Τό ἀτυχές συνοικέσιο μέ τόν Βόλφγκανγκ

Ἡ ὡραία Ἑλλάς, ἀφοῦ ἐρρίφθη εἰς τά γαμψά νύχια τοῦ ψυχάκια γαμβρού ἀπό τόν Μέλανα Δρυμό, κακοπερνᾶ καί ὀδύρεται
Κακόπιστοι ἰσχυρίζονται ὅτι οἱ Εὐρωπαῖοι ἀπαιτοῦν, γιά νά κλείσει ἡ «ἀξιολόγηση», τῆς Παναγιᾶς τά μάτια. Οὐδέν ψευδέστερον τούτου. Οἱ εὐρωκράτες, πού ἀκοῦνε τή λέξη Ἐκκλησία καί βγάζουν ἀφρούς (ἐνῶ τό Ἰσλάμ τούς καλοφαίνεται), δέν θά ζητοῦσαν κάτι πού σχετίζεται μέ τόν χριστιανισμό. Ἁπλά θέλουν νά νομοθετήσουμε μέχρι τό τέλος τοῦ σύμπαντος κόσμου ὅτι θά τούς πληρώνουμε μαλλιοκέφαλα μέχρι νά μείνουμε γλόμποι. Ξηγημένα πράγματα.
Ἄν ὑιοθετήσουμε τή φιλοευρωπαϊκή ὀπτική τῶν πραγμάτων (ἤτοι τόν ευρωλιγουρισμό εἰς τό μάξιμουμ), θά καταλήξουμε στό συμπέρασμα ὅτι τό νονιλίκι πού ἐπιβλήθηκε στήν Ἑλλάδα δέν εἶναι κάτι τό ἐχθρικόν. Κάθε ἄλλο. Εἶναι «μέ τήν καλή ἔννοια», ὅπως λέει κι ὁ