Πάρτι στὸ κλεμμένο σπίτι τοῦ Θεοῦ

Γίνεται καταγέλαστος ὅποιος προσπαθεῖ νὰ πείσει ὅτι ἀνήκει κάπου ὅπου καὶ ἀταίριαστος δείχνει καὶ ἀνεπιθύμητος.

 

Τιρκουὰζ χαλί, αἰσθητικὴ παζαριοῦ, σκηνικὸ τσαντὶρ μαχαλὰ στὴν καρδιὰ τῆς Ὀρθοδοξίας, μέσα σ’ ἕνα κτιστὸ ἄδυτο ὅπου τέμνονται τὰ ἄφατα μὲ τὰ ρητά, τὰ μυστήρια μὲ τὰ ἀποκεκαλυμμένα, τὰ οὐράνια μὲ τὸν κόσμο τῶν ἀνθρώπων. Κι αὐτοὶ πανηγυρίζουν ἔξαλλα σὰν τὶς συμμορίες μετὰ ἀπὸ μία ἐπιτυχημένη ληστεία καὶ βγάζουν γρυλλισμοὺς τὴν ὥρα ποὺ γραπώνουν τὰ μετρητά.

Τὸ τουρκικὸ κράτος εἶναι μία μαφιόζικη ὀργάνωση ποὺ δὲν ξέρει ἄλλη γλώσσα νὰ μιλᾶ ἀπὸ τὴν ἁρπαγὴ καὶ τὸν φόνο. Καὶ τώρα, γιὰ μία ἐπιπλέον φορὰ, θέλουν νὰ παρτάρουν σὲ κλεμμένο σπίτι, νὰ μαγαρίσουν τὰ

Κώστας Καπέλλος: Πως οι κομμουνιστές δολοφόνησαν τον πατέρα μου

               

Ο εκπαιδευτικός, συγγραφέας και πρώην δήμαρχος Φενεού Κώστας Καπέλλος φέρει μέχρι σήμερα το αγιάτρευτο τραύμα της μνήμης της δολοφονίας του πατέρα και των δύο θείων του από τους κομμουνιστές τον Ιούλιο του 1944 και περιγράφει στην κάμερα εικόνες φρίκης.

Μνῆμες ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη

Ἡ Κωνσταντινούπολη εἶναι ὁ εὐσεβέστερος τῶν πόθων μου καὶ τὸ πολυτιμότερο ὄνειρὸ μου. Το κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ ἔχει γράψει γιὰ Ἐκείνην ἕνας ἀκριβὸς φίλος ποὺ ἔφυγε νωρὶς κι ὅποτε θέλω κάτι νὰ μάθω γιὰ τὰ ἑλληνοτουρκικά, ἀσυναίσθητα ἀρχίζω νὰ ψάχνω στὶς ἐπαφὲς τοῦ κινητοῦ μου τὸ ὄνομὰ του. Ὁ Νεοκλὴς Σαρρῆς, ἐν πνεύματι, περιπλανᾶται στοὺς αἰθέρες καὶ μεσιτεύει γιὰ τὸ Γένος μας. Ζήτω ἡ Βασιλεύουσα καὶ ὁ Αὐτοκράτορὰς μας ποὺ ἔπεσε μαχόμενος ἐναντίον τοῦ προσωποποιημένου σκότους, τῆς θεομίσητης Τουρκίας.

Δημοσιεύτηκε στὴν εἰδικὴ ἔκδοση τῆς ἐφημερίδας "Δημοκρατία" γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη 29/5/2011




ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ ΜΝΗΜΗΣ – ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΑΛΛΗΛΕΣ ΑΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

ΤΟΥ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ

Αρχές του Μάη του 1980. Μια πρόσκληση στην Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρείας από το αντίστοιχο σωματείο της Τουρκίας με έφερε στην Κωνσταντινούπολη. Στην ελληνική αντιπροσωπεία εκτός από μένα ήταν

Αποχή από τις μάχες των παρασίτων

 

Ο άνθρωπος έχει πολλή ενέργεια αλλά το πολύ δεν είναι άπειρο. Η δύναμή μας είναι πεπερασμένη. Από όσα ψυχικά εφόδια διαθέτουμε λίγα αφιερώνουμε σε υποθέσεις που στ’ αλήθεια μας αφορούν. Οι ημέρες μας έρχονται και παρέρχονται σε πεδία ξένα, σε μάχες που δεν σχετίζονται με την ύπαρξη και την εξέλιξή μας, σε υποθέσεις αλλότριες.

Μαγνητιζόμαστε σαν τις νυχτοπεταλούδες από φωτιές που άναψαν αλλού και στριφογυρίζουμε γύρω από την υπνωτιστική κάψα μέχρι να εξαντληθούμε, να καψαλιστούν τα φτερά μας και να παραδοθούμε στην μοιραία περιδίνηση μέχρι την πρόσκρουσή μας στο έδαφος.

Όποιος θέλει να εξοικονομήσει χρόνο και δυνάμεις για τα σημαντικά, για εκείνα που εφάπτονται με τον χώρο του και σχετίζονται με όσα τον πραγματικά αφορούν, μαθαίνει να αδιαφορεί για τη μαζική

Για τον ελληνοτουρκικό διάλογο

Στις εικόνες βλέπετε κλιμάκιο της ελληνικής επιτροπής σοφών που έκανε το 1821 τις… διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους

Aν τυχόν έχετε μόλις προσγειωθεί στην Ελλάδα από το πολυχιλιετές ταξίδι σας στον πλανήτη Αρη και δεν αναγνωρίζετε στις εικόνες ποιος είναι ποιος, έστι δέον όπως ενημερωθείτε ότι οι μορφές που κοσμούν το σημερινό άρθρο ανήκουν στον Νικήτα Σταματελόπουλο (γνωστότερος ως Νικηταράς ο Τουρκοφάγος), στον Γεώργιο Καραϊσκάκη και στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

Αυτοί οι άνθρωποι αφιέρωσαν τη ζωή τους στο να βρίσκουν δίκαιες, βιώσιμες και δραστικές λύσεις σε όσα ζητήματα περιλαμβάνονταν στο κεφάλαιο του εθνικού βίου που αποκαλούμε «ελληνοτουρκικά». Αναμφίβολα επρόκειτο περί εμπειρογνωμόνων, των οποίων οι απόψεις επικράτησαν και η μεθοδολογία της εφαρμογής τους επιτρέπει σήμερα μερικοί εξ ημών να παρακολουθούμε

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΑΛΕΦΑΝΤΕ!

Ήξερε καντάρια μπάλα. Ήξερε, όμως, κι από ζωή. Ήταν Έλληνας φανατικός, χριστιανός, οπαδός των παραδοσιακών αξιών, αξιαγάπητος.

Δεν είναι δυνατόν να έχει ασχοληθεί κάποιος με το ποδόσφαιρο και να μην γνωρίζει τον Νίκο Αλέφαντο – εκτός αν έχει γεννηθεί και ζει σε άλλη χώρα. Ο κόουτς, που πέθανε εχθές κι άφησε δυσαναπλήρωτο κενό, ενσάρκωνε την λαϊκότητα, την ένταση, το πάθος, την μαχητικότητα και το τσαγανό του αθλήματος. Ο Νίκος Αλέφαντος δεν θα μπορούσε να έχει αγαπήσει άλλο άθλημα. 

Η αντιμετώπισή του στα προβλήματα ήταν πολεμική. Δεν μπορούσε να κάνει πολιτική αυτός ο άνθρωπος, να γυαλίσει τις εκφράσεις του, να αμβλύνει τις γωνίες του λόγου του, να προσπαθήσει να γίνει αρεστός. Η πηγαία τάση του να κατευθύνεται προς ό,τι θεωρούσε (κατά περίπτωση) αληθές και να το εκφράζει «φρέναρε» μόνο μπροστά στον

Νίκος Αλέφαντος 1939-2020

Με σεβασμό και αγάπη στον Μεγαλέφαντο.

«Κανόνι» τρισ. ευρώ από σπείρα απατεώνων

Αν εξαπατήσεις λίγους, ίσως να πας φυλακή. Αν εξαπατήσεις πολλούς, θα μπεις στη Βουλή και μπορεί να κυβερνήσεις κιόλας!

Συνελήφθη 48χρονος που υποδυόταν τον γιατρό και «έτρωγε» χρήματα από καρκινοπαθείς υποσχόμενος θεραπεία. Η απελπισία είναι ένας από τους χειρότερους συμβούλους που μπορεί να αποκτήσει κάποιος και γι’ αυτό ουδείς μπορεί να ψέξει τα θύματα και τους οικείους τους – ειδικά αν ο θάνατος παρουσιαζόταν ως σίγουρο δεδομένο από τους θεράποντες ιατρούς και οι πονεμένοι άνθρωποι έβρισκαν αποκούμπι στις υποσχέσεις του ψευτογιατρού.

Ωστόσο, μία από τις περιπτώσεις δείχνει τα αξιοσημείωτα αποθέματα αφέλειας ορισμένων. Έγραψε σχετικά με το θέμα το newsbreak.gr: «Μεταξύ άλλων, είχε εμφανιστεί ως… πράκτορας της CIA και φέρεται ότι είχε αποσπάσει 55.000.000 ευρώ από γνωστό Ελληνα επιχειρηματία, δήθεν για να του εξασφαλίσει μέσω της μυστικής υπηρεσίας επενδύσεις πολλών εκατομμυρίων στην… Κίνα! Επίσης, στους γείτονές του παρουσιαζόταν ως

Φοβού τους Βενετούς

Το ελληνικό σύνολο είθισται πρώτα να αποδυναμώνεται 

εκ Δυσμών κι έπειτα να δέχεται επίθεση εξ Ανατολών…

Θα ήταν ακατόρθωτο για τους Τούρκους να κατακτήσουν την Πόλη το 1453 αν δεν την είχαν γονατίσει πρώτα οι Δυτικοί. Η Aλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους το 1204 διέλυσε κάθε ελπίδα για ανάκαμψη της αυτοκρατορίας. Η Aλωση του 1204 διευκολύνθηκε από μια ατυχή συμφωνία που σύναψε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία με τους Βενετούς το 1082 (έμεινε στην Ιστορία ως το «χρυσόβουλο του 1082»).

Σε αυτή ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός εκχωρούσε πρωτοφανή οικονομικά, φορολογικά και εμπορικά προνόμια στους Βενετούς επειδή φοβόταν επίθεση από τους Νορμανδούς.

Πρώτο κέρδος των Βενετών, μια ετήσια προσφορά 20 λιβρών (σε χρυσά νομίσματα) για να διανέμουν στις εκκλησίες τους, όπως ήθελαν. Πέρα από τον μισθό και τον τίτλο του «πρωτοσεβαστού» που δόθηκε στον δόγη της Βενετίας, προβλέφθηκε ετήσιος μισθός 20 λιβρών και ο τίτλος του «υπέρτιμου» για τον Πατριάρχη του Γκράντο και τρία χρυσά νομίσματα κατ’ έτος στην

Ρατσισμός σε βάρος των Ελλήνων

Αν λευκός δολοφονήσει μαύρο στις ΗΠΑ, γίνεται χαμός στην Ελλάδα. Αν οι Τούρκοι γενοκτονήσουν εκατομμύρια Ελληνες, δεν τρέχει κάστανο…

Kάθε ζωή είναι σημαντική, είτε είναι άσπρη είτε μαύρη ή κίτρινη ή ερυθρή. Το θέμα το έλυσε ο Χριστός πριν από δύο χιλιετίες. Ο μεγαλύτερος επαναστάτης όλων των εποχών ήταν ο Υιός του Θεού και για να ελευθερώσει τους σκλάβους δεν προέτρεψε σε βία. Μόνο μια φορά σήκωσε το φραγγέλιο εναντίον των ταληροφονιάδων αργυραμοιβών που είχαν στήσει πάγκους μπροστά στον ναό. Όταν ακούγεται, γαρ, το ντρίγκι ντρίγκι των νομισμάτων, οι άνθρωποι αφιονίζονται, κάτι παθαίνουν τ’ αυτιά τους και δεν ακούν τον Θεό.

Η μεταβολή που επέφεραν στον κόσμο η έλευση, η διδασκαλία, η Σταύρωση και η Ανάσταση του Κυρίου δεν έγινε με σπάσιμο καταστημάτων, ξυλοδαρμό των υπό διωγμό λευκών – η μόνη φυλή στον κόσμο που προπηλακίζεται από τους μιντιακοπολιτικούς μηχανισμούς της άρχουσας τάξης επειδή είναι… κυρίαρχη. Ο Λόγος επικράτησε. Μπορεί διάφορα εγκληματικά στοιχεία να άσκησαν μαζικά βία εν ονόματι του

ΤΟ 1821 ΩΣ ΒΙΩΜΑ

Οι Έλληνες μπορούν μόνοι τους να τιμήσουν την Εθνεγερσία, αφήνοντας τις επιτροπές να γίνονται ρεζίλι μοναχές τους.

Αν θέλει ένα κράτος να «πνίξει» κάποιο θέμα, να το κολλήσει σε τέλμα ασημαντότητας τότε φτιάχνει μια επιτροπή για να το χειριστεί. Κι είναι αστείο στ’ αλήθεια κάτι που θεωρητικά και τύποις αντιμετωπίζεται ως σημαντικό, όπως το 1821, να μην έχει που να σταθεί και που να πατήσει σ’ αυτό το αδηφάγο και πολυπλόκαμο κράτος και να απαιτείται σύσταση επιτροπής, η οποία θα είναι τάχα τόσο «σοφή» ώστε θα συμπυκνώσει όλο το αίμα, τις θυσίες, τον θάνατο, την πίκρα, την απελπισία και την ελπίδα ενός πανεθνικού ξεσπάσματος για να το μεταδώσει στους Έλληνες που δήθεν το αγνοούν. 

Υποτίμηση στο θαύμα του ’21 η σύσταση της Επιτροπής και προσβολή στον Αγώνα η μέχρι τώρα ασυνάρτητη κι αφελληνισμένη δράση της. Δεν γίνεται να συγκεντρωθεί το

Ὁ Τοῦρκος διάδοχος τοῦ Ἐρντογὰν

Ἡ τέλεια συνταγὴ τῆς ἀποτυχίας εἶναι νὰ εἶσαι άμπαλος καὶ νὰ στηρίζεις τὸ παιχνίδι σου στὰ αὐτογκὸλ τοῦ ἀντιπάλου. 


Mιὰ ἀπὸ τὶς καλύτερες ἀτάκες ποὺ κυκλοφορεῖ στὸ διαδίκτυο εἶναι ἡ ἀκόλουθη: «Πρὶν χαρεῖς γιὰ τὴν πιθανὴ πτώση Ερντογάν, σκέψου ὅτι καὶ ὁ διάδοχὸς του Τοῦρκος θὰ εἶναι». Αὐτὴ ἡ φράση συμπυκνώνει σὲ λίγες λέξεις μία ἀπὸ τὶς ἀρρώστιες ποὺ σιγοτρώνε τὰ σωθικὰ τοῦ ἔθνους μας. Ἡ χλομή, ἀπὸ χίλιες μεριὲς ἐκβιαζόμενη, ἀνίδεη, ἀνήμπορη, ἀφελληνισμένη κι ἑτερόφωτη ἡγέτιδα τάξη τῆς χώρας ἔχει παρασύρει καὶ τὸν λαὸ νὰ πιστεύει τὴν -ἐντελῶς ἀνυπόστατη- θεωρία ὅτι μία κακὴ τουρκικὴ ἡγεσία, ἕνα «στραβοπάτημα» τῆς γείτονος μπορεῖ νὰ «σώσει τὴν παρτίδα», ποὺ χάνουμε ἐδῶ καὶ περίπου ἕναν αἰῶνα, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ οἱ «σύμμαχοὶ» μας παρακολουθοῦσαν ἀμέριμνοι τοὺς Ἕλληνες τῆς Σμύρνης νὰ μακελεύονται ἀπὸ τὰ ἀνθρωπόμορφα κτήνη τοῦ Κεμάλ. Δυστυχῶς, ἡ συλλογικὴ ἐπιτυχία καὶ ἀποτυχία εἶναι ἀποτέλεσμα διαδικασίας. Δὲν εἶναι μία ἀστραπὴ ποὺ χάνεται τὴν ἴδια ὥρα ποὺ τὴ βλέπεις.

Ὅλα τὰ βήματα ποὺ κάνουν οἱ ἑλληνόφωνες ἡγεσίες τὶς τελευταῖες δεκαετίες ὁδηγοῦν στὴν

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΝΑΠΛΑΣΜΕΝΗ» ΟΜΟΝΟΙΑ

Ὀμόρφυν’ ἡ πλατεία… Ὁμόνοια, Χαυτεία…. Μέσα στὴν φιοριτούρα ὑψῶσαν παλιατζούρα. Σὰν ὑλικὰ κατεδαφίσεως, μοιραίας κυβερνήσεως.

Ὀμόρφυν’ ἡ πλατεῖα

τὸ’ πε ψὲς ἡ ἐξουσία.

Τὸ λὲν συνέχεια τὰ κανάλια

καὶ ἂς δείχνει τόσο χάλια.

Μὰ τὶ γυαλιὰ φοροῦν

καὶ πάντοτε μποροῦν

τόσο νὰ ἐπαινοῦν

τὴ βρόμα ποὺ θωροῦν;

Τὰ γυαλιὰ εἶν’ εἰδικὰ

Κι ἀμιγῶς πολιτικά. 

Δουλεύουν σὰν πλυντήρια

μ’ εὐρὼ εκατομμύρια…

Ἡ κυβέρνηση τὰ δίνει

σὲ παιχνίδι ποὺ τὸ στήνει:

Αὐτὸ τῆς «ἐνημέρωσης»,

τοῦ λόγου ἐξημέρωσης.

Εἴκοσι μύρια σᾶς φτάνουν;

Οἱ μπατίρηδες τὰ χάνουν.

Αὐτοὶ πάντοτε πληρώνουν,

τοὺς πλουσίους γιὰ νὰ σώνουν.

Στην ὑγειὰ μας βρὲ παιδιά!

Ρουφῆξτε τὸ αἷμα τοῦ ραγιᾶ!

Ὀμόρφυν’ ἡ πλατεῖα.

Δὲν μᾶς τὸ λὲν ἀστεία.

Τὸ 'παν στὰ σοβαρὰ

κι ἡ βρόμα μᾶς βαρᾶ,

μπουκάρει στὰ ρουθούνια

τσίκνα μέχρι τὰ μπούνια.

Οὖρα καὶ περιττώματα,

ἀλλοδαποὶ σὲ στρώματα.

Μοσχοπωλεῖται πρέζα

Οἱ ἐξαρτημένοι, τέζα.

Ὁ δήμαρχος περνᾶ

δίπλα μας χαμογελᾶ.

Εἶναι βρὲ ὁ ανηψιός!

Καὶ μᾶς κυβερνᾶ ὁ γιός!

Μετὰ θα’ρθει ὁ ἐγγονὸς!

Κι ὕστερα ἔχει ὁ Θεός…

Ὅσο ὑπάρχουν ψηφοφόροι

θὰ αὐξάνονται οἱ φόροι.

Ὀμόρφυν’ ἡ πλατεῖα.

Ὁμόνοια, Χαυτεία

Μέσα στὴν φιοριτούρα

ὑψῶσαν παλιατζούρα.

Τέχνη πολὺ μοντέρνα.

Κομψὴ ὡσὰν...

ΕΦΥΓΕ Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΙΛΙΠΠΑΚΟΣ

Χθες έγινε η κηδεία του Γιάννη Φιλιππάκου, ενός από τους σημαντικότερους αγωνιστές του εθνικού κινήματος. Η τελετή έμοιαζε με τον χαρακτήρα του. Ήταν λιτή∙ ίσως σε βαθμό υπερβολικό. Αίμα της Μέσα Μάνης ο Γιάννης. Δεν του άρεσαν οι φιοριτούρες.
Ετάφη στο νεκροταφείο Παλαιού Φαλήρου. Η τελευταία εικόνα ήταν ένα φέρετρο, κλειστό, τυλιγμένο με σελοφάν, να κατεβαίνει στο χώμα. Οι νεκροπομποί με μάσκες και στολές. Λιγοστοί συγγενείς και συναγωνιστές παρόντες αφού η κυβέρνηση ουσιαστικά έχει απαγορεύσει τον αποχαιρετισμό στους νεκρούς. Τα πομπώδη ξόδια οι κλειδοκράτορες της παρακμής τα κρατούν για τους εαυτούς τους και τους συνεταίρους τους. 
Ο Γιάννης Φιλιππάκος, από εχθές, έχει για σπίτι του μια μικρή γωνιά ελληνικής γης, την οποία την πλήρωσε με 57 χρόνια ύπαρξης και 40 χρόνια διαρκούς αγώνα και αδιάκοπης σποράς πατριωτικών ιδεών στα στέρφα μεταπολιτευτικά χωράφια. Απέσβετο το λάλον ύδωρ αλλά η

Καὶ σὲ ἔντυπη καὶ σὲ ψηφιακὴ μορφὴ διατίθεται ἡ ἐπανέκδοση τοῦ ἐρωτικοῦ-σατυρικοῦ μυθιστόρηματὸς μου «Ἐμεῖς οἱ δύο»

Ἡ καραντίνα δὲν μᾶς σταμάτησε. Ὁ Χαρδαλιὰς δὲν μᾶς ἀναχαίτισε. Οἱ Ἐκδόσεις Ἄμμων κυκλοφοροῦν τὴν ἐπανέκδοση τοῦ «Ἐμεῖς οἱ δύο» καὶ σὲ ἔντυπη καὶ σὲ ψηφιακὴ μορφή.

Τὰ τυπωμένα ἀντίτυπα φέρουν τὴν ὑπογραφὴ μου καὶ μπορεῖτε νὰ τὰ παραγγείλετε ἐδῶ (καὶ στὸ τηλ 210-363-9580) ἐνῶ τὰ ψηφιακὰ διατίθενται στὴν προνομιακὴ τιμὴ τῶν 10€ καὶ μπορεῖτε νὰ τὰ προμηθευτεῖτε ἀπὸ ἐδῶ!

Άνθρακες ο αντιβιωτικός θησαυρός της κυβέρνησης

Τα αντιβιωτικά μέτρα του Κούλη είναι ένας θησαυρός από κάρβουνα.
Μπορείς να θεωρείς "παγκοσμίου εμβελείας επιτυχία" την πολιτική του μόνο αν δεν ασχολείσαι με αριθμούς. Η Ελλάδα μέχρι τώρα, με κλείσιμο ακόμα και των εκκλησιών, έχει 110 νεκρούς. Ας δούμε λοιπόν τι γίνεται σε Ανατολή και Δύση:
Μπαγκλαντές (με πληθυσμό 161 εκατομμύρια) 84 νεκροί, Βουλγαρία 41, Σερβία 110, Λευκορωσία

Απλώς... Χαρδαλιάς

Ρώτησα τον Χαρδαλιά στο twitter "Τα ντελίβερι καφέδων και φαγητών δεν μεταδίδουν κορωνοϊό, αλλά η διανομή του Αγίου Φωτός στις ενορίες το μεταδίδει;"
Αντί να απαντήσει με μπλόκαρε. Δεν έχει απάντηση σε αυτό. Μόνο κούφιο νταηλίκι... Επίσης έχουν συνηθίσει οι χαρδαλιάδες αυτού του τόπου σε βολικές ερωτήσεις από βολικά παιδάκια. Δεν τα μπορούν τα άβολα και τα δύσκολα.

Dead Can Dance - 'Kiko'

Για τον Θεό μου που πεθαίνει απόψε για να αναστηθεί κι αυτό το ταξίδι το κάνουμε μαζί.

Η διασπορά της πανδημίας του φόβου

«Ο φόβος φυλάει τα έρμα» 

Λαϊκή παροιμία

Οι άδειοι δρόμοι μαρτυρούν απουσία. Οι άνθρωποι λείπουν από την πόλη σωματικά, όταν παραθερίζουν ή βρίσκονται σε κάποια γιορτή, που γίνεται εκτός έδρας. Οι άνθρωποι λείπουν και τις νύχτες, όταν κοιμούνται. Τότε τα σώματα είναι παρόντα αλλά τα πνεύματα, οι συνειδήσεις ταξιδεύουν.
Οι χώροι, όμως, αδειάζουν και σε δυο άλλες περιπτώσεις: στον θάνατο και τον φόβο – δυο έννοιες περίπου ταυτόσημες. Από το λίκνο μέχρι και τον τάφο, ο φόβος και ο θάνατος είναι οι συνοδοί των θνητών στις περιπέτειές τους. Κι αυτοί οι δυο είναι αδελφοποιτοί και δουλεύουν μαζί.
Ο φόβος του θανάτου είναι ένα από τα βασικότερα κριτήρια που καθορίζουν τις πράξεις και τις παραλείψεις μας. Δύσκολο να θυμηθεί κάποιος πόσες φορές αρνήθηκε να ζήσει επειδή δεν ήθελε να πεθάνει. Υπάρχει κι ο θάνατος του φόβου∙ το πικρό δηλητήριο που εισχωρεί βαθμιαία στις φλέβες μας και αφαιρεί τη ζωή από μέσα μας πριν την ώρα της εκδημίας. Ο φόβος αποχρωματίζει κάθε

Βουλευτική φιλανθρωπία

Ούτε κρύο ούτε ζέστη από την πρωτοβουλία του πρωθυπουργού να προτείνει στους βουλευτές του να καταθέσουν το 50% από τον παχυλότατο μισθό τους στον ειδικό λογαριασμό για τον κορωνοϊό. Αυτό που θα είχε νόημα θα ήταν να δεσμευτεί ότι η επόμενη Βουλή δεν θα έχει 300 βουλευτές αλλά 200 - ένας αριθμός όποιος προβλέπεται από το Σύνταγμα της Ελλάδος. Δεν μας χρειάζονται 100 επιπλέον σωτήρες. Φτάνουν και οι 200 για να