Η Παλλάς Αθηνά κρατά τη νίκη. Άγαλμα που βρίσκεται στην Βιέννη, μπροστά από το εθνικό κοινοβούλιο της Αυστρίας.
«Σ' αυτόν τον βράχο που πήρε το όνομα Άρειος Πάγος, ο σεβασμός και ο αδελφός του ο φόβος θα συγκρατούν από την αδικία μέρα και νύχτα, αν και αυτοί οι ίδιοι οι πολίτες δεν καταργούν τους παλιούς νόμους. Ποτέ δεν θάβρης για να πιης νερό καθάριο, αν το μολύνης με βρωμερά αποχύματα και λάσπες. Συμβουλεύω τον λαό μου ούτε την αναρχία ούτε την δεσποτεία ν' ανέχεται και να μη βγάλη εντελώς τον φόβο από την πόλη· γιατί ποιος άνθρωπος μπορεί να είναι δίκαιος αν δεν φοβάται τίποτα;»
Αισχύλου «Ευμενίδες», στ. 690-699, Άπαντα Αρχαίων Ελλήνων, εκδόσεις Πάπυρος σελ. 61
Ο Ορέστης έχει σκοτώσει την μητέρα του επειδή εκείνη φόνευσε τον πατέρα του Αγαμέμνονα. Την ανόσια πράξη κατόρθωσε μαζί με τον εραστή της, Αίγισθο. Ο Ορέστης έχει γίνει μητροκτόνος επειδή ήθελε να αποδώσει δίκαιο για λογαριασμό του θεού Απόλλωνα. Οι Ερινύες τον καταδιώκουν και η μόνη λύση είναι, όπως του διαμήνυσε ο Απόλλων, να καταφύγει ως ικέτης στην Αθήνα και να αγκαλιάσει το άγαλμα της θεάς Αθηνάς ζητώντας έλεος, «άφεση αμαρτιών». Με αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό, ο παλιός κόσμος του ατταβιστικού μένους για εκδίκηση και ανταπόδοση της αιματοχυσίας πάλι με αίμα, περνάει στο επόμενο εξελικτικό στάδιο. Το συλλογικό βήμα εμπρός καθορίζει, φυσικά, το
