Camp ιδεών: η ουσία της ΟΝΝΕΔ σε 1 λέξη

Η ένδεια ελληνικότητας του εγχώριου πολιτικού μικρόκοσμου κραυγάζει ακόμα κι όποτε έχει ελάχιστες λέξεις στη διάθεσή της για να εκφραστεί. Η ΟΝΝΕΔ είναι η οργάνωση "νεολαίας" που όταν φλεγόταν τον σύμπαν από την επέλαση της μνημονιακής λαίλαπας εκείνη άναβε κεράκια έξω από την Λιβυκή πρεσβεία, ζητώντας να σταματήσει η αιματοχυσία αλλιώς θα επέστρεφαν πίσω τα μιλκ σέικ τους και θα έτριζαν τα δόντια στα Στάρμπακς. Αυτοί λοιπόν κάνουν τριήμερο "camp" ιδεών(!!!!!) στην Αγία Άννα της Εύβοιας για να μιλήσουν για τον εθελοντισμό! Δηλαδή, μια θεματολογία τόσο βαθιά ελληνική και ζέουσα όπως ένα συνέδριο 1000 πτωμάτων που θα μιλήσουν για την νεκροφάνεια. Η "ηγεσία" τούτου του ανεκδότου είχε τρεις λέξεις στη διάθεσή της για την αφίσα. Χρησιμοποίησε μία αγγλική (camp), μία ελληνική (ιδεών) και έναν αριθμό 2012. Σαν τον πολιτικό μας κόσμο. Λίγο εγγλέζικα, λίγο γιουνάνικα και ένα νούμερο...

Ουδέν νεώτερο

Επειδή δεν έχετε σταματήσει να ρωτάτε (με το δίκιο σας). Στον τίτλο της ανάρτησης (ουδέν νεώτερο) περιγράφονται διεξοδικά οι εξελίξεις αναφορικά με την εκπομπή "Οι Αδιάβροχοι". Υπό μίαν έννοια είναι ενδιαφέρουσες. Έπεσε το αβελουάζ μαντάμ και τώρα μούγκα στην στρούγκα.Μείναμε Παυλόπουλοι.

Κορίτσια στον ήλιο

Ερμηνεία της φωτογραφίας με βάση την πραγματικότητα του 2012: Ακτιβιστής της Αριστεράς καταδιώκει χρυσαυγίτισσα που φοράει φόρεμα με μαιάνδρους (το λογότυπο του κόμματος). Δεν θέλει να την δείρει αλλά να της προτείνει μια σημαντική μεταβολή στη διατροφή της επί το οικολογικότερον: "Στάσου μύγδαλα"!

Συνέντευξη στο e-tetradio

Για τις απολύσεις στον ΑΝΤ1 97.2 σας είπαμε από την προηγούμενη Παρασκευή - εδώ. Όλη η πρωινή ζώνη του σταθμού ξηλώθηκε. Δημήτρης Σούλτας, Αδιάβροχοι (Παναγιώτης Λιάκος και Κώστας Γιαννουλόπουλος) και Γιώργος Μητσικώστας είδαν την πόρτα της εξόδου. Τους την έδειξε για την ακρίβεια ο κύριος Έρικ Χάνσεν, Δανός τοποτηρητής της ιδιοκτησίας του ΑΝΤ1. 

---

Διαβάστε εδώ το ιστορικό της συχνότητας του ΑΝΤ1 Radio

---

Ο Παναγιώτης Λιάκος μιλάει σήμερα στο e-tetRadio και στην αποκαλυπτική συνέντευξή του εξιστορεί (μεταξύ άλλων) και όλα τα τελευταία γεγονότα. Είναι καυστικός, δεν «μασάει» τα λόγια του, δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει πρόσωπα και καταστάσεις.   

Πως ακριβώς σας έγινε η ανακοίνωση της απόλυσης; Τι σας είπε ο Ερικ Χάνσεν όταν σας κάλεσε στο γραφείο του;
Ο κ. Χάνσεν δεν μας κάλεσε στο γραφείο του. Την Παρασκευή, μόλις τέλειωσε η εκπομπή, ώρα 11:00, κάλεσε στο studio του ηχολήπτη άνθρωπος από το γραφείο προσωπικού. Είπε να πάμε κατά τις 14:00 στο γραφείο διοικητικού. Κατάλαβα ότι επρόκειτο περί απολύσεως. 29 είχε ο μήνας, τηλεφώνημα από το γραφείο προσωπικού, Θεός σχωρέστην την εκπομπούλα. Αν ήξερα θα είχα φέρει κόλυβα και τσουρεκάκι. Μετά αλλάξανε γνώμη. Είπαν να πάμε κατά μόνας όποια ώρα θέλαμε. Πήγα 12:30. Εκεί ήταν η κ. Βασιλεία Μοσχονά, διευθύντρια προσωπικού και ο κυριούλης από την Δανιμαρκία, που μου θύμισε κάτι ανάμεσα σε Πολ Τόμσεν και Τροντ Σόλιντ. Η κ. Μοσχονά είπε «εγώ θα λειτουργήσω ως μεταφράστρια». Συμπλήρωσε: «Ξέρετε αγγλικά κ. Λιάκο;». Απάντησα ότι κάτι θυμάμαι από την εποχή του φροντιστηρίου. Ακούω και ξένα τραγουδάκια, διαβάζω τους στίχοι, βλέπω και τιβί τα CSI Μπραχάμι, τζιτζί! Έτοιμος για καρατόμηση. Ο κυριούλης άρχισε να μου λέει τι έχει κάνει στη ζωή του και σε διάφορους ραδιόφωνικούς σταθμούς ανά τον κόσμο. Λες και με ενδιέφερε. Τον ρώτησα γιατί απολύομαι. Απάντησε τα εξής απίθανα: «Δεν έχει σχέση με την προσωπικότητά σου,  την ακροαματικότητα, το κοινό, το επίπεδο των ακροατών, ούτε καν με τις απολαβές σου και την ποιότητα της εκπομπής. Η εκπομπή κόβεται λόγω...

Η συνέχεια στο e-tetradio.gr

Διακοπή ποινής για τον Σάββα Ξηρό

Οι ασθενείς πηγαίνουν στα νοσοκομεία. Ο όρκος του Ιπποκράτη έχει καθολική ισχύ και δεν αίρεται ούτε για την υπόθεση της 17Ν.

Δουλειά δεν είχε ο Διάβολος...

Ζούμε στη ζώνη του Λυκόφωτος. Πρώην βουλευτές ψάχνουν για κάτι που ποτέ δεν έχασαν επειδή ποτέ δεν έκαναν: Εργασία...

Στο news247.gr διαβάζουμε ανάρτηση με τον ακόλουθο τίτλο: «Πρώην βουλευτές με βιογραφικά ανά χείρας ψάχνουν για δουλειά». Μία που το διαβάζεις κι άλλη μία που φαντάζεσαι την Άννα -Μπίλντερμπεργκ- Διαμαντοπούλου να φοράει ένα τσίτι από κινέζικο πάγκο στη λαϊκή, να γυρνάει ντάλα καταμεσήμερο στις ρούγες και να χτυπάει πόρτες και παραθύρια σε εταιρείες καθαρισμού (και απολύμανσης) κτιρίων και να λέει: «Δώσε καλέ μου, μάνα μου μια δουλειά σ' εμένανε την άτυχη, που με καλάγανε στην Μπίλντερμπεργκ κι είχα όλα του Διαβόλου τα καλούδια και με μαυρίσανε την μαύρη στις εκλογές κι έμεινα στην απόξω και δεν έχω να ταΐσω τα κανισάκια μου και δεν με κάνει σκόντο ο χασάπης κι ο μανάβης δεν τα γράφει στο τεφτέρι τα μπρόκολα και με κοροϊδεύει και μου λέει να βγάλω φωτοτυπία ένα πιατάκι φαΐ να φάω. Δώσμου μια δουλίτσα βρε άνθρωπε, που να συχωρεθούν τα πεθαμένα σου, που τάστειλε στον άλλο κόσμο ο Λοβέρδος παναθεμάτονε, που να μην σώσει να ξαναγίνει υπουργός και να του καεί το iPad κι η τηλεόρασή του να μην πιάνει τα ψηφιακά και να του χαλάσει ο αποχυμωτής».

Έχεις δόντι;

Έτσι την φαντασιώνεσαι φίλε αναγνώστη την Αννούλα του χιονιά. Με το ρίμελ να στάζει μαζί με δάκρυα και την Εστέ Λοντέρ την αντηλιακή να κάνει κρούστα στο (προ αμνημονεύτων) αψεγάδιαστο δέρμα της. Το κακό είναι ότι αντί να λυπηθείς, όλως ακουσίως, σχηματίζεται ένα σαρδόνιο χαμόγελο στα χείλη σου κι έρχεται ακάλεστη η δεύτερη φαντασίωση: ο Θόδωρος Πάγκαλος, άνεργος και συνταξιούχος ταυτοχρόνως, να ψένει καλαμπόκια στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου έξω από το σπίτι του Άκη, να του γαβγίζουν τα σκυλιά και να τον κλαίνε οι ρέγγες. Όταν δεν πλησιάζει κανείς για ν' αγοράσει τις καλαμποκάρες του Θόδωρα να βγάζει το ακορντεόν και να παίζει άσματα του Θωμά Μπακαλάκου κλαίγοντας (από συγκίνηση) και μασουλώντας μια ντουζίνα καλαμάκια χοιρινό (από λιγούρα). Ο Ρέππας, που σπούδασε οδοντίατρος να μην έχει τα φράγκα (ούτε φυσικά και την ικανότητα) να ανοίξει γραφείο δικό του. Να τον έχουνε, λέει, παραγιό σε ανταλλακτήριο χρυσού για να βγάζει τα χρυσά δόντια από χρεοκοπημένους υπερήλικες. Τέτοια σκέφτεσαι και παρηγοριέσαι μέχρι να τους δεις αραχτούς και λάιτ στις λιμουζινάρες τους...


Δημοσιεύτηκε στην "δημοκρατία" 02/07/2012

Γενναίοι πολεμιστές σε αόρατους πολέμους

«Πρώτα απ' όλα θέλω να δοξάσω και να τιμήσω τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα για τη Χάρη Τους και το Έλεος, το οποίο χρειάζομαι πολύ. [...] Ευχαριστώ και τους μοναχούς στο Άγιο Όρος, που προσεύχονται αδιάκοπα για τη ζωή του κόσμου». Τζόναθαν Τζάκσον, ηθοποιός, απονομή τηλεοπτικών βραβείων Emmy, 24 Ιουνίου 2012.

Τα βραβεία Emmy, στις ΗΠΑ, θεωρούνται (και είναι) ισόκυρα, αντίστοιχα σε αξία με τα κινηματογραφικά Όσκαρ. Οποιοσδήποτε αστέρας φτάσει μέχρι το κόκκινο χαλί που οδηγεί στο βήμα της απονομής, μπορεί να υποθέτει πως από εκείνη την στιγμή και έπειτα έχει αποκτήσει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα για τους αιματηρούς και επικίνδυνους αγώνες του Κολοσσαίου της μικρής οθόνης της μεγάλης πολυεθνικής αυτοκρατορίας. Τουλάχιστον, για ένα εύλογο διάστημα μπορεί να πάψει να άγχεται για τα οικονομικά του και για τη συνέχεια της σταδιοδρομίας του. Όλα θα πάνε καλά, αρκεί να βαδίζει στην πεπατημένη. Η πεπατημένη συνίσταται στο να φροντίζει να τα έχει καλά με τις δυνάμεις που κυριαρχούν στην αρένα του θεάματος. Να έχει «πολιτικά ορθές» απόψεις, να δηλώνει φιλειρηνιστής -χωρίς να πολυμπαίνει στη μύτη του Πενταγώνου-, να εκφράζεται υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων ζευγαριών να υιοθετούν παιδιά, να δείχνει από «φιλελεύθερος» έως έκλυτος και να συμμετέχει σ' όλες τις παρασκηνιακές διαδικασίες που ξεκινούν από τα ξέφρενα πάρτι στα ανάκτορα των σκηνοθετών και των παραγωγών και καταλήγουν ως «εύπεπτο υλικό» στις μικρές και μεγάλες οθόνες. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δείχνει -πολλώ δε μάλλον να είναι- «αναχρονιστής», υπερβολικά «παραδοσιακός», «συντηρητικός» και ουσιαστικός πολέμιος του χρυσοφόρου κατεστημένου που κυβερνά τη χώρα της... ευκαιρίας. Αν κάνει αυτή την αποκοτιά, ισχυροί άνθρωποι σε θέσεις κλειδιά θα κάνουν ειλικρινείς προσπάθειες να... ξεθωριάσει η λάμψη του και να ξεχαστεί το όνομά του. Θα τα καταφέρουν, αν δεν έχει διαφορετική άποψη η μία και αληθινή υπερδύναμη: ο Θεός.

Ομολογία πίστεως

«Πας ουν όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν [τοις] ουρανοίς». (Καινή Διαθήκη, Ματθ. Ι' 32) Αυτήν την παρακαταθήκη του Ιησού Χριστού είχε κατά νου ο νεαρός ηθοποιός (γεννήθηκε στο Ορλάντο της Φλόριντα το 1982) Τζόναθαν Τζάκσον και ενώπιον Θεού και ανθρώπων μίλησε με σθένος και ταπείνωση για τον Χριστό και το Άγιο Όρος την ώρα του θριάμβου του. Το βραβείο το έλαβε για το ρόλο του στη σειρά «General Hospital» (Γενικό Νοσοκομείο), που προβάλλεται στο κανάλι ABC. Ο Τζάκσον έσπασε τα ταμπού της «αυτοσυγκράτησης» και της «πολιτικής ορθότητας» κάνοντας τον σταυρό του με τον ορθόδοξο τρόπο στην αρχή της ομιλίας του. Βαφτίστηκε Χριστιανός Ορθόδοξος το 2012 και δεν δεν δίστασε να κάνει αυτή την δημόσια ομολογία πίστεως αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Η στάση του απέναντι στα πράγματα και στην εξέλιξη της σταδιοδρομίας του αποτελεί την καλύτερη δυνατή απάντηση σε όλους όσοι αναγνωρίζουν τι είναι ορθό και τι εσφαλμένο αλλά διστάζουν να πάρουν θέση. Είναι κατανοητό να φοβάται κάποιος τις συνέπειες της αρετής του -μια και ουδείς ωφέλησε την ανθρωπότητα ατιμώρητος- αλλά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Ειδικά σε μια περίοδο, που το πυρ του πολέμου μαίνεται ανεξέλεγκτο σ' όλα τα πλάτη και τα μήκη της υφηλίου, είναι υποχρέωση κάθε πιστού να τοποθετείται. Να εκφράζεται ανοιχτά. Να εκδηλώνεται αλογόκριτα. Οτιδήποτε λιγότερο είναι φυγομαχία και βοηθάει την καταχνιά που πλακώνει τα έθνη, να πυκνώσει...

Η ελληνική περίπτωση

Ένα παράδοξο με την κίνηση του Αμερικανού ηθοποιού είναι ότι -σε αντίθεση με το τι θα γινόταν στην Ελλάδα- δεν χλευάστηκε από τα ΜΜΕ των ΗΠΑ. Δεν λοιδορήθηκε από σχολιαστές απροσδιορίστων ιδιοτήτων και προθέσεων. Δεν παραλληλίστηκε με γραφικούς ή «χριστέμπορους». Αντιμετωπίστηκε, τουλάχιστον επισήμως, με σεβασμό. Στην χώρα που φιλοξενεί το Άγιο Όρος, το περιβόλι της Παναγίας, ο κ. Τζάκσον θα αποτελούσε ήδη έναν αποδιοπομπαίο τράγο για τα μέλη του κινήματος της συντεταγμένης παρακμής και της ελεγχόμενης ηθικής και πνευματικής χρεοκοπίας. Δεν χρειάζεται να γίνει μνεία σε περιπτώσεις όπου προπηλακίζεται επικοινωνιακά όποιος δηλώσει ευθαρσώς την πίστη του στον Χριστό και την Ελλάδα. Αυτό πρέπει να μας προβληματίσει. Δεν είναι στραβός ο γιαλός. Εμείς αρμενίζουμε ολοταχώς στον ύφαλο...

Δημοσιεύτηκε στην κυριακάτικη δημοκρατία 01/07/2012