Θα γίνεις κι εσύ δοσίλογος;

Της Λουκίας Χουλιάρα

Αρχικώς, τα μαύρα μαντάτα έφθασαν απ’ την πάντοτε μπυρομεθυσμένη Γερμανοτουρίστρια. Του το ξεκαθάρισε: «Φράγκεν γκια συντάξεις καπούτ και πάπαλαν, αν αυτοδυναμίαν γιοκ». Η άλλη η σταφιδιασμένη γαλλόκοτα- «Ακούω και στο Κριστίν», του διεμήνυσε να μην ξαναπατήσει το ποδάρι του στην Ουάσιγκτον, αν δεν καταφέρει να εκλεγεί από την πρώτη κιόλα Κυριακή.

Πού να στραφεί και πώς να διαχειρισθεί τέτοια κρίση; Όχι ότι έχαφτε τις ψευτοαπειλές των δανειστών της κάλτσας για τις συντάξεις. Όσο βλαξ και αν είναι κάποιος, δεν είναι δυνατόν να πιστέψει την ίδια, ηλίθια απειλή που έχει εκτοξευθεί για περισσότερες από μερικές εκατοντάδες φορές. Κι αυτός, όπως και ο χοντρός, είχαν προσποιηθεί ότι την έφαγαν την παραμύθα περισσότερες φορές κι απ’ τον, ίδιο τον έχοντα το ακαταλόγιστο, ΓΑΠατζή.

Τον Αντώνη, άλλο τον έκαιγε και τον τσουρούφλαγε. Το κόμμα του, όπως και το έτερο κόμμα «εξουσίας» του 12%, είχαν υπογράψει μουλωχτό Μνημόνιο επιχορήγησης με τις δυο Ευρωφοράδες, το οποίο έπρεπε πάση θυσία να τηρηθεί. Ήταν αμφότεροι εκτεθειμένοι. Τα κόμματά τους χρώσταγαν σε όποιον ανέπνεε πάνω στη γη και είχαν προεισπράξει τις κρατικές επιχορηγήσεις που τους αναλογούσαν για τα επόμενα πενήντα χρόνια. Πέρασαν βέβαια νόμο στη Βουλή που αύξησε το εν λόγω κονδύλι, αλλά τί να λέει; Δύσκολοι καιροί και οι υποχρεώσεις έτρεχαν! Είχε παίξει και κείνος ο Αβραμόπουλος στοίχημα υπέρ της αυτοδυναμίας (πώς του ρθε κι αυτουνού; Τόσο μα τόσο εκτός τόπου και χρόνου;) και θα τους λιβάνιζε μέχρι να πεθάνουν αν πήγαινε στον κουβά..

Ο μεγάλος πολιτικός ανήρ τα φερε από δω, τα πήγε από κει, τα σουρε παραπέρα και αφού εσυσκέφθη μετά του εαυτού του, διαμόρφωσε ένα πλάνο αντιμετώπισης καταστροφών, ευφυές.

Θα έκανε ένα τηλεφώνημα στον Κυριάκο και θα τονε διέταζε (απειλώντας τον ότι θα τονε σούτερνε από τις εκλογικές λίστες), να μεσολαβήσει στον πατέρα του τον κόντε Μητσοτάκη Λη, τριτοξάδερφο του ξακουστού Κρίστοφερ Λη και να τον πείσει να γίνει το κεντρικό πρόσωπο της κοινής προεκλογικής καμπάνιας Ν.Δ. & ΠΑΣΟΚ. Θα έφτιαχναν μερικές ντουζίνες σποτς, στα οποία ο κόντες θα απειλούσε θεούς και δαίμονες, στην περίπτωση που δεν σταύρωναν κάποιο εκ των δυο κομμάτων. Οι απειλές θα έδιναν και θα έπαιρναν. Θα ξεκινούσαν ήπια «Αν δεν ψηφίσετε Αντώνη/ Μπένυ, θα σας καεί το ψυγείο, η φριτέζα, το καζανάκι». Ό,τι εν πάση περιπτώσει θα λείψει του καθενός περισσότερο. Στη συνέχεια, θα το χόντραινε «Που να πάθετε αιμορροΐδες, προστατίτιδα, ακράτεια» αν πρόκειται για άνδρα, «Που να σας παρατήσει ο γκόμενος, να σας πιάσει πιάσει ψαλίδα το μαλλί και να μεγαλώσουν τα ψωμιά σας» για τις γυναίκες. Για τους πλέον ατίθασους, θα επεφύλασσε τρομερές κατάρες «Να ρθει η Αγγέλα στο σπίτι σας για επίσκεψη», «Να πάρει ο γιος σας το I.Q. του Τζέφρεϋ και η κόρη σας τη χάρη και την ομορφάδα της Μαριλίζας». Πόσο θαρραλεός να φανεί ο ψηφοφόρος, μετά από τέτοια αναθέματα; Πόση μαγκιά και αυταπάρνηση να επιδείξει; Όσο και ν’ αγαπάς τη χώρα, όσο πατριώτης και να σαι, εμπλέκεται και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Δεν μπορεί! Θα υποκύψουν όλοι αυτοί οι πατριώτες που θα τους μαύριζαν και θα τους έστελναν να ξεσκονίζουν σύνθετα και να μαντάρουν σώβρακα.

Κι ενώ ήταν πια σίγουρος για την επιτυχή έκβαση του σχεδίου του και το καπάρωμα της Πρωθυπουργίας έστω και με συγκυβέρνηση, έπεσε στο μάτι του το άρθρο μια εφημερίδας που είχε ως τίτλο το κεντρικό σύνθημα ενός παντελώς αγνώστου νέου κόμματος: «Θα γίνεις κι εσύ δοσίλογος;». Φτου, να παρ’ ο διάολος! Πώς ν’ αντισταθεί κανείς σε αυτό; Ίσως έπρεπε ν’ αρχίσει να ετοιμάζει τα μπαγκάζια του και να διατάξει να φουλάρουν το ελικόπτερο με μπιντζίνα..

Η Ολυμπιακή Φλόγα στο Καστελλόριζο

Όποιος είπε ότι η συμμετοχή στα κοινά και η διαμαρτυρία δεν φέρουν αποτέλεσμα ας κοιτάξει το σκαναρισμένο έγγραφο...

Η αθέατη ομορφιά είναι η Αλήθεια του Θεού

«Τι είναι η πίστη; Η πίστη είναι υγιής και παραγωγικός διάλογος με το αθέατο, με το άγνωστο και με το άχρηστο, το φαινομενικώς άχρηστο. [...] Σήμερα η σύγχρονη φυσική, η αστροφυσική μιλάει για το αθέατο σύμπαν. Υπάρχει το ορατό σύμπαν, το οποίο καλύπτει το πολύ – πολύ το 4% του πραγματικού σύμπαντος. Και μάλιστα αυτό που φαίνεται με το μάτι είναι το 0,4%. Τα 3,6% είναι θερμή ενδογαλαξιακή ύλη· έτσι ονομάζεται. Αυτό που βλέπουμε με τα τηλεσκόπια – όχι μόνον με τα οπτικά τηλεσκόπια, αλλά με τα τηλεσκόπια που λαμβάνουν και σε άλλες περιοχές του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος – είναι ένα απειροελάχιστο ποσοστό αυτού που υπάρχει. Το 23% λέγεται σκοτεινή ύλη και το 73% σκοτεινή ενέργεια. Άρα το 96% είναι σκοτεινό, μη ορατό, μη θεατό, μη άμεσα ανιχνευόμενο. Αυτό το 96% κρύβει μέσα του το 99% των ωραίων μυστικών της φύσεως. Η μη θεατή ύλη κρύβει τη βαθύτερη ομορφιά του σύμπαντος και του κόσμου στον οποίο ζούμε...»

Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος, «Ορθοδοξία: Η Ελπίς πάντων των περάτων της Γης, από το ανθολόγιο κειμένων «Ελληνορθόδοξη Πορεία», σελ. 460-461.

Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος, δεν μιλάει ως απλός θεολόγος για το σύμπαν. Το έχει μελετήσει, όσο επιτρέπουν τα ανθρώπινα μέτρα και το επιστητό. Είναι απόφοιτος του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στις ΗΠΑ ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αστροφυσική (Harvard), και στην Μηχανολογία και την Βιοϊατρική Τεχνολογία (Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, ΜΙΤ). Είναι δύσκολο το θέμα, το ποίο πραγματεύεται ο ξεχωριστός ιερέας και κάπως οξύμωρο: η ομορφιά που δεν βλέπουμε και το άπειρο μέγεθος που κατορθώνει και κρύβεται ακριβώς κάτω από τη μύτη μας.

Θεσπέσιος άγνωστος

Η ανθρώπινη προσπάθεια δεν έχει πάψει ποτέ να καταβάλλεται ως αντίδωρο στο θυσιαστήριο της επιστήμης. Έχει χαρίσει στο γένος μας πολλά αγαθά και θεραπείες παθών αλλά ταυτόχρονα έχει απλώσει μπροστά στα μάτια μας τις ολέθριες δυνατότητες της κακής χρήσης των επιστημονικών οφελημάτων. Ωστόσο, όπως υπαινίσσεται ο μητροπολίτης Μεσογαίας, η γνώση διαφέρει από την επιστήμη όσο η σταγόνα από τον ωκεανό. Στην περίπτωσή μας, η επιστήμη μάς παρέχει τη δυνατότητα της θέασης της σταγόνας. Η γνώση είναι ο ωκεανός. Για να φτάσει κάποιος στην γνώση δεν αρκεί το διάβασμα, οι εξετάσεις, η αποστήθιση κειμένων. Απαιτείται βίωμα. Πάνω απ' όλα Πίστη. Αυτό είναι το διαβατήριο για την εσωτερική συνάντηση με τον θεσπέσιο Άγνωστο, που σε όλους έγινε Γνωστός με τα Πάθη, την Σταύρωση, την Ταφή και την Ανάστασή Του. Όποιος αποπειράται να προσεγγίσει τον Θεό με το μικροσκόπιο, τα μέτρα και τα σταθμά θα φτάσει μέχρι την εξώθυρα του Οίκου Του. Εκεί όπου απλά είναι ορατές κάποιες από τις εκδηλώσεις του μεγαλείου Του. Το κλειδί της εισόδου είναι η Πίστη, αυτή η στάση ζωής που φαντάζει εξωλογική αλλά στην πραγματικότητα είναι ολιστική αντιμετώπιση του περάσματός μας από τη γήινη σφαίρα. Πίστη στο αόρατο, το άφατο, το άπειρο. Πεποίθηση ότι θα υπάρξει κοινωνία με την ομορφιά που κρύβεται σ' αυτό το 96% του αινιγματικού συνόλου.

Χριστός Ανέστη

Αγαπάτε αλλήλους. Χριστός Ανέστη. Δύο μηνύματα, δύο λέξεων έκαστο, που εμπεριέχουν αναρίθμητα σύμπαντα νοημάτων και ουσιαστικές, οριστικές και αμετάκλητες λύσεις για τα βάσανα των κοινωνιών μας. Τέσσερις λέξεις που άλλαξαν τον κόσμο και χώρισαν την Ιστορία στα δύο. Προ Χριστού και μετά Χριστόν. Η Πίστη στην ισχύ αυτών των τεσσάρων λέξεων είναι το καύσιμο για να βαδίσουν τα έθνη στην κοπιαστική λεωφόρο της Ιστορίας. Δεν μπορεί να κινηθεί τίποτα δίχως αγάπη και πεποίθηση για νίκη επί του θανάτου διότι απλούστατα χάνεται το νόημα της βιωτής. Η βασική μάστιγα της συλλογικής ζωής, ανεξαρτήτως εποχής, είναι το σαράκι που κατατρώγει τον ανθρώπινο νου ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά το τέλος της επίγειας διαδρομής. Από την στιγμή που θα επικρατήσει αυτή η ιδέα στις ψυχές των ανθρώπων η καθημερινότητα μετατρέπεται σ' έναν διαγωνισμό προσπορισμού ύλης. Σ' ένα ξέφρενο ράλι απολαύσεων και μάταιων αποκτημάτων. Αφού όλα ξεκινούν και τελειώνουν εδώ, τίποτα περαιτέρω δεν έχει σημασία. Αν κάνουμε το λάθος να θεωρήσουμε το 0,4% του ορατού ισοδύναμο με το 99,6% θα θυσιάσουμε το δάσος για ένα μικρό θαμνάκι. Χριστός Ανέστη και αγαπάτε αλλήλους!

Περιο-2-ες

Tης Λουκίας Χουλιάρα

Ο Μπένυ είχε εκ νέου υποπέσει σε πολιτικό σφάλμα. Είχε πει στο Γραφείο Τύπου του κόμματος να ανακοινώσει μια σειρά από περιοδείες, οι οποίες σχεδιάζονταν για μετά το Πάσχα. Λίγο από δω, λίγο από κει. Ένα πανό δόθε, δυο, τρία σημαιάκια παραδίπλα. Θα χαρτζηλικώνε (με ευρά από το εκλογικό κονδύλι του κρατικού κορβανά) και μερικούς λαθρομετανάστες για να κάνουνε μπούγιο. Θα τους έκανε και ταχύρρυθμα για να μάθουν και κανα σύνθημα (Το Λαό μας τέλει, Βαγγέλη Μπενυζέλη) και θα τους αμόλαγε στις πλατείες για να τον αποθεώσουν. Το αξάν ενδεχομένως να ξένιζε λίγο, αλλά λόγω Globalization κανείς δε θα έδινε ιδιαίτερη σημασία.

Τη στιγμή που του ρθε η ιδέα, είχε καταχαρεί. Ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να το παίξει μεγαλοΠρόεδρος και να δείξει ότι είχε ρεύμα. Θα επηρέαζε τους πιο μπόσικους ψηφοφόρους και θα μείωνε τη διαφορά από το άχαρο το Ντερέκι, στην παράσταση νίκης. Οι Άγιες Μέρες του Πάσχα όμως έδειξαν ότι η προεκλογική περίοδος δεν προσφέρετο για open parties, για σούρτα- φέρτα και εμποροπανηγύρεις. Κάτι τα «στολίσματα», κάτι τα κραξίδια και οι απειλητικές γιαουρτοφέρουσες προσεγγίσεις από τους πολίτες, τον είχαν προβληματίσει. Ούτε την μαγειρίτσα δεν απήλαυσε ως συνήθως από το άγχος του. Θες να πήγαινε για μαλλί και να βγαινε κουρεμένος; Αντί ν’ αυξήσει τη δημοτικότητά του να βλεπε τη φάτσα του πασαλειμμένη με γιοπλέ και από κάτω τη λεζάντα της παλιάς διαφήμισης "φρέσκια που ‘ναι τούτη η γιοπλέ τύφλα να χει η αγελάδα"; Με κόπο ανακάλυψε τον κόρφο του και με ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια κατάφερε να τον φτύσει.

Σαν τί να κανε για ν’ αποφύγει αυτόν τον σκόπελο; Να έβαζε τον Καψή να πει ότι οι δημοσιογράφοι στους οποίους έκαναν τις δηλώσεις ήταν ή αρχάριοι ή ατάλαντοι και παρανόησαν; Λάθος κίνηση! Τους «υπαλλήλους» τους έπρεπε να τους περιβάλουν με αγάπη και τρυφερότητα, γιατί τους είχαν ανάγκη. Να περιδιάβαινε σε τίποτα μέρη απόμερα και ξεχασμένα απ’ το Θεό; Τίποτις Ίμια, Πίνδους και Γαύδους; Με την καμμία! Μετά δε θα μπορούσαν να στομώσουν τα διάφορα blogs. Θα τους έπαιρνε και θα τους σήκωνε!

Θ’ αναγκαζόταν να καταφύγει σε κάτι λιγότερο θεαματικό. Αν ήταν λίγο τυχερός θα τα κουτσομπάλωνε και θ’ απέφευγε τον μεγάλο σαματά. Γι’ αρχή, θα έφερνε ένα νέο νόμο στη Βουλή που θα απαγόρευε, διά ροπάλου, τις ανοιχτές προεκλογικές συγκεντρώσεις. Στη συνέχεια, θα επέλεγε χώρους μικρούς και περιορισμένους, για παράδειγμα μια σχολική αίθουσα, την οποία θα κατάφερνε και να τη γεμίσει χωρίς ντράβαλα και να την περιφρουρήσει, χωρίς να κατεβάσει τις διμοιρίες. Θ’ ανέθετε στο Λοβέρδο, το μαντρόσκυλο και στον Μιχαλάκη τον έμπειρο, αυτή τη δουλειά. Τέλος, θα έβγαινε αυτός ο ίδιος στα κανάλια και εκμεταλλευόμενος το κύρος και τη φήμη για την ευφράδεια και την εξυπνάδα - που ένας Θεός ξέρει γιατί- τον συνόδευαν απ’ την αρχή της πολιτικής του καριέρας θα προσπαθήσει να πείσει ότι όταν λέμε περιο2α εννοούμε 2, το πολύ, στάσεις στην εκάστοτε τουρνέ. Και ετυμολογικά να το πάρεις το πράμα δηλαδή, δίκιο θα του δώσεις!

Καμάρι, λεβεντιά, περηφάνεια και φωτοκουίζ

Βρείτε τι ακριβώς κάνει ο Δημήτρης Ουγγαρέζος (η φωτογραφία από τον λογαριασμό του στο twitter) και κερδίστε μια μονοήμερη εκδρομή στην Αμυγδαλέζα:
1. Χειρονομεί για να σταματήσει ταξί.
2. Δεν έχει λεφτά για ταξί. Κάνει σήμα για να κάνει στάση το λωφορείο της γραμμής.
3. Βαστάει την χερούκλα του ψηλά για να μας δείξει ότι την έπλυνε.
4. Είναι στιγμιότυπο από την καθημερινή εξάσκησή του στο καράτε.
5. Χαιρετάει ναζιστικά.

Χριστός Ανέστη

Ευλογία Κυρίου στην ανθρωπότητα. Μέριμνα για την Ελλάδα. Υγεία, χαρά και καλοσύνη.

Ο πουλΑΚΗς θ’ αρχίσει να κελαϊδά

Της Λουκίας Χουλιάρα

Ο Άκης δεν είχε κοιμηθεί καλά. Μια ανεξήγητη καούρα τον κράτησε ξύπνιο μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Και να πεις ότι είχε φάει βαριά.. Σαν καλός χριστιανός νήστευε όλη την Μεγάλη Εβδομάδα. Λίγο καπνιστό σολομό και ελάχιστο μπελούγκα. Έτσι για τη γεύση. Ήταν και κείνο το μαύρο προαίσθημα που τον είχε κυριεύσει. Είδε κι ένα όνειρο που πιο μαύρο αρχίζεις να ψάχνεις προσφορές για κάσα. Είχε έρθει λέει ο μακαρίτης ο Αντρέας να του κάνει επίσκεψη στη Διονυσίου. Ήταν ντυμένος σαν Εισαγγελέας και φόραγε εκείνες τις περούκες με τα μπουκλάκια. Αντί για την Μιμή έσουρνε πίσω του μια χοντρή μπατσίνα, που το άνω της χείλος είχε χνούδι και που ακόμα και ο Τσακ Νόρρις θα σκιαζόταν να την πάει κόντρα. Ο Τάι, ο Φιλιππινέζος υπηρέτης που τον είδε από το ματάκι της πόρτας πήρε τέτοια τρομάρα που ξέχασε τα ελληνικά του και προσπάθησε με τα κουτσοαγγλικά του να τον ειδοποιήσει: “Mister Akis, door dead man. Adreous. Father GAP. Brings cow with uniform together!” Ο Άκης τσακίστηκε να πάει να δει. Ήλεγξε απ’ το θυροτηλέφωνο και του ρθε σκοτοδίνη.

«Μα τα 1000 υποβρύχια, αυτός ήταν νεκρός! Τί διάολο συνέβαινε;»

Το ηχοσύστημα άρχισε να παίζει ένα τραγούδι που για πρώτη φορά άκουγε
Άρχισες απ’ τα χαμηλά
Μαζί με τον Αντρέα
Γενήκατε όμως τρανοί
Στη λαμογιά παρέα

Έφαγες τον αγλέουρα,
Σε φώναζαν ακρίδα
Δεν σου κανε ο τραχανάς
το ριξες στη γαρίδα

Κι αυτά τα υποβρύχια
Άραγες επιπλέουν;
Κάνουνε για τον πόλεμο
Ή μπάζουν, καταρρεόυν;

Μες το κελί φροντίσαμε
Πολλές ανέσεις να χεις
Να είσαι σαν στο σπίτι σου,
Να θες να μας ξανάρθεις
Εκείνη τη στιγμή, ο Τάι χτύπησε την πόρτα του υπνοδωματίου του και τον ξύπνησε, γλυτώνοντάς τον από τον εφιάλτη. Ήθελε να τον ενημερώσει ότι το πρωινό είχε σερβιριστεί. Φόρεσε την ρόμπα του από Ιαπωνικό μετάξι και κατέβηκε αργά την εσωτερική σκάλα από φίνο Πεντελικό μάρμαρο. Κι εκεί που μασούλαγε το τρίτο κρουασάν με ελβετική πραλίνα ακούστηκε απ’ έξω ο μαύρος χαμός και η σκούρα φασαρία. Τα κουδούνια άρχισαν να χτυπούν σα δαιμονισμένα και αστυνομικές σειρήνες ήχησαν. Όπως ακριβώς και στο όνειρο ήλεγξε από το θυροτηλέφωνο. Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα ήταν χειρότερα. Έξω απ’ την πόρτα διέκρινε τη Ράϊκου και μια ντουζίνα μπατσαίους. Του έδειχναν ένα χαρτί, το οποίο σύμφωνα με μια πρόχειρη εκτίμηση ήταν ένταλμα. Ήγγικεν η ώρα, είπε στον εαυτό του και προσέθεσε: Αν είναι να πέσω, θα πάρω και τα λαμόγια-plus μαζί μου. Ο πουλΑΚΗς θ’ αρχίσει να κελαϊδά!!

Μια επιπλέον απόδειξη ότι υπάρχει Θεός

Φωτοκουίζ για δυνατούς λύτες

Ποιος είναι ο νεαρός που το 1988 συνέλαβαν οι ελληνικές αρχές ασφαλείας επειδή πέταξε το στεφάνι που είχε καταθέσει ο Μπεντρεντίν Νταλάν, δήμαρχος Κωνσταντινούπολης στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη; Σημειωτέον ότι το τούρκικο αυτό λαμόγιο άρπαζε περιουσίες Ελλήνων στην Πόλη και ως πιλότος της τουρικής αεροπορίας, το 1974 βομβάρδιζε Έλληνες στην Κύπρο.

ΕΚΛΟΓΕΣ OR NOT ΕΚΛΟ-ΥΕS?

 

Της Λουκίας Χουλιάρα

Ο Λουκάς ήταν μεσ’ τα σιχτίρια. Τ’ αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που είχε παραγγείλει ήταν απογοητευτικά. Για την ακρίβεια ήταν για να τους κλαιν οι ρέγγες! Οι τσίροι, οι γαύροι οι ξιδάτοι.  Ούτε πενταμελές στο δημοτικό της Κορνοφωλιάς Έβρου δεν έβγαζαν, με τέτοιες επιδόσεις. Είχε βέβαια τάξει bonus στους δημοσκόπους για ν’ αυξήσουν κατά 40% τα Πασοκοποσοστά και είχε «στήσει» με μαεστρία τον μηχανισμό στο Υπουργείο Εσωτερικών, προκειμένου να παραποιήσουν τ’ αποτελέσματα, αλλά τί τα θες; Όσο λάστιχο κι αν τα έκαναν, το πολύ, πολύ ν’ ανέβαζαν θερμοκρασία τ’ Απρίλη. Το καλοκαίρι δεν το φθαναν με την καμία. Τραγική συνέπεια της ανεπάρκειας του εν λόγω μηχανισμού, θα ήταν να προπορευθεί ο Σαμαράς, να βγει κουτσά, στραβά πρώτος και να γίνει Πρωθυπουργός. Και μετά τί; Αυτός πού θα πήγαινε; Ποιό το μέλλον του; Θα τον άφηναν να κρατήσει τις τρεις συντάξεις του ή θα του τις ζητούσαν πίσω και μάλιστα αναδρομικά;

Το μυαλό του βούιζε. Έπρεπε να βρεθεί λύση. Το αφεντικό στη Γερμανία- η Φραόυ Μέρκελ- για να λέμε και του στραβού το δίκιο, τον είχε επιεικώς χεσμένο. Του έστελνε τα ραβασάκια και όσο τα εφήρμοζε όλα έβαιναν καλώς. Μια πίκρα όσο να πεις την ένιωθε. Υπήρξε τόσο συνεπής και τόσο υπάκουος που η γκιόσα του Βερολίνου- αν είχε λίγη μπέσα- όφειλε να τον προστατεύσει. Αυτή η τσουράπω όμως, όταν πληροφορήθηκε ότι μεγαλύτερο ποσοστό θα έπιανε στις εκλογές ο Κατέλης από το Βενιζέλο, δεν έδειξε να θορυβείται. Μόνο τη γνωστή κίνηση με το χέρι που μετακινείται κατακόρυφα προς τ’ αμελέτητα που δεν έκανε! Άπονη γυναίκα. Ψυχρή!

Αν κανείς απ’ τους ιθύνοντες δεν είχε σκοπό να παρέμβει, ο Λουκάς δε θα έμενε με σταυρωμένα τα χέρια. Οι εκλογές έπρεπε να πάνε στον κουβά. Να τις κλάψ’ η μάνα, ο πατέρας και όλο τους το σόι ει δυνατόν! Με το οξύ, τραπεζιτικό μυαλό του βρήκε έτσι, στα πρόχειρα μια λύση: θα έστελνε ένα μυστικό σημείωμα στον Ερντογάν και θα τον καλούσε να παίξουν τις κουμπάρες στο Αιγαίο! Ο Τουρκαλάς θα τσίμπαγε το δόλωμα και θα έστελνε μερικές χιλιάδες φρεγάτες, φορτωμένες με μοβόρους άπιστους στα ελληνικά χωρικά ύδατα- έτσι για εκφοβισμό δηλαδή. Θα το παίζε πελαγοκομάντο και θα εδημιουργείτο  εθνικό- διπλωματικό επεισόδιο. Με τούτα και με κείνα, θα ξεχνιόντουσαν οι εκλογές και όλοι θ’ ασχολιόντουσαν με τα μίλια και τις υφαλοκρηπίδες. Θα έβγαινε και ο Λουκάς στα κανάλια, θα εξαπέλυε οργισμένες αλλά αόριστες απειλές εναντίον των τουρκόσπορων και θα γινόταν πολύ μάγκας!

Μία ήταν η λύση για να σώσει ο Λουκάς το τομάρι του: ΕΚΛΟΓΕΣ not to be!!! Και μα τις χίλιες συναλλαγματικές, η μεγαλοφυής ιδέα που του κατέβηκε στη γκλάβα θα έμπαινε σε εφαρμογή και θα έκανε πάταγο!

Ο άνθρωπος που έφυγε τρέχοντας

Ο πατριώτης Κ. Καραμανλής καταθέτει στεφάνι στο μαυσωλείο του Ασιάτη Χίτλερ Κεμάλ Ατατούρκ.

Γραφείο Ιδιωτικών Ερευνών Φίλιππος Σαχινίδης

Tης Λουκίας Χουλιάρα

Το γραφείο του Φίλιππα, ήταν το πλέον αξιόπιστο στην ελληνική επικράτεια. Η εμπιστοσύνη, η διακριτικότητα και η εχεμύθεια ήταν εγγυημένες. Ο Φίλιππας ήταν ντεντέκτιβ από τους λίγους. Ο Έλληνας Σέρλοκ Χολμς, ο Τσάκι Τσαν της Ανωτάτης Κατασκοπικής. Μαθήτευσε παρά τον Μέγα εξιχνιαστή στριφνών υποθέσεων Αστυνόμο Σαϊνη και είχε ένα βιογραφικό, κόσμημα. Σε αυτόν απευθύνθηκε ο ΓΑΠ, όταν σε κείνο το τραγικό ατύχημα με το ποδήλατο, απώλεσε τη δισκομανιβέλλα. Αυτός, κατά τις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ, βρήκε τις εξαφανισθείσες, Βενιζελικές ψήφους και ανέδειξε τον ευτραφή «νομοθέτη», Πρόεδρο! Ο Φίλιππας, ξετρούπωσε απ’ το λαγούμι του τον αγωνιστή Παπούλια, μετά το συμβάν με την παρέλαση. Το υψίστης βέβαια, εθνικής σημασίας επίτευγμά του, υπήρξε η εξεύρεση Πρωθυπουργού. Ένας Θεός ξέρει με τι κόλπα και μεθοδεύσεις εντόπισε τον πλέον καταλληλότερο, για τη θέση. Όταν οι πάντες είχαν σηκώσει τα χέρια ψηλά και όλη η οικουμένη είχε παραιτηθεί στην μοίρα της, φοβούμενη ότι ο εθνοσωτήρας Πρωθυπουργός έμελε να είναι ο ιδιοκτήτης Σαλέ-Μεγαλοξενοδόχος, Πετσάλνικος, τσουπ να σου και ο Φίλιππας εμφανίζει τον Παπαδήμο. Όλα τα χε αυτός το αγόρι: λαοφιλία περί το 85%, γνώσεις, λέγειν, πανευρωπαϊκή αναγνώριση. Του έλειπε βέβαια η εθνική συνείδηση αλλά μετά τη διακυβέρνηση ΓΑΠ, μέχρι που τονε πέρναγες για πατριώτη!

Τώρα όμως, στα κεντρικά γραφεία της επιχείρησης είχε φθάσει μια υπόθεση απαράμιλλης δυσκολίας, η οποία απειλούσε να στείλει την φήμη του Φίλιππα, σε, επ’ αόριστον διακοπές. Η κυβέρνηση, σε μια χαλεπή οικονομική συγκυρία για τον τόπο, συναισθανόμενη το μέγεθος των θυσιών του πολίτη και θέλοντας να κάνει το ηθικό της χρέος, σκέφτηκε να διεκδικήσει τις οφειλόμενες, από το Γερμανικό κράτος, πολεμικές αποζημιώσεις. Για να συμβεί κάτι τέτοιο όμως θα έπρεπε να έχει στη διάθεσή της, τα σχετικά αρχεία που υπήρχαν πριν από δεκαετίες στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Σε αυτό το κομβικό σημείο κλήθηκε να συνδράμει ο Φίλιππας. Τα αρχεία είχαν κάνει φτερά, μας είχαν αφήσει στα κρύα του λουτρού και Κύριος οίδε πού βολόδερναν. Ο έμπειρος Ντεντέκτιβ, αφοσιώθηκε στην υπέρτατη αυτή αποστολή. Χρησιμοποίησε μικροκάμερες. πομπούς, καταγραφικά υψηλής ευκρίνειας, ανιχνευτές ψεύδους και συσκευές εντοπισμού κοριών. Ανέκρινε υπόπτους, πήδηξε μάντρες, διέσχισε ερήμους, ψαχούλεψε υπονόμους, Έφαγε εν ολίγοις τον τόπο ολάκερο. Τίποτα. Τα αρχεία ήτο άφαντα. Τα χε καταπιεί η άβυσσος και τα χε φάει η μαύρη γης. Μέγα πολιτικό θέμα προέκυψε και τα κανάλια μπαστακώθηκαν έξω απ’ το γραφείο του. Πάει η διακριτικότητα, πάει και η εχεμύθεια. Όλες οι υπόλοιπες υποθέσεις του πήγαν πίσω και έγινε στόχος της λαϊκής επαναστατικής οργάνωσης «Έλληνες Εξτρεμιστές με τα γιαούρτια». Τα χρέη έτρεχαν και η κερδοφόρα επιχείρησή του κινδύνευε να μετατραπεί σε ζημιογόνο. Τότε ήταν που μια μεγαλοφυής ιδέα, τον έσωσε. Όπως ακριβώς η Λουκάς & Σία Α.Ε. «έσωσε» τη χώρα. Θ’ άλλαζε ελαφρώς τον ΚΑΔ (Κωδικός Αριθμός Δραστηριότητας), της εταιρείας. Αντί να ψάχνει να βρει απολεσθέντα, θα έχανε αυτά που υπήρχαν! Ρέγκλα!

Δευτέρα, Απρίλιος 02, 2012

Παυλόπουλος: "Ευχαριστούμε τους μετανάστες"

Πριν από λίγη ώρα στον Real ο κ. Αντώναρος (ΝΔ) αρνείτο ότι ο κ. Παυλόπουλος έχει πει αυτό που θα δείτε στο video.

Παρασκευή, Μάρτιος 30, 2012

Περί διοίκησης και χρηματοδότησης ΑΕΙ

Mήνυμα που ελήφθη από ακροατή της εκπομπής για το ζήτημα των ΑΕΙ. Παρατίθεται ως έχει:

Μια χαρά δίνουν απολογισμούς οι πρυτάνεις στο υπουργείο και ποτέ δεν υπήρξε πρόβλημα. Όλα καλά.
Οι συνάδελφοι πανεπιστημιακοί αντιδρούν έντονα στον νόμο Διαμαντοπούλου μόνο σε 2 από τα πολλά θέματα που προβλέπει:

α. Θέλει μη δημοκρατικά εκλεγμένες διοικήσεις στα ΑΕΙ*
β. Θέλει διορισμένους (και όχι εκλεγμένους) και χωρίς καμία λογοδοσία (σε κανέναν) τους κοσμήτορες με πλήρη έλεγχο των πάντων μέσα στις σχολές**

Όλο το υπόλοιπο νομοθέτημα εφαρμόζεται πλήρως.
Αντώνης.

* 8 εκλεγμένα μέλη των ΑΕΙ κληρώνονται μεταξύ τους ώστε οι 4 θα είναι εκεί 2 έτη και οι άλλοι για 4 έτη (δηλαδή εμείς ψηφίζουμε και κάποιοι θα βγουν εκτός με κλήρο) και αυτοί επιλέγουν 6 εξωτερικούς (όχι πανεπιστημιακούς) για να συγκροτήσουν το συμβούλιο 14 ανθρώπων. Σε αυτούς προστίθεται ένας φοιτητής. Αυτοί 6 εξωτερικοί δεν εκλέγονται και θα είναι εκεί για 4έτη. Αυτοί λοιπόν δεν λογοδοτούν στα ΑΕΙ.
Το Υπουργείο με αυτά τα κόλπα θέλει να μεταφέρει την εξουσία σε ανθρώπους που θα ελέγχει ώστε να μπορέσει να κλείσει
τμήματα. Διότι τώρα τα ΑΕΙ ως αυτοδιοικούμενα από την εκλεγμένη σύγκλητο δεν ελέγχεται για να κλείσουν Τμήματα.

** οι κοσμήτορες διορίζονται από το συμβούλιο, έχουν εξουσία στα πάντα μέσα στη Σχολή (ότι πρέπει για γλύψιμο και διαπλοκή) και δεν λογοδοτούν σε κανένα, ούτε στο συμβούλιο!!! που τους διόρισε.

Αντώνης Τσολομύτης
Αναπληρωτής Καθηγητής
Τμήμα Μαθηματικών
Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Τετάρτη, Μάρτιος 28, 2012

Η μεγάλη απόφραξη

Tης Λουκίας Χουλιάρα

Το γραφείο του Φίλιππα, ήταν το πλέον αξιόπιστο στην ελληνική επικράτεια. Η εμπιστοσύνη, η διακριτικότητα και η εχεμύθεια ήταν εγγυημένες. Ο Φίλιππας ήταν ντεντέκτιβ από τους λίγους. Ο Έλληνας Σέρλοκ Χολμς, ο Τσάκι Τσαν της Ανωτάτης Κατασκοπικής. Μαθήτευσε παρά τον Μέγα εξιχνιαστή στριφνών υποθέσεων Αστυνόμο Σαϊνη και είχε ένα βιογραφικό, κόσμημα. Σε αυτόν απευθύνθηκε ο ΓΑΠ, όταν σε κείνο το τραγικό ατύχημα με το ποδήλατο, απώλεσε τη δισκομανιβέλλα. Αυτός, κατά τις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ, βρήκε τις εξαφανισθείσες, Βενιζελικές ψήφους και ανέδειξε τον ευτραφή «νομοθέτη», Πρόεδρο! Ο Φίλιππας, ξετρούπωσε απ’ το λαγούμι του τον αγωνιστή Παπούλια, μετά το συμβάν με την παρέλαση. Το υψίστης βέβαια, εθνικής σημασίας επίτευγμά του, υπήρξε η εξεύρεση Πρωθυπουργού. Ένας Θεός ξέρει με τι κόλπα και μεθοδεύσεις εντόπισε τον πλέον καταλληλότερο, για τη θέση. Όταν οι πάντες είχαν σηκώσει τα χέρια ψηλά και όλη η οικουμένη είχε παραιτηθεί στην μοίρα της, φοβούμενη ότι ο εθνοσωτήρας Πρωθυπουργός έμελε να είναι ο ιδιοκτήτης Σαλέ-Μεγαλοξενοδόχος, Πετσάλνικος, τσουπ να σου και ο Φίλιππας εμφανίζει τον Παπαδήμο. Όλα τα χε αυτός το αγόρι: λαοφιλία περί το 85%, γνώσεις, λέγειν, πανευρωπαϊκή αναγνώριση. Του έλειπε βέβαια η εθνική συνείδηση αλλά μετά τη διακυβέρνηση ΓΑΠ, μέχρι που τονε πέρναγες για πατριώτη!

Τώρα όμως, στα κεντρικά γραφεία της επιχείρησης είχε φθάσει μια υπόθεση απαράμιλλης δυσκολίας, η οποία απειλούσε να στείλει την φήμη του Φίλιππα, σε, επ’ αόριστον διακοπές. Η κυβέρνηση, σε μια χαλεπή οικονομική συγκυρία για τον τόπο, συναισθανόμενη το μέγεθος των θυσιών του πολίτη και θέλοντας να κάνει το ηθικό της χρέος, σκέφτηκε να διεκδικήσει τις οφειλόμενες, από το Γερμανικό κράτος, πολεμικές αποζημιώσεις. Για να συμβεί κάτι τέτοιο όμως θα έπρεπε να έχει στη διάθεσή της, τα σχετικά αρχεία που υπήρχαν πριν από δεκαετίες στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Σε αυτό το κομβικό σημείο κλήθηκε να συνδράμει ο Φίλιππας. Τα αρχεία είχαν κάνει φτερά, μας είχαν αφήσει στα κρύα του λουτρού και Κύριος οίδε πού βολόδερναν. Ο έμπειρος Ντεντέκτιβ, αφοσιώθηκε στην υπέρτατη αυτή αποστολή. Χρησιμοποίησε μικροκάμερες. πομπούς, καταγραφικά υψηλής ευκρίνειας, ανιχνευτές ψεύδους και συσκευές εντοπισμού κοριών. Ανέκρινε υπόπτους, πήδηξε μάντρες, διέσχισε ερήμους, ψαχούλεψε υπονόμους, Έφαγε εν ολίγοις τον τόπο ολάκερο. Τίποτα. Τα αρχεία ήτο άφαντα. Τα χε καταπιεί η άβυσσος και τα χε φάει η μαύρη γης. Μέγα πολιτικό θέμα προέκυψε και τα κανάλια μπαστακώθηκαν έξω απ’ το γραφείο του. Πάει η διακριτικότητα, πάει και η εχεμύθεια. Όλες οι υπόλοιπες υποθέσεις του πήγαν πίσω και έγινε στόχος της λαϊκής επαναστατικής οργάνωσης «Έλληνες Εξτρεμιστές με τα γιαούρτια». Τα χρέη έτρεχαν και η κερδοφόρα επιχείρησή του κινδύνευε να μετατραπεί σε ζημιογόνο. Τότε ήταν που μια μεγαλοφυής ιδέα, τον έσωσε. Όπως ακριβώς η Λουκάς & Σία Α.Ε. «έσωσε» τη χώρα. Θ’ άλλαζε ελαφρώς τον ΚΑΔ (Κωδικός Αριθμός Δραστηριότητας), της εταιρείας. Αντί να ψάχνει να βρει απολεσθέντα, θα έχανε αυτά που υπήρχαν! Ρέγκλα!

Παυλόπουλος: "Ευχαριστούμε τους μετανάστες"

Πριν από λίγη ώρα στον Real ο κ. Αντώναρος (ΝΔ) αρνείτο ότι ο κ. Παυλόπουλος έχει πει αυτό που θα δείτε στο video.

Περί διοίκησης και χρηματοδότησης ΑΕΙ

Mήνυμα που ελήφθη από ακροατή της εκπομπής για το ζήτημα των ΑΕΙ. Παρατίθεται ως έχει:

Μια χαρά δίνουν απολογισμούς οι πρυτάνεις στο υπουργείο και ποτέ δεν υπήρξε πρόβλημα. Όλα καλά.
Οι συνάδελφοι πανεπιστημιακοί αντιδρούν έντονα στον νόμο Διαμαντοπούλου μόνο σε 2 από τα πολλά θέματα που προβλέπει:

α. Θέλει μη δημοκρατικά εκλεγμένες διοικήσεις στα ΑΕΙ*
β. Θέλει διορισμένους (και όχι εκλεγμένους) και χωρίς καμία λογοδοσία (σε κανέναν) τους κοσμήτορες με πλήρη έλεγχο των πάντων μέσα στις σχολές**

Όλο το υπόλοιπο νομοθέτημα εφαρμόζεται πλήρως.
Αντώνης.

* 8 εκλεγμένα μέλη των ΑΕΙ κληρώνονται μεταξύ τους ώστε οι 4 θα είναι εκεί 2 έτη και οι άλλοι για 4 έτη (δηλαδή εμείς ψηφίζουμε και κάποιοι θα βγουν εκτός με κλήρο) και αυτοί επιλέγουν 6 εξωτερικούς (όχι πανεπιστημιακούς) για να συγκροτήσουν το συμβούλιο 14 ανθρώπων. Σε αυτούς προστίθεται ένας φοιτητής. Αυτοί 6 εξωτερικοί δεν εκλέγονται και θα είναι εκεί για 4έτη. Αυτοί λοιπόν δεν λογοδοτούν στα ΑΕΙ.
Το Υπουργείο με αυτά τα κόλπα θέλει να μεταφέρει την εξουσία σε ανθρώπους που θα ελέγχει ώστε να μπορέσει να κλείσει
τμήματα. Διότι τώρα τα ΑΕΙ ως αυτοδιοικούμενα από την εκλεγμένη σύγκλητο δεν ελέγχεται για να κλείσουν Τμήματα.

** οι κοσμήτορες διορίζονται από το συμβούλιο, έχουν εξουσία στα πάντα μέσα στη Σχολή (ότι πρέπει για γλύψιμο και διαπλοκή) και δεν λογοδοτούν σε κανένα, ούτε στο συμβούλιο!!! που τους διόρισε.

Αντώνης Τσολομύτης
Αναπληρωτής Καθηγητής
Τμήμα Μαθηματικών
Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Η μεγάλη απόφραξη

Tης Λουκίας Χουλιάρα

Η είδηση της απόσυρσης Θόδωρα έπεσε σαν το χτικιό πάνω στη χώρα. Πλάκωσε σαν ταφόπλακα τους υπηκόους και έφερε κλαυθμούς, οδυρμούς και μοιρολόγια. Ο Θόδωρας ανέκαθεν υπήρξε σύμβολο πολιτικής ευπρέπειας και ήθους και είχε καθιερωθεί, στη συνείδηση κάθε ελληνικής οικογένειας, ως Μέγας Ηγέτης. Οι περγαμηνές του πολλές. Τί να λέμε τώρα; Ποιός μπορεί να διαγράψει απ’ την μνήμη του, τις Θοδωροατάκες που άφησαν εποχή; Ουδείς. Και να σπασε όμως ο διάολος το ποδάρι του, και να πέσατε σε πλεκτάνη, και να βρεθήκατε σε αδυναμία, θα σας τις υπενθυμίσω. Ένας λαός για να έχει μέλλον οφείλει να γνωρίζει την ιστορία του άλλωστε!

Ρωτά ο δημοσιογράφος: «Σας προβληματίζει η επιστολή Σημίτη;». Ο Ζαμπουνοτραφής Θόδωρας απαντά με λεπτότητα και ευγένεια: «Δε γαμ@@@σαι πρωί, πρωί;». Όταν ο «λόρδος» εξεστόμισε αυτή τη φράση όλο το δημοσιογραφικό κατεστημένο έπεσε να τονε φάει. Και πώς μιλάει έτσι και τί επίπεδο είναι αυτό και σούρτα, φέρτα. Στη συνέχεια όμως όλοι έδειξαν κατανόηση. Αφενός το αγόρι ήταν αγουροξυπνημένο και ως εκ τούτου είχε το ακαταλόγιστο, αφετέρου δεν είπε δα και τίποτις τρομερό. Ευχή του έδωσε του μπαγλαμά!

«Όταν στο δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη επειδή σε ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνεις πολλούς σταυρούς, ε τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή. Ξέρει ότι ποτέ δεν πρόκειται να απολυθεί». Μεγάλη κουβέντα ειπωμένη από το στόμα μεγάλου ανδρός. Ο σκύλος ως γνωστόν είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Ο πιο πιστός. Κάποιοι κακοηθέστατοι που θέλησαν να πλήξουν το κύρος του κοσμαγάπητου πολιτικού υπέπεσαν σε βαρύ σφάλμα με την προσπάθειά τους να δαιμονοποιήσουν την εν λόγω ατάκα. Πιάστηκαν στην ίδια τους τη φάκα! Ο κοπρίτης είναι σκύλος και μάλιστα όχι άριος, όχι καλομαθημένος και γαλαζοαίματος. Είναι ημίαιμος, λαϊκός, συνδικαλιστής! Ο ατακαδόρος λοιπόν Υπηρέτης του δημοσίου συμφέροντος κέρδισε πόντους με αυτή του την αλά Βασιλάκης Καϊλας- τοποθέτηση. 
 

«Ο πιο αντιπαραγωγικός κλάδος του ελληνικού λαού είναι οι στρατιωτικοί και τα Σώματα Ασφαλείας». Και σε αυτή την περίπτωση ο Θόδωρας πυροβολήθηκε ανηλεώς και στη συνέχεια δικαιώθηκε. Διότι αυτό που εννοούσε ο καλός αυτός άνθρωπας ήταν ότι δεν τους έχει δοθεί η ευκαιρία- δεδομένου ότι βρισκόμεθα εν καιρώ ειρήνης- να παλέψουν ωσάν Παπούλιες! Αυτονόητο δεν ήταν λοιπόν να τους πει αντιπαραγωγικούς; Τί ήθελαν δηλαδή; Να πιάσουμε τα δόρατα για ν’ αρχίσουν να παράγουν;

«Τα φάγαμε όλοι μαζί». Ατάκα ισάξιας σημασίας με το «Όχι άλλο κάρβουνο...». Ο κιμπάρης, ο large, ο ανοιχτοχέρης σε αισθήματα και καλοσύνες πολιτικός θέλησε με αυτή του τη φράση να συμπεριλάβει το λαό στη διαχείριση της εξουσίας. Να διευκολύνει την εφαρμογή της συμμετοχικής δημοκρατίας. Τί έπρεπε να πει κατά τη γνώμη σας; Μόνος μου τα σαβούριασα; Κάτι τέτοιο δε θα ήτο τουλάχιστον αγενές; Λογικό δεν ήταν να συμπεριλάβει τον πολίτη στο γεύμα; Όλοι για έναν και ένας για όλους!

Από τα ως άνω αναφερόμενα, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η απόσυρση Θόδωρα αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στην πολιτική ζωή του τόπου. Θα κερδίσουν βέβαια οι σουβλακερί, τα γυράδικα και τα ταβερνεία. Όπως και να χει όμως θα μας λείψει.. Ας είναι ελαφρύ το χώμα..

Τι θα απογίνομεν χωρίς...

 

...Ξυνίδη και Πάγκαλο; Δεν θα είναι υποψήφιοι! Στα τείχη της Ιπποκράτους πικρά ο ΓΑΠ και η Μπιρμπίλη κλαίνε.

“Αποσύρομαι. Δεν θα δώσω καν την δυνατότητα στον λαό να με ψηφίσει”, είπε και μας κεραυνοβόλησε από το κρατικό στασίδι της ΕΡΤ ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης όλων των Ελλήνων Θεόδωρος Πάγκαλος. Πάνω που γραίες, πρεσβύτες, παίδες και κορασίδες ήταν με τις ταυτότητες στα δόντια, πανέτοιμοι και έτοιμες να σταυρώσουν Πάγκαλο στην περιφέρεια Αττικής, επήλθε το μέγα ξενέρωμα. “Κατ' αρχήν να σας δώσω έναν τυπικό λόγο. Είμαι 74 ετών κι έχω 32 χρόνια στο Κοινοβούλιο”, συνέχισε ο Θόδωρας των Ιμίων, του Οτσαλάν και του Σημίτη. Ευτυχώς, δηλαδή, που έκανε την διευκρίνηση διότι μερικοί αποτρόπαια σκεπτόμενοι δεξιοί και Συριζαίοι γιαουρτορίπτες είχαν την εντύπωση ότι ο αντιπρόεδρος της συγκυβέρνησης μπήκε στη Βουλή με το μπιμπερό του ανά χείρας. Ουδέν ψευδέστερο τούτου. Για να κατέβει η σημαία από τα Ίμια, για να μπαγλαρωθεί ο Οτσαλάν από τους Τούρκους, για να πάνε στον κουβά οι “επενδυτές” του Χρηματιστηρίου, για να μπούμε στο ΔΝΤ και για να αυτοκτονεί ένα χωριό ανά διήμερο απαιτήθηκαν μόλις 32 έτη κοινοβουλευτικής παρουσίας του μέγιστου πολιτικού των επιτυχιών.

Καλτσοδέτα

Είναι αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας. Ονομάζεται Σωκράτης Ξυνίδης. Στον ελεύθερο χρόνο του είναι ιδιοφυΐα. Στα αγαπημένα χόμπι του συγκαταλέγεται ο σχολιασμός των αξεσουάρ και των εσωρούχων της ελκυστικής συντρόφισσάς του Εύας Καϊλή. Το Νοέμβριο του 2011, όταν ο πλανήτης παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα τον ΓΑΠ που έφευγε μένοντας και έμενε φεύγοντας από την κυβέρνηση, ο Σωκράτης Ξυνίδης είπε αναφορικά με την Εύα: “Σιγά την καλτσοδέτα”. Όπως γράφτηκε σε ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ, έτερος βουλευτής αντέδρασε και είπε: "Ρε συ Σωκράτη γιατί μιλάς έτσι στην κοπέλα; Τι είναι αυτά που λες;" Τότε, ο αγέρωχος Ταλεϊράνδος με την γνωστή αβροφροσύνη του, άφησε στο έδρανο μια ποιητική συλλογή του Y. B. Yeats (Ουΐλιαμ Μπάτλερ Γιτς) που είχε κατά νου να αποστηθίσει και είπε: "Γιατί θα την φοβηθώ. Δεν ξέρεις που την έχω γραμμένη;". Σε βαρυσήμαντη παρέμβασή του στην ΝΕΤ (που σύμφωνα με τον Πάγκαλο, γλίτωσε από το κλείσιμο λόγω ΠΑΣΟΚ) ο κ. Ξυνίδης αποκάλυψε ότι δεν θα πολιτευτεί επειδή είναι " φτωχός σε αυτές τις εκλογές στο διάλογο με τους πολίτες". Φτωχός στο διάλογο, πλούσιος σε εμπειρίες. Τον αποχαιρετούμε με αγάπη...

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "δημοκρατία" στις 26 Μαρτίου 2012