Ου γαρ έρχονται μόνοι

Ας κάνουμε ένα κουίζ: δείτε έναν μη Γερμανό τουρίστα και ρωτήστε τον ποιος είναι ο πρώτος συνειρμός του όταν ακούει το όνομα της πατρίδας της Μέρκελ....

Ο Μπετόβεν; Η Μπάγερν Μονάχου; Τα λουκάνικα; Η πύλη του Βραδεμβούργου; Ο σταθμός του Μονάχου, που με πέταξε άχου η μαύρη μοίρα μου μάνα κακομοίρα μου; Θα θυμηθεί ο τουρίστας τα αυτοκίνητα, τα στρούντελ, τα ξυνολάχανα και τον Μέλανα Δρυμό; Μπορεί να τα σκεφτεί όλα τούτα ο περαστικός, μη Γερμανός τουρίστας, αλλά μάλλον θα έρθουν ως δεύτερες σκέψεις. Η πρώτη σκέψη που περνάει (ακάλεστη) από τα μυαλά των κατοίκων όλης της Γης είναι άλλη. Είτε είσαι από την Αλάσκα, είτε από τη Γη του Πυρός, είτε από την Ινδονησία είτε από τα Ουράλια, όταν ακούσεις «Γερμανός» θα σκεφτείς...

Να αναγνωριστούν διεθνώς τα ελληνικά ολοκαυτώματα

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αποφάσισε στις 2/11/2005 να ανακηρύξει την 27η Ιανουαρίου Διεθνή Ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Αυτή ήταν μια ορθότατη πρωτοβουλία της κοινωνίας των Εθνών, που θέλησε να τιμήσει το αδικοχαμένο αίμα των Εβραίων που έχασαν τη ζωή τους στα κρεματόρια του 3ου Ράιχ και στα πεδία θανάτου, τα οποία είχε δημιουργήσει η δολοφονική μηχανή του ναζισμού.
Από το 2005 μέχρι σήμερα, όλες οι χώρες του κόσμου προβαίνουν σε...

Να μάθετε γκεγμανικά, γουγούνια!

Στη μεγάλη φωτογραφία βλέπετε τον Μάρτιν Σουλτς (αχά, καλό ε;) και στη μικρή τον Μάρκο Σεφερλή ως δόκτορα Ζιβάγγο.

Έναν έναν τους βγάζουν τους λαγούς από την καπελαδούρα τους οι Φριτς. Τώρα τους έπιασε πόνος με την γλώσσα (όχι τη μοσχαρίσια).

«Στην ΕΕ έχουμε τέσσερις γλώσσες εργασίας: ισπανικά, γαλλικά, αγγλικά και γερμανικά. Η εμπειρία μου, ωστόσο, ως επικεφαλής του ευρωκοινοβουλίου μου δείχνει ότι το 80% όλων των εγγράφων πρέπει να υποβάλλονται στα αγγλικά, το 15% στα γαλλικά και ίσως το 5% στα γερμανικά. [...] Δεν υπάρχει κανένα αλαζονικό ή εθνικιστικό στοιχείο στο να λες ότι θες να ενισχύσεις τη γερμανική γλώσσα στην Ευρώπη». Τάδε έφη Μάρτιν Σουλτς, o πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε συνέντευξή του στη Suddeutsche Zeitung (εφημερίδα είναι αυτό, όχι μάρκα ελαστικών) και μας έταξε ότι αν γίνει η αφεντομουτσουνάρα του πρόεδρος της Κομισιόν θα λέμε «γκούτεν ταγκ» και «γκούτεν άμπεντ» και «ιχλίμπεντιχ» με δόξα και τιμή και όχι ανεπισήμως. Επίσημη γλώσσα της Ε.Ε. τα γκεγμάνικος καρντάση μου! Και να φανταστείς ότι...