Οι βαστάζοι των ψεύτικων ήλιων

«Προμηθεύς». Έργο του Φλαμανδού ζωγράφου Theodoor Rombouts (1597 – 1637).

«Πρόθυμος πήγα και πρόθυμος μ' εδέχτη. Και χάρις στις δικές μου συμβουλές, ο βαθυσκότεινος του Ταρτάρου κρυψώνας σκεπάζει τώρα τον παμπάλαιο τον Κρόνο μαζί με τους συμμάχους του. Τέτοια καλά, αυτός που βασιλεύει στους θεούς, είδε από μένα. Και όμως!... κυττάχτε με τι σκληρή ανταμοιβή μου το πλερώνει! Το δίχως άλλο είναι μέσα στη φύση όλων των τυράννων η αρρώστια τούτη, το να μην έχουνε σε φίλο εμπιστοσύνη».
Αισχύλου Τραγωδίαι, «Προμηθεύς Δεσμώτης», στ. 218-225, εκδόσεις Πάπυρος, σελ. 32

Ο Προμηθεύς σε πρώτη ανάγνωση είναι ο γιος του Τιτάνα Ιαπετού και της Ωκεανίδας Ασίας ή Θέμιδας ή Γαίας (σ.σ.: όπως γράφει ο Αισχύλος στην ίδια τραγωδία, η μητέρα του εμφανίζεται «με πολλά ονόματα, μια μορφή μοναχά»).
Πέρα από την φαινομενικά απλή αλλά ουσιαστικά πολυεπίπεδη μυθολογική υπόσταση του τραγικού ήρωα, ο χαρακτήρας και οι περιπέτειες του Προμηθέα συμβολίζουν τη μεταμορφωτική δύναμη της γνώσης και την ενδιάθετη τάση του ανθρώπου να υψώνει το όποιο ανάστημα έχει απέναντι στην Μοίρα, την Ανάγκη, το Πεπρωμένο, την Εξουσία, την ίδια την