Project Kiss Kass presents The Sisters of Mercy - Unreleased Tracks

«Βασιλικό» ὀρθογραφικό λάθος στήν εὐχετήρια κάρτα τοῦ Νικολάου

Στήν φράση χρησιμοποιεῖ ἐσφαλμένα τό ἐπίθετο πολύς-πολλή-πολύ πού συνοδεύει τό οὐσιαστικό ἀγάπη. Πολλή ἀγάπη εἶναι τό ὀρθόν καί ὄχι πολύ ἀγάπη.

Ὁ Τύπος καθορίζει τό πνεῦμα τοῦ λαοῦ

Γρηγόριος Ξενόπουλος, Γεώργιος Βιζυηνός καί Ἐμμανουήλ Ροΐδης. Ἔνθετη: Ἡ σελίδα τῆς «Ἑστίας» μέ τήν προκήρυξη του Β' Διαγωνισμοῦ Διηγήματος (Δεκέμβριος 1883)

«Μέχρι τή δεκαετία τοῦ 1870 οἱ ἐγχώριες παραδόσεις τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, πού ἀφοροῦν τήν ἑλληνική ἀρχαιότητα καί τόν παραδοσιακό τρόπο ζωῆς (στοιχεῖα γιά τά ὁποία οἱ λαογράφοι σέ ἄλλες χῶρες συγκέντρωναν συστηματικά πληροφορίες), πέρασαν σχεδόν ἀπαρατήρητες ἀπό τούς ἴδιους τούς Ἕλληνες». 

Roderick Beaton, Εἰσαγωγή στή Νεότερη Ἑλληνική Λογοτεχνία, Ποίηση καί Πεζογραφία 1821-1992, μετάφραση Εὐαγγελία Ζούργου - Μαριάννα Σπανάκη, Νεφέλη, Ἀθήνα: 1996, σελ. 106.

Κι ἐνῶ ἡ λαογραφία, τό διήγημα, ἡ ἠθογραφία, ὁ ρεαλισμός ἀποτελοῦσαν μορφές, εἴδη καί ἐκδηλώσεις τοῦ λογοτεχνικοῦ καί γενικότερα πνευματικοῦ ἔργου πού ἦταν σχετικά ἄγνωστα στό εὐρύ κοινό, ἦρθε ἕνας διαγωνισμός ἀπό τό τότε περιοδικό (καί σήμερα ἡμερήσια εφημερίδα) «Ἑστία» νά ἀλλάξει τά πράγματα. Ὅπως ἀναφέρει ο Roderick Beaton στό βιβλίο πού ἀναφέρθηκε προηγουμένως (σελ. 104), «Μεγάλο μέρος τῶν πολιτισμικῶν ζυμώσεων γύρω στά 1880 πέρασε στόν περιοδικό Τύπο καί εἰδικά στίς στῆλες τῆς Ἑστίας (1876-1895). [...] Ἡ Ἑστία ἦταν ἕνα σοβαρό περιοδικό, τό ὁποῖο ἀπευθυνόταν σ' ἕνα συντηρητικό ἀναγνωστικό κοινό καί ὑπῆρξε πάντοτε θερμός θιασώτης τῶν λαογραφικῶν σπουδῶν. [...] Μία πιό θετική συμβολή τῆς Ἑστίας στίς λογοτεχνικές ἐξελίξεις τῆς ἐποχῆς ἦταν ἡ ἐξαγγελία, τό 1883, ἑνός διαγωνισμοῦ διηγήματος, τοῦ ὁποίου “Η ὑπόθεσις... ἔσται ἑλληνική, τουτέστι θά συνίσταται εἰς περιγραφήν σκηνῶν τοῦ βίου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐν οἱαδήποτε τῶν περιόδων τῆς ἱστορίας αὐτοῦ ἤ εἰς ἐξιστόρησιν ἐπεισοδίου τινός τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας”». Ἡ προκήρυξη αὐτοῦ τοῦ διαγωνισμοῦ διευκόλυνε τήν ἔκφραση τῶν ταλέντων καί τῶν τάσεων πού καλλιεργοῦνταν ἐπί χρόνια στόν ἑλληνικό πνευματικό κόσμο καί ἔφερε σέ ἐπαφή τό ἀναγνωστικό κοινό μέ τόν

ΑΔΙΚΟ ΝΑ ΜΗ ΓΕΜΙΖΕΙΣ ΜΠΙΛΙΑΡΔΑΔΙΚΟ

Ἡ παράσταση δέν κόβει πιά εἰσιτήρια. Οἱ ἠθοποιοί ξεχνοῦν τίς ἀτάκες, οἱ λιγοστοί θεατές ζητοῦν τά λεφτά τούς πίσω!

Τήν στιγμή πού συντάσσεται τό παρόν κείμενο, ὁ συνωστισμός εἶναι ἀφόρητος. Συριζαίοι πού συνέρρευσαν κατά ἑκατομμύρια ἀπό ὅλα τά πλάτη καί τά μήκη τῆς Γῆς (δηλαδή τῶν Ἐξαρχείων, τοῦ Κολωνακίου, τῶν βορείων προαστίων ἀλλά καί τῶν νοτίων, ἐκεῖ ὅπου μένει ὁ Ριχάρδος) δέν χωρᾶνε στό Ἀλεξάνδρειο Μέλαθρο τῆς Θεσσαλονίκης (αὐτό πού κακῶς συνηθίζουν νά ἀποκαλοῦν Παλαί ντέ Σπορ). Ξεχείλισε ὁ λαός καί οἱ ἐνθουσιώδεις τσιπρολάτρες ἔχουν περάσει τά διόδια τῶν Μαλγάρων, τοῦ Κλειδίου, τῆς Λεπτοκαρυᾶς, τοῦ Μακρυχωρίου, τοῦ Μοσχοχωρίου, τῆς Πελασγίας, τῆς Μαυρομαντήλας, τῆς Ἁγίας Τριάδας, τῆς Τραγάνας καί τῶν Ἀφιδνῶν. Ἔχουν φτάσει μέχρι τό Καλλιμάρμαρο τῶν Ἀθηνῶν καί δέν ὑπάρχει χῶρος νά κινηθεῖς. Σιγά, βρέ παιδιά! Ὅλοι θά τόν δείτε, ὅλοι θά πάρετε κατιτίς ἀπό τήν αὔρα τοῦ μεγάλου ἡγέτη καί ρήτορος.

Πέρα ἀπό τό ἀστεῖον καί τό τραγικόν τῆς ὑποθέσεως (εἶναι ἀστεῖο ἄν εἶσαι ἐχθρός τῆς Ἑλλάδας, ἄν εἶσαι Ἕλληνας εἶναι τραγικό) ὑπάρχει καί ἡ καλή πλευρά. Πρῶτα καί κύρια συνειδητοποιεῖται τό αὐτονόητο. Ἡ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων εἶναι

Ἡ θανάσιμη ἀπειλή τοῦ βουδισμοῦ

Νισάφι! Οἱ μοναχοί πού φορᾶνε... πορτοκαλιά ἄμφια τό παράκαναν μέ τίς τρομοκρατικές ἐπιθέσεις αὐτοκτονίας ἐναντίον δυτικῶν στόχων!

Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι στίς ἡμέρες μας ἀναπτύσσεται ραγδαία ἡ βουδιστοφοβία καί σημειώνονται διαρκεῖς διακρίσεις σέ βάρος τῶν ἀκολούθων τοῦ Δαλάι Λάμα καί ἄλλων ἱεραρχῶν τοῦ βουδισμοῦ, πού, κραδαίνοντας τόν «Κανόνα Πάλι» καί τό «Ἀβαντάνας»* στό ἕνα χέρι καί τό καλάσνικοφ στό ἄλλο, προσπαθοῦν νά κηρύξουν τόν ἱερό πόλεμο ἐναντίον τῆς Δύσης.

Ἔχουν ξεφύγει ἀπό κάθε ἔλεγχο. Τό θανατικό πέφτει σύννεφο. Μαχαίρια, τσεκούρια, βόμβες, ἀεροπλάνα, φορτηγά, πιστόλια, αὐτόματα ὄπλα, γκαζάκια, ὅ,τι μπορεῖ νά φανταστεῖ ἀκόμα κι ὁ πιό νοσηρός νοῦς γίνεται φονικό ἐργαλεῖο στά χέρια τῶν βουδιστῶν. Κάθε τόσο χτυπᾶνε στόχους στό Λονδίνο, στή Νέα Υόρκη, τή Μαδρίτη, τή Νίκαια, στό Στρασβοῦργο, ὅπου βρίσκουν σχετικά εὐνοϊκές συνθῆκες γιά νά ἐπιβάλουν μέ τό στανιό τήν ἀξία τῆς ἀταραξίας καί τήν ἐπιδίωξη τῆς νιρβάνα.

Ἡ Ἰνδία, τό Νεπάλ καί τό Θιβέτ ἔχουν γίνει σφηκοφωλιές τρομοκρατῶν πού ἀναπαράγουν δηλητηριώδη ἰδεολογήματα, ὅπως ἐκεῖνο πού θέλει τίς γυναῖκες νά εἶναι

Πᾶν γάρ ἑρπετόν πληγῆ νέμεται

«Κάθε ζῶο ἐξουσιάζεται μέ κτυπήματα» ἔλεγε ὁ Ἡράκλειτος. 
Κάτι παραπάνω θά ἤξερε ἀπό τόν κάθε Μακρόν 
ὁ Εφέσιος φιλόσοφος...

Οἱ Γάλλοι ποιά μαθήματα ἔλαβαν τό τελευταῖο διάστημα; Πολλά, ἀλλά ἕνα ἀπ' ὅλα ἦταν θεαματικό: πόσο πειστική εἶναι ἡ ἄσκηση βίας σέ αὐτούς πού δέν καταλαβαίνουν ἀλλιῶς. Οἱ Γάλλοι τοῦ τά εἶπαν στά γαλλικά, τοῦ τά εἶπαν καί στ' ἀγγλικά, παραλίγο νά τοῦ τά ποῦν καί στά ἀρβανίτικα τοῦ Μακρόν: «Μή μᾶς φορομπήξεις κι ἄλλο μέ τούς πράσινους φόρους, δέν θά ἔχουμε μαντίλι νά κλάψουμε, ἀλλά θά ἔχουμε ἀρκετά καύσιμα γιά νά σέ κάψουμε» (πολιτικά πάντα, καί μέ «τήν καλή ἔννοια», πού ἔλεγε κι ὁ ἐξαφανισμένος Ψινάκης).

Ὁ Μακρόν, ἐπειδή εἶχε συνηθίσει νά νιώθει μερικά χιλιόμετρα πιό ψηλός ἀπό τούς χαμηλοτάβανους μουζίκους, τήν πλεμπάγια πού τρώει φτηνά ψωμιά καί περιμένει τά παρακατιανά τά Μποζολέ κρασιά γιά νά μεθύσει, τούς κοιτοῦσε μέ μισό μάτι κι ὁλόκληρη περιφρόνηση. Δέν μποροῦσε καί δέν ἤθελε νά καταλάβει τί προσπαθοῦσαν νά τοῦ ποῦν οἱ Γάλλοι (πού ἦταν κι αὐτοί ἀρκετά ἀφελεῖς γιά νά τοῦ ἐμπιστευθοῦν ψῆφο). Ὅταν κάποιος φτάνει σέ τόσο

Ἡ ἐμμονή τῆς θλίψης

Ψυχαναγκαστικός σημαίνει νά κοιτᾶς συνέχεια τό κινητό γιά νά τσεκάρεις μηνύματα κι ὅταν 
ἐπιμένεις νά ψάχνεις γιά λύπη μέσα στή χαρά.

Ὁ ψυχαναγκασμός ἐπιστημονικά ὁρίζεται ὡς «ἰδεοψυχαναγκαστική διαταραχή». Εἶναι μία ἀγχώδης διαταραχή, ἡ ὁποία εκδηλωνόμενη ὁδηγεῖ ἕνα ἄτομο σέ μία σειρά ἀπό ἐπαναληπτικές συμπεριφορές καί σκέψεις. Ἡ ἐπανάληψη τῶν συμπεριφορικῶν μοτίβων δέν εἶναι, ὅπως θά ἀνέμενε κάποιος, κάτι τό εὐχάριστο γιά τόν πάσχοντα.

Ἀντιθέτως, ὁ ψυχαναγκασμός ὑποχρεώνει τόν ἀσθενή νά κάνει ἤ νά σκέφτεται κάτι πού τοῦ προκαλεῖ δυσφορία, ἀνησυχία, κόπωση. Ψυχαναγκαστική συμπεριφορά εἶναι νά ἐπιστρέφει κάποιος καί μία καί δυό καί τρεῖς φορές σπίτι του γιά νά ἐλέγξει ἄν ἔκλεισε τό σίδερο, τήν κουζίνα, τό θερμοσίφωνο. Ψυχαναγκασμός εἶναι νά κοιτάζει κάποιος ἀνά δέκα δευτερόλεπτα τό φορητό τηλέφωνό του γιά νά δεῖ ἄν ἔλαβε μήνυμα ἤ ἄν εἶχε ἀναπάντητη κλήση. Συνήθως, ὁ ψυχαναγκασμός εἶναι κάτι σάν

Ο υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας πιστεύει ότι δεν υπήρχε "ούτε ένας Ισραηλινός" στους Δίδυμους Πύργους την 11η Σεπτεμβρίου 2001

Τό μόνο πού μᾶς ἔλειπε

Ἀριστερά ὁ ΓΑΠ. Δεξιά ὁ Λάβκραφτ.

«Ἡ κόλαση εἶναι ἄδεια καί ὅλοι οἱ διάβολοι εἶναι ἐδῶ». 

Οὐίλιαμ Σαίξπηρ, «Τρικυμία», Πράξη 1η, 2η Σκηνή.

Δέν εἶν’ νεκρό, αὐτό πού μπορεῖ αἰώνια νά περιμένει. Με τό πέρασμα τῶν παράδοξων αἰώνων ἀκόμα καί ὁ θάνατος μπορεῖ νά πεθάνει». Αὐτή εἶναι μία ἀπό τίς ἱστορικότερες φράσεις πού παρήγαγε ὁ ἐξαίσιος νοῦς τοῦ Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ (1890-1937), τοῦ Ἀμερικανοῦ συγγραφέα ὁ ὁποῖος ἔκανε ἀποδοχή κληρονομιᾶς τοῦ μεγαλειώδους, ὑποβλητικοῦ καί «ἀτμοσφαιρικοῦ» τρόμου τῶν ἱστοριῶν τοῦ Ἔντγκαρ Ἄλαν Πόου (σ.σ.: κακῶς τόν γράφουμε Πόε, ἡ προφορά εἶναι Πόου).

Ὁ Λάβκραφτ πῆρε τό λεπτοφυές, αἰθέριο καί μακάβριο στιλ τοῦ Πόου καί τό ἐξακόντισε σέ σφαῖρες ἐξωδιαστατικές, σέ σύμπαντα ἀπροσπέλαστα, ἐκτός τῶν νόμων τῆς

50% τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας θά περάσει στούς Γερμανούς, 100% τῆς Ἑλλάδας στό Ἰσλάμ καί ὅλη ἡ ἐξουσία στούς μητροπολίτες

Αὐτά πού ἀναφέρει ὁ τίτλος εἶναι ἡ σύνοψη τῆς χθεσινῆς παράδοσης τῶν κλειδιῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπό τόν ὀλίγιστο πασόκο Ἱερώνυμο στόν ὀλετήρα Τσίπρα. Τό γεγονός ὅτι θά ὑπάρξει ἕνα ταμεῖο τό ὁποῖο θά «ἀξιοποιεῖ» τήν ἐκκλησιαστική περιουσία καί τό 50% θά πηγαίνει στό κράτος καί τό ἄλλο 50% στήν Ἐκκλησία σημαίνει ὅτι ἔχει ἀρχίσει νά διοχετεύεται τό ἀποθεματικό πού δημιούργησαν οἱ αἰῶνες τῆς ἑλληνικῆς παράδοσης στούς Γερμανούς κατακτητές καί τούς ἀκόλουθους τους. Τώρα μπαίνει συνεταῖρος τό χρεοκοπημένο κράτος σέ ὅσα κληρονομοῦσε ἡ Ἐκκλησία ἀπό τούς Ἕλληνες πού στήν περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας δέν ἤθελαν νά καταλήξουν οἱ περιουσίες τούς στούς Ὀθωμανούς.

Ἐπίσης ἡ ἀπόφαση νά βγοῦν οἱ ἱερεῖς, ὁ ἁπλός κλῆρος ἀπό τούς καταλόγους τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καί νά πληρώνονται κατευθείαν ἀπό τήν Ἐκκλησία σημαίνει τήν ἠθική καί ἐθνική ἀπονεύρωση τοῦ κυρίως κορμοῦ τῆς Ἐκκλησίας. Τώρα ὁ ἱερέας θά ἐλέγχεται ἀσφυκτικά ἀπό τόν

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ''ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ''

Ἡ παρουσίαση τοῦ βιβλίου μου στό ΕΒΕΑ μέ ὁμιλητές εἰσηγητές Ζάχο Χατζηφωτίου, Δημήτρη καί Ἀλέξανδρο Κολλάτο, Μανώλη Κοττάκη καί Φαήλο Κρανιδιώτη. Τους εὐχαριστῶ γιά τήν τιμή. Δεῖτε τό βίντεο. Πέρα ἀπό τίς κρίσεις γιά τό ἔργο μου λέγονται σημαντικά πράγματα γιά τήν Ἑλλάδα, τήν Τέχνη καί τήν πολιτική.

ΕΥΡΩΠΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΛΑΜΑΚΙΟΥ

Ἡ κατάρριψη τοῦ μύθου γιά τήν ρύπανση τοῦ πλανήτη ἀπό τά πλαστικά Εὐρώπης καί Ἀμερικῆς. ▪ Ἡ Κίνα ρυπαίνει 29,3 φορές ἀπό τίς ΗΠΑ! ▪ Το Μπαγκλαντές ρυπαίνει μέ πλαστικό τόν πλανήτη 2,5 φορές περισσότερες ἀπό τήν Ἀμερική. ▪ Καμία εὐρωπαϊκή χώρα δέν βρίσκεται στό top 10.

Χαρές, πανηγύρια, τηλεοράσεις! Το Εὐρωκοινοβούλιο ἐξέδωσε ψήφισμα γιά τήν ἀπαγόρευση τῶν πλαστικῶν μίας χρήσης (καλαμάκια, πλαστικές σακούλες, συσκευασίες, πιάτα κ.λπ.) στίς χῶρες τῆς Ε.Ε. Ὁ κόσμος καίγεται καί οἱ ἀνέμελοι ευρωγραφειοκράτες, πού τρῶνε μέ χρυσά κουτάλια, τά ἔβαλαν μέ τά πλαστικά.

Ἐνῶ βρισκόμαστε λίγο πρίν ἀπό τήν ἐπιβολή τοῦ ἰσλαμικοῦ νόμου, τῆς σαρίας, καθ' ἅπασα τήν ἐπικράτεια τῆς γηραιάς ἠπείρου, οἱ χρυσοπληρωμένοι γραφειοκράτες ἀσχολοῦνται μέ τήν

It puzzles me for quite a long time. How were light and darkness before they had been divided by God? Were they one or none?

Orange Goblin - Time Travelling Blues [Full Album] [1998]

Τό δίλημμα τῆς ἐποχῆς μας

Κωνσταντίνος Κατσίφας καί Ζάκ Κωστόπουλος. Ἀποτελοῦν δύο πρότυπα ζωῆς διαμετρικά ἀντίθετα καί καλούμαστε νά ἐπιλέξουμε ποιό θέλουμε νά ἀκολουθήσουμε.



Ἐκεῖνοι πού θαυμάζουμε, συντόνιζόμαστε μέ τή συχνότητα τοῦ χαρακτήρα τους, ἐπικροτοῦμε τίς ἐπιλογές καί τόν τρόπο συμπεριφοράς τούς μᾶς ἐπηρεάζουν. Λειτουργοῦν σάν ἥλιοι γύρω ἀπό τούς ὁποίους περιστρέφονται οἱ κοσμοαντιλήψεις μας. Δέν εἶναι δυνατόν νά ἀσχολεῖσαι φανατικά ἤ, ἔστω, μέ κάποιο σύστημα καί ἐνδιαφέρον, μέ κάποια προσωπικότητα καί νά μήν ἀφήσει τίποτα πάνω σου τούτη ἡ πνευματική ἐπαφή. Τό «κάτ' εἰκόνα καί καθ' ὁμοίωση» δέν εἶναι φράση πού βγῆκε στήν τύχη...

Πρόσφατα, ἡ ἑλληνική κοινή γνώμη ἐνημερώθηκε γιά τούς θανάτους δύο νέων ἀνθρώπων: τοῦ Ζάκ Κωστόπουλου καί τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα. Ὁ μέν ἦταν ἀκτιβιστής τοῦ ὁμοφυλόφιλου κινήματος, ἐξαρτημένος ἀπό οὐσίες, ντραγκ κουίν, ὁροθετικός καί ἔχασε τή ζωή του μέ τρόπο

Συμπεριφορική «ἀντιβίωση» ἐγγυᾶται τήν ἐθνική ἐπιβίωση

Καί τώρα ἡ μαγική συνταγή τῆς ἐπανελλήνισης καί τῆς ἀνακατάληψης τοῦ κράτους ἀπό τίς πατριωτικές δυνάμεις. Μήν ἐνισχύετε τούς ἀνθέλληνες - ντόπιους καί ξένους. Μήν τούς ψηφίζετε, μήν ἀγοράζετε οὔτε τσίχλα ἀπό τά καταστήματά τους ἤ ἀπό τίς ἐπιχειρήσεις ὅπου ἐργάζονται.

Μήν τούς μιλᾶτε, μήν τούς συναναστρέφεστε, μήν ἐκχωρεῖτε οὔτε χαμόγελο στούς ἐχθρούς τῆς πατρίδας. Ἐνισχύστε μέ

ΓΙΑ την ΤΙΜΗ του ΕΘΝΟΥΣ & της ΣΗΜΑΙΑΣ

                                           

Ὁ μόνος Ἑβραῖος πού οἰκοδομεῖ σωστά καί σέ ὑγιεῖς βάσεις τήν προσέγγιση μέ τό Ἰσραήλ. Ἡ σύγκριση τοῦ φλογεροῦ πατριωτικοῦ λόγου του μέ τήν ἀφωνία τῆς ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ἀναπόφευκτη. Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι κατάγεται ἀπό τόν ἥρωα τοῦ ἑλληνικοϊταλικοῦ πολέμου Μαρδοχαίο Φριζῆ. Ὁ ραββίνος αὐτός εἶναι ἔντιμος καί παληκάρι.
Ὑστερόγραφο: δέν ἔχουμε δεῖ ἀκόμα τοποθέτηση γιά τή δολοφονία Κατσίφα ἀπό ἄραβα - παλαιστίνιο ἤ γενικά ἀπό ὁποιονδήποτε μουσουλμάνο.

Ζήτω ὁ ἀδελφός μας Κωνσταντίνος Κατσίφας πού ἔπεσε μέ τό ὅπλο στό χέρι, ὑπερασπιζόμενος γῆ καί σημαία ἑλληνική

Ρώμη: θανάσιμος ἐχθρός τοῦ Ἑλληνισμοῦ

Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερο ψέμα ἀπό τό στερεότυπο «οὔνα φάτσα οὔνα ράτσα». Ἡ Ρώμη κάθε τόσο ἐπιτίθεται μέ μένος 

ἐναντίον τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

«Δέν τολμῶμεν νά ἱστορήσωμεν τάς αισχροπραγίας εἰς ἄς εξώκειλεν ἐνταῦθα τό τέρας ἐκεῖνο τῆς φύσεως καί αἵτινες, περιγραφόμεναι ὑπό Δίωνος τοῦ κασσίου, ὑπερβαίνουσι πᾶν ὅ,τι ἡ ακολαστοτάτη φαντασία ἠδύνατο νά ἐπινοήσῃ. Πλήν τούτων ὅμως ὁ Νέρων ἐλεηλάτησε τήν Ἑλλάδα, τήν κατ’ αὐτόν ἐλευθέρα Ἑλλάδα, ἀναριθμήτούς δ’ ἐφόνευσεν ἄνδρας, γυναίκας, παῖδας διά νά κληρονομήση τάς περιουσίας αὐτῶν. Απήγαγεν ἐξ’ Ἀθηνῶν καί ἐξ ὅλων τῶν ναῶν πολλά ἔργα τέχνης, ἴνα δι’ αὐτῶν ἐπανορθώση τάς ζημίας ὅσων ἐπήνεγκεν ἐν Ρώμη ἡ τότε καταστρέψασα τήν πόλην ταύτην πυρκαϊά καί ἴνα κοσμήσῃ τά ἴδια αὐτοῦ βασίλεια∙ ἐτιμώρησε τήν ἐν Δελφοίς Πυθίαν τολμήσασαν νά ἐλέγξῃ αὐτόν καί ἀποκαλέση Ὀρέστην, αἰνιττόμενη τόν τῆς μητρός αὐτοῦ θάνατον, καταλύσας τό μαντεῖον καί σφάξας ἀνθρώπους εἰς τό στόμιον ἀπό τοῦ ὁποίου ἐξήρχετο τό ἱερόν πνεῦμα∙ καί καθόλου εἰπεῖν ἐπήνεγκε εἰς τήν Ἑλλάδα συμφορές μείζονας τῶν όσας πάλαι ποτέ ἡ τοῦ Ξέρξου διαβόητος ἐπιδρομή».

Κ. Παπαρρηγοπούλου «Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», Ἀθήνα:1930, ἐκδόσεις Νίκας, Τόμος 3, σελ. 404.

Ἡ Ρωμαιοκρατία ἦταν ἡ ταφόπλακα τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ κόσμου καί μία περίοδος ταπείνωσης τοῦ πνεύματος τοῦ ἔθνους μας καί ἀδιάκοπης λεηλάτησης τῶν πολιτισμικῶν θησαυρῶν μας. Στό ἐναρκτήριο ἀπόσπασμα o Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος περιγράφει, παρά τήν τραχύτητα ὁρισμένων ἐκφράσεών του, συνοπτικά τή λεηλασία τῆς χώρας ἀπό τόν Νέρωνα. Δίνει μέ λίγα λόγια τήν εἰκόνα τῶν σφαγῶν, τῆς βεβήλωσης, τῆς ἀτίμωσης καί τῆς κατεδάφισης μακραίωνων θεσμῶν τοῦ ἔθνους μας ἀπό τόν ἐπικεφαλῆς τοῦ ρωμαϊκοῦ ἰμπέριουμ. Ὁ Νέρωνας εἶχε ἔρθει στήν Ἑλλάδα ὥστε νά

Ο ΜΕΤΑΞΑΣ ΕΓΡΑΨΕ ΚΙ Ο ΛΑΟΣ ΥΠΕΓΡΑΨΕ

Ἐγγύς τῆς 28ης Ὀκτωβρίου. Κάθε ἑλληνικός ἐνιαυτός, τήν 28η Ὀκτωβρίου, ἑνώνεται μέ τό πολεμικό κι ἀξέχαστο 1940. 

Αὐτές τίς ἡμέρες, κάθε δευτερόλεπτο πού περνάει, ταξιδεύοντας τόν χρόνο στό σημεῖο ὅπου τό μηδέν τῆς ὕλης συναντήθηκε μέ τό ἄπειρο τῆς ψυχῆς, οἱ συνειδήσεις τῆς ράτσας μας συντονίζονται μέ τόν Παράδεισο, τά Ιλίσια Πεδία, τίς νήσους τῶν Μακάρων, μέ ὅλα τά πεδία αἰώνιας εὐφροσύνης – ἐκεῖ πού βασιλεύει ἀδιατάρακτα τό ἡλιακό φῶς τῆς θείας ἀρετῆς.
Μικρά παιδιά, νέοι, ἡλικιωμένοι καί μεσόκοποι, αἰσθάνονται αὐτό τόν σπάνιο, τόν ἰδιαίτερο ἐσωτερικό κραδασμό πού μόνο οἱ περιπέτειες τοῦ ἔθνους καί οἱ μεγάλοι ἔρωτες δύνανται νά προκαλέσουν. Ὁ ἔσω κόσμος πλημμυρίζει βουβά ἀπό συγκίνηση. Οἱ ἦχοι καί οἱ εἰκόνες, τά τραγούδια καί τά ραδιοφωνικά διαγγέλματα τῆς ἐποχῆς, πυροδοτοῦν τήν