Στη φωτογραφία, οἱ ξέφρενοι πανηγυρισμοί τῶν ἀσφαλισμένων ρέιβερς μετά τή φτιάξη τοῦ τρισένδοξου Πετρόπουλου.
Παγκοίνως γνωστό ἔστι πώς διαχρονικός πόθος τῶν ἐπιχειρηματιῶν ἀνά τόν κόσμο εἶναι μία ἑλληνικοῦ τύπου σύνταξη. Ὅποιος ἔχει κατάστημα (ἀπό ΕΒΓΑ στά Σεπόλια μέχρι τήν Microsoft) δέν τό ἀνοίγει παρά γιά ἕναν λόγο: Νά σπρώξει πολύ παρά στό ἀσφαλιστικό ταμεῖο του, μέ ὑποχρεωτική ἀσφάλιση, παρακαλῶ, γιά νά τοῦ σκάσουνε μία ολόπαχη συνταξάρα νά κεφάρει μόλις ἑβδομηνταρήσει.
Ἀπό τήν Οτάβα ἕως τή Μιανμάρ καί ἀπό τά Ἄνω Λιόσια ἕως τό Μονακό ὅλοι οἱ μπίζνεσμεν ἐπιδιώκουν νά τσακώσουν τόν μπερντέ, τό μαμούνι, τό μαρούλι (σ.σ.: στήν ἀργκό ὅλες αὐτές οἱ λέξεις σημαίνουν χρήματα) κρατικῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων καί νά πᾶνε στήν Γκόα νά χορεύουν ψυχεδελική τράνς, νά ξεβιδωθοῦν μέ Eminem καί Snoop Dogg στήν Ἁγία Νάπα, καί νά ἀράξουν σέ
