Η κινηματογραφική ταινία Matrix φέρνει αναπόφευκτα στο νου την αλληγορία του πλατωνικού σπηλαίου.
«Μετά από αυτά λοιπόν, είπα, παράστησε τη δική μας φύση μας ως προς την παιδεία και την αμορφωσιά με αυτή την εικόνα. Σκέψου, δηλαδή, μέσα σε μια υπόγεια κατοικία παρόμοια με σπηλιά, που έχει την είσοδό της να κοιτάζει προς το φως σε όλο το μήκος της. Μέσα της βρίσκονται άνθρωποι, φυλακισμένοι από την παιδική τους ηλικία. Με δεσμά και στα πόδια και στον αυχένα, ώστε να μένουν καθηλωμένοι και να βλέπουν μόνο μπροστά τους, χωρίς να μπορούν να στρέφουν γύρω το κεφάλι τους λόγω των δεσμών τους. Φαντάσου ακόμα μια λαμπερή φλόγα να καίει γι’ αυτούς από ψηλά και μακριά και πίσω τους. Και ανάμεσα στη φωτιά και τους δεσμώτες να περνά ψηλά ένας δρόμος, παράλληλα στον οποίο φαντάσου να έχει χτιστεί ένας μικρός τοίχος, όπως ακριβώς έχουν τοποθετηθεί από τους θαυματοποιούς μπροστά τους τα παραπετάσματα, πάνω στα οποία δείχνουν τις ταχυδακτυλουργίες τους».
Πλάτων, «Πολιτεία», Βιβλίο Ζ', 514a1-b6
Ο Σωκράτης και ο Γλαύκων διαλέγονται και στέλνουν μηνύματα σε χρόνους και τόπους, που ίσως δεν είχαν καν υποπτευθεί ότι υπάρχουν. Ειδικά η αλληγορία του σπηλαίου, απόσπασμα της οποίας παρατέθηκε προηγουμένως είναι ένα σπάνιο κράμα λογικής και
