Ἐκδίκηση

Μία ἡμέρα σάν τούτη ἐδῶ προδικάζει μία ἄλλη ἡμέρα, πού θά φαίνεται ἀρχικά σάν τίς ἄλλες ἀλλά δέν θά εἶναι. Ἀφενός, ποτέ μία ἡμέρα δέν εἶναι ὁλόιδια μέ τίς ἄλλες. Ἀδύνατον νά μπεῖς στόν ἴδιο ποταμό δυό φορές. Κι ἐσύ θά ἔχεις ἀλλάξει καί ὁ ποταμός. Ἀφετέρου, τό σημερινό δέν εἶναι φευγαλέο ἀλλά καμπυλώνει τόν τόπο κι ἐκτείνεται στόν χρόνο. Πίσω πολύ πάει, κλέβει τίς χιλιετίες μας καί τσαλαπατᾶ ἱερά καί ὅρκους ἀρχέγονους, παλαίτατους, ἱερότατους. Διαπερνᾶ καί τό μέλλον ἐξίσου. Ἡ θύμηση τῆς ντροπῆς δέν σβήνει εὔκολα σάν τό κερί μέσα στήν θύελλα.
Κι ὁ Χρόνος πού εἶναι Κρόνος θά ρωτήσει τί εἶναι αὐτό πού περνᾶ τίς διαστάσεις, χαρίζει κλεμμένα καί ζητά μερίδιο πού δέν τοῦ ἀνήκει. Καί θά τοῦ ποῦν κι αὐτό τί εἶναι καί ποῖοι τό ἔπραξαν. Ἡ Ἄτη θά ἀβροπατεῖ, ἀπό σήμερα κιόλας πάνω στά κεφάλια πού θά θερίσει ὁ Νόμος ἀπό τόν ὁποῖον δέν ξεφεύγουν οὔτε οἱ ἴδιοι οἱ θεοί πού τόν θέσπισαν. Καί στόν θερισμό θά εἴμαστε παρόντες κάποιοι καί κάποιοι ἄλλοι θά

On the use of time

Ανάδρομος Ερμής στη Σύρο

Στη μεγάλη φωτό το γερμανικό έκτρωμα και στη μικρή ο κ. Π. Κουλουμπής.

Οι Γερμανοί τα έβαλαν και με τους αρχαίους Ελληνες θεούς. Κοιτάξτε πώς έφτιαξαν τον «Ερμή» που κότσαραν στην Ερμούπολη!

Στην Ερμούπολη της Σύρου, στην προκυμαία, κοντά στις καφετέριες και στα εστιατόρια, έχει στηθεί εδώ και λίγες ημέρες μια δυσπερίγραπτη προτομή του Ερμή (η Ερμούπολη έχει πάρει το όνομά της από τον αρχαίο Ελληνα θεό), η οποία είναι τόσο χοντροκομμένη, ώστε φαίνεται λες και έχει φτιαχτεί από δεκάχρονο παιδί. Επιπλέον, δεν είναι λίγοι οι περαστικοί που ξαφνιάζονται δυσάρεστα από τη θέα της προτομής, διότι η κεφαλή του Ερμή δεν είναι όρθια, αλλά κείται πλαγιαστή - σαν κάποιο βάρβαρο χέρι να έχει κόψει τη θεία κεφαλή και να την απίθωσε σ' εκείνο το σημείο μιας πόλεως που διακρίνεται για τη νεοκλασική κομψότητά της. 

Η στήλη (λόγω και της πολυετούς αγαπητικής σχέσης που διατηρεί με τη Σύρο) δέχτηκε αρκετές καταγγελίες για την προτομή. Ερευνώντας το θέμα, ήρθαμε σε επικοινωνία με την αντιδήμαρχο Πολιτισμού Θωμαή Μενδρινού, η οποία μας είπε ότι η τοποθέτηση του έργου του Γερμανού γλύπτη Markus Lüpertz έγινε ως

ΣΕ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ

Τά συλλαλητήρια γιά τή Μακεδονία φαίνονται ἀπωθητικά σ’ αὐτούς ποῦ ὁδήγησαν τήν Ἑλλάδα στή χρεοκοπία. Προτιμοῦν τά Gay Pride

Στιγμιότυπο ἀπό τήν παρέλαση τῆς ὁμοφυλόφιλης «ὑπερηφάνειας» στήν Ἀθήνα, τήν ὁποία στήριξε ἡ Βουλή. Τό ὄν στή φωτογραφία φοράει σταυρό καί ἡ μορφή τοῦ ἁγίου Νικολάου βρίσκεται ἀκριβῶς ἐπάνω ἀπό τό σημεῖο ὅποιων γεννητικῶν ὀργάνων του. Εἰκόνα ξεκάθαρη. Μήνυμα σαφές. Ἡ βλασφημία δέν παρουσιάζεται σάν ἐξαίρεση, σάν μαχητική παραφωνία μίας νεοταξικής δυστοπίας, ἀλλά ὡς κανόνας. Ἔτσι θέλουν τό νέο εἶδος ἀνθρώπου. Μετέωρο μεταξύ φύλων, ἕωλο, δίχως ρίζες καί εὐρύτερες ἀναφορές πλήν τῶν σεξουαλικῶν ἕξεων καί ἐκτροπῶν τοῦ.

Δίπλα στό ὄν ποῦ ἔχει τόν Aϊ-Νικόλα πάνω στά ἀπαυτά του βρίσκεται τό πολιτικό, πνευματικό, οἰκονομικό, ἐγχώριο καί διεθνές καθεστώς. Οἱ ἄλλοι, αὐτοί πού πᾶνε στά συλλαλητήρια γιά τή Μακεδονία, εἶναι οἱ μέχρι τώρα πολλοί ἀλλά ἡττημένοι του

Θαρσαλέος γὰρ ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ἀμείνων ἔργοισιν τελέθει

How to join the company of the gods

ΤΑ ΣΤΙΛΟ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ

Αὐτοί πού στήνονται στήν οὐρά γιά νά προσκυνήσουν τή μούμια τοῦ Λένιν κατηγοροῦν τούς χριστιανούς γιά «εἰδωλολατρία»

Οἱ συριζιάνοι καί οἱ πάσης φύσεως νεοταξικοί ὁμότεχνοί τούς εἶναι ἀτσίδες, ἀπό τήν ἀνάποδη. Πολλοί ἐξ αὐτῶν τυγχάνουν δραπέτες, ἀπόμαχοι ἤ ἀκόμα καί... ἀπόβλητοι τοῦ ΚΚΕ. Αὐτό τό κόμμα πίστευε καί πιστεύει στόν... ἀνθρωπισμό τοῦ Στάλιν καί στήν ἀταξική κοινωνία (κάτι τόσο κόντρα στή φύση ὅσο ἡ μουστάρδα στό τηγανητό αβγό). Ντελαλίζει κι ἄλλα ξεκούδουνα πράγματα, ἀλλά δέν εἶναι τῆς παρούσης νά παρατεθοῦν. Ἀρκετές δόσεις παλάβρας λαμβάνομεν καθ' ἑκάστην.

Οἱ πρώην καί νῦν μαρξιστές ἀλλά καί οἱ φιλελέδες συμπαθοῦν σχεδόν ὁτιδήποτε βρίσκεται ἐκτός ἑλληνικῆς καί χριστιανικῆς παράδοσης. Τώρα τό νέο τούς σπόρ, μία μόδα πού θά διαρκέσει περίπου

Abstention from pleasure

Get rich, not filthy

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΖΑΜΑΪΚΑΣ!

Οι πολιτικοί, που δηλώνουν μοντέρνοι, προοδευτικοί, εκσυγχρονισμένοι κι Ευρωπαίοι, μας επιστρέφουν αργά και σταθερά στην εποχή του Λίθου

Το μεταπολιτευτικό πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας έχει αφοπλίσει τη χώρα, κατακρημνίζοντας την τεχνολογική μας ικανότητα στην 87η θέση παγκοσμίως (η Τζαμάικα είναι στη θέση 88), ενώ η Τουρκία έχει σκαρφαλώσει στην 9η. Την οικτρή πραγματικότητα εξέθεσε με άρθρο του ο Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος Κεφαλάς, δρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Manchester, διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και τακτικός συνεργάτης της «δημοκρατίας». Το άρθρο τιτλοφορούνταν «Γιατί η Ελλάδα δεν διαθέτει αεροδιαστημική τεχνολογία» και δημοσιεύτηκε χθες στο ένθετο περιοδικό της «κυριακάτικης δημοκρατίας» «Enjoy» (σ.σ. 4-6). Εκεί μεταξύ άλλων διαβάζουμε: «Ετσι, αν αποτιμήσουμε τη συλλογική προσπάθεια της χώρας μας από τη

Delphic economy

Crash course in leadership...

Η προφητεία του Νίτσε για έναν πιθανό κόσμο που θα φέρει τον Υπεράνθρωπο

Είναι δυνατόν ένας φιλόσοφος την ώρα που ατενίζει την άβυσσο να δει εικόνες από το μέλλον; Μπορεί ναι, μπορεί όχι. Δεν είναι δυνατόν να αποδειχθεί, ακόμα κι αν ισχύει.

«Eδώ 'ναι η μεγάλη πολιτεία, ω Ζαρατούστρα: εδώ δεν έχεις να ζητήσεις τίποτα κ’ έχεις πολλά να χάσεις. Γιατί θέλεις να τσαλαβουτήσεις μέσα σε τούτη τη λάσπη; Λυπήσου, αλήθεια, τα πόδια σου! Φτύσε καλύτερα στην πύλη της πολιτείας και - γύρισε τα μπρος πίσω! 

Εδώ είναι η κόλαση για τη σκέψη των ερημιτών: εδώ ψήνονται ζωντανές οι μεγάλες σκέψεις και κομματιάζονται σε μικρά κομμάτια. Εδώ σαπίζουν όλα τα μεγάλα αισθήματα: εδώ μόνο κροταλιστά, ξερά αισθήματα μπορούν να κροταλίζουν! […] Δεν βλέπεις τις ψυχές να κρέμονται σαν μουλιασμένα βρώμικα κουρέλια; - Και τα κουρέλια αυτά τα κάνουν εφημερίδες! Δεν ακούς το πνεύμα που γίνεται λογοπαίγνιο εδώ πέρα; Ξεσπά σε αηδιαστικά καλαμπούρια! - Και τα καλαμπούρια αυτά ακόμη τα κάνουν εφημερίδες!»
Φρ. Νίτσε «Ετσι μίλησεν ο Ζαρατούστρα (τάδε έφη Ζαρατούστρα)», εισαγωγές, μετάφραση Αρη Δικταίου, Β΄ Εκδοση, Αθήνα - Γιάννινα: 1983, εκδόσεις Δωδώνη, σ. 243-244.

«Ενα βιβλίο για όλους και για κανέναν». Αυτή η φράση είναι μέρος του τίτλου του βιβλίου, του πρωτοποριακού νιτσεϊκού οράματος που αποτυπώθηκε γραπτά. Κι είναι αλήθεια. Σ’ αυτό το έργο υπάρχει αλήθεια για όλους, αλλά αναφέρεται κι ένα ενδεχόμενο που ίσως να μην

Ἕνα θρυλικό καί προφητικό σκέτς τοῦ Χάρρυ Κλύνν

Μέ λένε Ἀρτέμη. Τό θρυλικό καί προφητικό σκέτς τοῦ Χάρρυ Κλυνν ὅπου ἐξευτελίζει τήν ὑποκρισία καί τήν τρυφή τῆς ἀριστεράς.

Απεργία στο Μετρό: Να πουληθούν τώρα όλα τα ΜΜΜ

Ναι ή όχι. 

Ακόμα και τα πιο σύνθετα, δυσεπίλυτα ζητήματα του βίου καταλήγουν σ’ αυτό το 

Ναι και σ’ αυτό το Όχι. 

Τα βιβλία προσπαθούν να προσφέρουν στην ανθρωπότητα ίχνη απαντήσεων στα αιωνίως ανακύπτοντα θέματα – θα είναι κρίμα άλλωστε να πάει στράφι τόση πείρα, που αγοράστηκε με τόσα λάθη, ανθρώπινες ζωές, κατασπαταλημένους πόρους και απωλεσθείσες εργατώρες. 

Τελικά, όσοι καλούνται να αποφασίσουν περιμένουν μέχρι η πραγματικότητα να χτυπήσει τη δική τους πόρτα. 

Η φύσις των πραγμάτων γαρ.

Προσωπικού τύπου στροφή στο κείμενο: στην Ελλάδα, μετά από τον θάνατο του Παπάγου, ό,τι είχαν τα πανέρια της πολιτικής ήταν ρετάλια της ξενομανίας, τσίτια της Αριστεράς, χασέδες της Δεξιάς, υπόλοιπα του κέντρου, όλα ανάξια λόγου. Ο Παπάγος ήταν ο τελευταίος άξιος.

Ένας πολίτης με στοιχειώδες γούστο δεν θα έπρεπε να χαλάσει ούτε κάλπικο παρά για να αγοράσει οτιδήποτε από δαύτα – πολλώ δε μάλλον να δαπανήσει χρόνο ασχολούμενος με τα στοκ του τίποτα. Γι’ αυτό κι εγώ μικρός θεωρούσα ως επιτυχημένα μοντέλα εξυπηρέτησης εθνικών στόχων και διαχείρισης ανθρώπινων και υλικών πόρων τους Ρ. Ρέιγκαν και Μάργκαρετ Θάτσερ (είθε ο Κύριος να τους αναπαύει μακριά από τους λάκκους με το θειάφι όπου βράζουν οι σοσιαλιστές). 

Αμφότεροι ήταν χαρισματικοί, φιλολαϊκοί, πατριώτες και οπαδοί των ιδιωτικοποιήσεων. Ομοίως και εγώ αλλά με ένα φρένο, με μια ανάσχεση.Αυτό ήταν και το μέγα λάθος μου. 

Δεν γίνονται ιδιωτικοποιήσεις με το διαλυμένο κράτος και τους σάπιους δερβέναγές του να κάνουν κουμάντα πάνω σε κάτι που υποτίθεται ότι αγόρασαν τρίτοι. Η αγορά και η πώληση πρέπει να είναι ξεκάθαρα πράγματα. Όποιος πωλεί αποχωρίζεται. Αν θέλει σχέση με το εκποιηθέν ας κρατήσει μια καρτ ποστάλ.

Κλασικό παράδειγμα ανάγκης άμεσης, ολικής και ξεκάθαρης εκποίησης οι δημόσιες συγκοινωνίες. Οι συνδικαλιστές αποφασίζουν να απεργήσουν για θέματα

Ἡ ὀδύσσεια τοῦ Ἀλέξη

Ἑορταστικόν: Ἄλλος γιά Λῆμνο τράβηξε κι ἄλλος γιά Μυτιλήνη, πές μου αὐτός ὁ ΣΥΡΙΖΑ τί πίνει καί δέν δίνει

Tί θά μποροῦσε νά ἄδει ὁ Ἀλέξης Τσίπρας παλεύοντας νά δαμάσει τόν οἴνοπα πόντο* στήν ἐπική τουρνέ σέ Λῆμνο καί Λέσβο;

«Σάν θά πάω, κυρά μου, εἰς τήν Λέσβο θ' ἀνακαλύψω καί τήν Μυτιλήνη. Κι ἡ Μυτιλήνη, πιπιρί πιπίίίίίίί, θά μέ γουστάρει βράδυ πρωί.

Σάν θά πάω, συντρόφια, εἰς τήν Λέσβο θά ξεφουρνίσω χίλιες ὑποσχέσεις. Κι οἱ ὑποσχέσεις ντιριριντιντίίίίίί, μέ ξαναβάζουν εἰς τήν Βουλή.

Καί σάν θά πάω,Μoχάμεντ, στό νησάκι θά τούς μιλήσω μέ λόγια πικραμένα. Καί τά λογάκια κικιρικικόόόόόό θά ἀφοροῦν τό Μεταναστευτικό.

Καί σάν θά πῶ γιά σένα, βρέ Μοχάμεντ, δέν θά μιλήσω γιά τήν ταμπακιέρα. Κι ἡ ταμπακιέρα, συνασπισμούλη καί συνασπισμόόόόό, ὅλοι τήν λέν' ἐποικισμό.

Κι ἄν ὑποφέρουν οἱ ντόπιοι, βρέ Μοχάμεντ, πού σφάζεις - τρώγεις δικό τους ἀρνί, θά τούς κομπλάρω νινιρινινίίίίίί, γιατί κοιμᾶσαι εἰς τό παχνί.

Θέτε καί Νόμπελ, ἀχόρταγοι νησιῶται, θέτε λεφτά καί λίγο ΦΠΑάάάάά αὐτά πού θέτε εἶν'

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ

Ἀξιέπαινη ἡ πρωτοβουλία τοῦ ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης Πάνου Καμμένου νά δώσει βαθμούς στήν θυελλώδη ἐπαναστάτρια, ἀλλά ἀσυγχώρητη ἡ ἀμέλεια τῶν συμβούλων του.

Οἱ βαθμοί τοῦ στρατοῦ, οἱ ἔπαινοι καί οἱ εὔφημες μνεῖες δέν δίδονται σέ παρατσούκλια ἀλλά σέ κανονικά πρόσωπα, πού ἔχουν κανονικά ὀνοματεπώνυμα.

Ἡ γνωστή ὡς Μπουμπουλίνα κανονικά εἶναι Μπούμπουλου (ἄν θεωρηθεῖ ὡς ἔγκυρο ἐπίθετό της ἐκεῖνο τοῦ 2οὐ συζύγου της Δημητρίου Μπούμπουλη). Τό ἐπίθετο τοῦ πατρός της ἦταν Πινότσης (Σταυριανός τό ὄνομα). Ὁ πρῶτος σύζυγός της ἦταν ὁ Δημήτριος Γιάννουζας καί ὁ δεύτερος Δημήτριος Μπούμπουλης. Τα παιδιά μέ τόν Μπούμπουλη ἦταν ἡ Σκεύω Μπούμπουλου, ἡ Ἑλένη Μπούμπουλου καί ὁ Νίκος Μπούμπουλης. Ὁπότε, τό σύγχρονο ἑλληνικό κράτος ἔπρεπε νά δώσει

Ἀνθελληνικές ψυχολογικές ἐπιχειρήσεις

Περσέπολις. Ἀνάγλυφο στούς τάφους τοῦ Δαρείου καί τοῦ Ξέρξη.

Ὁ λαός ἔχει «ἐκπαιδευτεῖ» νά προτιμᾶ νά ὁδηγεῖται στόν ἀφανισμό παρά νά ετεροπροσδιοριστεί ὡς «ρατσιστής».

«Ὁ Ξέρξης ἔστειλε ἄνδρες ἀπό τήν προσωπική του φρουρά μέ τή διαταγή, ἄν οἱ τρεῖς κατάσκοποι ἦταν ἀκόμα ζωντανοί, νά τούς φέρουν ἀμέσως μπροστά του. Ἔτσι κι ἔγινε, ἀφοῦ ἡ ποινή δέν εἶχε ἐκτελεστεῖ ἀκόμα ὁ βασιλιάς, ἀφοῦ πληροφορήθηκε τόν λόγο πού βρίσκονταν στίς Σάρδεις, ἔδωσε διαταγή στούς ἄντρες του νά τούς ξενάγήσουν καί νά τούς δείξουν ὁλόκληρο τό στράτευμα, ἱππικό καί πεζικό ἔπειτα, ἀφοῦ θά εἶχαν δεῖ τά πάντα, θά ἦταν ἐλεύθεροι νά φύγουν σῶοι γιά ὅποια χώρα ἤθελαν».

Ἡρόδοτος, «Ἱστορία 7, Πολύμνια» κ. 146, Ἀθήνα: 1992, ἐκδόσεις Κάκτος σ. 187

Παράξενη, ἐκ πρώτης ὄψεως, ἡ συμπεριφορά τοῦ Ξέρξη. Λίγο πρίν ἀπό τή μεγάλη ἀναμέτρηση, συλλαμβάνει κατασκόπους πού ἔχουν στείλει οἱ Ἕλληνες γιά νά καταγράψουν τίς δυνάμεις μέ τίς ὁποῖες ἐκστράτευε ἐναντίον τους. Καί ἀντί νά συμφωνήσει μέ τήν ἀπόφαση τῶν στρατηγῶν του νά ἐκτελεστοῦν μέ συνοπτικές διαδικασίες, ἐκεῖνος ὄχι μόνο τούς διευκολύνει στό ἔργο τους νά καταγράψουν τό σύνολο τῶν στρατευμάτων του, ἀλλά στό τέλος τούς ἀφήνει ἐλεύθερους γιά νά πᾶνε ὁπουδήποτε θελήσουν!

Την ἑρμηνεία στήν «παράλογη» στάση τοῦ Πέρση βασιλιά ἀπέναντι στούς Ἕλληνες κατασκόπους δίνει ὁ ἴδιος ὁ Ἡρόδοτος στο ἀμέσως ἑπόμενο χωρίο τοῦ κειμένου: «Ἀφοῦ ἔδωσε αὐτή τή διαταγή, ἐξήγησε ὅτι, ἄν οἱ κατάσκοποι εἶχαν ἐκτελεστεῖ, οἱ Ἕλληνες δέν θά εἶχαν πληροφορηθεῖ ἔγκαιρα τό

Χριστός ἀνέστη. Ἀνέστη; Ἀνέστη!

 Χριστός ἀνέστη κι ἐσύ στό σῆμα τό οἰκογενειακό.
Ἀνέστη!
Ἀνέστη;
Ἀνέστη.
Κι ἐσύ;
Θά σηκωθεῖς ὅταν κι ἐγώ δέν θά ἔχω ἀνάγκη ἀπό τοῦ τάφου τό φευγιό. Κι ἐγώ ἐκεῖ θά εἶμαι.
Μήν νομίσεις ὅτι θά εἶμαι ἀλλοῦ. Τόν Ἄδη τόν ἔχω συναντήσει φευγαλέα στή γῆ νά περιδιαβαίνει.
Ἐκεῖ θά βρίσκομαι. Καμπυλώνει ὁ χρόνος του κι εἶναι χῶρος. Τόπος. Στον τόπο πού μᾶς γέννησε καί μᾶς καταπίνει.
Νά μήν νομίσεις ποτέ ὅτι ἔστω κι ἕνα μειδίαμά μου δέν θά ἔχει σπαραγμό.  Σοῦ χρωστῶ τες τύψεις καί τίς ἐνοχές μου καί ποτέ δέν θά ξεχρεώσω.
Χριστός ἀνέστη. Ἀνέστη; Ἀνέστη!
Κι ἐσύ;

Ἡ νεκρανάσταση τοῦ Ἑλληνισμοῦ

Ἡ Ἀκρόπολις τῶν Ἀθηνῶν καί ὁ Ἄρειος Πάγος, ὅπως τά συνέλαβε ἡ φαντασία τοῦ Γερμανοῦ ἀρχιτέκτονα καί ζωγράφου Franz Karl Leopold von Klenze (1784 –1864). Ἔνθετο τό ἐξώφυλλο τοῦ βιβλίου τῶν «Μύθων» τοῦ Υγίνου.

Μία καλή ἀρχή γιά τήν ἀνάσταση τοῦ ἔθνους θά εἶναι ἡ ἀναστήλωση τῶν ἐρειπίων τῶν ἀρχαίων ναῶν. Ἡ πλήρης ἀποκατάστασή τους.

«Αὐτοί πού ἐπέστρεψαν ἀπό τόν Κάτω Κόσμο μέ τήν ἄδεια τῶν Μοιρῶν: Ἡ Δήμητρα, ἀναζητώντας τήν Περσεφόνη, τή θυγατέρα της.O Διόνυσος κατέβηκε πρός ἀναζήτηση τῆς μητέρας του Σεμέλης, θυγατέρας τοῦ Κάδμου. Ὁ Ἡρακλῆς, γιός τοῦ Δία, γιά νά φέρει στόν ἐπάνω κόσμο τόν Κέρβερο. Ὁ Ἀσκληπιός, γιός τοῦ Ἀπόλλωνα καί τῆς Κορωνίδας. Ὁ Κάστορας καί Πολυδεύκης, γιοί τοῦ Δία καί τῆς Λήδας, ἐπιστρέφουν ἀνταλλάσσοντας θέση στόν θάνατο. Ὁ Πρωτεσίλαος, γιός τοῦ Ιφικλῆ, ἐπέστρεψε γιά τή Λαοδάμεια, θυγατέρα τοῦ  Ἄκάστου.
Ἡ Ἄλκηστη, θυγατέρα τοῦ Πελία, πρός χάρη τοῦ συζύγου της Αδμήτου. Ὁ Θησεύς, γιός τοῦ Αἰγέα, πρός χάρη τοῦ Πειρίθου. Ὁ Ιππόλυτος, γιός τοῦ Θησέα, πῆγε ἐκεῖ κατόπιν ἐπιθυμίας τῆς Ἄρτεμης καί ἀργότερα κλήθηκε Βίρμπιους. Ὁ Ὀρφέας, γιός τοῦ Οἰάγρου, πρός χάρη τῆς Εὐρυδίκης, τῆς συζύγου του. Ὁ  Ἄδωνις, γιός τοῦ Κινύρα καί τῆς Σμύρνας, κατόπιν ἐπιθυμίας τῆς Ἀφροδίτης. Ὁ Γλαῦκος, γιός τοῦ Μίνωα, ἔλαβε πάλι ζωή ἀπό τόν Πολύειδο, τόν γιό τοῦ Κοιράνου. Ὁ Ὀδυσσέας, γιός τοῦ Λαέρτη, πρός χάρη τῆς πατρίδας του. Ὁ Αἰνείας, γιός τοῦ Αγχίση, πρός χάρη τοῦ πατέρα του. Ὁ Ἑρμῆς, γιός τῆς Μαίας, εἶναι σταθερός ἐπισκέπτης τοῦ Κάτω Κόσμου».

Ὑγῖνος, «Μύθοι - Ἐπιτομή τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Μυθολογίας καί τά χαμένα ἔργα τῶν Τραγικῶν», Ἀθήνα: 2014, ἐκδόσεις Εύανδρος, σ. 239.

Βετεράνοι τοῦ θανάτου οἱ προγονοί μας. Ταξιδιῶτες στά μονοπάτια τῆς ζωῆς καί τοῦ Ἄδη, πού τόλμησαν νά φύγουν ἀπό τή διάστασή μας, αὐτή τῆς φθαρτῆς ὕλης, ἀλλά καί νά ἐπιστρέψουν γιά νά μᾶς προσφέρουν κάτι - συνήθως μία λάμψη πού ρηγματώνει τά σκοτάδια μας. Αὐτή ἡ ρωγμή φωτός εἶναι