Προτεραιότητες Μητσοτάκη

Ἡ χώρα τελεῖ ὑπὸ κατάληψη ἀπὸ ἰσλαμιστὲς ἐποίκους, ἡ μαζικὴ ἐξέγερση τους εἶναι θέμα χρόνου, ὁ στρατὸς ἀντὶ νὰ φυλάσσει τὰ σύνορα κάνει τὸ ὑπηρετικὸ προσωπικὸ στοὺς ὁπλῖτες τοῦ Ἰσλὰμ κι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης στὸν ΟΗΕ δεσμεύεται νὰ καταργήσουμε τὰ πλαστικὰ καλαμάκια στοὺς φραπέδες.

Ἀλλάζοντας ταμπέλες στὴν Ἑλλάδα

Σχιζοφρενικό! Zοῦμε σὲ μία πατρίδα μὲ βαριὰ καὶ πολύτιμη Ἱστορία, καὶ συμπεριφερόμαστε σὰν νὰ μὴ θέλουμε νὰ ἔχουμε μνήμη.

Τὸ παιδικὸ παιχνίδι «μουσικὲς καρέκλες» τὸ γνωρίζετε; Ἄν ὄχι, ἂς τὸ μάθετε. Μόνο ἔτσι θὰ καταλάβετε πὼς παίζει τὸ σύστημα τῆς μεταπολιτευτικῆς χρεοκοπίας μὲ τὴ συλλογικὴ μνήμη.

Γιὰ νὰ παίξουμε «μουσικὲς καρέκλες» χρειαζόμαστε ἕναν εὔλογο ἀριθμὸ παιδιῶν καὶ καρέκλες - μία λιγότερη ἀπὸ τὰ παιδιά. Τοποθετοῦμε τὶς καρέκλες σὲ κυκλικὴ διάταξη καὶ βάζουμε νὰ παίζει μουσικὴ - κάτι χαρούμενο καὶ ρυθμικό.

Τὰ παιδάκια χορεύουν γύρω ἀπὸ τὶς καρέκλες μέχρι νὰ σταματήσει ἡ μουσικὴ (δίχως προειδοποίηση). Ὅταν σταματήσει ἡ μουσική, τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ σπεύσουν νὰ καθίσουν. Ὅποιο παιδάκι δὲν προλάβει νὰ καθίσει σὲ καρέκλα καὶ περισσέψει (ἀφοῦ, ὅπως εἴπαμε, οἱ καρέκλες εἶναι -κατὰ μία- λιγότερες ἀπὸ τὰ παιδιά) φεύγει ἀπὸ τὸ παιχνίδι.

Σὲ κάθε γύρο ἀφαιροῦμε μία καρέκλα μέχρι νὰ νικήσει ἕνας - αὐτὸς ποὺ θὰ μείνει τελευταῖος στόν… χορό.

Ἔτσι συμπεριφέρονται καὶ οἱ -νηπιώδους σκέψης- πολιτικάντηδες ποὺ παρέλαβαν χώρα καὶ τὴν κατάντησαν χῶρο. Εἶναι οἱ «ἐκπρόσωποι» τοῦ λαοῦ, ποὺ βάζουν τὰ ἱστορικὰ σύμβολα τοῦ ἔθνους στὸν χορὸ τῶν μικροκομματικῶν συμφερόντων καὶ κάθε τόσο βγάζουν ἕνα ἀπὸ τὸ

Γιατὶ ἡ φωτογραφία τοῦ Τούρκου εἶναι 100% σκόπιμη, σκηνοθετημένη

Ἡ φωτογραφία τοῦ Τούρκου εἶναι σκηνοθετημένη 100% καὶ ὄχι αὐθόρμητη, ἕνα καρὲ τὸ ὁποῖο τραβήχτηκε τὴν ὥρα τῆς κίνησης τοῦ χεριοῦ. Προσέξτε πόσο καλὰ ἔχει νετάρει ὁ φακὸς σὲ ἐκεῖνον, πόσο φλοὺ φαίνεται τὸ περιβάλλον γύρω καὶ πόσο ἔξυπνα καδραρισμένη ἡ ἑλληνικὴ σημαία πίσω. Ὅταν τραβᾶς φωτὸ μὲ τὸ κύριο θέμα σου σὲ κίνηση ΔΕΝ ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικά.
Ἐπίσης, γιὰ τὴν δικαιολογία ὅτι ἔτσι φτιάχνει τὰ γυαλιὰ του: Ἐπιχειρήματα καὶ δικαιολογίες γιὰ νήπια. Τὸ κ@#οδάχτυλο, δηλαδὴ, ἀρχίζει καὶ τὸ ὀρθώνει ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ στέρνου γιὰ νὰ φτάσει στὰ γυαλιὰ του.

Ἡ ντροπή τῶν εὐρωβουλευτῶν

Ὁλόκληρη ἡ Εὐρώπη ἀναγνωρίζει καὶ παραδέχεται ὅτι ὁ κομμουνισμὸς καὶ ὁ ναζισμὸς εἶναι ἐξίσου δολοφονικὲς κι ἀπάνθρωπες ἰδεολογίες, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς περισσότερους ἐκ τῶν Ἑλλήνων εὐρωβουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι ἐκπροσωποῦν τὴν πατρίδα μας, ποὺ μάτωσε καὶ διαλύθηκε καὶ ἀπὸ τὰ δύο δεινά: ὁ κομμουνισμὸς καὶ ὁ ναζισμὸς χτύπησαν ἀνελέητα τὴν Ἑλλάδα καὶ κατέστρεψαν ὅ,τι εἶχαν χτίσει οἱ προγονοὶ μας μὲ τόσο κόπο, αἷμα καὶ θυσίες.

Τήν πρόταση ἐξίσωσης τοῦ κομμουνισμοῦ μὲ τὸν ναζισμὸ κατέθεσαν πρὸς ψήφιση στὴν Εὐρωβουλὴ οἱ ὁμάδες τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, τῶν Σοσιαλδημοκρατῶν, τῶν Φιλελεύθερων, τῶν Πρασίνων καὶ τῶν Συντηρητικῶν Μεταρρυθμιστῶν, μὲ τὴν ἀφορμὴ τῆς συμπλήρωσης τῶν 80 χρόνων ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αὐτὴ ἡ πρόταση ἔγινε μὲ συντριπτικὴ πλειοψηφία δεκτή, μὲ 535 ψήφους ὑπέρ, 66 κατὰ καὶ 52 λευκά…

Ὄνειδος γιὰ τὴν πατρίδα καὶ τὴν πολιτισμένη ἀνθρωπότητα εἶναι ἡ στάση ποὺ κράτησαν οἱ Ἕλληνες εὐρωβουλευτὲς - μὲ ἐξαίρεση τὴν Ἄννα Μισὲλ Ασημακοπούλου ἀπὸ τὴ Νέα Δημοκρατία καὶ τὸν

Τό κωδικοποιημένο μήνυμα τοῦ Πάπα

Κάτι που ἐκ πρώτης ὄψεως δείχνει σὰν φιλοφρόνηση μπορεῖ καὶ νὰ εἶναι θανάσιμη ἀπειλή.


Λένε ὅτι ὁ Πάπας έκανε στὸν Τσίπρα μία γραπτὴ αφιέρωση: μερικοὺς στίχους τοῦ Βιργιλίου ἀπὸ τὴν «Αἰνειάδα» (ρωμαϊκή ἀπόπειρα μίμησης τῆς Ὁδύσσειας). Ὁ Αἰνείας πολέμησε στὸν Τρωικὸ Πόλεμο στὸ πλευρὸ τῶν Τρώων. Μόλις νίκησαν οἱ Ἕλληνες, ὁ Αἰνείας ἔφυγε ἀπὸ τὴν Τροία καὶ οἱ ἀπόγονοί του ἵδρυσαν τὴ Ῥώμη.

Ὁ Πάπας λοιπὸν αφιέρωσε στὸν Τσίπρα αὐτὸ που εἶπε ὁ Αἰνείας στοὺς συντρόφους του ὅταν μία καταιγίδα τοὺς υποχρέωσε νά αποβιβαστοὺν σὲ μία ἀκτὴ τῆς Καρχηδόνας: «Durate, etvosmet rebusservate secundis»(«Ἐγκαρτερεῖτε καὶ κοιτάτε ἐμπρὸς: καλύτερες μᾶς περιμένουν μέρες»).

Μερικοὶ υποψιασμένοι μὲ τὴν Ἱστορία μπορεὶ καὶ νᾷ θεωρήσουν τὴν αφιέρωση ὡς ἔμμεσο μήνυμα για τὴν τελικὴ νίκη ἐπὶ τῶν Ἑλλήνων. Αξίζει νά σημειωθεῖ ὅτι μία ἀπὸ τὶς ρίζες τοῦ δυτικοῦ ανθελληνισμοῦ βρίσκεται στὸ ὅτι οἱ «ἀπόγονοι» τῶν

Ganesha Trance | Bomb Bay

Ἐπιστροφή στήν ἀχαριστία

Τό “Κύριε Ἐλέησον ” τό ξέρουμε ὅλοι, τό λέμε πολλοί. Το Δόξα τῷ Θεῶ ἐπιλέγουμε νά τό λησμονοῦμε.

Δέν ὑπάρχει ἀντιπαθέστερη ἀνθρώπινη “συνήθεια” ἀπό τήν ἀχαριστία. Ἀκόμα καί τόν Θεό συχνά ἀντιμετωπίζουμε σάν “φραγκάτο” φίλο, συγγενή ἤ γνωστό καί μέ το“Κύριε Ἐλέησον τοῦ ζητᾶμε δανεικά, μία χάρη, ἕνα ρουσφέτι γιά τήν ὑγεία τήν δική μας ἤ συγγενικοῦ καί προσφιλοῦς προσώπου, γιά τήν τσέπη μας ἤ γιά ὁποιοδήποτε ἄχτι καί καημό. Μέχρι νά διεκπεραιωθεῖ ἡ ὑπόθεση μας εἴμαστε ὅλο κατάνυξη, ταπεινότητα καί φόβο Θεοῦ καί τρέμουμε σάν τά ψάρια. Μόλις γίνει τό καλό ἤ τελεσιδικήσει ἀρνητικά ἡ ὑπόθεση μας, ξεχνᾶμε τόν Θεό καί τίς δυνάμεις Του κι ἀρχίζουμε τήν γκρίνια. Ἡ καθ' οἱονδήποτε τρόπο “λύση” τοῦ προσωπικοῦ μας δράματος εἴθισται νά συνοδεύεται ἀπό μία ἐπίδειξη πρωτοφανοῦς, κτηνωδέστατης ἀχαριστίας. Μερικοί δέ, σάν νά μήν πέρασε μία μέρα, ξαναρχίζουν δυναμικά τήν παλιά κάκιστη συνήθειά τους νά

Ο ΓΑΠ ΚΑΙ ΑΘΕΟΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ

Ἕνας ὁ ἄνθρωπος, πολλές οἱ δεξιότητες. Τα κάνει ὅλα καί ΔΕΝ συμφέρει, ἀλλά ἀποτελεῖ μπαλαντέρ τοῦ ἑλληνόφωνου πολιτικοῦ κόσμου.

Ὁ Γιῶργος Παπανδρέου εἶναι μία κατηγορία ἀπό μόνος του. Ἄν δέν εἶχε βάλει τήν Ἑλλάδα δεμένη χειροπόδαρα στό μπαλαοῦρο τῶν πιστωτῶν, θά εἶχε μείνει στήν ἱστορία ὡς ὁ πρῶτος ἄνθρωπος πού ἔφαγε τά μοῦτρα του, ἀποπειρώμενος νά ἀλλάξει ἁλυσίδα σέ ποδήλατο ἐν κινήσει. Ἐπίσης, θά κέρδιζε καί μία θέση στό πάνθεον τῶν πρωταγωνιστῶν τῶν μαγνητοσκοπημένων γκαφών, ὅταν τή Μεγάλη Ἑβδομάδα, ὑποδυόμενος τόν πιστό χριστιανό, ἔβαλε ἕνα ἀναμμένο κεράκι στό μανουάλι μαζί μέ τό πλαστικό κυπελάκι πού χρησιμοποιοῦν οἱ πιστοί γιά νά προστατεύουν τή φλόγα ἀπό τόν ἄνεμο.
Ὁ Γιῶργος Παπανδρέου ἔχει ἀφήσει τά ἴχνη του καί στά δελτία συμβάντων τοῦ Λιμενικοῦ, μέ τίς ἐπανειλημμένες ἐπιτυχεῖς ἐπιχειρήσεις διάσωσης του ὅποτε βγαίνει μέ τό κανό του στίς

«Τεμαχίζοντας τήν Θέμιδα»

Σήμερα δημοσιεύεται στήν ἐφημερίδα «δημοκρατία» ἕνα ἀστυνομικό διήγημα πού ἔγραψα καί τό ὁποῖο τιτλοφορεῖται «Τεμαχίζοντας τήν Θέμιδα». Μία δικαστικός γίνεται… φέτες στήν κοσμοπολίτικη Σύρο καί ψάχνουμε νά βροῦμε ποιός τό ἔκανε καί γιατί προέβη σέ μία τόσο ἀποτρόπαια πράξη…

ΤΖΟΝΥ ΠΥΡΟΣΚΙ* ΥΠΕΡ ΓΙΑΝΗ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ

Give a bit of hmm to me...

Αναθαρρήστε, αδέλφια και αδελφές! Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αναγνωρίζουν τα χίλια δίκια του μίστερ «δημιουργική ασάφεια» και κάπιταλ κοντρόλ

Ο Τζόνυ Πυροσκί είναι κρυσταλλομάντης, ενεργειακός θεραπευτής ρέικι και βοηθός πιστολάκι σε γνωστό κομμωτήριο της Μόρντορ. Στον ελεύθερο χρόνο του ασχολείται με τη θεωρία των παιγνίων και παρακολουθεί οτιδήποτε υπάρχει στην τιβί ή στο γιουτούμπε από Γιάνη Βαρουφάκη.

Τον θαυμάζει, τον πιστεύει, τον ψηφίζει, τον στηρίζει, θέλει να του μοιάσει και ίσως έχει κιόλας αρχίσει να τα καταφέρνει!

Μόλις έμαθε ο Τζόνυ Πυροσκί ότι στη γαλατική φτωχομάνα, το Παρίσι, πήγε ο Βαρουφάκης για να μεταλαμπαδεύσει τις αρχές του σοσιαλισμού, αλλά συνάντησε την αστυνομική αυθαιρεσία, στενοχωρήθηκε πολύ.

Εσπασε ένα φρεσκοβαμμένο νύχι από τα νεύρα του, ήπιε ένα τζιν τόνικ, έβαλε έναν δίσκο βινιλίου με μελωδίες της Αμάντα Λιρ να παίζει (άκουσε 23 φορές το «Give a bit of hmm to me»), ύστερα ήπιε ακόμα ένα τζιν τόνικ κι έβαλε ν’ ακούσει στο Spotify Κλάους Νόμι και λίγο Ντάνα Ιντερνάσιοναλ, κι άρχισε να...

Ο ανύπαρκτος αντιεβραϊσμός του Μάκη Βορίδη

Βρέθηκα στο Ελληνικό Μέτωπο από την αρχή. Παρακολούθησα την πορεία του και συμμετείχα σε αυτήν μέχρι το τέλος. Μάλιστα, τις τελευταίες φωτογραφίες από τα γραφεία της Κολοκοτρώνη 11, όταν αποχωρούσαμε από αυτά (παραθέτω μία εδώ) λόγω της απόφασης του Βορίδη να ενσωματώσει τον εαυτό του και τα τμήματα του κόμματος που τον ακολούθησαν στο ΛΑΟΣ, τις τράβηξα εγώ. Νομίζω, αυτό έγινε τον Νοέμβριο του 2005.

Ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος θυμάμαι πάρα πολύ καλά ότι στο Ελληνικό μέτωπο απαγορευόταν ρητά η αρνητική κριτική στο κράτος του Ισραήλ, την εβραϊκή θρησκεία και τον σιωνισμό - το δικαίωμα των Εβραίων να έχουν πατρίδα και να την ορίζουν όπως εκείνοι νομίζουν και επιθυμούν. Γι’ αυτό –αλλά και για λόγους… στυλ, κοινωνικούς και άλλους παράξενους και ανερμήνευτους- ορισμένοι από τον λεγόμενο «εθνικιστικό» χώρο θεωρούσαν συλλήβδην το Ελληνικό Μέτωπο «μη εθνικιστικό» και μας αποκαλούσαν «μασωνοδεξιούς».

Ο Βορίδης είχε ξεκαθαρίσει από την 1η ημέρα -και δεν κουραζόταν να επαναλαμβάνει μέχρι και το τέλος- ότι η έκφραση πάσης φύσεως αντισημιτισμού και αντισιωνισμού από μέλος του κόμματος ήταν επαρκής λόγος

Ἡ πνευματική χρεωκοπία μας

Τριάντα χρόνια μετά τό ξεφούσκωμα τῆς σοβιετικῆς σαμπρέλας στήν Ἑλλάδα ὑπάρχει ἀκόμα κραταιός σταλινισμός, κομμουνισμός, μαοϊσμός, λενινισμός καί ζουρλισμός!


Ὅποιος προλάβει νά δεῖ Ἑλλάδα καί νά καμαρώσει. Εἴμεθα χώρα συλλεκτική. Δέν ὑπάρχει ἄλλο ἀντίτυπο. Σε λίγο θά διαλυθεῖ καί τό πρωτότυπο, ἔτσι ὅπως πᾶμε. Στήν φωτογραφία βλέπετε τά 11 μποφόρ τῆς τρικυμίας ἐν κρανίω πού ἔχει πλήξει σημαντικότατη μερίδα τοῦ λαοῦ.

Τρεῖς δεκαετίες μετά τήν κατάρρευση τοῦ σοσιαλιστικοῦ παραδείσου (ἀπ' ὅπου, τί παράδοξο, ὅλοι πλήν τῶν κομισαρίων ἤθελαν νά ἀποδράσουν) στήν Ἑλλάδα ὑπάρχουν 11 μαρξολενινομαοκάτι κόμματα! Αὐτοί οἱ σχηματισμοί, πού σερβίρουν σφυροδρέπανα καί μαρξικές μπαλαφάρες μέ τήν ὀκά, διεκδικοῦν τήν ἐξουσία, γεμίζουν ψηφοδέλτια μέ ὀνόματα ὑποψηφίων καί τά στελέχη τους βρίσκονται στίς περισσότερες θέσεις- κλειδιά τοῦ οἰκονομικοῦ, πνευματικοῦ καί μιντιακοῦ βίου τῆς χώρας.

Ἀκόμα πιό κωμικοτραγικό ἀπό τήν ὕπαρξη τόσο ἰσχυρῆς Ἀριστερᾶς (ἀναχρονισμός σάν νά βλέπεις βροντόσαυρο στήν πλατεία Συντάγματος) εἶναι ἡ...

Τό μήνυμα τῆς ἡμέρας

Κάθε φορά πού ἕνας πολιτικός τῆς Δεξιᾶς λέει ὅτι σέβεται καί τιμᾶ τούς ἀγῶνες τῆς ἀριστεράς μία ντουζίνα ψήφους γιά τά κομμούνια ἀνθίζει μέσα στίς ἑπόμενες κάλπες...

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΔΟΥΚΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΛΙΑΔΟΣ...

Μάκης Βορίδης: «σταθερά στη μάχη των ιδεών»

Το διαφημιστικό που χρησιμοποιεί ο κ. Βορίδης στο διαδίκτυο έχει (εικόνα 1) ένα λιτό σύνθημα: «σταθερά στη μάχη των ιδεών».

Είναι όμως η σταθερότητα στη μάχη των ιδεών προνομιακό πεδίο του κ. Βορίδη;

Ας κοιτάξουμε ένα προεκλογικό φυλλάδιο του κόμματος στο οποίο ηγήθηκε (Ελληνικό Μέτωπο) για τις ευρωεκλογές του 1999 και ας ερωτηθεί αν πιστεύει τα ίδια με τότε ή αν θεωρεί την

Λιάνα Κανέλλη: το παιδί-θαύμα!

Το παρεξηγήσαμε το ΚΚΕ. Είναι λίαν ευρύχωρο κόμμα. Στρατολογεί κοσμάκη και από την αστική, την αστικότατη, την καπάτσα Δεξιά

Στην εικόνα που κοσμεί το παρόν βλέπουμε τμήμα της 8ης σελίδας της εφημερίδος «Ελεύθερος Κόσμος», η οποία θεωρούνταν ανεπίσημο όργανο του στρατιωτικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου. Ημερομηνία 7 Μαρτίου 1971.

Διαβάζουμε στο άρθρο: «Στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Αγίας Παρασκευής είναι ανοικτή αυτές τις μέρες η 2η ατομική έκθεση ζωγραφικής της μαθήτριας της Πέμπτης Γυμνασίου Λιάνας - Γαρυφαλλιάς Κανέλλη, που έχει γεννηθεί στις 20 Μαρτίου του 1954. Η Λιάνα, που έχει πατέρα δικηγόρο από το Γεράκι της Λακωνίας και μητέρα από το Αγρίνι, η οποία είναι με προχωρημένη μουσική μόρφωση και με παλιά φιλοδοξία να γινόταν πιανίστας σολίστ, ήρθε για πρώτη φορά σε

AI took over

Το κλακάζ της Μέρκελ, τα προεκλογικά όρτσα της Χίλαρυ, η μεταλλική χροιά της φωνής του Γεράσιμου Αρσένη, η ταινία Μatrix, η Τεχνητή Νοημοσύνη, το πλατωνικό σπήλαιο, δεν σε κάνουν να υποπτεύεσαι ότι είσαι ένα αυτοεκτελούμενο σκριπτάκι που νομίζει ότι είναι άνθρωπος;

ΟΙ MANOWAR ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ: ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ

No space no time∙ we'll catch the wind

Του Παναγιώτη Λιάκου

Ο χρόνος περνάει γρήγορα. Το μόνο παρήγορο είναι ότι δεν ευθυνόμαστε εμείς για το πέρασμά του. Δική μας ευθύνη ο χειρισμός πτυχών του αντικτύπου που έχει το πέρασμα του χρόνου στις ζωές μας. Για την ύστατη συνέπεια του γυρίσματων των μυλοπετρών του καιρού, τον θάνατο, πάλι δεν φταίμε εμείς. Συμβαίνει. Κάθε διαδρομή έχει την αφετηρία αλλά και την τελευταία στάση της.

Σύμφωνα με τα επίσημα ανακοινωθέντα, το 2019 σηματοδοτεί τον τελευταίο σταθμό στην επέλαση των Manowar στο ταξίδι προς την επίγεια δόξα, το τελευταίο αγώνισμα στον ευγενή στίβο της Τέχνης. Δεν αποκλείουν, ωστόσο, μια συνέχεια αλλά δεν την διευκρινίζουν κιόλας. Τα όσα έκαναν οι Manowar μέχρι τώρα είναι γνωστά, υψηλόφρονα, εμπνευσμένα και ανεξίτηλα – σαν τις ρίγες της τίγρης, που δεν ξεφάβουν… Θέμα του παρόντος είναι το έσχατο πέρασμά τους από την Ελλάδα.

Παρακολούθησα ζωντανή εμφάνισή τους και το 1992. Ήταν 21 Νοεμβρίου, παραμονή των γενεθλίων μου, είχα πάρει άδεια από τον Στρατό για να τους δω (στο ΣΕΦ) και έφυγα από τον χώρο κατενθουσιασμένος. Ο χρόνος δεν είχε προλάβει ακόμα να αφήσει έντονα τα σημάδια του στην Τέχνη τους και η ορμή, η έμπνευση και η εσωτερική πειθαρχία του συγκροτήματος σε έκαναν να υποθέσεις ότι μόλις είχαν κυκλοφορήσει τον πρώτο δίσκο τους. Σημαντική «πινελιά» της τότε συναυλίας ήταν όσα είχε πει ο Joey DeMaio για την ελληνικότητα της Μακεδονίας – η σχέση του με τον πολιτισμό μας και η αγάπη του για την Ελλάδα δεν φαίνεται επιδερμική. Έχει βάθος και περιεχόμενο.

Και η χθεσινή εμφάνισή τους δεν αποτέλεσε εξαίρεση στον κανόνα της υψηλής απόδοσης τους στα live. Εμφανίστηκαν στην ώρα τους, οι μετέχοντες του πολυθεάματος, ντυμένοι σαν μεσαιωνικοί πολεμιστές, με το έμβλημα του συγκροτήματος στις ασπίδες, πήραν τις θέσεις τους και το κοινό –που είχε κάθε πρόθεση να τους χειροκροτήσει- τους αποθέωσε. Ξεκίνησαν με το ταυτοτικό τραγούδι τους, το Manowar, συνέχισαν με το

ΗΘΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΜΑΣ

Δέν νιώθουν τήν ἀνάγκη νά κρύψουν (σχεδόν) τίποτα. Ὁλοτσίτσιδη ἡ ἀλήθεια. 

Ἀντιμετωπίζουν τό κράτος σάν λάφυρο πολέμου.

Ἡ μετάταξη «πάγωσε», τά βύσματα ἔπαιξαν ὅμως. Ἡ Τασία Χριστοδουλοπούλου εἶναι βουλευτής τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς καί χρησιμοποίησε τά κονέ της γιά νά μπάσει τήν κορούλα της στό Κοινοβούλιο. Ρωτήθηκε στήν τηλεόραση τοῦ Alpha ἄν αὐτό εἶναι ἠθικῶς ἐντάξει καί ἐκείνη ἀπάντησε: «Προφανῶς, μέ τήν ἔννοια πού τό λέμε, ὅτι δέν θά μποροῦσε ὁ καθένας νά ἀποσπαστεῖ στή Βουλή, ὥστε στή συνέχεια νά μεταταχθεῖ, ὑπάρχει ἕνα ζήτημα, ὅτι ἀξιοποιήθηκαν κάποιες γνωριμίες, διασυνδέσεις καί τά λοιπά… Δέν τό συζητᾶμε αὐτό, οὔτε θέλω νά πῶ ὅτι ἦταν γνωστά τά προσόντα της κι ἡ Βουλή βγῆκε καί φώναζε “ἔλα ἐδῶ!”».

Κοντολογίς, σέ ἐλεύθερη μετάφραση, αὐτό σημαίνει «νά κι ἄν συμφωνεῖτε, νά κι ἄν δέν συμφωνεῖτε. Την κορούλα μου νά βολέψω καί γιά τ' ἄλλα σκασίλα μου μεγάλη καί δέκα παπαγάλοι». Ἀκούγοντας γιά... διασυνδέσεις μέρα μεσημέρι, δέν μπορεῖς παρά νά ἐπαναλάβεις μέσα σου τό ἀφόρητο κλισέ: Ἄν αὐτό, μόνο αὐτό, γινόταν σέ ὁποιαδήποτε χώρα ὅπου ὑπάρχει στοιχειώδης τσίπα καί ἴχνος φιλότιμου, ἡ κυβέρνηση θά

Ὁδἡγός ἀντιμετώπισης ἐκλογῶν

Τα εἶπε ὅλα ὁ Μεταξάς καί τά ξαναλέμε: «Κάνε ὅ,τι πρέπει καί ἄς γίνει ὁτιδήποτε».

Συνειδητοποίηση πρώτη, σωτήρια, πού μποροῦν νά κάνουν ὅσοι νομίζουν ὅτι «τίποτε καλό δέν μπορεῖ νά προκύψει ἀπό ἐκλογές». Ἄν τό πιστεύουν, ἔχουν δίκιο. Τό ἔλεγε καί ὁ μακαρίτης ὁ Lemmy Kilmister τῶν Motörhead γιά τή μουσική: «Ἄν νομίζεις ὅτι εἶσαι πολύ γέρος γιά νά ροκάρεις, τότε εἶσαι».

Ἀπό τήν ἄλλη, ἄν εἶσαι πεπεισμένος ὅτι μέ τή συμμετοχή σου τά πράγματα μποροῦν νά βελτιωθοῦν, τότε νά συμμετέχεις ὁλόψυχα, αδιαφορώντἄς γιά τό ἀποτέλεσμα. Ας θυμηθοῦμε τή δεοντολογία τοῦ καλοῦ: δέν τό κάνεις ἐπειδή ἐπιδιώκεις κάτι νά ἀποκομίσεις ἀπό αὐτό, ἀλλά ἐπειδή εἶναι τό σωστό.

Οἱ ἐκλογές, μέ τή μυητική διαδικασία τοῦ τεράστιου κόπου, τῆς ἐξάντλησης τῶν σωματικῶν δυνάμεων καί τῆς ἤπιας ἤ ἀκόμα καί ἀνεξέλεγκτης ἀπελπισίας, τήν ὁποία διαδέχονται κατά περιόδους ανάλαμπές παρανοϊκῆς αὐτοπεποίθησης καί βεβαιότητας, σμιλεύουν μερικά εἴδη χαρακτήρων μέ τό