«Ὁ Ἔρως καί ἡ Κόρη». Πίνακας τοῦ Ἄγγλου ζωγράφου
John Roddam Spencer Stanhope (1829-1908).
Ἀρέσει δέν ἀρέσει, εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν ἐρωτευμένων. Καί σ’ αὐτούς ἀφιερώνονται κάποιες σκέψεις τῶν μεγίστων τοῦ ἑλληνικοῦ δράματος.
Αἰσχύλος, Σοφοκλῆς, Εὐριπίδης. Ἐπίσημοι ἀντιπρόσωποι τῶν Μουσῶν στήν γῆ τῶν θνητῶν. Ἀνέλυσαν τά ἀνθρώπινα καί ἑρμήνευσαν τά θεία μέ τρόπο πού δέν μπορεῖ νά ἀντιγραφεῖ. Ἀσχολήθηκαν, φυσικά, καί μέ τόν Ἔρωτα. Ἀκολουθοῦν μερικά ἐνδεικτικά αποσπάσματα*.
Στήν τραγωδία «Χοηφόροι» τοῦ Αἰσχύλου διαβάζουμε (στ. 594-601) γιά τήν φοβερή ἐρωτική μανία τοῦ θηλυκοῦ, ὅταν χάσει τόν ἔλεγχο καί φτάσει στά ὅρια τοῦ φόνου. Ὁ χορός ἀποφαίνεται: «Μά ποιός μπορεῖ νά πεῖ τήν τόλμή τήν ἀπεριόριστη τ’ ἀνθρώπου καί τίς παράφορες ἀγάπες γυναικῶν ξέφρενιασμένων, ἀγάπες πού πάντα φέρνουν τήν
