Στη μεγάλη φωτογραφία βλέπετε τον Μάρτιν Σουλτς (αχά, καλό ε;) και στη μικρή τον Μάρκο Σεφερλή ως δόκτορα Ζιβάγγο.
Έναν έναν τους βγάζουν τους λαγούς από την καπελαδούρα τους οι Φριτς. Τώρα τους έπιασε πόνος με την γλώσσα (όχι τη μοσχαρίσια).
«Στην ΕΕ έχουμε τέσσερις γλώσσες εργασίας: ισπανικά, γαλλικά, αγγλικά και γερμανικά. Η εμπειρία μου, ωστόσο, ως επικεφαλής του ευρωκοινοβουλίου μου δείχνει ότι το 80% όλων των εγγράφων πρέπει να υποβάλλονται στα αγγλικά, το 15% στα γαλλικά και ίσως το 5% στα γερμανικά. [...] Δεν υπάρχει κανένα αλαζονικό ή εθνικιστικό στοιχείο στο να λες ότι θες να ενισχύσεις τη γερμανική γλώσσα στην Ευρώπη». Τάδε έφη Μάρτιν Σουλτς, o πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε συνέντευξή του στη Suddeutsche Zeitung (εφημερίδα είναι αυτό, όχι μάρκα ελαστικών) και μας έταξε ότι αν γίνει η αφεντομουτσουνάρα του πρόεδρος της Κομισιόν θα λέμε «γκούτεν ταγκ» και «γκούτεν άμπεντ» και «ιχλίμπεντιχ» με δόξα και τιμή και όχι ανεπισήμως. Επίσημη γλώσσα της Ε.Ε. τα γκεγμάνικος καρντάση μου! Και να φανταστείς ότι...
Έναν έναν τους βγάζουν τους λαγούς από την καπελαδούρα τους οι Φριτς. Τώρα τους έπιασε πόνος με την γλώσσα (όχι τη μοσχαρίσια).
«Στην ΕΕ έχουμε τέσσερις γλώσσες εργασίας: ισπανικά, γαλλικά, αγγλικά και γερμανικά. Η εμπειρία μου, ωστόσο, ως επικεφαλής του ευρωκοινοβουλίου μου δείχνει ότι το 80% όλων των εγγράφων πρέπει να υποβάλλονται στα αγγλικά, το 15% στα γαλλικά και ίσως το 5% στα γερμανικά. [...] Δεν υπάρχει κανένα αλαζονικό ή εθνικιστικό στοιχείο στο να λες ότι θες να ενισχύσεις τη γερμανική γλώσσα στην Ευρώπη». Τάδε έφη Μάρτιν Σουλτς, o πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε συνέντευξή του στη Suddeutsche Zeitung (εφημερίδα είναι αυτό, όχι μάρκα ελαστικών) και μας έταξε ότι αν γίνει η αφεντομουτσουνάρα του πρόεδρος της Κομισιόν θα λέμε «γκούτεν ταγκ» και «γκούτεν άμπεντ» και «ιχλίμπεντιχ» με δόξα και τιμή και όχι ανεπισήμως. Επίσημη γλώσσα της Ε.Ε. τα γκεγμάνικος καρντάση μου! Και να φανταστείς ότι...
