Μια μέρα θα τον δικάσω τον υπολογιστή μου και θα τον καταδικάσω χωρίς να προλάβει να απολογηθεί (γιατί θα έχει κολλήσει). Ύστερα από την απαγγελία της ετυμηγορίας, το άγημα θα τον οδηγήσει αλυσοδεμένο στην Χαλυβουργική. Θα τον παραδώσω στην γέεννα του πυρός και όταν τα τσιπάκια του θα δακρύζουν σιλικόνη, αφρίζοντας, θα του πετάξω ένα μαραμένο ρόδο, λέγοντάς του αντίο. Θα χαμογελάσω αλλά θα αφήσω και έναν υπόγειο λυγμό. Θα του στείλω ένα νοερό φιλί και θα επιστρέψω στη δουλειά με 9θέσια λιμουζίνα. Στα γυαλισμένα λουστρίνια μου θα υπάρχει λίγη, τοσοδούλα σκόνη πυριτίου και κάπνα. Η ζωή θα συνεχιστεί κάπως αλλιώς. Το επόμενο πισί θα ενημερωθεί για την εξέλιξη προς παραδειγματισμό.
