρώ για το ταξιδάκι του στη μακρινή χώρα του καρναβαλιού, του καφέ, του ποδοσφαίρου και της σάμπας!

Σύμφωνα με απόφαση του υπουργείου Υγείας που δημοσιεύτηκε στις 12 Οκτωβρίου στη «Διαύγεια» (αριθμός πρωτοκόλλου 112420), ο κ. Λοβέρδος μαζί με συνεργάτες του θα βρεθεί στο Ρίο ντε Τζανέιρο από 19 έως 21 Οκτωβρίου, για να συμμετάσχει στην παγκόσμια συνάντηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Ενδιαφέρον στην απόφαση είναι ότι ο υπουργός θα λαμβάνει ημερήσια αποζημίωση(!) για το... κοπιαστικό ταξίδι του 700 ευρώ καθ' εκάστην. Οι δύο συνεργάτες του θα λαμβάνουν από 350 ευρώ. Στην Ελλάδα, που δεν βρίσκονται κλίνες για ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση, υπάρχουν χρήματα για υπουργικές... εκδρομές. Η διανυκτέρευση του κ. Λοβέρδου και των δύο συνοδών του θα κοστίσει στους φορολογουμένους 1.150 ευρώ (το κεφάλι)! Λεφτά υπάρχουν, τουλάχιστον για όσους περικόπτουν δημόσιες δαπάνες...

Επίσης, αξιοσημείωτο είναι ότι ο σοσιαλιστής υπουργός θα ταξιδέψει σε καλύτερη θέση συγκριτικά με τους συνεργάτες του. Τα δικά του αεροπορικά εισιτήρια θα κοστίσουν 6.972,13 ευρώ, ενώ για κάθε συνεργάτη του οι χρεοκοπημένοι Ελληνες θα πληρώσουν 2.096,13 ευρώ. Τέτοιου είδους σουσουδισμοί και... ταξιθετικές διακρίσεις στις κρατικά επιχορηγούμενες πτήσεις είναι ενδεικτικά μιας κυβέρνησης που εξαθλιώνει έναν λαό και φροντίζει μόνο για την άνεση των ανάλγητων κομισαρίων.

Η υπουργάρα μας, πάντως, μπορεί να οργάνωσε αυτό το ταξίδι έχοντας και άλλα πράγματα κατά νου: όπως το ενδεχόμενο εκείνο το τριήμερο (λόγω γενικών απεργιών και πιθανών παρατράγουδων) η Αθήνα να είναι κάπως «αφιλόξενη» για υπουργούς...

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «δημοκρατία».

Δεν την είδε Ομπάμα... γιατί είδε την τσόντα της!

Με αφορμή τις προσπάθειές της για παροχή εκπαίδευσης σε άπορα λατινικής καταγωγής παιδιά η Shakira βρέθηκε στο Λευκό Οίκο.

Δεν συναντήθηκε μεν με τον Barack Obama, όμως ο ... Αμερικανός πρόεδρος ήταν αυτός που την επέλεξε για να συνεργαστεί με την επιτροπή που έχει αναλάβει αντίστοιχο ρόλο. Μιλώντας η Shakira ανέφερε ότι είναι μεγάλη της τιμή που επελέγη.

«Μου φαίνεται απίστευτο ότι η δική μου ελάχιστη εμπειρία κρίθηκε ικανή να βοηθήσει και η φωνή μου να στείλει το μήνυμα της Επιτροπής», ανέφερε.

Πατήστε εδώ για την super τσόντα της Shakira: thesextube.net

Από το nonews

Το «πρόσκομμα» μιας εθνοκτονίας

«Aυτή η συζήτηση θα αποτελέσει πρόσκομμα», είπε ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας Φίλιπ Ρέσλερ σε ερώτηση για τις πολεμικές επανορθώσεις που οφείλει η χώρα του στην Ελλάδα. Η Νέα Δημοκρατία πώς το σχολίασε το θέμα; Μπορεί κάποιος να μας υποδείξει μια επίσημη δήλωση για το μείζον θέμα;

Γιαούρτωσαν και διέσυραν τον Καστανίδη σε σινεμά

Ο λαός επικρότησε την ενέργεια ενάντια στον σινεφίλ υπουργό. Φάουλ τα συνθήματα περί "Μακεδονίας".

ΝΕΑ ΣΥΛΛΗΨΗ ΓΙΑ ΑΦΙΣΟΚΟΛΛΗΣΗ!

Τα όρια ανοχής του κατοχικού συστήματος στην κριτική δεν μπορούν παρά να είναι πολύ στενά. Η ΕΛΑΣ για μια ακόμη φορά αποδεικνύει πως «απαγορεύεται πας γογγυσμός και αυθάδης λόγος», συλλαμβάνοντας δύο μέλη της Κίνησης Πολιτών ΑΡΔΗΝ, που κολλούσαν στη Θεσσαλονίκη την αφίσα «Καταζητούνται», επικαιροποιημένη σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις και με τον συναυτουργό του Παπανδρέου, Ευ. Βενιζέλο.

Μια κυβέρνηση απονομιμοποιημένη από τον λαό, έναν λαό που δεν χάνει ευκαιρία να τον κατασυκοφαντήσει εντός και εκτός Ελλάδας, εδώ και καιρό έχει δείξει ότι δεν διαθέτει λόγο, άρα της απομένει η ράβδος. Έτσι, τα ΜΑΤ γίνονται τακτικοί θαμώνες των πλατειών και πρωταγωνιστές στις εκδηλώσεις λαϊκής διαμαρτυρίας, ρυπαίνοντας το περιβάλλον με τα χημικά τους. Έτσι, η δημόσια κριτική γίνεται πεδίο αστυνομικών διώξεων. Είναι η ίδια σιγή που προσπάθησαν να επιβάλουν με την επίθεση εναντίον των δημοσιογράφων στις χθεσινές διαδηλώσεις. Η μόνη εικόνα που επιτρέπεται να κυκλοφορεί είναι αυτή που αναπαράγουν τα δελτία των οκτώ, μιας κατευθυνόμενης και τρομοκρατικής πληροφόρησης. Αποκρύπτεται η ουσία μιας κυβέρνησης  που με σχεδόν δικτατορικό τρόπο συνεχίζει το καταστροφικό της έργο, οδηγώντας τη χώρα στην πτώχευση και την υποδούλωση.

Όσες συλλήψεις και να κάνουν όμως, έχουν καταγραφεί στη συνείδηση του λαού ως ένοχοι για την διάλυση της πατρίδας μας, γι’ αυτό κανείς δεν θα φοβηθεί. Κανείς δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τους δρόμους, αν πρώτα δεν φύγουν όλοι αυτοί που μας έχουν οδηγήσει στον πάτο. Και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φύγουν νύχτα, όπως και όποιος άλλος συνεχίσει το καταστροφικό τους έργο. Το ζήτημα είναι αν ο λαός θα τους προλάβει, προτού καταστρέψουν ολοκληρωτικά τη χώρα. Γι’ αυτό χρειάζεται εγρήγορση, αντίσταση κι αγώνα, γιατί πρέπει να φύγουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Απαιτούμε  την άμεση απελευθέρωση των συντρόφων μας.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει. Η θέληση του λαού θα επικρατήσει. Οι ένοχοι για την κατάρρευση και την υποδούλωση της χώρας θα πληρώσουν!

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ, ΕΧΕΙ ΦΥΛΑΚΗ!

Κίνηση Πολιτών ΑΡΔΗΝ

Για την εθνική ανεξαρτησία, την κοινωνική χειραφέτηση, την οικολογία και την άμεση δημοκρατία

6 Οκτωβρίου 2011

Yπενθυμίζουμε ότι η αφίσα διατίθεται στα γραφεία της κίνησης (Θεμιστοκλέους 37). Όποιος επιθυμεί μπορεί να έλθει και να πάρει αφίσες για να κολλήσει στην γειτονιά του.

Μπορείτε να κάνετε download και από εδώ

Ανταγωνιστικότητα

To κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε στην εφημερίδα "δημοκρατία" στις 9 Μαρτίου 2011. Συνδέστε τα "περί ανταγωνιστικότητας" με την απαίτηση της τρόικας να καταργηθούν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να γίνει ο βασικός μισθός 460 ευρώ (!!!), όσο είναι σήμερα το επίδομα ανεργίας. Συνδυάστε όσα διαβάσατε με όσα ειπώθηκαν σήμερα στην εκπομπή και με την φράση του ΓΑΠ "δεν θα γίνουμε Ινδία". Αλήθεια, σας αρέσει το ρύζι;

Σας ανακοινώνεται το νέο ωράριο: απ' όταν φέξει μέχρι τις έξι (τ' απόγευμα). Ο μισθός θα δίδεται κατόπιν κληρώσεως.

Το ερώτημα “ποιος θα δείρει τον Σουγκλάκο” χρειάστηκε χρόνο για να απαντηθεί. Τελικά, δεν τον έδειρε κανείς. Ο λατρεμένος παλαιστής αποδήμησε εις Κύριον αήττητος. Οι θεατές των επικών αναμετρήσεών του με αλλοεθνείς αντιπάλους μπορεί συχνά να φώναζαν το σύνθημα «κατς – σικέ – απάτη όλα», αλλά το ταμπλό έδειχνε νίκες του Έλληνα αγωνιστή και ήττες των επίδοξων διαδόχων του παλαιστικού στέμματος. Ο Απόστολος Σουγκλάκος διέλυε τους φαποσυλλέκτες κατσέρ με την ίδια ευκολία που κατατροπωνόταν η έβδομη Τέχνη από τις βιντεοκωμωδίες όπου εμφανιζόταν. Το ερώτημα “ποιον θέλει η Μέρκελ να ανταγωνιστούν οι Ευρωπαίοι” μπορεί να απαντηθεί συντομότερα από το σουγκλάκειο αίνιγμα. Αρκεί να ρίξετε μια ματιά στα ανατολικά του παγκόσμιου χάρτη και στην ετικέτα όπου αναγράφεται η χώρα όπου παρασκευάστηκε και συναρμολογήθηκε οποιαδήποτε συσκευή χρησιμοποιείτε. Στις περισσότερες περιπτώσεις, στις ταμπελίτσες αναγράφεται «Made in China ή Vietnam ή India, ή Pakistan κ.λπ.». Αυτούς θέλει να ρίξουμε στο καναβάτσο η Ανατολικογερμανίδα καγκελάρα. Το πεδίο είναι ευνοϊκό. Οι διαιτητές είναι «πιασμένοι». Συμφωνούν άπαντες με το πλάνο της Μέρκελ. Και ο Όλι Ρεν και όλοι οι άλλοι, που το μικρό όνομά τους είναι Ζαν Κλοντ. Πρώτος και καλύτερος ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο πρόεδρος του Eurogroup (μια φιλανθρωπική οργάνωση που βοηθάει ανήμπορους δισεκατομμυριούχους). Από κοντά και ο ψυχοπονιάρης Ζαν Κλοντ Τρισέ, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (το αποθεματικό αγάπης που διαχειρίζονται επί έτη πολλά οι γιουροπίανς απόγονοι του Σάιλοκ). Ο ομόλογος του Σουγκλάκου, ο Ζαν Κλοντ βαν Νταμ δεν έχει τοποθετηθεί ακόμα επί του ζητήματος διότι είναι απασχολημένος στο Χόλιγουντ.

Καλορίζικοι!

Το μέγα ζήτημα του οικονομικού ξυλοφορτώματος με την Ασία είναι αν το θέλουν περίπου μισό δισεκατομμύριο ευρωσουγκλάκοι. Διότι σ' αυτό το ματς ο ηττημένος πάει σπίτι του και ο νικητής στα θυμαράκια από ασιτία. Στην καλύτερη περίπτωση, ο δαφνοστεφής Ευρωπαίος, αντί για τα θυμαράκια μπορεί να καταλήξει στην υπερλούξ αχυροκαλύβα του για να απολαύσει εορταστικό δείπνο που θα περιλαμβάνει: ένα μπολ μισογεμάτο με όρυζα κι ένα κουλουράκι με χαρτί όπου θα αναγράφεται πρόγνωση για το ριζικό του. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστο μπορεί να του χορηγηθεί και φιλέτο από καλοψημένο κύνα (σκύλο) με σος ακρίδας και γαρνιτούρα από μυργήγκια. Κι αυτό διότι οι εργασιακές συνθήκες στην Ασία είναι μακράν χειρότερες από εκείνες που έχει ένας κρατούμενος σε αγροτικές φυλακές της Ρουμανίας. Στην Κίνα, τον παρελθόντα Αύγουστο, οι εργαζόμενοι αυτοκτονούσαν σαν τα λέμινγκς (τα τρωκτικά που φουντάρουν οικειοθελώς στη λεβεντοπνίχτρα θάλασσα) από την απελπισία και το στρες. Η κινέζικη κυβέρνηση απάντησε με αυξήσεις! Ο κατώτατος μηνιαίος μισθός ανέβηκε από τα 800 γουάν σε 1000. Πόσα είναι σε ευρώ; Από 87 ευρώ (το μήνα) σε 109! Αν εμείς στην Ευρώπη φτάσουμε το μηνιάτικο στα 100 ευρώ, θα τους ανταγωνιστούμε! Το θέλουμε;

Μεσογαίας: "Αν σας κόψουν το ρεύμα, θα το κόψουμε και εμείς από τους ναούς"

«Είναι αυτονόητο ότι δεν αντέχουμε άλλο», αναφέρει μεταξύ άλλων σε εγκύκλιο σημείωμα ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος, όσον αφορά την οικονομική κρίση που διέρχεται η χώρα μας. Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας στην εγκύκλιο του, λέει τα πράγματα με το όνομα τους, ενώ υπογραμμίζει ότι «κάποιοι μας διέσυραν διεθνώς και μας οδήγησαν στα στόματα των θηρίων αυτού του κόσμου είτε από επιπολαιότητα είτε ενδεχομένως και από ύποπτες σκοπιμότητες».
Η Romfea.gr δημοσιεύει παρακάτω την εγκύκλιο του κ. Νικολάου:
Η χάρις και η ευλογία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού εύχομαι να σκεπάζει όλους σας, την κοινωνία, το έθνος και την Εκκλησία μας.
Σκέφθηκα πολύ για να συντάξω αυτή την εγκύκλιο και να την απευθύνω στην αγάπη σας. Μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ήμουν σίγουρος αν έπρεπε να το κάνω.
Τις τελευταίες όμως μέρες, μέσα στην κατάσταση του γενικευμένου πανικού που επικρατεί στην πατρίδα μας, των σπασμωδικών αποφάσεων των υπευθύνων διαχειριστών της ζωής και του μέλλοντός μας, την επαναλαμβανόμενη εναλλαγή υποσχέσεων και διαψεύσεων που έχουν τραυματίσει το ηθικό και την αξιοπρέπεια μας, τον καταιγισμό των χωρίς τέλος φορολογικών επιβαρύνσεων, δέχθηκα σωρεία τηλεφωνημάτων και μηνυμάτων πολιτών της περιοχής μας που ζητούν απεγνωσμένα μία παρέμβαση και κάποια συμπαράσταση στο οικονομικό τους αδιέξοδο και δράμα.
Οι μισθοί και οι συντάξεις περικόπηκαν, αρκετοί απολύθηκαν, οι άνεργοι πληθύνονται, πολλοί στέγνωσαν οικονομικά. Και ξαφνικά μας ζητείται απειλητικά και εκβιαστικά να πληρώσουμε, επί πλέον φόρο για το σπίτι που μένουμε σαν να είναι το κράτος πλέον φτωχότερο από τους φτωχούς. Φτάσαμε, αντί τα έξοδά μας να γίνονται για το φαγητό, το σπίτι και τις ανάγκες μας, ό,τι ξοδεύουμε να πηγαίνει σε δύο φοβερές λέξεις: σε φόρους και σε χρέη.
Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς το αίσθημα πνιγμού που διακατέχει ίσως και την πλειοψηφία των συμπολιτών μας, σίγουρα και αρκετούς από μας. Ποιός μπορούσε να φαντασθεί ότι ο υπέροχος και υπερήφανος λαός μας θα έφτανε σε αυτό το κατάντημα; Να έχει δώσει και την τελευταία σταγόνα του ιδρώτα του, του κόπου του, της αξίας του, και παρά ταύτα να έχουμε ως λαός διασυρθεί παγκοσμίως; Και τώρα χωρίς καμμία ελπίδα και εγγύηση να διεκδικεί το κράτος μας πιεστικά τα δάκρυα και το αίμα μας;
Είναι αυτονόητο ότι δεν αντέχουμε άλλο. Δεν είναι υπερβολή αυτό. Πρέπει όμως να το πούμε. Να το φωνάξουμε στα αυτιά των αρμοδίων: «Ως εδώ! Δεν μπορούμε άλλο. Βρέστε άλλες λύσεις. Ίσως πιο δύσκολες, αλλά πιο αποδοτικές, πιο έξυπνες και σίγουρα πιο ανθρώπινες. Αν δεν μπορείτε, ομολογήστε την αδυναμία σας.
Δεν είναι ντροπή να μην μπορεί κανείς. Είναι όμως απαράδεκτο να επιμένει στην ευθύνη της γενικευμένης καταστροφής μας. Μας φτιάξατε ένα κράτος που προσφέρει στον λαό πολύ λιγότερα από όσα του απαιτεί.
Πρέπει να το καταλάβετε∙ δεν είστε μόνο οφειλέτες στους δανειστές σας, είστε οφειλέτες και στον λαό που ταχθήκατε να υπηρετείτε. Αφού δεν καταφέρνετε την εθνική σωτηρία μέσα από πολιτική συνεργασία, αυτή θα προκύψει αναγκαστικά μέσα από λαϊκή απαίτηση και πρωτο­βουλία».
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Ήρθε η ώρα που πρέπει ο λαός να δείξει το διαμέτρημα της δύναμής του, να κάνει γνωστά τα όριά του. Ήρθε η ώρα όλοι μαζί να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες μας.
Όσο παραμένουμε αδρανείς, όσο μένουμε υποτελείς σε εσφαλμένες ή αβάσταχτες επιλογές, τόσο καθιστούμε τον εαυτό μας συνυπεύθυνο στον αργό αλλά βέβαιο υπαρκτικό εκφυλισμό μας. Αν δεν ξυπνήσουμε, τελειώσαμε. Δεν θα υπάρχει συνέχεια!
Καιρός πλέον να ξεσηκωθούμε. Τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Και επειδή δεν θα τα αλλάξουν κάποιοι άλλοι, πρέπει να μπούμε στο παιχνίδι όλοι.
Όποιος πονάει για την κατάσταση και αγαπάει την αλήθεια έχει θέση σε αυτή την αλλαγή. Κανείς δεν περισσεύει. Όλες οι ανατροπές, όλες οι μεγάλες αλλαγές έγιναν από ηρωικούς ανθρώπους, κυρίως νέους. Όχι από συμβιβασμένους ούτε από αγανακτισμένους, αλλά από υγιώς επαναστατημένους. Όλοι μαζί και πρέπει και μπορούμε και επιβάλλεται να αλλά-ξουμε με δική μας πρωτοβουλία το μέλλον μας. Όχι με βία, αλλά με δύναμη και αποφασιστικότητα.
Όχι με μηδενιστικές επιλογές, αλλά με καθαρότητα, ηρωισμό και εξυπνάδα.
Σίγουρα και η δική μας ευθύνη ως λαού δεν είναι καθόλου μικρή. Συμφωνήσαμε με τις μικρονοϊκές πολιτικές επιλογές και τις κάναμε συνήθειες και νοοτροπία μας.
Η ανειλικρίνεια, η αδιαφορία, το βόλεμα, το εύκολο κέρδος, η προσβολή των θεσμών, η ύβρις κατά της πίστης και παράδοσής μας, η ασέβεια κατά του κράτους και των νόμων, οι αλόγιστες διεκδικήσεις αποτέλεσαν κομμάτια της ζωής του νεοέλληνα που δεν μας τιμούν καθόλου. Δεν μας φταίνε μόνον οι άλλοι είτε αυτοί λέγονται κερδοσκόποι είτε ξένα συμφέροντα είτε πολιτικοί.
Το δικό μας μερίδιο ευθύνης για το σημερινό μας κατάντημα δεν είναι ευκαταφρόνητο. Η λύση της μετάνοιας και αλλαγής είναι μονόδρομος.
Τους άλλους δεν μπορούμε να τους αλλάξουμε. Τη δική μας όμως νοοτροπία και ζωή έχουμε και τη δυνατότητα και την ευθύνη να τις διορθώσουμε. Ας αρχίσει ως επανάσταση αυτή η αλλαγή από τους εαυτούς μας. Αυτό είναι το πιο ηρωικό.
Ομολογώ ότι και ως Εκκλησία μας κάνανε κομμάτι του καταρρεόντος κρατικού συστήματος.
Γι’ αυτό και συχνά μας παρερμηνεύει ο λαός. Αγκαλιάσαμε το κράτος, στηριχθήκαμε σε αυτό και τραυματίσθηκε η βαθειά σχέση μας με τον λαό. Τον υπηρετήσαμε μεν ως πονεμένο και φτωχό, αλλά δεν τον αγκαλιάσαμε ως κομμάτι της υπόστασής μας.
Τουλάχιστον δεν καταφέραμε να μας νοιώσει έτσι. Μολύνθηκε το γάλα της μάνας του, της Εκκλησίας, και απέστρεψε το πρόσωπό του από το στήθος της.
Αυτό είναι ο,τι χειρότερο υπάρχει. Ο λαός είναι ό,τι ιερώτερο έχουμε μετά τον Θεό και η Εκκλησία στη φύση της είναι η ανάσα του λαού. Αυτήν την ανάσα τελευταία στερηθήκαμε. Ήρθε η ώρα να ξαναρχίσει ο ζωτικός θηλασμός.
Δεν αμφισβητώ βέβαια ότι είμαστε και θύματα. Κάποιοι μας ξεγέλασαν. Κάποιοι διαχειρίσθηκαν τα θέματά μας με ένοχη ανικανότητα.
Κάποιοι μας διέσυραν διεθνώς και μας οδήγησαν στα στόματα των θηρίων αυτού του κόσμου είτε από επιπολαιότητα είτε ενδεχομένως και από ύποπτες σκοπιμότητες. Και να πού φτάσαμε! Ισοπεδωθήκαμε στο μηδέν της περιουσίας μας και στο τίποτα της αξιοπρέπειάς μας.
Παρά ταύτα δεν ψάχνουμε για ενόχους. Τώρα επειγόμαστε για λύσεις.
Λύσεις όμως που δεν πατάνε τον λαό, αλλά ανασταίνουν την τιμή του. Ήρθε η ώρα που θα πρέπει όσοι παίρνουν αποφάσεις να καταλάβουν τι συμβαίνει στα σπίτια, στους δρόμους, στα μαγαζιά και στην καθημερινότητα. Τι συμβαίνει στις ψυχές μας. Αυτό δεν θα το μάθουν από την τρόϊκα ούτε από τις μεταξύ τους διαβουλεύσεις.
Θα το μάθουν από τον λαό. Πρέπει την φωνή μας να την ακούσουν. Δεν γίνεται αλλιώς.
Θα ήθελα λοιπόν να πω σε όσους δεν μπορούν να πληρώσουν την λεγόμενη «έκτακτη εισφορά ακινήτων» να μη φτάσουν σε απόγνωση. Να ξέρουν ότι θα βρεθούμε όλοι ενωμένοι στο πλευρό τους και θα φωνάξουμε μαζί: «Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος».
Ας καταλάβουν ότι δεν έχουμε. Δεν μπορούμε. Φτάσαμε στα όριά μας, αλλά αρνούμαστε να μας τελειώσουν. Αν αδρανήσουμε δεν θα το καταλάβουν. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός προφή-τευσε πριν από διακόσια πενήντα χρόνια λέγοντας: «Θα σας βάλουν βαρύ και δυσβάσταχτο φόρο ακόμη και στα παράθυρα και στα κοτέτσια, αλλά όμως δεν θα προλάβουν».
Πράγματι, δεν θα προλάβουν! Μη λυγίσετε μπροστά στην οικονομική χρεωκοπία. Αυτήν ήδη τη ζούμε. Αρνηθείτε τη χρεωκοπία της αξιοπρέπειας, της ιστορίας, της εθνικής συνείδησης. Αυτά μπορούμε και πρέπει να τα διεκδικήσουμε μέχρι τελευταίας ρανίδας. Έστω τώρα, την τελευταία στιγμή.
Τα Μεσόγεια και η Λαυρεωτική είναι μια ευλογημένη περιοχή που μέχρι πρότινος έσφυζε από ανάπτυξη και ευημερία. Τον τελευταίο όμως καιρό όλο και πληθαίνουν αυτοί που με απόγνωση στρέφονται στην Εκκλησία η όπου βρουν, και εκλιπαρούν για συμπαράσταση και βοήθεια.
Πολλοί έχουν λυγίσει, έχουν οικονομικά γονατίσει. Δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους. Έχασαν τον ύπνο τους. Ζουν την απειλή του παρόντος και με τον φόβο του μέλλοντος.
Έχουν ιδιοκτησίες, αλλά δεν έχουν χρήματα. Αυτοί πως θα πληρώσουν; Πού να τα βρουν; Θα τους πάρουν το σπίτι; Θα τους κόψουν το ρεύμα; Είναι δυνατόν να βυθίσουν στο σκοτάδι την Κερατέα η το Λαύριο που φιλοξενούν το μεγαλύτερο εργοστάσιο της ΔΕΗ στην πατρίδα μας;
Ό,τι και να συμβεί, αδελφοί μου, θα ήθελα να ξέρετε ότι η τοπική Εκκλησία μας θα δώσει τα πάντα για να σταθεί στο πλευρό σας. Αν σε έναν κόψουν το ρεύμα, εμείς θα το κόψουμε σε όλους τους ναούς.
Θα κάνουμε γάμους με κεριά στα χέρια και λειτουργίες με δάκρυα στα μάτια. Με κανέναν τρόπο δεν θα δεχθούμε, τη στιγμή που νοικοκυριά είναι βυθισμένα στο σκοτάδι, οι ναοί να λειτουργούν με αναμμένους τους πολυελαίους.
Όλοι μαζί λοιπόν τώρα, οφείλουμε να πιέσουμε τους εκπροσώπους μας περισσότερο από όσο τους πιέζουνε οι δανειστές.
Γιατί η ανάγκη μας για επιβίωση ξεπερνάει την ανάγκη τους να κυριαρχήσουν πάνω μας. Γιατί η αξιοπρέπειά μας αξίζει περισσότερο από τα πάσης φύσεως συμφέροντα.
Γιατί η εθνική μας υπερηφάνεια στηρίζεται σε μια ιστορία που όλοι τους ζηλεύουν. Γιατί την Ευρώπη την βλέπουμε περισσότερο ως οικογένεια που κατανοεί την δυσκολία των λαών παρά ως θηλιά που οδηγεί σε ασφυξία τις κοινωνίες.
Δεν μας έμεινε τίποτε άλλο από το να μεταμορφώσουμε ξανά την Ελλάδα σε πατρίδα μας, την ιστορία της σε ταυτότητά μας, τα παραδείγματα των προγόνων μας σε βιώματά μας και να επιστρέψουμε από τον ασύνετο νεοπλουτισμό στην αξιοπρεπή λιτότητα και ολιγάρκεια, από τις υποτελικές υποχωρήσεις στον ηρωισμό και από τον παγκόσμιο διασυρμό στην εθνική υπερηφάνεια και τον πανθομολογούμενο θαυμασμό.
Έτσι, ο Θεός, όπως λέγει και ο λαός, δεν θα μας αφήσει, γιατί με αυτόν τον τρόπο δεν θα Τον έχουμε κι εμείς αφήσει.
Με πατρικές ευχές και την ελπίδα της αφύπνισης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Αναδημοσίευση από το romfea.gr 

Η CIA για θέαση UFO στην Ελλάδα

To πρώτο έγγραφο της CIA που αφορά σε θέαση UFO στην Ελλάδα (11 Αυγούστου 1953). Έχει ενδιαφέρον ο γεωγραφικός προσδιορισμός του τόπου από τον οποίον στάλθηκε η αναφορά: "Salonica, Makedonia". Τότε αυτός ο προσδιορισμός είχε να κάνει με την Ελλάδα. Τώρα σιγά-σιγά χάνουμε την... λέξη και ακολουθεί και ο ίδιος ο τόπος.

Ο λαός δεν ξεχνά πως τα spreads είναι ψηλά

Γιάννης Βούρος: ο ήρωας, ο πολιτικός, ο καλλιτέχνης

O πλανήτης παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα και τελικά ο Γιάννης Βούρος έκανε το καθήκον του. Δεν παραιτήθηκε. Έτσι ξηγιούνται οι άντρες, οι επαναστάτες. Εισπράττουν την βουλευτική αποζημίωση μέχρι να στραγγίξει το αίμα (ο παράς δηλαδή) του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος.

Βελόπουλος: «Θα συμμαχήσω και με τον Διάβολο»

Ο βουλευτής του ΛΑΟΣ, Κυριάκος Βελόπουλος, βαδίζοντας στα χνάρια της Άννας Διαμαντοπούλου στέλνει μήνυμα, από τηλεοράσεως, σε εκείνους που πρέπει να τον ακούσουν: «Θα συμμαχήσω και με τον Διάβολο», δηλώνει και εκείνος - πάντα για το καλό της πατρίδας. Όπως για το καλό της πατρίδας ψήφισε το Μνημόνιο. Το μήνυμα προς τον Ξαποδώ το έστειλε την Πέμπτη 22/9 στην εκπομπή του (πατριωτικό βιβλιοτηλεμάρκετινγκ) στο κανάλι 9.
Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ.

Η υπόθεση της δραχμής

Φίλος οικονομολόγος απέστειλε στο blog το κείμενο που ακολουθεί, το οποίο συμβάλλει στην έναρξη ενός εποικοδομητικού διαλόγου για την υπόθεση της επιστροφής στη δραχμή. Ο συντάκτης την θεωρεί χείριστη λύση. Παρατίθεται ως έχει...

Ποιους συμφέρει η επιστροφή στη δραχμή

Υπάρχουν αρκετοί στα δυο άκρα του πολιτικού φάσματος που πιστεύουν πως η επιστροφή στη δραχμή αποτελεί την μαγική λύση για τα προβλήματα της Ελλάδας.

Η Ελλάδα δεν γεννήθηκε εντός του στενού κορσέ του ευρώ. Για δεκαετίες πορεύθηκε με τη δραχμή και σπανίως αυτό τη βοήθησε να παίξει το ρόλο μιας οικονομικής τίγρης του νότου της Ευρώπης.

Κάποιοι αναφέρουν σαν λαμπρό παράδειγμα την περίοδο οικονομικής ανάπτυξης που δρομολόγησε η υποτίμηση Μαρκεζίνη το 1952 επί πρωθυπουργίας Παπάγου.

Όντως, η υποτίμηση εκείνη, καθώς ακολούθησε το πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθεροποίησης Καρτάλη, των κυβερνήσεων Πλαστήρα, έδωσε ώθηση. Δεν πρέπει να παραβλέπουμε όμως τον ρόλο που έπαιζε τότε ο περιορισμός της συνδικαλιστικής δράσης, ο τρόμος του αστυνομικού μετεμφυλιακού κράτους, οι εξορίες και η διατήρηση του Κομμουνιστικού Κόμματος στην παρανομία.

Θλιβερές εποχές, γεμάτες μισαλλοδοξία και προστατευτισμό. Για να γίνει κάποιος επιχειρηματίας έπρεπε να έχει όλο το υπουργικό συμβούλιο φιλικά προσκείμενο. Η παρουσία εξωφρενικών δασμών τότε σε συνδυασμό με τις πολιτικές δοσοληψίες, έκανε πολλούς περιπτεράδες επιχειρηματίες ολκής.

Σήμερα, είναι ενδιαφέρον πως θύτες και θύματα (η άκρα δεξιά με την άκρα αριστερά) νοσταλγούν εκείνη την περίοδο. Είναι ζήτημα της ψυχανάλυσης όμως, οπότε πάμε παρακάτω...

Η ζωή με τη δραχμή...

Είναι αλήθεια όμως πως η επιλογή δραχμής ή ευρώ περικλείει σαφείς διαχωριστικές γραμμές στο ποιες κατηγορίες πληθυσμού και εργαζομένων ευνοούνται στην μια και στην άλλη περίπτωση...

Η τάξη του πελατειακού κράτους και της κομματοκρατίας π.χ. μοιάζει περισσότερο ευνοημένη από τη δραχμή. Όσο υπήρχε, η οικονομική πολιτική που εφαρμοζόταν, ήταν 2-3 χρόνια συγκέντρωση χρήματος με δημοσιονομική πειθαρχία και τον τέταρτο χρόνο που πλησίαζαν οι εκλογές, Τσοβόλα δώστα όλα...

Εντός του ευρώ και με υπουργό οικονομικών στις Βρυξέλλες που θα αποφασίζει για έσοδα έξοδα, αυτό θα είναι δύσκολο να επαναληφθεί. Επιπλέον, το σύστημα Τσοβόλα δώστα όλα... δεν σημαίνει πως αυτά που είχαν συγκεντρωθεί τα τρία χρόνια μοιράζονταν ισομερώς στους δικαιούχους. Ο σκληρός πυρήνας του πελατειακού κράτους που ξεκινούσε από δημόσιο και τις συντεχνίες έπαιρνε τη μερίδα του λέοντος.

Σε γενικές γραμμές δεν θα απείχαμε πολύ από την πραγματικότητα, αν υποστηρίξουμε πως στη συγκέντρωση των εσόδων συνέβαλε κατά 75% η κοινωνία και κατά 25% η πελατεία, ενώ η διανομή γινόταν το αντίστροφο. Αυτό συνέβαινε γιατί η κοινωνία δεν ήταν οργανωμένη σε συνδικάτα και συντεχνίες που διαπραγματεύονταν ή και εκβίαζαν την πώληση των ψήφων της...

Η δραχμή των τζιτζικιών

Η δραχμή ήταν ένα «μαλακό» νόμισμα και βρισκόταν σε συνεχή διολίσθηση και τακτικές υποτιμήσεις. Δεν συνέφερε κάποιον να αποταμιεύει. Είχε μεν υψηλά επιτόκια αλλά συνήθως είχε υψηλότερο πληθωρισμό... Γι’ αυτό όποιος μπορούσε προσπαθούσε να κρατάει αποταμίευμα και σε δολάρια.

Η μεγάλη διαφορά όμως μεταξύ δραχμής και ευρώ συναρτάται στην έννοια της συναλλαγματικής υποτίμησης που σηματοδοτεί η πρώτη και της εσωτερικής υποτίμησης, δηλ. της μείωσης των μισθών, που σηματοδοτεί το δεύτερο στα πλαίσια της αναδιάρθρωσης της ελληνικής οικονομίας.

Όποιος έχει εργαστεί οπουδήποτε πέραν του δημοσίου, γνωρίζει αυτό που είχε πει κάποτε ο Γιάννης Δοντάς: Έναν καλό υπάλληλο όσα και να του δίνεις είναι λίγα και ένα κακό υπάλληλο όσα λίγα και αν του δίνεις είναι πολλά.

Με λίγα λόγια, με την εσωτερική υποτίμηση (ευρώ) πλήττονται λιγότερο οι εργαζόμενοι που έχουν καταστήσει τους εαυτούς τους αναγκαίους στις επιχειρήσεις και οι καλά εξειδικευμένοι...

Και ο πιο «στραβός» επιχειρηματίας είναι σε θέση να γνωρίζει πόσα του στοιχίζει και πόσα φέρνει στην επιχείρηση και ο τελευταίος εργαζόμενος. Δύσκολα μπορεί να αδικήσει κάποιον επί μακρόν καθώς υπάρχει αγορά που δεν αφήνει κενά και αδικίες για πολύ...

Με την εξωτερική υποτίμηση (δραχμή) πλήττονται όλοι το ίδιο. Αν επιστρέψουμε αύριο στη δραχμή και υποτιμηθεί κατά 50%, μέχρι και η Ακρόπολη θα χάσει το 50% της αξίας της. Γι’ αυτό και τρελαίνονται οι καταθέτες και κρύβουν τα ευρώ σε θυρίδες και κήπους. Η μείωση είναι οριζόντια και αφορά σε πρώτη φάση, το ίδιο τους πάντες, παραγωγικούς και μη.

Φυσικά κάποιος που δεν έχει αποταμίευμα, συνταξιοδοτικό δικαίωμα, ακίνητο πλήττεται λιγότερο, καθώς το μισό του τίποτα παραμένει τίποτα.

Έχει και ταξική χροιά το δίλημμα αναμφισβήτητα, αλλά το ζήτημα είναι σαν κοινωνία ποιον θέλεις να ανταμείψεις: τον Τζίτζικα ή τον μέρμυγκα...

Θ. Α.

Vintage Pasok 2009

Και κάτι από τις Ευρωεκλογές

Νυν απολύεις τον δεσπότην σου Έλληνα

Μία απόλυση πρέπει να γίνει στο Δημόσιο. Η δική του.

Οι Έλληνες αντί να κάθονται να κοιτούν τις κατοχικές δυνάμεις να τους θερίζουν σαν τα κοτόπουλα, ας βγάλουν καλύτερα ένα φύλλο πορείας για τον κύριο.

Το πάθος για την λευτεριά είναι δυνατότητα απ' όλα τα κελιά

Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους Αχιλλέα Μπέο και Μάκη Ψωμιάδη. Πορεία διαμαρτυρίας. Προσυγκέντρωση έξω από τα κεντρικά του ΟΠΑΠ.

Φουρμόν: Ο Γάλλος αββάς που διέλυσε ό,τι είχε απομείνει από την αρχαία Σπάρτη

Τα ερείπια του Θεάτρου της Σπάρτης, όπου ο Φουρμόν κατέστρεψε πλήθος επιγραφών.

  Ο Γάλλος αββάς Fourmont, μέγας καταστροφέας κλασικών αρχαιοτήτων, γεννήθηκε το έτος 1690 και ήταν αδελφός του ανατολιστή Etienne Fourmont. Διδάχθηκε την Ελληνική, Εβραϊκή και Συριακή γλώσσα και το έτος 1720 χειροτονήθηκε κληρικός και εν συνεχεία έγινε καθηγητής της Συριακής στο Γαλλικό Κολλέγιο (College de France) και διερμηνεύς στη Βασιλική Βιβλιοθήκη. Βοήθησε τον αδελφό του στις σινολογικές μελέτες του και το 1724 κατάφερε ν’ ανακηρυχθεί μέλος της Ακαδημίας Επιγραφών και Καλών Τεχνών.  
    Όπως εξιστορεί ο Κυριάκος Σιμόπουλος, στις αρχές του 1729, ο Fourmont έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, ως απεσταλμένος του βασιλέως της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΕ, και εφοδιάσθηκε με φιρμάνι του Σουλτάνου Αχμέτ του Γ, με το οποίο αποκτούσε το δικαίωμα να ερευνήσει και να μελετήσει όσους αρχαιολογικούς χώρους ήθελε εντός της επικρατείας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με αυτό το φιρμάνι στο χέρι, ο  Γάλλος ιερωμένος κατέστη κυριολεκτικά ασύδοτος και επί δύο περίπου έτη διήλθε την κυρίως Ελλάδα, όχι μελετώντας αλλ’ αντιθέτως καταστρέφοντας συστηματικά σπάνιες αρχαιότητες.  
   
Στις 8 Φεβρουαρίου έφυγε μέσω Μυτιλήνης και Χίου για την Αθήνα, όπου αφίχθη στις 12 Απριλίου και έμεινε περίπου πέντε μήνες, καταγράφοντας αμέτρητες επιγραφές με τη βοήθεια των Οθωμανών και εκκλησιαστικών αρχόντων, πληρώνοντας 3 παράδες για κάθε ενεπίγραφο μάρμαρο που του έφερναν. Έπειτα μετέβη στην Πελοπόννησο, η οποία ωστόσο εμαστίζετο την εποχή εκείνη από επιδημία πανώλης με χιλιάδες θύματα. Αφού «ερεύνησε» και ξεσήκωσε ό,τι μπορούσε από την Κορινθία (700 επιγραφές), την Αργολίδα (Ερμιόνη, όπου βρήκε 40 επιγραφές, Άργος, Λέρνη, Μυκήνες, Τίρυνθα, Μιδέα), την Αρκαδία (Μαντίνεια) και την Αχαΐα, κατέληξε στη Μεσσηνία. Προηγουμένως είχε περάσει από τη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου που τάχα διέθετε σημαντική βιβλιοθήκη. Αυτό που βρήκε ήταν μόνο αθλιότητα και παντελής αμορφωσιά: «…Μου είχαν πεί ότι η βιβλιοθήκη του Μ. Σπηλαίου ήταν η μεγαλύτερη σ’όλη την Ελλάδα. Φαμφαρονισμοί. Υπήρχαν μόνον 130 τόμοι, μισοκατεστραμμένοι από την υγρασία σε σημείο που δεν διαβάζονταν. Η δυσωδία από το σάπισμα του χαρτιού σου έφερνε λιποθυμία» (επιστολή στον Καρδινάλιο de Fleury, 17 Φεβρουαρίου 1730)  
   
Από κάποιο μοναστήρι της Ιθώμης γράφει επίσης τον ίδιο μήνα: «οι μοναχοί ζουν ανέτως, αλλά οι συγγραφείς δυστυχούν. Τους καίνε, τους ακρωτηριάζουν, τους ανασκολοπίζουν, τους μαχαιρώνουν. Είδα βιβλία σάπια μέσα σε υγρές τρύπες βράχων και το μόνο που επέτυχα ν’ αποσπάσω ήταν μερικά άμορφα ράκη. Άλλα βρίσκονται σε υπόγεια, μουχλιασμένα και με ολότελα σβησμένα τα γράμματά τους..»  
   
Από την Καλαμάτα, όπου έφτασε τον Φεβρουάριο του 1730, έγραψε ένα γράμμα προς τους προκρίτους της γειτονικής Ζαρνάτας της Μάνης, ζητώντας τους την άδεια να επισκεφθεί τη χώρα τους επειδή ήταν αυτοδιοικούμενη και δεν ίσχυε εκεί το σουλτανικό φιρμάνι. Μία εβδομάδα αργότερα, έχοντας ήδη λάβει την άδεια, έφθασε με συνοδεία ένστολων εντοπίων στη Ζαρνάτα, αλλά δεν προχώρησε στα ενδότερα της Μάνης, γιατί κατά τα γραφόμενά του «οι κάτοικοι της μέσα Μάνης ευρίσκονται διαρκώς εις πόλεμον, πότε με τους Τούρκους πότε αναμεταξύ των, οι παπάδες, οι μοναχοί και οι Επίσκοποι ακόμη περιφέρονται ένοπλοι και οι γυναίκες της Μάνης φέρουν πιστόλες. Οι Μανιάτες είναι λαός άγριος, αλλά έχει αγάπη προς την ελευθερίαν και μόνος του πόθος είναι η απόκτησις ωραίων όπλων».  
   
Φοβισμένος ο χριστιανός κληρικός από τα ήθη των Μανιατών, επέστρεψε μέσω Καλαμάτας και Μεγαλοπόλεως στο Μυστρά με απωθημένο πλέον το να καταστρέψει από την Αρχαία Σπάρτη ο,τιδήποτε δεν μπορούσε να μετακινηθεί και να σταλεί στη Γαλλία. Αμέριμνοι οι δημογέροντες του τόπου τον υπεδέχθησαν φιλικά και του παρείχαν διευκολύνσεις, καθώς ξήλωνε από τα μεσαιωνικά τείχη μερικά εντοιχισμένα ενεπίγραφα σπαρτιατικά βάθρα και αργότερα είκοσι ακόμη επιγραφές. Το συνεργείο του Γάλλου αββά ήταν πολυπληθέστατο, περίπου 60 εργάτες. Επί 53 συνεχείς ημέρες, σάρωσε σχεδόν τα πάντα στο Μυστρά, τη Σπάρτη και τις Αμύκλες. Κατεδαφίζοντας και ανασκάπτοντας μανιωδώς, απεκάλυψε περίπου 300 επιγραφές τις οποίες αντέγραψε και μετά άφησε έκθετες ή κατέστρεψε, καθώς και διάφορα άλλα ανάγλυφα, αναθήματα και μικροτεχνήματα, τα οποία εφόρτωσε σε πλοία και έστειλε στην Γαλλία.  
   
Στην ίδια τη Σπάρτη, το καταστροφικό έργο του μοχθηρού Γάλλου αρχαιοκάπηλου εκδηλώθηκε με ιδιαίτερη σφοδρότητα και βαρβαρότητα, όπως φαίνεται μέσα από επιστολή του τού Απριλίου 1730 προς τον φίλο του Φρενέ: «Τα ισοπέδωσα όλα, τα εκθεμελίωσα όλα… από τη μεγάλη αυτή πολιτεία δεν απέμεινε πλέον λίθος επί λίθου. Εδώ και πάνω από ένα μήνα, συνεργεία μου από 30 και μερικές φορές 40 ή 60 εργάτες γκρεμίζουν, καταστρέφουν, εξολοθρεύουν τη Σπάρτη. Ο γδούπος από το γκρέμισμα των τειχών, η πτώση των ογκολίθων έως τις όχθες του Ευρώτα, ακούγεται όχι μονάχα στη Λακωνία αλλά και σ’ ολόκληρο τον Μοριά και παραπέρα ακόμη. Τούρκοι, Εβραίοι και Γραικοί, έρχονται να δουν από πενήντα λεύγες μακριά, αλλά το μόνο που βλέπουν είναι διάσπαρτα χιλιάδες ενεπίγραφα μάρμαρα…  
   
…Μιαν ημέρα, ο ανεψιός μου που επιστατούσε στις εργασίες, ανεκάλυψε μία δωδεκάδα μάρμαρα, εκπληκτικά, γεμάτα επιγραφές. Έστειλε αμέσως να με πληροφορήσει, φροντίζοντας στο δρόμο να το διαλαλήσει σε όλη την περιοχή, έτσι σε λίγο έφθασε στη Σπάρτη όλος ο Μυστράς. Αυτή τη στιγμή, μόνον 4 πύργοι των τειχών απομένουν όρθιοι… Για να είμαι ειλικρινής, εκπλήσσομαι κι εγώ με αυτή την εκστρατεία που ανέλαβα, από όσα τουλάχιστον έχω διαβάσει κανείς δεν έχει σκεφθεί έως σήμερα να εκθεμελιώσει ολόκληρες πολιτείες…  
 
…Προτίθεμαι να μην αφήσω λίθο επί λίθου. Δεν γνωρίζω κύριε και αγαπητέ φίλε εάν υπάρχει στον κόσμο πράγμα ικανό να δοξάσει μια αποστολή περισσότερο από το να έχει τη δυνατότητα να σκορπίσεις στους ανέμους τη στάχτη του Αγησιλάου, από το ν’ ανακαλύψεις τα ονόματα των Εφόρων, των Γυμνασιαρχών, των Αγορανόμων, των φιλοσόφων, των ιατρών, των ποιητών, των ρητόρων, ονόματα  διασήμων γυναικών, ψηφίσματα της Γερουσίας, τη Ρήτρα του Λυκούργου. Οι Αμύκλες επίσης, ήσαν πολύ εγγύς για να τις αφήσω. Έστειλα και εκεί εργάτες και ισοπέδωσαν τα λείψανα του περίφημου ναού του Απόλλωνος.  
   
Φανταστείτε τη χαρά μου, η οποία θα ήταν βεβαίως μεγαλύτερη αν είχα λίγο περισσότερο χρόνο ν’ αφιερώσω, διότι υπάρχουν ακόμη η Μαντινεία, η Στύμφαλος, το Παλλάδιον, η Τεγέα και, κυρίως, η Νεμέα και η Ολυμπία. Θα άξιζε να τις φέρω και αυτές άνω κάτω, από τα θεμέλια έως την κορυφή. Έχω όλη τη δύναμη να το πράξω, κι επιπλέον απέκτησα μια οξυδέρκεια σε αυτού του είδους τη δράση. Δεν ομοιάζω με εκείνους που τρέχουν από πόλη σε πόλη απλώς για να ιδούν, εγώ επιδιώκω να παίρνω όλα τα  χρήσιμα πράγματα».  
   
Δύο εβδομάδες μετά την πιο πάνω επιστολή, στις 20 Απριλίου του 1730, ο μοχθηρός κληρικός, σε επιστολή του προς τον πρεσβευτή της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη, αποδίδει τις ακρότητες και τους βανδαλισμούς του σε επιθυμία εκδικήσεως για την κακή τάχα συμπεριφορά των Μανιατών απέναντί του: «Επέρασα από έναν φοβερό τόπο, την περιβόητη Μάνη, που κατοικείται από έναν αιμοβόρο λαό. Είμαι πολύ ευτυχής που γλίτωσα. Έφυγα από την βάρβαρη πατρίδα τους χωρίς να αποκομίσω τίποτε το αξιόλογο, τίποτε για να βγουν τουλάχιστον τα έξοδά μου. Για να ξεσπάσω και για να εκδικηθώ αυτό το σκυλολόϊ, έρριξα τη θλίψη μου επάνω στην Αρχαία Σπάρτη. Δεν ήθελα να μείνει τίποτε από την πόλη που έκτισαν οι πρόγονοί τους. Την έσβησα, την κατέσκαψα, την εκθεμελίωσα, δεν της άφησα λίθο επί λίθου.  
   
Και γιατί, θα ερωτήσει η εξοχότης σας, επέπεσα με τόση μανία επάνω σε αυτή την αρχαία πόλη, ώστε να την κάνω αγνώριστη, υποχρεώνοντάς τη να πληρώσει τις αμαρτίες των απογόνων της; Έχω την τιμή να σας απαντήσω, ότι ήταν πολύ αρχαία και έκρυβε με φιλαυτία κάτω από τα χώμα της πολλούς θησαυρούς, πράγμα που δεν μπορούσα να συγχωρέσω. Έως σήμερα κανείς ταξιδιώτης δεν ετόλμησε να τους αγγίξει, ακόμη και οι Βενετοί, παρά το ότι υπήρξαν κάποτε κυρίαρχοι αυτής της χώρας, τους εσεβάσθησαν. Εγώ έκρινα πως δεν έπρεπε να θρέφω ανάλογο σεβασμό και την ισοπέδωσα λοιπόν με κάθε επισημότητα, πράγμα που προεκάλεσε τον θαυμασμό των Τούρκων, ενώ οι Γραικοί εθύμωσαν και οι Εβραίοι έμειναν κατάπληκτοι. Είμαι ικανοποιημένος, διότι απέκτησα από αυτό το ταξίδι μου πράγματα ικανά να θαμπώσουν όλους τους σοφούς.  
   
Ποιος θα επίστευε ποτέ ότι θα ήταν δυνατόν ν’ ανακαλυφθεί ο τάφος του Αγησιλάου και του Λυσάνδρου, αυτών των ενδόξων βασιλέων της Σπάρτης; Ποιός θα επίστευε πως θ’ ανεκάλυπτα, ύστερα από τόσους πολέμους, σεισμούς και άλλες θεομηνίες που αφάνισαν αυτή την πόλη, θαυμαστά μάρμαρα που μας κάνουν γνωστούς όλους τους Εφόρους, τους ρήτορες και άλλες προσωπικότητες, παντελώς άγνωστες, έως τουλάχιστον την τελευταία καταστροφή που έγινε από εμένα;  
   
«Βιβλία δεν υπάρχουν», συνεχίζει στην επιστολή του. «Πολλοί δεν ξέρουν σ’ αυτή την χώρα ούτε να γράφουν, ούτε να διαβάζουν. Χρησιμοποιούν τα χειρόγραφα για φυσέκια. Κι αφού δεν υπάρχουν βιβλία, φρόντισα για κάτι άλλο, ώστε το ταξίδι μου να ωφελήσει τα Γράμματα. Αφοσιώθηκα με τόσο ενθουσιασμό σε αυτό και έδωσα τέτοια πλήγματα που ο αντίλαλός τους θα ακουστεί σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν γκρεμίζει κανείς δύο και τρεις πολιτείες χωρίς θόρυβο. Εγώ τις κατέσκαψα, ενώ οι παλαιότεροι περιηγητές έρχονταν μόνο για να τις ανακαλύψουν».  
   
Σε άλλη επιστολή του, αυτή τη φορά προς τον Ιταλό ιεραπόστολο Ντομένικο Ντε Λα Ρόκα που υπηρετούσε στη Γαλλική Πρεσβεία της Πόλης, γράφει: «δεν άφησα λίθο επί λίθου. Πρέπει να σας εξομολογηθώ ότι βρίσκομαι σ’ ένα παραλήρημα χαράς που κατόρθωσα να καταστρέψω ολότελα τις ξακουστές αυτές πολιτείες, έτσι όπως γίνεται σε πόλεμο. Το έκανα για την Γαλλία, για την Αυτού εξοχότητα. Αυτό αποτελεί για μένα μια νέα δόξα».  
   
Αποκαλυπτική για το βαθύ χριστιανικό μίσος που έθρεφε ο Γάλλος ιερωμένος κατά της «κατειδώλου» Σπάρτης και για τα μέσα που χρησιμοποίησε στο καταστροφικό του έργο, είναι και η επιστολή του προς τον Καρδινάλιο Φλερύ, στην οποία του αναγγέλλει ότι πήγε μεν στη Λακωνία σε αναζήτηση παλαιών χειρογράφων, πλην όμως «ο λαός, αυτά τα παιδιά της Λακεδαίμονος, δεν κράτησαν από τους προγόνους τους τίποτε άλλο από την αγάπη της ελευθερίας και τη μανία του πολέμου. Το όνειρό τους είναι να αποκτήσουν όπλα. Τα βιβλία τα χρησιμοποιούν για τα φυσέκια τους…  
   
…Εκτόνωσα λοιπόν το θυμό μου στην κυριότερη πόλη της περιοχής, την αρχαία Σπάρτη. Το βλέμμα μου έπεσε επάνω στα κτίσματα που κατά την γνώμη μου έκρυβαν θησαυρούς για τα Γράμματα. Ήσαν κίονες, ανάβαθρα, ενεπίγραφες μετώπες. Ν’ αφήσω όλα αυτά σε άλλους (γιατί δεν είμαι εδώ ο μοναδικός ερευνητής), θα ήταν έλλειψη καλού γούστου, θα ήταν αδιαφορία για την τιμή του έθνους μου, θα σήμαινε πως είμαι ανάξιος να αντιληφθώ τις προθέσεις του βασιλιά μου και να εκπληρώσω τις διαταγές μου. Πρόκειται, όπως θα κατάλαβε η εξοχότης σας, για καλή υπηρεσία των Γραμμάτων.  
   
Γι’ αυτό, εμίσθωσα εργάτες και κατέστρεψα εκ θεμελίων τα λείψανα της υπέροχης αυτής πολιτείας, σε σημείο που να μην απομείνει λίθος επί λίθου. Μπορεί, σεβασμιώτατε, να καταντήσει σε λίγο ένας άγνωστος τόπος, εγώ όμως έχω τον τρόπο να την αναστήσω στο πνεύμα των ανθρώπων, ακόμη και των πιο μακρινών γενεών, γιατί έχω καταρτίσει ολόκληρο κατάλογο των ιερέων και ιερειών της, των εφόρων, των αγορανόμων και των γυμνασίαρχων. Η καλή μου τύχη θέλησε να ανακαλύψω επιγραφές για πολλούς φιλοσόφους, ρήτορες, στρατηγούς, ποιητές, καλλιτέχνες, ακόμα και διάσημες γυναίκες, άγνωστες έως τώρα. Οι επιγραφές αυτές μας πληροφορούν ποιοί αυτοκράτορες ευεργέτησαν την πόλη, ποιοί ευλαβείς ιδιώτες έκτισαν ναούς, ποιοί από αλαζονεία χρηματοδοτούσαν δημόσια θεάματα… Η ευσέβειά μου, σεβασμιώτατε, έφτασε στο σημείο να μην αφήσω σε ησυχία ούτε την τέφρα των βασιλιάδων τους. Εσκόρπισα στον άνεμο την τέφρα του Αγησιλάου, εισήλθα στον τάφο του Λυσάνδρου και ανεκάλυψα τον τάφο του Ορέστου».  
   
Είναι πολύ πιθανόν εκείνη η ανεξήγητη μανία του Γάλλου ιερωμένου να αφανίσει τη Σπάρτη να είχε ως αίτίο της την ενημέρωσή του ότι στην περιοχή είχαν φθάσει και άλλοι ξένοι  τυχοδιώκτες και αρχαιοκάπηλοι που ίσως επωφελούντο από τα ευρήματά του. Σε μία επιστολή του προς τον φίλο του Μπινό, αναφέρει την παρουσία στη Λακωνία ενός Άγγλου αρχαιοκάπηλου επ’ ονόματι  Morrison, τον οποίο και περιγράφει ως «μέθυσο, βάρβαρο και αγροίκο» που έγινε έξαλλος όταν έμαθε ότι ο ιερωμένος τον είχε προλάβει. Ο Fourmont πάντως είχε την πλήρη προστασία των Τούρκων, αλλά και διαφόρων ισχυρών Ρωμιών «παραγόντων», όπως ο ιατρός του Μυστρά Ηλίας Δόξας, άνθρωπος της Εκκλησίας και φανατικός τουρκολάτρης και ο Μητροπολίτης Παρθένιος, ο οποίος, εξ ονόματος όλων των προκρίτων, απηύθυνε  στον καταστροφέα της Αρχαίας Σπάρτης επαινετική επιστολή που, μεταξύ άλλων κολακειών, τον προσφωνεί «θειότατο» και «τρισμέγιστο» άνδρα.  
   
Το τρομερό όργιο του αφανισμού των αρχαιοτήτων της Σπάρτης από τον Fourmont, έγινε ωστόσο γνωστό στο Παρίσι και οι προϊστάμενοί του έσπευσαν οργισμένοι να τον ανακαλέσουν τον Απρίλιο του 1730. Επιστρέψας ο βάνδαλος στη Γαλλία, εδέχθη δριμύτατες επιθέσεις από τους πνευματικούς κύκλους για το όργιο των καταστροφών, οι δε κριτικοί τον ετιμώρησαν με κάτι πολύ χειρότερο. Μη υπαρχόντων πλέον των πρωτοτύπων, η γνησιότητα του επιγραφικού καταγραφικού έργου του, που περιελάμβανε περίπου 2.600 επιγραφές, αμφισβητήθηκε εκ θεμελίων. Πολλοί εξέφρασαν την άποψη ότι ο Fourmont με την καταστροφή των επιγραφών είχε σκοπό να ανακατέψει πλαστές και γνήσιες χωρίς να αφήσει ίχνη. Η συλλογή του έπεσε σε πλήρη απαξία και τα χειρόγραφά του, τα ημερολόγια και οι επιγραφές κατετέθησαν αδόξως στα αρχεία της Βασιλικής Βιβλιοθήκης των Παρισίων.  
   
Ο απόηχος των αγρίων καταστροφών του Fourmont στη Λακωνία υπήρξε τόσο αρνητικός που, όταν το 1801 ο Άγγλος περιηγητής Ντοντγουέλ προσεπάθησε να ερευνήσει για τη δράση του Γάλλου καταστροφέως με συγκέντρωση υλικού και αφηγήσεων, συνάντησε μία τρομερή δυσπιστία στον απλό λαό: «Ενώ αντέγραφα μερικές επιγραφές, βλέπω τον Μανουσάκη, έναν εντόπιο εργάτη, ν’ αναποδογυρίζει τα μάρμαρα και να τα κρύβει κάτω από τους θάμνους. Όταν τον ερώτησα τι σημαίνουν αυτά, μου εξήγησε ότι ήθελε να προφυλάξει τις επιγραφές, γιατί πριν πολλά χρόνια ένας Γάλλος μυλόρδος που ήλθε στη Σπάρτη, αφού ξεσήκωσε πολλές επιγραφές εξαφάνιζε με καλέμι τα γράμματά τους. Και πραγματικά μου έδειξε μεγάλες μαρμάρινες πλάκες από τις οποίες είχαν πελεκηθεί με βάρβαρο τρόπο οι επιγραφές».  
   
Βλάσης Γ. Ρασσιάς  

Από το http://www.rassias.gr/

Ο νέος λογαριασμός της ΔΕΗ

ΔΗΛΩΣΗ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ - ΔΙΑΔΩΣΤΕ_ΤΟ!!!

ΔΗΛΩΣΗ ΡΗΤΗΣ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗΣ


Επί της έκτακτης εφάπαξ εισφοράς άρθρο 29 Ν.3986/2011


Του............. ............................ κατοίκου……………με ΑΦΜ………….


ΠΡΟΣ Την Δ.Ο.Υ................

Για τη διεκδίκηση της επιστροφής της καταβληθείσας έκτακτης εισφοράς ποσού ευρώ XXXX


Δηλώνω και με την παρούσα ότι η επιβληθείσα, δυνάμει της υπ' αρ.... ειδοποίησης, σε βάρος μου έκτακτης εισφοράς αρ. 29 Ν.3986/2011 ποσού ευρώ

............ (υπ' αρ. χρημ. καταλ......... ) ΔΕΝ είναι σύννομη, διότι η διάταξη αυτή δεν

είναι δυνατό να εφαρμοσθεί, αντιβαίνουσα σε ρητές συνταγματικές διατάξεις.

Ειδικότερα:

Α. Η υπό της άνω διατάξεως επιβολή αναδρομικής φορολογικής επιβάρυνσης


Δια της εν λόγω διατάξεως αρ. 29 Ν.3986/2011 επιβάλλεται έκτακτη εισφορά στο συνολικό καθαρό εισόδημα, πραγματικό ή τεκμαρτό, φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο των φυσικών προσώπων ή της σχολάζουσας κληρονομιάς των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος του οικονομικού έτους 2011 (διαχειριστικής χρήσης 2010) εφόσον αυτό υπερβαίνει τις 12.000,00 €.

Δηλαδή διώκεται εν έτει 2011 η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης για ήδη φορολογηθέντα εισοδήματα του έτους 2010.

Συνεπώς η επιβληθείσα εισφορά αντίκειται στην διάταξη της παρ. 2 αρ. 78 του Συντάγματος, η οποία ρητώς απαγορεύει την επιβολή με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από τις προθεσμίες του οικονομικού έτος κατά το οποίο επιβλήθηκε.

Β. Η υπό του αρ. 29 Ν.3986/2011 παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

Στην παρ. 2 του ιδίου αρ. 29 Ν.3986/2011 καθορίζεται ο τρόπος κλιμακώσεως της εκτάκτου εισφοράς, εκκινώντας από το ποσό των 120 € για ετήσιο συνολικό εισόδημα 12.001,00 € και άνω.

Εντούτοις, η καθιερούμενη στην άνω διάταξη κλίμακα προσκρούει στην κατοχυρωθείσα δια της παρ. 5 αρ. 4 του Συντάγματος αρχής της αναλογικότητας κατά την οποία « οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».

Και τούτο διότι δια της άνω κλίμακας ο φορολογούμενος που δήλωσε καθαρό εισόδημα 12.000,00 € δεν επιβαρύνεται με την εν λόγω εισφορά, ενώ ο δηλώσας εισόδημα κατά 1 μόλις ευρώ μεγαλύτερο (12.001,00 €) υπόκειται σε εισφορά .

Σημειωτέον ότι αντίστοιχη παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας παρατηρείται σε όλα τα κλιμάκια εισοδήματος, βάσει των οποίων υπολογίζεται η έκτακτη εισφορά, δηλαδή για διαφορές 1 μόνο ευρώ ο φορολογούμενος υπόκειται σε πολλαπλάσια επιβάρυνση.

Γ. Η υπό της ίδιας διατάξεως παραβίαση, πολλαπλή μάλιστα, της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως .

Γ1.Η εν λόγω εισφορά καταλαμβάνει και έσοδα απαλλασσόμενα της φορολογίας επ' ονόματι των φυσικών προσώπων ή αυτοτελώς φορολογηθέντα με εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης (π.χ. μερίσματα, τόκοι κλπ), τα οποία εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια εκάστου φορολογουμένου εάν θα περιληφθούν στην υποβαλλόμενη υπ' αυτού δήλωση φορολογίας εισοδήματος του αντίστοιχου έτους.

Ωστόσο, ο υπολογισμός της έκτακτης εισφοράς και επί των άνω εσόδων συνιστά παραβίαση της θεσπισθείσας δια της παρ.2 αρ. 4 του Συντάγματος αρχής της ίσης μεταχείρισης κατά την οποία « οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις».

Και τούτο διότι ο συνυπολογισμός των εν λόγω εσόδων άγει σε προφανή άνιση μεταχείριση τον φορολογούμενο που περιέλαβε αυτά στη δήλωση του και αυτόν που εξίσου νομίμως (δεδομένου ότι δε θεσπίζεται σχετική υποχρέωση δηλώσεως αυτών) δεν τα δήλωσε καθόλου.

Γ2. Ετέρα παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας αποτελεί ασφαλώς και η υπό της άνω διατάξεως επιβολή της εισφοράς μόνο σε φυσικά πρόσωπα, ενώ τα νομικά πρόσωπα, τα οποία κατά τεκμήριο έχουν ασυγκρίτως μεγαλύτερα φοροδοτική ικανότητα, δεν υπάγονται στην άνω εισφορά, εξαιρούμενα οιασδήποτε συμμετοχής στο εκτάκτως επιβαλλόμενο φορολογικό βάρος.

Δ. Η δια της περ. 5 παρ.5 αρ. 29 Ν.3986/2011 παραβίαση του αρ. 20 παρ. 1 του Συντάγματος περί παροχής έννομης προστασίας.

Στην εν λόγω περ. 5 παρ. 5 του άνω αρ. 29 Ν. 3986/2011 προβλέπεται ρητώς ότι η προθεσμία άσκησης της προσφυγής ή υποβολής αίτησης για διοικητική επίλυση της διαφοράς καθώς και η άσκηση της προσφυγής ενώπιον του αρμοδίου Διοικητικού Πρωτοδικείου, δεν αναστέλλει τη βεβαίωση και την είσπραξη της οφειλής που βεβαιώνεται κατά τις διατάξεις της παρ. 5 αυτού.

Εντούτοις, η εν λόγω πρόβλεψη αντίκειται ευθέως στην διάταξη της παρ. 1 αρ. 20 του Συντάγματος περί παροχής έννομης προστασίας, η οποία καταλαμβάνει και την προσωρινή προστασία, καθιερούμενη από την διάταξη του αρ. 2 Ν.820/1978, η οποία, ως γενική διάταξη περί αναστολής εισπράξεως αμφισβητούμενου με προσφυγή φόρου, έχει εφαρμογή σε όλες τις περιπτώσεις.

Για τους παραπάνω λόγους η ως άνω διάταξη αρ. 29 Ν.3986/2011 περί επιβολής έκτακτης εισφοράς, δεν μπορεί να εφαρμοσθεί ως αντικείμενη στις προαναφερθείσες Συνταγματικές διατάξεις, δεδομένου ότι σε ευνομούμενη Πολιτεία δεν νοείται ανατροπή της κατάστασης που διαμορφώθηκε κατ' εφαρμογή των νόμων αυτής, άγουσα κατ' ουσία σε κατάλυση αυτών.

Κατόπιν τούτου, υπείκων στην αδήριτη ανάγκη αποφυγής δυσμενών συνεπειών, προβαίνω σήμερα στην καταβολή του ποσού των

ευρώ ……. ..αφορώντος (την πρώτη εκ των προβλεπομένων του άνω αρ. 29

Ν.3986/2011 ……………. Δόσεων) ή (το σύνολο) της επιβληθείσας σε βάρος μου εισφοράς συνολικού ποσού ……………. με την ρητή επιφύλαξη της αναζητήσεως του ποσού τούτου ως και των λοιπών καταβληθησομένων δόσεων της άνω εισφοράς δια παντός νομίμου μέσου ή διαδικασίας και δυνάμει αποφάσεως οιασδήποτε διοικητικής Αρχής ή Δικαστηρίου.

Με την προσήκουσα τιμή

Ο καταβάλλων με επιφύλαξη

φορολογούμενος

Από το http://stoxasmos-politikh.blogspot.com/

Η Γενιά του Πολυτεχνείου και η ελληνική οικονομία

Βαρύγδουπο (και εγκωμιαστικό) άρθρο στην Κυριακάτικη Καθημερινή (21/11/1999) για το πως η Γενιά του Πολυτεχνείου κυριάρχησε στην οικονομία (που μας οδήγησε στην πτώχευση). Καλό είναι να τα θυμόμαστε. Διαβάστε με προσοχή τα ονόματα των πεφωτισμένων της Αριστεράς.

ΔΕΘ 2011: Ούτε ο Καντάφι τόση προστασία όσο ο ΓΑΠ