Πέμπτη, Ιουλίου 02, 2015

Βλάσφημοι παραλληλισμοί

Η Ιστορία έχει κέφια. Οι διαχρονικοί υβριστές του Ιωάννη Μεταξά προσπαθούν να μπουν στο... κάδρο μαζί του

Το ΟΧΙ ο Ιωάννης Μεταξάς το προετοίμασε. Δεν σηκώθηκε ένα ωραίο πρωινό να σκυλοβρίσει τον Μουσολίνι και τον Χίτλερ. Προετοιμάστηκε να τους αντιμετωπίσει. Βρήκε σύμμαχο κραταιό, την Αγγλία, έλαβε εγγυήσεις και προχώρησε στον δρόμο της εθνικής αξιοπρέπειας. Ηταν ικανός αξιωματικός, φλογερός πατριώτης και πιστός χριστιανός. Δεν ενθάρρυνε παρελάσεις «υπερηφάνειας» παρδαλά ντυμένων ανθρώπων που κουνιούνται σαν βάρκες στο Παλαιό Φάληρο και το Μικρολίμανο. Δεν ευλογούσε ημερίδες και φεστιβάλ νομιμοποίησης του χασισιού. Δεν δήλωνε άθεος. Ηταν σώφρων και ήξερε ότι στο τέλος του πολέμου οι Εγγλέζοι θα μας έδιναν τα Δωδεκάνησα.

Οι Ελληνες δεν πείνασαν επί Μεταξά και λόγω Μεταξά. Δεν ένιωσαν ανασφάλεια ούτε

ΟΧΙ = ΟΧΙΑ ΔΙΜΟΥΤΣΟΥΝΗ


Γράφει ο Χρίστος Γούδης

Η τραγική κατάσταση της οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης της χώρας μας, πέραν της θλιβερής και καταθλιπτικής εικόνας με τις κλειστές τράπεζες και τα ταλαίπωρα γηρατειά, αντανακλάται και έμμεσα, στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου, από την αδυναμία των πολυάριθμων τουριστών να εξυπηρετηθούν από τα ΑΤΜ των τραπεζών (πέραν των 60 ευρώ που αποσύρουν ημερησίως, ποσόν το οποίο στα περισσότερα εξ αυτών είναι σήμερα 50 και όχι 60 ευρώ, και αύριο θα είναι 20), με αποτέλεσμα την αδυναμία διάχυσης των χρημάτων τους στην αγορά, την διάδοση της πληροφορίας στο εξωτερικό και την συνακόλουθη φυγή των τωρινών επισκεπτών από τη χώρα μας αλλά και την μαζική ακύρωση μελλοντικών αφίξεων σε αυτήν. Η επαπειλούμενη γεωμετρική καταστροφή, εάν δεν υπάρξει άμεση συμφωνία προς ομαλοποίηση της κατάστασης, θα είναι μέσα σε μερικές μέρες ολική και συντριπτική.

Ο σχετικός παραπλανητικός εφησυχασμός της κοινωνίας που ακόμη την διακατέχει στις πρώτες αυτές μέρες της πτώχευσης, παρά την συγκίνηση που προκαλούν οι ουρές των γερόντων που εκλιπαρούν για ψιχία συντάξεως από τις τράπεζες, οφείλεται στο ότι πιστεύουμε πως δεν πρόκειται να αγγίξει εμάς προσωπικά. Είναι σαν να μάθαμε ότι

Τετάρτη, Ιουλίου 01, 2015

Η ΑΓΚΥΡΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΟΠΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ ΟΧΙ - ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ

Αντιγράφω από το τηλεγράφημα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων: Υπέρ του "όχι" στο δημοψήφισμα της Κυριακής τάσσονται, με κοινή τους δήλωση, οι τρεις μειονοτικοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ από την Ξάνθη και τη Ροδόπη, παροτρύνοντας ταυτόχρονα τους μουσουλμάνους ψηφοφόρους της Θράκης να ακολουθήσουν αυτή την πολιτική απόφαση.

Οι Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, Μουσταφά Μουσταφά και Αϊχάν Καραγιουσούφ, σε κοινή τους δήλωση στην τουρκική γλώσσα, αναφέρουν -μεταξύ άλλων- ότι "επί 4 μήνες η κυβέρνηση επέμεινε σε έναν έντιμο συμβιβασμό" και ότι "τα μνημόνια των προηγούμενων κυβερνήσεων έφεραν εξαθλίωση στις τάξεις των αγροτών και των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων".

Επισημαίνουν, παράλληλα, ότι "θα ήταν αδιανόητο να

Τρίτη, Ιουνίου 30, 2015

Καμαρώστε ψηφοδέλτια!

Στο ελληνικό ψηφοδέλτιο δημοψηφίσματος οι κουτοπόνηροι σταλίνες έχουν το ΟΧΙ πάνω από το ΝΑΙ.
Στο δημοψήφισμα του Αδόλφου το ΝΑΙ είχε μέγεθος κουλουριού Θεσσαλονίκης και το ΟΧΙ κουμπότρυπας.
Εκλεκτικές συγγένειες...

Δευτέρα, Ιουνίου 29, 2015

Τελικά, το είπε ο Μεταξάς...

Ο πατέρας τού ΟΧΙ δεν κρύφτηκε πίσω από τις πλάτες του λαού μας, ζητώντας δημοψηφίσματα. Σήκωσε την τιμή της Ελλάδας στις πλάτες του

Ο Εμανουέλε Γκράτσι ήταν ο Ιταλός πρεσβευτής που επέδωσε το τελεσίγραφο του Μουσολίνι στον Μεταξά. Στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του «Η αρχή του τέλους - Η επιχείρηση κατά της Ελλάδος» («Principio della fine. L' impresa di Grecia», εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας, σελ. 284-287) περιγράφει την εμπειρία τού να ακούει ΟΧΙ κάποιος εκπρόσωπος των ισχυρών από έναν ηθικά ανώτερο Ελληνα, που έχει δίκιο, το γνωρίζει και έχει αρκετό θάρρος και αρετή για να

Σάββατο, Ιουνίου 27, 2015

Νέος αντάρτικος παιάνας από την ορχήστρα του ΣΥΡΙΖΑ

ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο δημοψήφισμα;

Είναι εκ των πραγμάτων επιβεβλημένο να τοποθετηθούν οι πολίτες για το δημοψήφισμα που προτείνει ο πρωθυπουργός. Όμως, για να έχει κάποιο βάρος η άποψη οποιουδήποτε θα πρέπει να έχει σταθμίσει όλα τα δεδομένα.
Πρώτον, το περιεχόμενο των προτάσεων των πιστωτών και τις συνέπειές τους στην κοινωνία.
Δεύτερον, τα οφέλη και τις ζημίες από την επικράτηση του Ναι και του Οχι.
Τρίτον, τις προτάσεις κάθε αντιπάλου παρατάξεως για την επόμενη μέρα.
Ο κ. Τσίπρας αν επικρατήσει το Όχι, τι προσανατολισμό θα δώσει στην χώρα; Ποιες θα είναι οι συμμαχίες μας; Που θα στηριχτούμε για να προχωρήσουμε; Πώς θα αντιμετωπίσει ενδεχόμενες

Παρασκευή, Ιουνίου 26, 2015

300 αποδείξεις για το πόσο ανόητοι είναι οι Ευρωπαίοι σαράφηδες



Είναι απελπιστικά κόπανοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Η ήπειρός μας βρίσκεται υπό πολιορκία από το Ισλαμικό Κράτος και εκείνοι βασανίζουν την Ελλάδα για ένα λογιστικό χρέος αντί να βρουν τρόπο να θωρακίσουν την ασφάλεια της Ευρώπης ενισχύοντας την χώρα μας που είναι ο διαχρονικός προμαχώνας της (από το 490 π.Χ.).

Κυριακή, Ιουνίου 21, 2015

Τα πικρά μαθήματα των κακών ονείρων

«Το βασίλειο του Ύπνου». Έργο του Giulio Carpioni (1613 – 1678).

«Ο Ζευς έβαλε τους θνητούς στης φρονήσεως τον δρόμο, αυτός εκύρωσε τον νόμο 'το πάθημα να είναι μάθημα'. Ακόμα και στον ύπνο μας, μας στάζει στην καρδιά ο πόνος, που θυμίζει τα παθήματά μας, κι έρχεται, θέλομε δεν θέλομε, να μας σωφρονίσει. Βέβαια η σκληρή αυτή χάρι μάς δίδεται απ' τους θεούς, που κάθονται στο σεμνό τους θρόνο». 
Αισχύλου «Αγαμέμνων», στ. 176-183, Άπαντα Αρχαίων Ελλήνων, εκδόσεις Πάπυρος σελ. 32

Ίσως να μην είχαν χρειαστεί τόσες πολλές επιστημονικές έριδες, συνέδρια, δημοσιεύσεις, δαπάνη χρόνου,  χρημάτων, άσκοπες θυσίες ελπίδων και απόπειρες αντιμετώπισης τόσων φαινομενικά δυσεπίλυτων ζητημάτων αν οι πολιτισμένοι άνθρωποι μπορούσαν να εμβαθύνουν στην ελληνική τραγωδία αντί να θεοποιούν επιστημονικοφανείς

Παρασκευή, Ιουνίου 19, 2015

Η Σέλφη και η Χάρυβδη

Ιδού το «ευρωπαϊκό» μέτωπο που σε κοιτά κατάφατσα και αναρωτιέσαι αν μπορείς να κάνεις τελωνειακή σύνδεση με την Ανταρκτική και να ενταχθείς στην Πολυνησιακή συμμαχία...

Η φωτό ελήφθη στην πλατεία Συντάγματος που μετά βίας χώρεσε την ένταση των συναισθημάτων που προκαλούν στα ευαίσθητα στομάχια οι διπλοπενιές της...

Πέμπτη, Ιουνίου 18, 2015

Ζήτω οι ΔυΝαΤές πένες!

Δημοσιογράφοι έκαναν σεμινάρια στα ΙΕΚ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τα δίδακτρα κοψοχρονιά. Μόλις 30 αργύρια...

Να που χρησίμευσε στους Ελληνες (και όχι μόνο στους πιστωτές) η Βουλή. Ακούστηκε μια αλήθεια που άπαντες υποπτεύονταν αλλά ελάχιστοι θα μπορούσαν να αποδείξουν. Οσοι μπορούν να αποδείξουν τις «βαριές» αλήθειες συνήθως δεν θέλουν να το πράξουν και όσοι απλά υποπτεύονται πληρώνουν τον λογαριασμό γκρινιάζοντας. Ετσι έχει ανακαλύψει το μεταπολιτευτικό οικοσύστημα την ιδανική ισορροπία για την πανίδα του. Υποπτεύεσαι; Πληρώνεις εκείνους που ξέρουν ότι η υποψία σου ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αλλά δεν μιλούν. Οπως ήδη έχει μεταδοθεί στις ρούγες απάσης της επικρατείας, ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ Παναγιώτης Ρουμελιώτης, καταθέτοντας στην επιτροπή αλήθειας για το χρέος, είπε ότι ελληνόφωνοι δημοσιογράφοι παρακολουθούσαν «σεμινάρια»

Τρίτη, Ιουνίου 16, 2015

Φόρος τιμής στον αυτόχειρα της ΔΙ.ΑΣ.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι φόρος τιμής στον ματαιωμένο εραστή - αστυνομικό της ΔΙ.ΑΣ., που αυτοκτόνησε πάνω στο ζεϊμπέκικο. Η πράξη του δεν είναι προς μίμηση αλλά αναμφιβόλως χαρακτηρίζεται από υψηλή αισθητική διότι διακρίνεται για την απόλυτη αυθεντικότητά της. Είναι πηγαία. Η κατάσταση στην οποία διεπράχθη είναι απελπισμένη, ρυπαρή, ισοπεδωμένη. Η εικόνα με τους καπνούς από τα τσιγάρα, το κοινό που κορυβαντιεί σε κατάσταση μέθης, ο μικροαστικός διονυσιασμός της παρατημένης πόλης, τα θολωμένα μάτια από τα δάκρυα και την τοξίνωση του φτηνού αλκοόλ, τα ζαλισμένα βήματα του τελευταίου ζεϊμπέκικου, η νύχτα που

Δευτέρα, Ιουνίου 15, 2015

Η άγια ελληνική Φύση

«Ο Γαλαξίας πάνω από το ναό του Ποσειδώνος». Στις 8/6/2015, η φωτογραφία της ημέρας που επέλεξε η NASA, ήταν λήψη του Αλέξανδρου Μαραγκού (www.alexandrosmaragos.com). 

«Αέρι, θαλασσινό αέρι, εσύ που τα θαλασσοτάξιδα καράβια γοργά πάνω στα κύματα της θάλασσας τα πας, κατά που θα με ταξιδέψης εμένα τη δυστυχισμένη; Σε λιμάνι της Δωρίδας ή της Φθίας, όπου, καθώς λένε, ο Απιδανός ωραίων νερών πατέρας, παχαίνει τα χωράφια; […] Μήπως θα κατοικώ στην πόλι της Παλλάδας, της ομορφάρματης θεάς, και στον κροκόχρωμο πέπλο της, κεντώντας με λογιαστά κι ανθόχρωμα υφάδια, θα ξομπλιάζω άλογα ζεμένα ή των Τιτάνων τη γενιά, που του Κρόνου ο γιος, ο Δίας, με τον διπλόφλογο τον κεραυνό του τη ρίχνει στον ύπνο του θανάτου;» 

Ευριπίδου «Εκάβη», Στάσιμο Α΄, στ. 445-474, εκδόσεις Πάπυρος, σελ. 39

Οι Τρωαδίτισσες είναι έτοιμες για το ανεπίστροφο ταξίδι της σκλαβιάς και της ατίμωσης. Η πόλη τους έχει πέσει. Οι άντρες τους, οι πατέρες, οι παππούδες τους, έφηβοι και νέοι πολεμιστές και άμαχοι, κείτονται κατασφαγμένοι. Λίγοι «τυχεροί» αντικρίζουν ανήμποροι όσα απέμειναν από την πάλαι ποτέ κραταιά πόλη τους. Φλόγες και συντρίμμια. Οι Αχαιοί θριάμβευσαν και επιβάλλουν το δίκαιο της ισχύος τους. Τα θηλυκά θα εκποιηθούν στους πλειοδότες και θα χρησιμεύσουν ως εργατικό δυναμικό και σκεύη ηδονής. Το αναμενόμενο από όσες ετοιμάζονται να διαβούν το κατώφλι της απόλυτης δυστυχίας είναι να

Δευτέρα, Ιουνίου 08, 2015

Αυτοκρατορίες εναντίον ελληνικής πολεως

«Η χριστιανή Δίρκη». Έργο του 1897 από τον Ρώσο (πολωνικής καταγωγής) ζωγράφο Henryk Hektor Siemiradzki (1843 – 1902). Εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.

«Δεν ανησυχούν πια τους Ρωμαίους οι νοσταλγικές περιπλανήσεις των Ελλήνων στα κλέη της κλασσικής εποχής. Αντίθετα τις ευνοούν, γιατί η παρελθοντολογία αποπροσανατολίζει τους υπόδουλους, μετατοπίζει την προσοχή τους στο όνειρο προκαλώντας νοσταλγική αδράνεια και αποχαύνωση. Οι ίδιοι οι αυτοκράτορες ιδρύουν νέες σχολές, χρηματοδοτούν έδρες και παραχωρούν ‘ατέλειες’.. Η διδασκαλία της σοφιστικής είναι χρήσιμη. Αποκοιμίζει τους Έλληνες και στερεώνει τη ρωμαϊκή εξουσία που ελέγχει τον πνευματικό βίο των ελληνικών πόλεων και δημιουργεί στελέχη πιστά για τη διοίκηση. Οι Έλληνες διδάσκαλοι της σοφιστικής είναι αφοσιωμένοι στον ξένο κυρίαρχο και εκφράζουν παντού και πάντοτε τη ρωμαϊκή ιδεολογία».

Κυριάκος Σιμόπουλος, «Ξενοκρατία, μισελληνισμός και υποτέλεια», εκδόσεις Στάχυ, σελ. 206

O Κυριάκος Σιμόπουλος (1921-2001) ήταν δημοσιογράφος και ιστορικός ερευνητής με ιδιαίτερη μεθοδολογική προσέγγιση και αξιοπρόσεκτη διεισδυτικότητα στην ανάλυση των μηχανισμών της εξέλιξης των ανθρώπινων κοινωνιών. Το σύνολο του έργου του έχει υψηλές ποιοτικές προδιαγραφές. Η γραφή του φορτισμένη συναισθηματικά και ιδεολογικά αλλά πάντοτε

Σάββατο, Ιουνίου 06, 2015

Συνέντευξη με την Teresa King στην «κυριακάτικη δημοκρατία»

Στην «κυριακάτικη δημοκρατία» δημοσιεύεται η συνέντευξη που μου παραχώρησε η Τερέζα Κινγκ, μια από τις εμβληματικότερες μορφές των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Είναι πιστή χριστιανή και φίλη της χώρας μας, για την οποία δηλώνει: «Η Ελλάδα είναι μέσα στην καρδιά του Θεού! Θαυμάσιο μέρος για να ζεις».
Η θητεία της έχει ιστορική σημασία για τον Στρατό της υπερδύναμης. Τον Σεπτέμβριο του 2009 έγινε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τη Διοίκηση της Σχολής Διμοιριτών και Εκπαιδευτών των ΗΠΑ, που εδρεύει στο στρατόπεδο Τζάκσον στη Νότια Καρολίνα. Εκεί όπου είχε παρουσιαστεί ως νεοσύλλεκτη. Αφροαμερικάνα γυναίκα επικεφαλής της Σχολής που εκπαιδεύει τους...

Ζήσε τον μύθο σου

Αυτή η φωτογραφία είναι δοκίμιο και βάλε. Περιγράφει την εξέλιξη ενός έθνους που έγραψε Ιστορία, αλλά αποφάσισε να ξεγραφτεί από τα κατάστιχά της

Η λήψη του στιγμιότυπου έγινε στην πλατεία Ομονοίας. Τα μόνα ελληνικά στοιχεία που έχει η εικόνα, η οποία μας σαρκάζει ανελέητα, είναι η σημαία και ο Παρθενών της γιγαντοαφίσας. Το σύνθημα «Welcome to Greece» («Καλώς ήρθατε στην Ελλάδα») είναι μια χορηγία της αγγλικής γλώσσας και οι πάμπολλοι μετανάστες αποτελούν ευγενική προσφορά των δουλεμπόρων που χρυσώνουν ελληνοφώνους για να κάνουν στραβά μάτια και να διαμορφώνουν άποψη «ανθρωπιστική», αλλά πάντα με το αζημίωτο.

Εικαστική παρέμβαση στην Ελλάδα έχουν κάνει και οι Τούρκοι αξιωματικοί, που περιμένουν τους ρυθμούς των γεννήσεων και τον εποικισμό να κάνουν τη δουλειά που άφησαν στη μέση ο Ιμπραήμ, ο Ατατούρκ, ο Τοπάλ Οσμάν και ο Ντενκτάς. Κάποιος θα μπορούσε να συμφωνήσει με την υπουργό Τασία ότι «λιάζονται» όλοι αυτοί οι

Τρίτη, Ιουνίου 02, 2015

Ο υπόγειος πόλεμος γραφέων - στρατιωτών

«Η πολιορκία του Νταπούρ». Από τοιχογραφία στον ταφικό ναό του Ραμσή Β΄ στις Θήβες της Αιγύπτου.

«Οι γραφείς θεωρούσαν το αξίωμα του στρατιωτικού κατώτερο από το δικό τους. Οι μαθητές τους, ωστόσο, που τους θάμπωνε η εξωτερική εμφάνιση έφθαναν καμιά φορά στο σημείο να προτιμούν το σπαθί και το τόξο, και ιδιαίτερα το άρμα με τα δυο σφριγηλά άλογα, από τον κάλαμο και την πλάκα. Στους τρελούς αυτούς νέους έπεσε το καθήκον να περιγράψουν τα βάσανα του στρατιώτη. Η απαρίθμηση των δυστυχιών του πιάνει ένα μεγάλο μέρος ανάμεσα στα διάφορα είδη γραπτού λόγου που μας άφησε η εποχή των Ραμσή».

Pierre Montet, "Η καθημερινή ζωή στην αρχαία Αίγυπτο", εκδόσεις Παπαδήμα, σελ. 244

Από την φαραωνική Αίγυπτο της 18ης και 19ης δυναστείας μέχρι τις ημέρες μας δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα στην ανθρώπινη συμπεριφορά και όλα όσα συνθέτουν τις θετικές και τις αρνητικές πτυχές του χαρακτήρα του είδους μας. Η δουλοκτησία έχει καταργηθεί (τουλάχιστον στους τύπους) στις περισσότερες χώρες της υδρογείου αλλά η δουλοπρέπεια ποτέ. Οι πολίτες δεν υποβιβάζονται σε ανδράποδα λόγω οφειλών σε τρίτους αλλά συχνά εγκλείονται στις φυλακές γι’ αυτό το λόγο ή αντιμετωπίζονται σαν δούλοι, ακόμα και από τα οικεία τους πρόσωπα, αν δεν έχουν τους πόρους που αγοράζουν -στα μάτια των άλλων- αξιοπρέπεια και σεβασμό. Επισήμως, η τυραννία και η απολυταρχία καταδικάζονται ως

Παρασκευή, Μαΐου 29, 2015

Μνήμες από την Κωνσταντινούπολη

ΤΟΥ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ

Δημοσιεύτηκε στην ειδική έκδοση της εφημερίδας "Δημοκρατία" για την Κωνσταντινούπολη 29/5/2011, από τον σπουδαίο δάσκαλο, που μας λείπει πολύ...

Αρχές του Μάη του 1980. Μια πρόσκληση στην Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρείας από το αντίστοιχο σωματείο της Τουρκίας με έφερε στην Κωνσταντινούπολη. Στην ελληνική αντιπροσωπεία εκτός από μένα ήταν η γνωστή καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κική Παπούλια και αδελφή του Γιώργου Παπούλια που την εποχή εκείνη υπηρετούσε πρέσβης μας Ελλάδος στην Άγκυρα ( και ο οποίος αργότερα χρημάτισε, για ένα διάστημα και υπουργός των εξωτερικών) . Επρόκειτο για ένα συνέδριο που είχε οργανωθεί στην τουρκική πρωτεύουσα και του οποίου η θεματολογία εκτεινόταν στη φιλοσοφία των Βαλκανικών λαών. Την εποχή εκείνη οι ουρανοί μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είχαν κλείσει και δεν υπήρχε αεροπορική σύνδεση μεταξύ των δύο χωρών, εκτός από μια πρωινή πτήση της Lüfthansa από τη Θεσσαλονίκη στην Κωνσταντινούπολη, η οποία παρέκαμπτε τους αιθέρες του επίμαχου Αιγαίου. Καθώς όμως συνεχιζόταν η απεργία των τουρκικών αεροπορικών γραμμών, θα έπρεπε από την Πόλη να ταξιδέψουμε σιδηροδρομικώς νύχτα για νάμαστε το πρωί στον προορισμό μας. Όπως αντιλαμβάνεστε αυτό συνεπαγόταν μια μικρή

Οι θηρευτές της αβύσσου

Οι θαλασσινοί μύθοι και οι θρύλοι των ναυτικών ζωντανεύουν υπό το φως των οδόντων των μεγάλων αρπακτικών που τρέφονται με ρέγκες, αφρόψαρα και ανθρώπους.

Εκεί που βολτάρεις αμέριμνος στα λασπόνερα του διαδικτύου, στους ελότοπους των ΜΜΕ, στους ανήλιαγους λειμώνες των φημολογιών κι ακούς τα βρομόσκυλα των Μπάσκερβιλ-καναλαρχών να αλυχτάνε πεινασμένα για σεξ και χρήμα, σκόνες και εφήμερη δόξα, αντικρίζεις το τέρας. Πιο πεινασμένο από χίλια κοπάδια λευκών καρχαριών που τους πότισες με σόδα. Πιο αφιονισμένο από κράκεν που έκανε μακροβούτι σε πισίνα με παραισθησιογόνα. Πιο απειλητικό από όρκα που καραδοκεί να γραπώσει λαχταριστό θαλάσσιο ελέφαντα.

Η καγκελάριος της Γερμανίας, μ' ένα στόμα ορθάνοιχτο σαν μπουκαπόρτα που αποβιβάζει τουρίστες σε αιγαιοπελαγίτικο νησί! Μέσα σ' αυτή τη στοματούκλα χωράνε

Δευτέρα, Μαΐου 25, 2015

Το σκοτεινό μονοπάτι προς το φως

Σκηνή από την ταινία «Οιδίπους Τύραννος» (του 1957) που σκηνοθέτησε ο William Tyrone Guthrie.

«Ας ξεσπάσουν ό,τι κακά θέλουν· εγώ τη φύτρα μου ποθώ να μάθω και τιποτένια αν είναι. Ισως αυτή, που σαν γυναίκα φιλόδοξη είναι, ντρέπεται για τη φτωχή καταγωγή μου. Ομως εγώ θαρρώ τον εαυτό μου παιδί της Τύχης, που την ευτυχία σκορπίζει, και δεν θα ντροπιαστώ. Αυτήν έχω μητέρα. Κι οι συγγενείς μου οι μήνες πρώτα μικρό, στερνά μεγάλο μ' έχουν δείξει. Τέτοιος αφού πλάστηκα, αλλιώτικος ποτέ μου δεν θα γίνω, για να διστάσω τη γενιά μου να γνωρίσω».

Σοφοκλέους, Οιδίπους Τύραννος, Άπαντα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, εκδόσεις Πάπυρος, στ. 1076-1085, σελ. 67

Ο τραγικός Οιδίπους ετοιμάζεται, στην επόμενη τροπή της ειμαρμένης, να συναντήσει τον εκτυφλωτικό ήλιο της αληθείας και στην πιο αβάσταχτη όψη του: εκείνη της αυτογνωσίας. Είναι ο βασιλεύς του Κάδμου και θέλει να έρθει μπροστά του ένας δούλος για να μάθει ποια είναι η πραγματικότητα γι' αυτόν, ποια είναι η ίδια η φύση του! Και θα τη μάθει. Είναι πατροκτόνος και αιμομίκτης. Σκότωσε τον πατέρα του και παντρεύτηκε τη μητέρα του. Εκανε τέσσερα παιδιά με τη σύζυγο και μάνα του Ιοκάστη: Τον Ετεοκλή, τον Πολυνείκη, την Αντιγόνη και την Ισμήνη. Γι' αυτά τα παιδιά ο Οιδίπους είναι ταυτόχρονα πατέρας κι αδελφός! Διέπραξε ανοσιουργήματα προσπαθώντας να

Κυριακή, Μαΐου 24, 2015

Ελληνικότητα υπό διωγμόν

Ελληνας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Κι όταν γίνεις, πρέπει συνεχώς να αποδεικνύεις με λόγια και έργα ότι αξίζει να φέρεις τούτο τον αξιοζήλευτο τίτλο τιμής. Δεν μετέχουν του κοινού τρόπου και δεν έχουν καμία σχέση με το έθνος μας όσοι δεν ενδιαφέρονται για το πολιτισμικό στίγμα που άφησαν στον κόσμο οι προηγούμενες γενιές Ελλήνων, αλλά και γι' αυτό που θα αφήσουμε εμείς στους επόμενους. Και είναι πολλοί οι ελληνόφωνοι που δεν νοιάζονται γι' αυτό και κάνουν ό,τι μπορούν για να ξεχάσει ο πολιτισμένος κόσμος την ύπαρξή μας.

Η βασική ευθύνη υπεράσπισης των ιερών και των οσίων του Γένους μας, εντός και εκτός συνόρων, δυστυχώς πέφτει στους ώμους των πολιτικών προϊσταμένων της κρατικής μηχανής. Τώρα που οι αφιονισμένοι τζιχαντιστές, εκτελώντας παραγγελιές των αφανών καθοδηγητών τους, σβήνουν από τον χάρτη ελληνικές αρχαιότητες τεράστιας αισθητικής, ιστορικής, ακόμα και πολιτικής σημασίας, οι υπουργοί και οι λοιποί «λειτουργοί» του δημόσιου βίου περί

Σάββατο, Μαΐου 23, 2015

Τι συμβουλεύει ο Ελύτης

Οι οδηγίες χρήσεως του ελληνικού νου, που ακολουθούν βρίσκονται στο Άξιον Εστί, Ανάγνωσμα Τέταρτο, ΙΑ΄ (σελ. 157 των ποιητικών Απάντων του από τον Ίκαρο). Διαβάστε με προσοχή κι ανοιχτή καρδιά...

Τρίτη, Μαΐου 19, 2015

Το χαμόγελο του ψαριού

Αναζητείται πρόεδρος Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Είναι ψηλός, λιγνός, γυμνασμένος, πολύγλωσσος και μισεί έναν άνθρωπο που λέγεται Βαγγέλης. 

Πολλοί ξέρουν περισσότερα αλλά δεν τα λένε επειδή εξυπηρετούν συμφέροντα. Χαίρονται με την αποσιώπηση όσων αφορούν τον ηγέτη που άλλαξε μια και καλή το προφίλ της Ελλάδας (τουλάχιστον για έναν αιώνα). Μπορεί σε τούτο εδώ το τρομακτικό ταξίδι του χαμού να μην τον σκέφτονται πολλοί (εκτός από τη μάνα του, για να παραφράσουμε τον Καββαδία). Όμως, η παρούσα στήλη θα ρίχνει πάντα άπλετο φως στην επικαιρότητα από το μανουάλι του σοσιαλισμού που είναι τίγκα στα κεράκια που ανάβει (μαζί με το πλαστικό ποτηράκι) ο ΓΑΠ. Πάντα η λιμουζίνα της υστεροφημίας του θα βρίσκει εδώ

Δευτέρα, Μαΐου 18, 2015

Βαλσαμωμένα όνειρα

1976. Μόσχα, Κόκκινη Πλατεία. Κομμουνιστές αλλά και φοβισμένοι μοσχοβίτες που θέλουν να καλοπιάσουν το καθεστώς περιμένουν στην ουρά για να «προσκυνήσουν» ό,τι απέμεινε από τον Λένιν. 

Σπίτια στοιχειωμένα δεν υπάρχουν – εκτός από ένα: το Σπίτι του Λαού, που δεν έπαψε να ταλαιπωρείται από φανατικούς οπαδούς ερυθρών βουρβουλάκων.

Υποψία: η συντριπτική πλειονότητα όσων αφιονίζονται με τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας και την περιφορά τους σε διάφορα σημεία της Επικράτειας έχει μεταλάβει το νέκταρ των φρούδων ελπίδων στις ΚΟΒΕΣ του κόμματος και έχει λάβει ως αντίδωρο μια συνδρομή του Ριζοσπάστη (που την πλήρωσε). Πολλοί εξ όσων ακούν για θείο, αγίους, μάρτυρες, οσίους, ιερείς, πατριάρχες και ανατριχιάζουν πίστεψαν ακράδαντα σ' έναν παράδεισο που είχε μπει με το στανιό περίπου μισό δισεκατομμύριο ζωντανών που ανυπομονούσαν να αποδράσουν. Ζηλεύουν οι άνθρωποι. Οι δικοί τους «θεοί» απεδείχθησαν

Κυριακή, Μαΐου 17, 2015

Σύνθημα στα τείχη Βαβυλώνος

«Το συμπόσιο του Βαλτάσαρ», από τον Ρέμπραντ. Χρονολογείται στο 1635 και εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. 

«'Οι πύλες του Καυκάσου είναι ανοιχτές', διακηρύσσει πανηγυρικά ο Γκαίμπελς στο Ραδιόφωνο του Κράτους στο Βερολίνο. [...] Το Ροστόφ ανακαταλαμβάνεται μετά από από μια τρομερή μάχη, που ήταν και η πρώτη μεγάλη ήττα του Τρίτου Ράιχ στην ξηρά. Ο Ρούνστεντ υποχωρεί κατά 80 χλμ. Για να φτιάξει το μέτωπο του χειμώνα. Απαλλάσσεται από τα καθήκοντά του.  Ο Γκουντέριαν σχολιάζει: 'Διάβασα στο Ροστόφ την προειδοποίηση: Μανή, θεκέλ, φάρες, που είχε εμφανιστεί και στα τείχη της Βαβυλώνας'. Ο Ρούνστεντ παρατηρεί: 'Δεν ήξερα πως ο Γκουντέριαν ήταν τόσο καλλιεργημένος'». 
Jean Marabini, «Η Καθημερινή Ζωή στο Βερολίνο την Εποχή του Χίτλερ», εκδόσεις Δ. Ν. Παπαδήμα, σελ. 168

Το 1942 οι Γερμανοί ξεκίνησαν την επιχείρηση Έντελβαϊς με στόχο να ελέγξουν τον Καύκασο και να καταλάβουν το Μπακού με τις πετρελαιοπηγές του. Το Ροστόφ επί του Ντον, είναι μια πόλη που βρίσκεται στη βορειοανατολική άκρη της Μαύρης Θάλασσας, στην Αζοφική Θάλασσα, στις εκβολές του ποταμού Ντον. Το παρατσούκλι της πόλης είναι «Οι Πύλες του Καυκάσου». Οι Γερμανοί την κατέλαβαν στις 23 Ιουλίου 1942 σημειώνοντας μια εκ των τελευταίων νικών στην σύντομη ιστορία του Τρίτου Ράιχ. Από εκεί και έπειτα τον κύριο λόγο της εξέλιξης των πραγμάτων είχε αναλάβει το...

Τετάρτη, Μαΐου 13, 2015

Η ταχεία Βερολίνου-Βαγδάτης σταθμεύει στην Αθήνα

O Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος Κεφαλάς αποκαλύπτει γιατί σχεδιάζεται από ΗΠΑ και Γερμανία ακόμα μία γενοκτονία των Ελλήνων και γιατί η αριστερή αντισημιτική Ευρωπαϊκή διανόηση, επηρεασμένη από τον Γερμανικό ιδεαλισμό του εθνικοσοσιαλισμού, ανοίγει τις πύλες της Ευρώπης στα ισλαμικά μεταναστευτικά κύματα. Αυτό είναι ΑΛΗΘΙΝΗ Ιστορία!
Otto Lieman von Sanders. Ο Γερμανός αξιωματικός που έβαψε τα χέρια του με αίμα Ελλήνων και αναρίθμητων χριστιανών της επικράτειας της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη• διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω». Κ. Καβάφης

Η σιδηροδρομική γραμμή Βερολίνου-Βαγδάτης άρχισε να κατασκευάζεται το 1903 και παρά το γεγονός ότι επενδύθηκαν τεράστια Γερμανικά κεφάλαια περατώθηκε τριανταεπτά χρόνια αργότερα το 1940. Το έργο αρχικά ενέπιπτε στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, όχι μόνο για τις ανυπέρβλητες τεχνικές δυσκολίες που συνεπάγετο η κατασκευή 27 σηράγγων στην οροσειρά του Ταύρου, μήκους αρκετών χιλιομέτρων η κάθε μία, αλλά επειδή θα άλλαζε τις παγιωμένες γεωπολιτικές ισορροπίες αιώνων. Η Γερμανική πολιτική, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τον Otto von Bismarck μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, αποσκοπούσε στην παγκόσμια κυριαρχία, που βεβαίως θα ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί χωρίς την σύγκρουση με την

Τρίτη, Μαΐου 12, 2015

Τοπία πολιτισμικής γενοκτονίας


Τμήμα του Μνημείου των Αμερικανών Φιλελλήνων, που μετακινήθηκε για να μη... διαλυθεί περαιτέρω από τους αμνήμονες. Φυσικά, όπως βλέπουμε, ο βανδαλισμός συνεχίζεται. Δεξιά: Συμβολή λεωφόρων Βασιλίσσης Αμαλίας και Βασιλίσσης Ολγας. Η πρώτη θέση όπου τοποθετήθηκε το μνημείο. Σε δεύτερο πλάνο, το μνημείο του Παύλου Μελά, το οποίο μεταφέρθηκε στην ομώνυμη πλατεία μπροστά από τη Λέσχη Αξιωματικών

«Το Μνημείο των Αμερικανών Φιλελλήνων στην αρχή τοποθετήθηκε στη συμβολή των λεωφόρων Βασιλίσσης Αμαλίας και Βασιλίσσης Ολγας, εκεί όπου σήμερα υπάρχει ο μεγάλος οδικός κόμβος. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη συμβολή των λεωφόρων Συγγρού - Αμαλίας και οδού Αθανασίου Διάκου, όπου το θυμούνται οι νεότεροι. Η νέα θέση βρισκόταν πιο κοντά στο ιδιόκτητο κτίριο που αγοράστηκε (1939) για να στεγαστεί το Τμήμα Αθηνών της Αμερικανικής Λεγεώνας, επί της οδού Τζιραίων 9. Το μνημείο παρέμεινε στη δεύτερη αυτή θέση -όπου υπάρχει ακόμη ένα τμήμα του αρχικού του βάθρου- έως το έτος 2000. Εκείνη τη χρονιά η δημοτική Αρχή του Δημήτρη Αβραμόπουλου αποφάσισε να το μεταφέρει στη νέα θέση του, στην οδό Παναγή Κυριακού (Κήπος Θείας Λένας) των Αμπελοκήπων, προκειμένου να αποφευχθούν περαιτέρω βανδαλισμοί. Ηδη είχαν αφαιρεθεί οι λυχνίες, που κοσμούσαν τους χαμηλούς βωμούς, με ανάγλυφη διακόσμηση δεξιά και αριστερά της στήλης».
Ελευθέριος Σκιαδάς, «Το Μνημείο των Αμερικανών Φιλελλήνων και η ιστορία του», εφημερίδα «δημοκρατία» (φύλλο 7ης Μαΐου 2015), σελ. 35

Σε αυτό το απόσπασμα από το άρθρο του κ. Σκιαδά περιγράφονται αρκετά «επεισόδια» από την (δίχως κάθαρση) τραγωδία της πολιτισμικής γενοκτονίας που πραγματοποιείται σε βάρος του Ελληνισμού εδώ και αιώνες. Η γενοκτονία τούτη έχει πολλούς ελληνόφωνους συνεργούς. Το πρώτο επεισόδιο της τραγωδίας είναι η...

Σάββατο, Μαΐου 09, 2015

Ηχητική εισβολή

Η κυριαρχία εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους. Ενας απ' όλους, και εξαιρετικά πειστικός, είναι η επιβολή των ακουσμάτων.

Στη φωτογραφία βλέπουμε μια παρέα Αφρικανών, οι οποίοι έχουν στήσει τα συμπράγκαλά τους στην οδό Αποστόλου Παύλου και «βομβαρδίζουν» τους περαστικούς -τουρίστες και ντόπιους- με φρικτούς ήχους από την υποσαχάρια Αφρική. Η ένταση στην «ερμηνεία» τους είναι τέτοια, που σε ωθεί να υποθέσεις ότι πρόκειται για πολεμικά άσματα ή για μουσική υπόκρουση αιματηρού εξευμενισμού μοχθηρών πνευμάτων και ψυχολογική προετοιμασία για θυσίες ή επιβολή θανατικής ποινής. Συνεργείο Αφρικανών, φορτσάτων, ορεξάτων και δεινών χρηστών κρουστών, βρίσκεται και στην πλατεία Μοναστηρακίου.

Από την Αποστόλου Παύλου μέχρι το Μοναστηράκι μεσολαβούν λίγες δεκάδες μέτρα, όπου μπορείς να κάνεις τη βόλτα σου δίχως να υποχρεώνεσαι να ακούς τους αλαλαγμούς, που θα έπρεπε να ανήκουν σε άλλα σημεία του χωροχρόνου. Με λίγα λόγια, δεν μπορείς να βαδίζεις περιμετρικά του ιερού βράχου για

Παρασκευή, Μαΐου 08, 2015

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Αφιερωμένο στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας εν όψει της μεταβάσεώς του στην Μόσχα τον Μάϊο του 2015 για τις γιορτές της συμμαχικής νίκης επί της ναζιστικής Γερμανίας.

Αν όντως, «εθνικόν είναι ό,τι είναι αληθές», ας είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την πολύ πικρή αλήθεια των αριθμών: Οι συνολικές απώλειες των Γερμανών καθ’ όλη την διάρκεια της Κατοχής, σύμφωνα με τα δημοσιευθέντα αρχεία τους, στα οποία εμπεριέχονται ονοματεπώνυμα και λοιπά αναλυτικά στοιχεία των νεκρών τους των φονευθέντων στην Ελλάδα από το σύνολο των αντιστασιακών ομάδων και δράσεων (δεξιών και αριστερών), ανήλθαν σε τριακόσιους εβδομήντα έξι (376) νεκρούς.

Ο σοκαριστικά χαμηλός αυτός αριθμός είναι ο μόνος διαθέσιμος επί τη βάσει αδιάσειστων τεκμηρίων, σε αντίστιξη με αόριστους αριθμούς γερμανικών απωλειών κινούμενους στον φαντασιακό χώρο απροσδιόριστων γενικοτήτων που διανθίζουν ποικίλα δημοσιευμένα σχετικά κείμενα. Αντίθετα, οι απώλειες των Ελλήνων που φονεύθηκαν από τις αριστερές δυνάμεις μέχρι και το πέρας των Δεκεμβριανών του 1944, ανήλθαν σε 46.985 νεκρούς κατά τις επίσημες τεκμηριωμένες κρατικές εκθέσεις (και 65.000 κατά την εκτίμηση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Δαμασκηνού), αν και το ύψος των αριθμών αμφισβητείται από την αριστερά, χωρίς όμως να πάψει να είναι τραγικά υψηλό.

Κατά τον Γραμματέα (υπουργό) των Οικονομικών της εαμίτικης «κυβέρνησης του βουνού» (ΠΕΕΑ: Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης) που συγκρότησε το ΕΑΜ τον Απρίλιο του 1944, Καθηγητή Άγγελο Αγγελόπουλο, στον απολογισμό που κάνει στο έργο του «Από την Κατοχή στον Εμφύλιο» που πρωτοεκδόθηκε το 1994, για την ευρύτερη κατοχική και εμφυλιοπολεμική περίοδο μέχρι το 1949: «ο απολογισμός των θυμάτων των Δεκεμβριανών και του Εμφυλίου Πολέμου είναι χαρακτηριστικός. Ενώ στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά το εξάμηνο του πολέμου 1940-1941 είχαμε 15.000 οπλίτες και αξιωματικούς νεκρούς, στα Δεκεμβριανά είχαμε 17.000 και στον εμφύλιο 47.000 και από τις δυο πλευρές».

Το συμπέρασμα παραμένει το ίδιο. Καθ’ όλη την περίοδο της «εθνικής» αντίστασης η οποία τάχιστα μετεξελίχθηκε σε καταστροφικό εμφύλιο, οι απώλειες των Γερμανών ήταν

Τετάρτη, Μαΐου 06, 2015

Μετατοπίσεις εννοιών, πολιτική ορθότητα και o Μετάνθρωπος


Σπουδαίο άρθρο του Κωνσταντίνου Π. Ρωμανού για τις τεχνικές προπαγάνδας των υπηρετών της Νέας Τάξης. Μεγάλο μεν αλλά αξίζει κάθε λέξη του.

Πριν από χρόνια παρακολουθούσα μεγάλη διαδήλωση στη λεωφόρο Αλεξάνδρας των Αθηνών, με συμμετοχή ξένων οργανώσεων και μεγάλα πανό που απαιτούσαν: «έξω η ξενοφοβία και ο ρατσισμός!» και αναρωτήθηκα με οργή: πώς προέκυψε αυτό; Γιατί οι δικοί μας νεολαίοι δυσφημούν την Ελλάδα ως ρατσιστική χώρα, τώρα μάλιστα που πολλοί ξένοι τουρίστες έχουν συρρεύσει να παρακολουθήσουν αγώνες αθλητικούς στην παραλιακή ακτή της Αθήνας και θα μεταφέρουν τις εντυπώσεις στην πατρίδα τους; Και από πότε διεπιστώθη ότι οι Έλληνες είναι «ρατσιστές», παρά το ότι οι πόλεις και τα σχολεία της φιλοξενούν τεράστιο αριθμό αλλοδαπών, οι οποίοι ενθαρρύνονται να εισέλθουν μαζικά, χωρίς χαρτιά, μέσα από αφύλακτα σύνορα; Και πώς οι αρχές επιτρέπουν διαδηλώσεις τόσο βλαπτικές για την Ελλάδα στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό; Διότι ναι μεν είχα ήδη τότε κάποιες φορές αναρωτηθεί, πώς συνέβη μέσα σε λίγα χρόνια να έχει γεμίσει ο τόπος ξένους πληθυσμούς και γιατί άραγε συμβαίνει αυτό και που οδηγεί, ούτε είχα ονειρευθεί, όμως, ότι οι απορίες μου αυτές πιθανότατα ήσαν αποκυήματα μιας ρατσιστικής προσωπικότητας. Ούτε ότι οι ανησυχίες και, έστω, οι φόβοι μου για την ξαφνική επέλαση παράνομων ξένων σήμαιναν ότι διακατέχομαι από φοβία, που είναι παθολογική κατάσταση. Αισθάνθηκα έντονο το αίσθημα της αδικίας από τη δυσφήμηση εναντίον μου και εναντίον του Ελληνισμού γενικότερα, και αυτό παρά το ότι μου ήταν γνωστό, ότι ετικέτες του τύπου «ρατσισμός» και παρόμοια, χρησιμοποιούνται κατά κόρον στην Αμερική και στην Ευρώπη και ότι ήταν μόνο θέμα χρόνου να μεταφερθούν από τα εντόπια παπαγαλάκια στην Ελλάδα. Θα είχαν άραγε μέλλον στην Ελλάδα ή θα ναυαγούσαν πάνω στα βράχια της ελληνικής οξυδέρκειας; Δυστυχώς, το μέλλον επρόκειτο να δείξει ότι οι διαδηλωτές μας δεν ήσαν μόνοι, με τις ξενόφερτες σκέψεις τους, αλλά μέρος ευρύτερου επιτελικού σχεδίου, με πρώτο το επίσημο κράτος να υπηρετεί πιστά την εφαρμογή του στην Ελλάδα. Έτσι δεν αποτελεί έκπληξη, ότι δέκα χρόνια μετά, ετοιμάστηκε και εδώ πλέον, «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο» προς ψήφιση στη Βουλή, νομοσχέδιο που ποινικοποιεί, όπως επεσήμανε ο Chomsky για την περίπτωση της Γαλλίας, ένα ευρύ φάσμα του δημόσιου διαλόγου. Ένα νομοσχέδιο, που και για άλλους παρατηρητές, αποτελεί προσπάθεια της πολιτικής εξουσίας να καταστείλει βίαια την σκέψη και την αντίδραση των πολιτών και να επιφέρει έτσι τη βίαιη μεταβολή της κοινωνίας. Ένα νομοσχέδιο παντελώς ασύμβατο με τις αρχές μιας ελεύθερης κοινωνίας.
Είναι ώριμες, άραγε, οι συνθήκες στην Ελλάδα για την επιβολή «αντιρατσιστικού» νόμου; Αν ληφθεί υπόψη ο συνολικός όγκος της προπαγάνδας από την εποχή του Σημίτη μέχρι σήμερα, δηλαδή η έκθεση του κοινού στα συνθήματα και στρεβλά νοήματα που έρχεται να κωδικοποιήσει ο αντιρατσιστικός νόμος, θα φανεί ότι η Ελλάδα δεν φοβάται τη σύγκριση με τις λοιπές χώρες του δυτικού κόσμου, μάλιστα ξεπερνάει τις περισσότερες, με μόνη ίσως εξαίρεση τις ΗΠΑ, όπου η προπαγάνδα έδρασε

Κυριακή, Μαΐου 03, 2015

Η εξουσία ως ξέχωρη οντότητα

«Ο Περικλής αγορεύων από της Πνυκός. Έργο του Philipp von Foltz (1805 - 1877).

«Οφείλετε, άλλωστε, να προασπίσετε την περίοπτον θέσιν, εις την οποίαν ανήλθεν η πόλις ως εκ της ηγεμονίας της και δια την οποίαν πάντες υπερηφανεύεστε, και να μην αποφεύγετε τα βάρη αυτής, ειδεμή μήτε τας τιμάς να επιδιώκετε. Ούτε πρέπει να νομίσετε ότι αγωνίζεσθε υπέρ ενός μόνον πράγματος, να μη γίνετε δηλαδή υποτελείς αντί ελευθέρων, αλλά και περί διατηρήσεως ή στερήσεως της ηγεμονίας, και κατά του κινδύνου του μίσους, εις το οποίον σας έχει εκθέσει η άσκησις αυτής. Της ηγεμονίας όμως αυτής δεν είναι πλέον καιρός να παραιτηθήτε, και εάν ακόμη μερικοί, κατά την παρούσαν κρίσιν, εκ φόβου και της επιθυμίας της αποφυγής φροντίδων, είναι διατεθειμένοι και την θυσίαν αυτήν να στέρξουν, δια να επιδειχθούν ότι επιδιώκουν ειρηνόφιλον πολιτικήν. Διότι η ηγεμονία σας κατήντησεν εξουσία δεσποτική, της οποίας ημπορεί μεν να φαίνεται άδικος η απόκτησις, αλλ' η από της οποίας παραίτησις είναι επικίνδυνος».
Θουκυδίδου «Ιστορίαι», Βιβλίο Β, κεφ. 63, παρ. 1-2, Μετάφραση Ελευθερίου Βενιζέλου

Ο Περικλής προειδοποιεί τους Αθηναίους: δεν μπορούν να κάνουν πίσω στην αδικία τους. Είναι παράτολμη έως αυτοκτονική η δίκαιη πολιτική, η «ειρηνόφιλη». Η άσκηση της εξουσίας επιφέρει το μίσος των

Παρασκευή, Μαΐου 01, 2015

Οι δορυφόροι

O Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος Κεφαλάς, αναλύει τα αίτια πίσω από το τουρκικό τεχνολογικό ράλι, αποκαλύπτει τους μηχανισμούς που εξασφαλίζουν την κρατική... καχεξία στην Ελλάδα (που, όσο αφορά την τεχνολογία των laser, προηγείτο σε σχέση με την Τουρκία κατά τριάντα χρόνια μέχρι το 2000) και εξηγεί πώς μπορεί η χώρα μας να κινηθεί από τώρα και στο εξής.


Αὕτη γὰρ μόνη ἐστὶ κακὴ πρᾶξις, ἐπιστήμης στερηθῆναι. Επειδή το μοναδικό κακό είναι να στερηθεί κάποιος την γνώση. Πλάτων, «Πρωταγόρας» 345α

Στα μέσα Ιανουαρίου του 2015 σε διάφορα σημεία της Τουρκικής πρωτεύουσας κάτι ασυνήθιστο συνέβαινε. Είκοσι περίπου αυτοκίνητα της ΜΙΤ με πάνοπλους αστυνομικούς περίμεναν υπομονετικά όλη την νύκτα έξω από αντίστοιχο αριθμό οικιών για να μεταφέρουν το πρωΐ σε μια από τις καλλίτερα φυλασσόμενες εγκαταστάσεις της χώρας μία ομάδα πολιτών συμπεριλαμβανόμενου και του υπουργού αμύνης. Το ίδιο απόγευμα, η τουρκική κυβέρνηση ανακοίνωσε θριαμβευτικά ότι «το πρωτότυπο σύστημα αναχαίτισης πυραυλικών συστημάτων και αεροσκαφών με laser, αεριοποίησε επιτυχώς σε δέκα μόλις δευτερόλεπτα το ατσάλι του κινητού στόχου δοκιμής με την πρώτη προσπάθεια». Τρία χρόνια νωρίτερα, η αντίστοιχη εισήγηση, συνολικού κόστους 450 εκατομμυρίων δολαρίων, του Yφυπουργείου Aμυντικής Βιομηχανίας (SSM), υιοθετήθηκε αμέσως από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της χώρας. Ακολούθησε η εφαρμογή του επιχειρησιακού σχεδίου που περιελάμβανε την συνεργασία μεταξύ του τουρκικού ερευνητικού κέντρου SAVTAG του TÜBITAK, του ιδιωτικού πανεπιστήμιου BILKENT και της ηλεκτρονικής αμυντικής βιομηχανίας ASELSAN [1]. Το μεγαλόπνοο σχέδιο, που όπως ισχυρίζοντο, θα ήτο πλήρως επιχειρησιακά έτοιμο σε 72 μήνες, απαιτούσε την άψογη διαχείριση των οικονομικών πόρων του προγράμματος χωρίς πολιτικές μίζες και θα υλοποιείτο με ανθρώπινο δυναμικό επιλεγμένο αξιοκρατικά χωρίς κομματικές και ρουσφετολογικές μεθοδεύσεις, με μοναδικό κριτήριο την επιστημονική και τεχνολογική κατάρτιση του προσωπικού. Τo εκπληκτικό του εγχειρήματος και της επιτυχούς διαχείρισης του προγράμματος βασίστηκε στην

Τετάρτη, Απριλίου 29, 2015

Κ. Καβάφης: Τα αθάνατο παιδί της αιώνιας πατρίδας


Στην φωτογραφία βλέπουμε τη θέα από ένα από τα παράθυρα της οικίας του ποιητή 


Σαν σήμερα γεννήθηκε (1863) και σαν σήμερα πέθανε (1933) ο Κωνσταντίνος Καβάφης. Η μοίρα με ευλόγησε να συναντήσω την ποίησή του και να βρεθώ δυο φορές στην οικία του συγκλονισμένος από το όλον της Αλεξάνδρειας και το απόλυτον των βιωμάτων μου σ' αυτό τον τόπο τον ιερό. Εύχομαι και προσεύχομαι να ξαναβρεθώ εκεί, όπως πρέπει. Υπό το φως του Ώρου και υπό την σκέπη των πτερύγων της Ίσιδος.

Τρίτη, Απριλίου 28, 2015

Οι Τρωάδες διδάσκουν τους νικητές

Ο Νεοπτόλεμος θυσιάζει την Πολυξένη πάνω από τον τάφο του πατέρα του, του Αχιλλέα. Μελανόμορφη υδρία του 6ου αιώνα π.Χ. Εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο.

«Μωρός είναι όποιος κουρσεύει πόλεις∙ θα καταστρέψη ναούς και μνήματα, ιερά των πεθαμένων άσυλα, μα κι αυτός κατόπι θα χαθή».
Ευριπίδου «Τρωάδες», στ. 95-97 Απαντα Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, εκδόσεις Πάπυρος, σελ. 21

Οι εναρκτήριες φράσεις είναι θεϊκές. Εκστομίστηκαν από τον θυμωμένο με τους Αχαιούς Ποσειδώνα, τη στιγμή μάλιστα που η Αθηνά τον παρακολουθεί και συμφωνεί μαζί του στην αποδοκιμασία των πάλαι ποτέ εκλεκτών της. Το αίτιο της ολύμπιας δυσφορίας δεν είναι η επιδρομή στην Τροία, αλλά η βαναυσότητα της αντιμετώπισης των ηττημένων. Η δύναμη, για ακόμη μια φορά, δεν σεβάστηκε την ανημπόρια. Η επίμονη, πολυετής συγκέντρωση του νου και η θυσία των σωμάτων τόσων Αχαιών στον βωμό της υπερπροσπάθειας της άλωσης της πόλεως του Ιλίου ξέσπασε με ένα ξέφρενο επινίκιο γιορτάσι εκδίκησης, λαφυραγώγησης, αρπαγής γυναικών, φόνων, εξανδραποδισμού των Τρώων, καταστροφής ιερών και πυρπόλησης του συνόλου των κτισμάτων της άμοιρης πατρίδας του Πριάμου και της Εκάβης. Οι Αχαιοί δεν