Ὁ Τοῦρκος διάδοχος τοῦ Ἐρντογὰν

Ἡ τέλεια συνταγὴ τῆς ἀποτυχίας εἶναι νὰ εἶσαι άμπαλος καὶ νὰ στηρίζεις τὸ παιχνίδι σου στὰ αὐτογκὸλ τοῦ ἀντιπάλου. 


Mιὰ ἀπὸ τὶς καλύτερες ἀτάκες ποὺ κυκλοφορεῖ στὸ διαδίκτυο εἶναι ἡ ἀκόλουθη: «Πρὶν χαρεῖς γιὰ τὴν πιθανὴ πτώση Ερντογάν, σκέψου ὅτι καὶ ὁ διάδοχὸς του Τοῦρκος θὰ εἶναι». Αὐτὴ ἡ φράση συμπυκνώνει σὲ λίγες λέξεις μία ἀπὸ τὶς ἀρρώστιες ποὺ σιγοτρώνε τὰ σωθικὰ τοῦ ἔθνους μας. Ἡ χλομή, ἀπὸ χίλιες μεριὲς ἐκβιαζόμενη, ἀνίδεη, ἀνήμπορη, ἀφελληνισμένη κι ἑτερόφωτη ἡγέτιδα τάξη τῆς χώρας ἔχει παρασύρει καὶ τὸν λαὸ νὰ πιστεύει τὴν -ἐντελῶς ἀνυπόστατη- θεωρία ὅτι μία κακὴ τουρκικὴ ἡγεσία, ἕνα «στραβοπάτημα» τῆς γείτονος μπορεῖ νὰ «σώσει τὴν παρτίδα», ποὺ χάνουμε ἐδῶ καὶ περίπου ἕναν αἰῶνα, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ οἱ «σύμμαχοὶ» μας παρακολουθοῦσαν ἀμέριμνοι τοὺς Ἕλληνες τῆς Σμύρνης νὰ μακελεύονται ἀπὸ τὰ ἀνθρωπόμορφα κτήνη τοῦ Κεμάλ. Δυστυχῶς, ἡ συλλογικὴ ἐπιτυχία καὶ ἀποτυχία εἶναι ἀποτέλεσμα διαδικασίας. Δὲν εἶναι μία ἀστραπὴ ποὺ χάνεται τὴν ἴδια ὥρα ποὺ τὴ βλέπεις.

Ὅλα τὰ βήματα ποὺ κάνουν οἱ ἑλληνόφωνες ἡγεσίες τὶς τελευταῖες δεκαετίες ὁδηγοῦν στὴν

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΝΑΠΛΑΣΜΕΝΗ» ΟΜΟΝΟΙΑ

Ὀμόρφυν’ ἡ πλατεία… Ὁμόνοια, Χαυτεία…. Μέσα στὴν φιοριτούρα ὑψῶσαν παλιατζούρα. Σὰν ὑλικὰ κατεδαφίσεως, μοιραίας κυβερνήσεως.

Ὀμόρφυν’ ἡ πλατεῖα

τὸ’ πε ψὲς ἡ ἐξουσία.

Τὸ λὲν συνέχεια τὰ κανάλια

καὶ ἂς δείχνει τόσο χάλια.

Μὰ τὶ γυαλιὰ φοροῦν

καὶ πάντοτε μποροῦν

τόσο νὰ ἐπαινοῦν

τὴ βρόμα ποὺ θωροῦν;

Τὰ γυαλιὰ εἶν’ εἰδικὰ

Κι ἀμιγῶς πολιτικά. 

Δουλεύουν σὰν πλυντήρια

μ’ εὐρὼ εκατομμύρια…

Ἡ κυβέρνηση τὰ δίνει

σὲ παιχνίδι ποὺ τὸ στήνει:

Αὐτὸ τῆς «ἐνημέρωσης»,

τοῦ λόγου ἐξημέρωσης.

Εἴκοσι μύρια σᾶς φτάνουν;

Οἱ μπατίρηδες τὰ χάνουν.

Αὐτοὶ πάντοτε πληρώνουν,

τοὺς πλουσίους γιὰ νὰ σώνουν.

Στην ὑγειὰ μας βρὲ παιδιά!

Ρουφῆξτε τὸ αἷμα τοῦ ραγιᾶ!

Ὀμόρφυν’ ἡ πλατεῖα.

Δὲν μᾶς τὸ λὲν ἀστεία.

Τὸ 'παν στὰ σοβαρὰ

κι ἡ βρόμα μᾶς βαρᾶ,

μπουκάρει στὰ ρουθούνια

τσίκνα μέχρι τὰ μπούνια.

Οὖρα καὶ περιττώματα,

ἀλλοδαποὶ σὲ στρώματα.

Μοσχοπωλεῖται πρέζα

Οἱ ἐξαρτημένοι, τέζα.

Ὁ δήμαρχος περνᾶ

δίπλα μας χαμογελᾶ.

Εἶναι βρὲ ὁ ανηψιός!

Καὶ μᾶς κυβερνᾶ ὁ γιός!

Μετὰ θα’ρθει ὁ ἐγγονὸς!

Κι ὕστερα ἔχει ὁ Θεός…

Ὅσο ὑπάρχουν ψηφοφόροι

θὰ αὐξάνονται οἱ φόροι.

Ὀμόρφυν’ ἡ πλατεῖα.

Ὁμόνοια, Χαυτεία

Μέσα στὴν φιοριτούρα

ὑψῶσαν παλιατζούρα.

Τέχνη πολὺ μοντέρνα.

Κομψὴ ὡσὰν...

ΕΦΥΓΕ Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΙΛΙΠΠΑΚΟΣ

Χθες έγινε η κηδεία του Γιάννη Φιλιππάκου, ενός από τους σημαντικότερους αγωνιστές του εθνικού κινήματος. Η τελετή έμοιαζε με τον χαρακτήρα του. Ήταν λιτή∙ ίσως σε βαθμό υπερβολικό. Αίμα της Μέσα Μάνης ο Γιάννης. Δεν του άρεσαν οι φιοριτούρες.
Ετάφη στο νεκροταφείο Παλαιού Φαλήρου. Η τελευταία εικόνα ήταν ένα φέρετρο, κλειστό, τυλιγμένο με σελοφάν, να κατεβαίνει στο χώμα. Οι νεκροπομποί με μάσκες και στολές. Λιγοστοί συγγενείς και συναγωνιστές παρόντες αφού η κυβέρνηση ουσιαστικά έχει απαγορεύσει τον αποχαιρετισμό στους νεκρούς. Τα πομπώδη ξόδια οι κλειδοκράτορες της παρακμής τα κρατούν για τους εαυτούς τους και τους συνεταίρους τους. 
Ο Γιάννης Φιλιππάκος, από εχθές, έχει για σπίτι του μια μικρή γωνιά ελληνικής γης, την οποία την πλήρωσε με 57 χρόνια ύπαρξης και 40 χρόνια διαρκούς αγώνα και αδιάκοπης σποράς πατριωτικών ιδεών στα στέρφα μεταπολιτευτικά χωράφια. Απέσβετο το λάλον ύδωρ αλλά η

Καὶ σὲ ἔντυπη καὶ σὲ ψηφιακὴ μορφὴ διατίθεται ἡ ἐπανέκδοση τοῦ ἐρωτικοῦ-σατυρικοῦ μυθιστόρηματὸς μου «Ἐμεῖς οἱ δύο»

Ἡ καραντίνα δὲν μᾶς σταμάτησε. Ὁ Χαρδαλιὰς δὲν μᾶς ἀναχαίτισε. Οἱ Ἐκδόσεις Ἄμμων κυκλοφοροῦν τὴν ἐπανέκδοση τοῦ «Ἐμεῖς οἱ δύο» καὶ σὲ ἔντυπη καὶ σὲ ψηφιακὴ μορφή.

Τὰ τυπωμένα ἀντίτυπα φέρουν τὴν ὑπογραφὴ μου καὶ μπορεῖτε νὰ τὰ παραγγείλετε ἐδῶ (καὶ στὸ τηλ 210-363-9580) ἐνῶ τὰ ψηφιακὰ διατίθενται στὴν προνομιακὴ τιμὴ τῶν 10€ καὶ μπορεῖτε νὰ τὰ προμηθευτεῖτε ἀπὸ ἐδῶ!

Άνθρακες ο αντιβιωτικός θησαυρός της κυβέρνησης

Τα αντιβιωτικά μέτρα του Κούλη είναι ένας θησαυρός από κάρβουνα.
Μπορείς να θεωρείς "παγκοσμίου εμβελείας επιτυχία" την πολιτική του μόνο αν δεν ασχολείσαι με αριθμούς. Η Ελλάδα μέχρι τώρα, με κλείσιμο ακόμα και των εκκλησιών, έχει 110 νεκρούς. Ας δούμε λοιπόν τι γίνεται σε Ανατολή και Δύση:
Μπαγκλαντές (με πληθυσμό 161 εκατομμύρια) 84 νεκροί, Βουλγαρία 41, Σερβία 110, Λευκορωσία

Απλώς... Χαρδαλιάς

Ρώτησα τον Χαρδαλιά στο twitter "Τα ντελίβερι καφέδων και φαγητών δεν μεταδίδουν κορωνοϊό, αλλά η διανομή του Αγίου Φωτός στις ενορίες το μεταδίδει;"
Αντί να απαντήσει με μπλόκαρε. Δεν έχει απάντηση σε αυτό. Μόνο κούφιο νταηλίκι... Επίσης έχουν συνηθίσει οι χαρδαλιάδες αυτού του τόπου σε βολικές ερωτήσεις από βολικά παιδάκια. Δεν τα μπορούν τα άβολα και τα δύσκολα.

Dead Can Dance - 'Kiko'

Για τον Θεό μου που πεθαίνει απόψε για να αναστηθεί κι αυτό το ταξίδι το κάνουμε μαζί.

Η διασπορά της πανδημίας του φόβου

«Ο φόβος φυλάει τα έρμα» 

Λαϊκή παροιμία

Οι άδειοι δρόμοι μαρτυρούν απουσία. Οι άνθρωποι λείπουν από την πόλη σωματικά, όταν παραθερίζουν ή βρίσκονται σε κάποια γιορτή, που γίνεται εκτός έδρας. Οι άνθρωποι λείπουν και τις νύχτες, όταν κοιμούνται. Τότε τα σώματα είναι παρόντα αλλά τα πνεύματα, οι συνειδήσεις ταξιδεύουν.
Οι χώροι, όμως, αδειάζουν και σε δυο άλλες περιπτώσεις: στον θάνατο και τον φόβο – δυο έννοιες περίπου ταυτόσημες. Από το λίκνο μέχρι και τον τάφο, ο φόβος και ο θάνατος είναι οι συνοδοί των θνητών στις περιπέτειές τους. Κι αυτοί οι δυο είναι αδελφοποιτοί και δουλεύουν μαζί.
Ο φόβος του θανάτου είναι ένα από τα βασικότερα κριτήρια που καθορίζουν τις πράξεις και τις παραλείψεις μας. Δύσκολο να θυμηθεί κάποιος πόσες φορές αρνήθηκε να ζήσει επειδή δεν ήθελε να πεθάνει. Υπάρχει κι ο θάνατος του φόβου∙ το πικρό δηλητήριο που εισχωρεί βαθμιαία στις φλέβες μας και αφαιρεί τη ζωή από μέσα μας πριν την ώρα της εκδημίας. Ο φόβος αποχρωματίζει κάθε

Βουλευτική φιλανθρωπία

Ούτε κρύο ούτε ζέστη από την πρωτοβουλία του πρωθυπουργού να προτείνει στους βουλευτές του να καταθέσουν το 50% από τον παχυλότατο μισθό τους στον ειδικό λογαριασμό για τον κορωνοϊό. Αυτό που θα είχε νόημα θα ήταν να δεσμευτεί ότι η επόμενη Βουλή δεν θα έχει 300 βουλευτές αλλά 200 - ένας αριθμός όποιος προβλέπεται από το Σύνταγμα της Ελλάδος. Δεν μας χρειάζονται 100 επιπλέον σωτήρες. Φτάνουν και οι 200 για να

Ο Θούριος της πανδημίας

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗ

Η Μούσα μάς χάρισε δωροεπιταγή και προμηθευτήκαμε στιχάκια που αφιερώνουμε στον μέγα επαναστάτη του ΣΥΡΙΖΑ!

Μα είσαι ευρωβουλευτής!

Δεν θέλεις να ξεβολευτείς

Φρουρός μιας ιδεολογίας!

«Που είναι τα χαρτιά υγείας;»,

ρωτάς με τρόμο την υπάλληλο

«σε διάδρομο», λέει, «παράλληλο»

«Να, εκεί δίπλα στις σκούπες»

Οι Έλληνες την κάναν από κούπες

Αυτοί δεν έχουνε φρουρά

ούτε παράδες με ουρά

Μια ψήφο έχουν και χαραμίζουν

Παπαδημούληδες ψηφίζουν

Πάρε χαρτιά, πάρε χλωρίνες

Πιο πέρα βλέπεις τις μαργαρίνες

Φόρτωσε δέκα απ’ αυτές

Κι είκοσι σος, τις καυτερές.

Γιαούρτια πάρε και τζατζίκι,

Φυστίκι αράπικο και μακαντέμια

Ακούγοντας Ζαβαρακατρανέμια

θ’ αναπολήσεις χρόνια παλιά

ρουφώντας Μαλτ γουλιά-γουλιά

καλύτερα το δωδεκάρι!

θα πιεις ένα και για τον Άρη 

Βρε πως περάσανε τα χρόνια

Ασπρίσαν τα μαλλιά σαν χιόνια

Θυμάσαι που’ σουνα στην κομσομόλ;

Εξαντληθήκαν τα ντετόλ…

Ὁ Καραμήτρος συνωμοσιολογεῖ

Οἱ Κινέζοι, οἱ Ἀμερικανοί, τὰ ἐργαστήρια, τὰ πειράματα, ἡ συνωμοσία καὶ οἱ μαρίδες ποὺ ἀφηγοῦνται περιπέτειες καρχαριῶν.

Φαντάσου πόσο χαμηλὰ εἴμαστε στὴν παγκόσμια τροφικὴ ἁλυσίδα ὥστε μᾶς ἔπεισαν νὰ ψηφίσουμε σούργελα, ἀνελλήνιστους, πράκτορες, λαμόγια, ὁλιγογράμματους ἀπατεῶνες, λιγούρια μὲ βλέμμα παπατζῆ, καραμπαμπὰμ διαταραγμένους, μπετόβλακες, μυαλοφυγόδικους καὶ θεοπάλαβες καὶ μάλιστα να… φανατιζόμαστε μὲ ἐνίους ἐξ αὐτῶν.
Φαντάσου πόσο χαμηλὰ εἴμαστε στὴν παγκόσμια τροφικὴ ἁλυσίδα ὥστε οἱ ξένοι δὲν χαράμισαν οὔτε ἕναν ἀξιόλογο «δικὸ τους» γιὰ νὰ μᾶς παιδέψει: ἀνέθεσαν στὸ λεπτούλικο κι αντιπαθητικούλι κανισάκι τους, ποὺ τὸ φώναζαν Ντάισελμπλουμ, νὰ μᾶς δείχνει τὰ δοντάκια του, νὰ μᾶς ἀπειλεῖ γρυλίζοντας (σὰν νιάου ἀκούγονταν τὰ γρυλίσματὰ του) καὶ νὰ μᾶς σαλαγάει στὸ μαντρὶ τοῦ χρέους.
Φαντάσου πόσο χαμηλὰ εἴμαστε στὴν παγκόσμια τροφικὴ ἁλυσίδα ὥστε νὰ παραμυθιάζεται τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ μας μὲ… βραβεῖα Νόμπελ ποὺ θὰ ἔπαιρναν τὰ κορόιδα ποὺ χειροκροτοῦσαν καὶ ντάντευαν τοὺς ἰσλαμιστὲς ποὺ ἔρχονταν νὰ ἀποικίσουν τὴ χώρα μας.
Φαντάσου πόσο χαμηλὰ εἴμαστε στὴν παγκόσμια τροφικὴ ἁλυσίδα ὥστε ἀφήσαμε τὴν κατάσταση νὰ

Ἡ ὥρα τοῦ μποϊκοτὰζ

Ὅσα χρήματα εἰσπράττει ἡ Τουρκία ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες τὰ μετατρέπει σὲ ὄπλα ἐναντίον τῆς πατρίδας μας. Ὅση ἐνέργεια παρέχουμε στὴ γειτονικὴ χώρα μὲ τοὺς πόρους μας ἤ ἀκόμα καὶ μὲ τὴν προσοχὴ μας τὴ στρέφει ἐναντίον μας. Οἱ Ἕλληνες ποὺ ἀγαποῦν τὴν Ἑλλάδα ὀφείλουν νὰ κόψουν κάθε οἰκονομικὴ ἤ «πνευματικὴ» σχέση μὲ τὴν Τουρκία. Ἄς μὴν ταΐζουμε ἄλλο τὸ κτῆνος ποὺ τρέφεται ἐδῶ καὶ αἰῶνες μὲ τὶς σάρκες τοῦ ἔθνους μας.

Ἦρθε ἡ ὥρα γιὰ μποϊκοτάζ. Ὅλα τὰ τουρκικὰ προϊόντα πρέπει νὰ τεθοῦν ἐκτὸς τοῦ ἐνδιαφέροντος τῶν Ἑλλήνων - ἀπὸ τὰ ταξίδια σὲ τουρκικοὺς προορισμούς, τοὺς ξηροὺς καρπούς, τὰ ἔπιπλα, τὰ εἴδη οἰκιακῆς χρήσης, τὰ ροῦχα, τὶς συσκευὲς μέχρι τὰ σίριαλ.
Οἱ πρόσφατες ἐξελίξεις μὲ τοὺς Τούρκους νὰ κάνουν χρήση τοῦ ἄοπλου στρατεύματος τῶν ἀλλοδαπῶν, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ καταλύσουν τὸ ἑλληνικὸ κράτος εἰσερχόμενοι βιαίως στὴν ἐπικράτειὰ μας εἶναι τὸ κερασάκι σὲ μία «τούρτα» γεμάτη δηλητήριο καὶ φόνο.
Ἡ Τουρκία δὲν ἔχει Ἱστορία ἀλλὰ ποινικὸ μητρῶο. Ἀντὶ νὰ ντρέπεται καὶ νὰ ἀπολογεῖται γιὰ τὰ

Η απόδειξη του εκβιασμού του Ερντογάν (δείτε το βίντεο)

Την ίδια στιγμή που ελληνόφωνοι πράκτορές του στη χώρα μας μηρυκάζουν περί "ανθρωπιστικής κρίσης", ο ίδιος ο νεοσουλτάνος έχει εκφράσει νέτα σκέτα τον εκβιασμό, που σχετίζεται με την εισβολή της Τουρκίας στην Συρία. Είπε στις 10 Οκτωβρίου:

Eεεε, Ευρωπαϊκή Ένωση! Αν αποπειραθείς να χαρακτηρίσεις τις επιχειρήσεις μας "εισβολή", τότε είναι απλό. Θα ανοίξουμε τα σύνορά μας και θα σου στείλουμε 3,6 εκατομμύρια πρόσφυγες!

David Bowie - China Girl

Η πηγή της ακμής και της παρακμής

«Σωστά επίσης θα έλεγε κάποιος σε όσους υπερηφανεύονται για τους λόγους που έγραψαν. αν δηλαδή απομακρύνεις τους ανθρώπους των έργων, δεν θα έχεις ούτε τους ανθρώπους των γραμμάτων. Να εξαφανίσεις την πολιτική δράση του Περικλή, τα τρόπαια του Φορμίωνα για τις ναυμαχίες του στο Ρίο, τα ανδραγαθήματα του Νικία στα Κύθηρα, στα Μέγαρα και στην Κόρινθο, στην Πύλο του Δημοσθένη και τους τετρακόσιους αιχμαλώτους του Κλέωνα, τον περίπλου του Τολμίδα στην Πελοπόννησο και τη νίκη του Μυρωνίδη επί των Βοιωτών στα Οινόφυτα, και τότε διαγράφεται και ο Θουκυδίδης».Πλουτάρχου «Πότερον Αθηναίοι κατά πόλεμον ή κατά σοφίαν ενδοξότεροι» C1-D, τόμος «Ηθικά 9», Αθήνα 1992, εκδόσεις Κάκτος, σελ. 131.

Στο πεδίο της μάχης κρίνεται η ελευθερία προσώπων, φυλών και εθνών. Δίχως ελευθερία δεν δύναται να υπάρξει ακμή. Το οικοδόμημα της ακμής και της ανάπτυξης ενός πολιτισμού έχει ως πυλώνες και θεμέλιά του τα πολεμικά έργα, που, κυριολεκτικά, αιμοδοτούν τις σύγχρονες με εκείνα γενεές καθώς και τις επόμενες. Αυτά γράφει ο Πλούταρχος (46-120 μ.Χ.) σε τούτο το έργο, το οποίο ανήκει στους λεγόμενους «επιδεικτικούς» λόγους και θεωρείται πιθανό ότι εκφωνήθηκε στην Αθήνα.

Το «Πότερον Αθηναίοι κατά πόλεμον ή κατά σοφίαν ενδοξότεροι» αναφέρεται στο αθηναϊκό θαύμα και στον τρόπο επίτευξής του. Το πόρισμα του Πλουτάρχου είναι σαφές: Ο δρόμος για τον ελληνικό πολιτισμό άνοιξε με τα

Το δυσαγγέλιο του κομμουνισμού

21 Φεβρουαρίου 1848 δημοσιεύτηκε η αποτελεσματικότερη μέθοδος αδυνατίσματος όλων των εποχών: το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο»

Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ενγκελς ήταν εκείνοι που υπέγραφαν το κείμενο του Κομμουνιστικού Δυσαγγελίου (δυσαγγέλιο = κακή είδηση, σε αντιδιαστολή με το Ευαγγέλιο, που σημαίνει καλή είδηση).
Ο τίτλος του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» στα γερμανικά, την πρώτη γλώσσα έκδοσής του, ήταν «Das Manifest der Kommunistischen Partei». Και μόνο το γεγονός ότι η πηγή απ’ όπου ανέβλυσαν πολιτικό κίνημα και ιδεολογία ήταν γερμανική θα έπρεπε να είχε ανησυχήσει την ανθρωπότητα…

Το δηλητηριώδες πνευματικό πιλάφι του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» έγινε ανάρπαστο από διάφορα είδη ανθρώπων: από μερικούς εκ των κολασμένων της Γης, από πολλούς καιροσκόπους που ήθελαν να κάνουν τη ρεμπελιά τους επάγγελμα και από αφελείς αστούς, οι οποίοι νόμισαν ότι ήταν

Κρατικὲς ἀπεργίες μὲ λεφτὰ ἰδιωτῶν

Δὲν περνοῦν τρένα, λεωφορεῖα καὶ μετρό, ἀλλὰ αὐτό, περιέργως, δὲν συντρίβει τὸν καπιταλισμό, ποὺ ἔχει τὸν ἀπέθαντο!

Ὄταν ἀπεργοῦν τὰ μέσα μαζικῆς μεταφορὰς ἕνα κεφάλαιο πλήττεται: Ὄχι τὸ μεγάλο, αὐτὸ ποὺ ἔχει δυὸ καὶ τρεῖς οὐρὲς γιὰ τὸ χρῆμα του, ἀλλὰ τὸ μικρό, τὸ τοσοδούλι, αὐτὸ ποὺ κυνηγάει τὸ μεροδούλι γιὰ νὰ ‘χει μεροφάι.
Ὁ Μπιλ Γκέιτς, ὁ Λάτσης, ὁ Γουόρεν Μπάφετ, ὁ Βαρδινογιάννης, ὁ Τζὲφ Μπέζος, ὁ Μελισσανίδης, ὁ Μὰρκ Ζάκερμπεργκ, ὁ Μυτιληναῖος, ὁ Κόκκαλης, οἱ Αγγελόπουλοι δὲν στήνονται στὰ κιόσκι γιὰ νὰ βγάλουν ἡμερήσιες κάρτες ἤ ἀπεριορίστων διαδρομῶν, οὔτε κοιτοῦν κάθε τόσο τὰ ἠλεκτρονικὰ ταμπλὸ στὶς στάσεις γιὰ νὰ δοῦν πότε ἐπιτέλους ἔρχεται τὸ μπλὲ λεωφορεῖο Ἀκαδημία – Ζωγράφου.

Οἱ ἐφοπλιστὲς δὲν ξεροσταλιάζουν στὴ στάση στὴ Φιλολάου, στὸ Παγκράτι, ἀδημονώντας νὰ περάσει τὸ τρόλεϊ 11 γιὰ νὰ πᾶνε στὴ Νέα Ἑλβετία. Εἶναι στὴν κανονικὴ Ἑλβετία, τὴν παλιά, καὶ

Φιλελευθερξισμός, τηλεδαποὶ καὶ Ἑλληνέζοι

Τὸ «Ἑλληνέζος» εἶναι σαφῶς διάφορον τοῦ Ἕλληνος καὶ κλίνεται κατὰ τὸ «Φιλιππινέζος»,  «Κινέζος», «Μαλτέζος» κ.ά.

Ἡ λέξη «φιλελευθερξισμὸς» εἶναι ἑλληνέζικης ἐπινοήσεως. Μία μεταπολιτευτικάντικη πατέντα, μούρλια˙ μόλις δοκιμάσετε θὰ θέλετε κι ἄλλη, θὰ νιώθετε τέτοια λαχτάρα γι’ αὐτὴν ὅσο ἤθελαν τὸ φαγητὸ οἱ Κινέζοι τὴν περίοδο τοῦ Μεγάλου Λιμοῦ (1958-1962) καὶ οἱ Οὐκρανοὶ στὸν δικὸ τους Μεγάλο Λιμὸ (γνωστό καὶ ὡς «Γολομντόρ») τὰ ἔτη 1932-1933. Ἄν δοκιμάσετε φιλελευθερξισμὸ ἔστω μία φορὰ, θὰ γλείφετε τὰ δάχτυλα τοῦ Κουτσούμπα -μόνο νὰ περιμένετε νὰ βγάλει τὸ Ρόλεξ, μὴν τὸ βρέξετε- καὶ θὰ χορεύετε καζατσὸκ τραγουδώντας ἀποσπάσματα ἀπὸ τὰ προεκλογικὰ φυλλάδια τοῦ τιτᾶνος Γιώργη Κουμουτσάκου καὶ τοῦ ὑπερήρωος Νότη Μηταράκη.

Πὼς φτιάχνουμε φιλελευθερξισμό; Τα ὑλικὰ εἶναι ἁπλὰ. Στὴν χώρα μας ἀφθονοῦν. Τὰ μισὰ (τὸ φιλελεύθερο κομμάτι) μπορεῖτε νὰ τὰ βρείτε ἀκόμα καὶ στὸ

Radio days

Παγκόσμια ἡμέρα ραδιοφώνου σήμερα καὶ δὲν θὰ ξεχάσω ποτέ, ὅταν κάναμε τὴν ἐκπομπὴ «Οἱ Ἀδιάβροχοι» στὸν ΑΝΤ1 97,2 τὴν ἀκόλουθη ἐμπειρία: ἄφησε στὸ τηλεφωνικὸ κέντρο μήνυμα μία τυφλὴ κοπελιὰ καὶ εἶπε ὅ,τι ὡραιότερο ἔχω ἀκούσει ἀπὸ ἄγνωστο ἄνθρωπο: «Νὰ εἶστε καλὰ παιδιά, βλέπω τὸν