Η Ελλάδα επιστρέφει κάτι που δεν έκλεψε από καμία χώρα για να πάρει πίσω ελάχιστα από τα κλεμμένα που λεηλάτησε από εμάς η Βουλγαρία.
Η Βουλγαρία εξακολουθεί να οφείλει στην Ελλάδα χιλιάδες ιστορικά κειμήλια και αρχαιότητες που λεηλάτησε. Από ένα και μόνο μοναστήρι, οι Βούλγαροι αφαίρεσαν 1.300 κειμήλια! Τα 48 αντικείμενα που επιστρέφουν αποτελούν ένα αμελητέο μόνο μέρος του συνόλου. Δείτε το σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Εστία».
Παράλληλα, η Βουλγαρία οφείλει να αντιμετωπίσει και το ζήτημα των επανορθώσεων προς την Ελλάδα για τις καταστροφές, τις λεηλασίες και τις ζημίες που προκάλεσε κατά τη διάρκεια της Κατοχής 1941-1944.
Υπάρχει σαφής βάση στο διεθνές δίκαιο για την ελληνική διεκδίκηση. Το άρθρο 56 των Κανονισμών της Χάγης του 1907 απαγορεύει την κατάσχεση, καταστροφή ή εκ προθέσεως πρόκληση ζημιών σε ιστορικά μνημεία, έργα τέχνης και επιστήμης, καθώς και σε περιουσία θρησκευτικών, εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων. Η διάταξη αυτή είχε ήδη τεθεί σε ισχύ πολύ πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ακόμη πιο συγκεκριμένη είναι η Συνθήκη Ειρήνης με τη Βουλγαρία του 1947. Το άρθρο 22 §1 επιβάλλει στη Βουλγαρία την επιστροφή περιουσίας που αφαιρέθηκε από τα εδάφη των Συμμάχων, ενώ το άρθρο 22 §2 καλύπτει κάθε αναγνωρίσιμο αντικείμενο που αφαιρέθηκε με βία ή εξαναγκασμό. Το άρθρο 22 §3 αναφέρεται ειδικά σε αντικείμενα «καλλιτεχνικής, ιστορικής ή αρχαιολογικής αξίας» και προβλέπει ακόμη και παράδοση αντικειμένων αντίστοιχου είδους και αξίας εάν η αυτούσια επιστροφή είναι αδύνατη.
Για τις πολεμικές αποζημιώσεις, το άρθρο 21 της ίδιας Συνθήκης αναγνωρίζει ρητά ότι...
