Οι άνθρωποι, ως μεμονωμένα πρόσωπα ή ως οργανωμένα σύνολα,
καλούνται συχνά να απαντήσουν σε διάφορες προκλήσεις και διλήμματα που τίθενται
ενώπιόν τους από τη συγκυρία. Οταν αποφεύγουν να απαντήσουν οι ίδιοι, τότε
απαντά η ζωή για λογαριασμό τους και όσα λέει δεν αρέσουν καθόλου στους
στρουθοκαμηλίζοντες φυγόπονους.
Η ίδια η ζωή ανάλαβε για λογαριασμό του παρακμάζοντος
δυτικού πολιτισμού να απαντήσει στα ερωτήματα αν είναι εφικτή η ένταξη, η
ενσωμάτωση ή η αφομοίωση τόσων πολλών αλλογενών και αλλοθρήσκων εντός των
κοινωνιών της χριστιανικής Ευρώπης και αν είναι επιτυχές το πείραμα του
«πολυπολιτισμού» που εμπνεύστηκαν οι νεομαρξιστές της Σχολής της Φρανκφούρτης
και ξεκίνησαν να εφαρμόζουν με σχεδόν... θρησκευτικό ζήλο οι σκληροπυρηνικοί
«δημοκρατικοί» των ΗΠΑ.
Η αντιπαραδοσιακή εκστρατεία, η οποία διεξάγεται σ' ολόκληρη τη Δύση και έχει επικρατήσει στο σύνολο των κατεστημένων μηχανισμών παραγωγής ιδεολογίας (ΜΜΕ, πανεπιστήμια, πολιτικά κόμματα), ήθελε διακαώς να πείσει τους πάντες ότι η εθνική ταυτότητα, η παράδοση, η σπονδύλωση με το ιστορικό παρελθόν, η ελληνική αρχαιότητα, το
