Προεδρικό δούλεμα στούς γονεῖς τῶν δεσμωτῶν τῶν Τούρκων, στρατιωτικῶν

　
Σύμφωνα μέ τό zougla.gr "Ὁ Πρόεδρος τῆς δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος ἐπικοινώνησε τηλεφωνικά μέ τόν κ. Νίκο Μητρετώδη, πατέρα τοῦ στρατιωτικοῦ Άγγελου Μητρετώδη πού κρατεῖται στίς φυλακές Ανδριανούπολης μαζί μέ τόν Δημήτρη Κούκλατζη καί τοῦ ζήτησε νά μεταφέρει στούς δυό Ἕλληνες στρατιωτικούς τίς εὐχές του γιά Καλή Ἀνάσταση, κυριολεκτικῶς καί μεταφορικῶς.
Σύμφωνα μέ ὅσα ἀνέφεραν πηγές τῆς προεδρίας τῆς Δημοκρατίας στό ΑΠΕ-ΜΠΕ, ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, διαβεβαίωσε τόν πατέρα τοῦ στρατιωτικοῦ, ὅτι ἡ γενναιότητά τους καί τό ἦθος τούς ἀποδεικνύουν τήν τεράστια ὑπεροχή τῆς Ἑλλάδας σέ ἐπίπεδο Ἱστορίας, Πολιτισμοῦ καί Δημοκρατίας".

ΣΧΟΛΙΟ: Τέτοια παραβίαση τῆς λογικῆς δέν ἀξίζει οὔτε σέ ὀπαδούς κομμάτων. Ἡ ἀδυναμία τῆς χώρας νά ἐλευθερώσει τά στελέχη τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων παρουσιάζεται σάν "τεράστια ὑπεροχή τῆς Ἑλλάδας σέ ἐπίπεδο Ἱστορίας, Πολιτισμοῦ καί Δημοκρατίας". Σάν νά τρῶς 10 γκολ καί νά λές ὅτι διέπρεψες.

Ὁ Παυλόπουλος, πού εἶχε πάρει μία

Ὁ Φίλης καί τό βόλεμα τῶν Τούρκων

Ἡ συνταγή τῆς ὀθωμανικῆς ἐπέκτασης: Γιαβάς γιαβάς, σελτζούκ ταμάμ, κεμπάπ μοσχάρ, καπούτ γιουνάν, γομάρ ντουβάρ καί μπιραλάχ

Ὁ Νίκος Φίλης εἶναι ὁ πρώην διευθυντής μίας ἐφημερίδας («Αὐγή») πο;y πουλάει λιγότερα φύλλα κι ἀπό τά φύλλα ἑνός ταψιοῦ μέ τυρόπιτες σέ συνοικιακό ἀναψυκτήριο. Κατόρθωσε, παρά τό γεγονός ὅτι δέν ἔχει ὁλοκληρώσει τίς πανεπιστημιακές σπουδές του, νά γίνει ὑπουργός Παιδείας καί νά ἀποφασίζει -μεταξύ ἄλλων- καί γιά τά πανεπιστήμια.Αυτός ὁ κολοσσός τῆς δημοσιογραφίας ἔχει κατορθώσει καί κάτι ἄλλο: νά ἀποπεμφθεῖ ἀπό τόν Τσίπρα, παρόλο πού καί οἱ δύο ἔχουν ταυτόσημες

Ἡ ἐπανάκαμψη τῆς Μεγάλης Ἰδέας

Ἡ Μεγάλη Ἰδέα σέ ἕναν πίνακα: Ὁ στρατηλάτης διάδοχος Κωνσταντῖνος Α' ὑποδέχεται τόν ἀγωνιστή τοῦ '21, τόν στρατιώτη τοῦ Βυζαντίου καί τόν ἀρχαῖο Ἕλληνα πολεμιστή. Ὅλοι στεφανώνονται ἀπό τή Δόξα τῆς Ἑλλάδος.

«Τον Ἰούνιο (1829) ἔπεσε ἡ Σιλίστρια καί στίς 8/20 Αὐγούστου τά ρωσικά στρατεύματα ἔφτασαν στήν Ἀδριανούπολη. Αὐτή ἡ προέλαση ἀνησύχησε πολύ τόσο τόν Wellington ὅσο καί τούς Τούρκους. Οἱ Τοῦρκοι βιάστηκαν νά ἀποδεχτοῦν τήν συνθήκη τοῦ Λονδίνου προτείνοντας συγχρόνως νά ἀποτελέσουν τήν Ἑλλάδα ὁ Μοριάς καί οἱ Κυκλάδες. Γιά μία στιγμή ὁ Wellington, ὅπως ἀκριβῶς καί οἱ Γάλλοι, σκέφτηκε νά δημιουργήσει μία ἑλληνική αὐτοκρατορία πού θά ἔπαιρνε τή θέση τῆς ἡττημένης Τουρκίας καί θά ἔπαιζε τόν ρόλο τοῦ προστατευτικοῦ προχαρακώματος ἀπέναντι σέ μία Ρωσία πολύ ἐκτεταμένη. Ἀλλά δέν εἶχε ἀντιληφθεῖ ὅτι οἱ Ρῶσοι εἶχαν ἀλλάξει τακτική – ὅτι εἶχαν πάρει τήν ἀπόφαση νά διατηρήσουν τήν Τουρκία στή θέση τοῦ ἐξασθενημένου γείτονα». 

Douglas Dakin «Ἡ ἑνοποίηση τῆς Ἑλλάδας 1170-1923», Ἀθήνα: 2012, Μορφωτικό Ἵδρυμα Ἐθνικῆς Τραπέζης, σ. 100.

Ἡ Μεγάλη Ἰδέα δέν ἦταν μία αὐταπάτη, μία πολεμόχαρη παραζάλη πού εἶχε μεθύσει στά ὅρια τῆς ἀπώλειας τῶν αἰσθήσεων μερικούς ἀδαεῖς περί τά πολιτικά, διπλωματικά καί στρατιωτικά ζητήματα. Αὐτό πού ἀρκετοί μελετητές χαρακτηρίζουν «ἀπόδραση ἀπό τήν πραγματικότητα» ἀποτελοῦσε τή μοναδική ἀξιόπιστη καί ἐπαρκή ἐξήγηση γιατί πρέπει νά ὑπάρχει ἀνεξάρτητο ἑλληνικό κράτος, νά ἐξοπλίζεται, νά προστατεύει καί νά διαδίδει τήν ἑλληνική γλώσσα, Ἱστορία καί πολιτισμό καί νά ἀποτελεῖ φιλόξενη στέγη γιά τό Γένος μας.

Ἡ Μεγάλη Ἰδέα στηρίζεται σέ ἕνα γεωπολιτικό σενάριο, ἡ ὑλοποίηση τοῦ ὁποίου ἀνά τακτά χρονικά διαστήματα φτάνει πολύ κοντά στόν νά τό διαχειριστεῖ κάποια γενιά Ἑλλήνων ἀλλά ἀναβάλλεται– πάντα μέ τρόπο ἀνυπόφορα ὀδυνηρό. Πολλοί ἀρέσκονται, γιά λόγους πού ἐξυπηρετοῦν ἐχθρικά πρός τό ἔθνος συμφέροντα νά ἐπαναλαμβάνουν ὅτι ἡ Μεγάλη Ἰδέα «πέθανε», «κάηκε» στή μεγάλη πυρά πού ἄναψαν οἱ Τοῦρκοι στήν ἁλωμένη Σμύρνη. 

Κι ὅμως, ἡ ἐπιβίωση τοῦ ἔθνους μας ἔχει ὡς μεσοσταθμό τόν κατακερματισμό τῆς Τουρκίας καί τό

Πόλεμοι πού χάνονται πρίν ξεκινήσουν

Οἱ ἄνθρωποι, οἱ φορεῖς, τά κόμματα πού θέλουν νά καταργηθοῦν οἱ στρατιωτικές παρελάσεις εἶναι ταυτόχρονα ὀπαδοί τῶν «γκέι πράιντ»

Δίπλα μας εἶναι μία χώρα πού δέν σταματᾶ νά διεκδικεῖ κομμάτια ἀπό τήν πατρίδα μας, κατέχει περίπου τή μισή Κύπρο καί κάθε μέρα πού περνᾶ θεριεύει, ἀναπτύσσεται, γιγαντώνεται, ἀγριεύει. Συμπεριφέρεται σάν θαλερός νεαρός πού δέν σκέφτεται τίποτε ἄλλο παρά τήν ἐπιβίωση καί τήν ἐπέκταση, μέ κάθε τρόπο. Ἡ αμυαλοσύνη τοῦ σφρίγους συνδυάζεται (μέ ἕναν παράδοξο τρόπο) μέ τήν παιδεία καί τήν τεχνολογική ἀνάπτυξη.

Ἡ Τουρκία βρίσκεται στό G20, στίς 20 μεγαλύτερες οἰκονομίες τοῦ κόσμου, ἔχει ἀρχίσει νά ἀποκτᾶ αὐτονομία στήν στρατιωτική τεχνολογία, παράγει οὐκ ὀλίγα δικά της ὁπλικά συστήματα, ἀναπτύσσει...

Ἡ Τουρκία προοδεύει συγκρουόμενη

«Δέν εἶναι σύμπτωση ὅτι ὁ μουσουλμανικός κόσμος δημιούργησε κάποια ἀπό τά σπουδαιότερα ἔργα ἐπιστήμης, τέχνης καί γνώσεων στή διάρκεια καί ἔπειτα ἀπό τίς δύο μεγάλες ἐπιθέσεις στά ἐδάφη του, δηλαδή τίς Σταυροφορίες καί τή μογγολική εἰσβολή. Οἱ Σταυροφόροι πῆραν τήν Ἱερουσαλήμ τό 1099 καί μάτωσαν τήν ἱερή γῆ μέ πρωτοφανή τρόπο. Οἱ Μογγόλοι κατέστρεψαν ὅ,τι ἔβρισκαν μπροστά τούς καί τελικά ἀποδεκάτισαν τήν κάποτε ἰσχυρή αὐτοκρατορία τῶν Ἀββασιδῶν τό 1258, μέ τούς δρόμους τῆς Βαγδάτης αἱματοβαμμένους γιά μέρες ὁλόκληρες.
Ἡ ενδομουσουλμανική πολιτική διαμάχη συνεχίστηκε μέ σχεδόν ἀμείωτη ἔνταση κατά τόν 12ο καί τόν 13ο αἰώνα καί ἔπειτα. Ἀλλά τίποτα ἀπό αὐτά δέν ἐμπόδισε τήν ἐμφάνιση καί ἄνθηση ἑνός μακρύ καταλόγου μουσουλμάνων αὐθεντιῶν σέ ὅλους τούς τομεῖς τῶν διανοητικῶν καί πνευματικῶν ἐπιστημῶν. […] Οἱ διανοούμενοι καί πνευματικοί ἡγέτες τῆς Οὔμμα μετέτρεψαν τίς κρίσεις σέ εὐκαιρία γιά νά γίνουν πιό δημιουργικοί, πιό ἀνθεκτικοί καί πιό ὑπεύθυνοι. Δέν περίμεναν τίς πολιτικές καί στρατιωτικές κρίσεις νά λυθοῦν γιά νά παράγουν τά ἔργα τους».

Ἀπόσπασμα ἀπό ἄρθρο τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Προεδρίας τῆς Τουρκίας Ἰμπραχίμ Καλίν στήν «Daily Sabah», ὅπως μεταφράστηκε στά ἑλληνικά καί ἀναρτήθηκε στήν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τῆς Τουρκικῆς Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης (διεύθυνση http://www.trt.net.tr/greek/). Τό ἄρθρο τιτλοφορεῖται «Ὁ νοητικός καί πνευματικός κατακερματισμός τοῦ μουσουλμανικοῦ κόσμου» καί ἀναρτήθηκε στίς 21/5/2017. Ἡ ἀρχική δημοσίευση στην «Daily Sabah» ἔγινε στίς 28/4/2017.

Μία ἀπό τίς βασικότερες καί πιό ἐπικίνδυνες πλάνες πού ἀναπαράγονται στήν ἑλληνική δημόσια σφαῖρα γιά τήν κατάστάση τῆς γείτονος εἶναι ἡ ὑπόθεση πώς θά…

Τό ἀποφασιστικό πρῶτο πλῆγμα

Ἀπό τό ἐσωτερικό τῆς Ἁγίας Σοφίας στήν Κωνσταντινούπολη: ψηφιδωτό μέ ἑξαπτέρυγο ἄγγελο (Σεραφείμ), πού εἶχε καλυφθεῖ μέ γύψο μετά τήν Ἅλωση καί ἀποκαλύφθηκε σέ ἐργασίες συντήρησης πρίν ἀπό λίγα χρόνια. Ἔνθετη: Το βιβλίο τοῦ Βλαχογιάννη, ὅπου ἀναφέρεται τό ἐπεισόδιο μέ τόν Κολοκοτρώνη.

«Οἱ Ἕλληνες πολλές φορές στήν ἀπελπισιά τους, βλέποντας πώς ὁ Ἰμπραήμ πασσάς ἦταν ἀνίκητος μέ πόλεμο, συλλογιστήκανε νά βροῦνε τρόπο νά σκοτωθῆ. Καθένας ἔλεγε τή γνώμη του, καί ὄχι λίγοι παρουσιαστῆκαν πρόθυμοι ν' ἀναλάβουν τό σκοπό. Παρουσιάστηκε τότε κι ἕνας Κύπριος στόν Κολοκοτρώνη. Ἄρχισε νά τοῦ παρασταίνη μέ λόγια καί κινήματα πώς θάκανε τό φονικό· ἔδειχνε τό μαχαίρι γυμνό στό Στρατηγό, τόφερνε ἀπάνω - κάτω... καί πολύ κοντά στόν Κολοκοτρώνη. 
Προσεχτικός ὁ Γέρος πάντα, ἄρχισε νά πονηρεύεται μήν ἦταν ἐκεῖ πέρα ἄλλο τίποτε. Ἔκαμε πῶς τόν πονοῦσε τό νύχι τοῦ χεριοῦ, τράβηξε τό γιαταγανάκι, πούφερνε πάντα στό σελάχι του, γιά νά κόψη τάχα τήν παρωνυχίδα, καί κρατώντας τό στό χέρι ἄκουγε τό ρήτορα ἐνῶ ἔλεγε μέ τό νοῦ του:
-Λέγε τώρα ὅ,τι θέλης...»

Γιάννη Βλαχογιάννη «Ἱστορική Ἀνθολογία - Ἀνέκδοτα, γνωμικά, περίεργα, ἀστεία ἐκ τοῦ βίου διασήμων Ἑλλήνων 1820-1864», ἐκδόσεις Νέα Θέσις, σελ. 207

Αὐτό τό ἀνθολόγιο ἀπαρτίζεται ἀπό μικρές ψηφίδες πού συνθέτουν μεγάλες ἀλήθειες γιά τό Γένος μας, τούς πρωταγωνιστές τῆς Ἐθνεγερσίας καί τά διαχρονικά προβλήματα καί προκλήσεις πού ἐμφανίζονται ἐνώπιον τῶν πρωταγωνιστῶν τῆς ἑλληνικῆς Ἱστορίας καί τῶν ἁπλῶν, καθημερινῶν ἀνθρώπων. Ὁ Γιάννης Βλαχογιάννης, ὁ ἄνθρωπος πού ἐντόπισε τό ἀρχεῖο τοῦ στρατηγοῦ Μακρυγιάννη καί ἐξέδωσε τά ἀπομνημονεύματά του, προσέφερε στόν λαό μας ὑπηρεσίες πολύτιμες καί γνώσεις ἀνεκτίμητης ἀξίας.

Γιά παράδειγμα, σέ αὐτό τό ἐπεισόδιο τῆς Ἐθνεγερσίας τοῦ 1821, τό ὁποῖο ἀναφέρεται γιά πρώτη φορά στό ἔργο τοῦ Ν. Σπηλιάδου (τόμος Β', σελ. 492, ἔτος ἔκδοσης 1852), ὁ οὐδέποτε ἀποστρατευθείς καί πάντοτε ἐν ὑπηρεσία εὑρισκόμενος (στις συνειδήσεις τῶν Νέων Ἑλλήνων) ἀρχιστράτηγος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διδάσκει τήν

Ἕνα φέσι στόν κύριο, γρήγορα!

Πρῶτος στά ἀριστερά βρίσκεται ὁ κομπάρσος τοῦ Ἐρντογάν Γιῶργος Παπανδρέου.

Ἀείποτε, ἡ μεγαλύτερη ἄσκηση αὐτοσυγκράτησης: Νά βλέπεις πράος τον ΓΑΠ αφενός νά καλοπερνᾶ καί αφετέρου νά κάνει τόν κομπάρσο στούς Τούρκους...

Ἔβαλε τήν Ἑλλάδα στό Μνημόνιο καί ἐξ αὐτοῦ χιλιάδες χώθηκαν σέ τάφους. Αὐτός μέ τά σκοτωμένα ἑλληνικά του, τίς αμερικανιές του, τά ντισκοζεϊμπέκικα, τά σαρδάμ, τόν θίασο πού ἔκοψε τίς συντάξεις τῶν γέρων καί πῆρε τό ψωμί ἀπό τό στόμα των ἀνήμπορων. Αὐτός μᾶς ἔχωσε στό Μνημόνιο καί ἑκατοντάδες χιλιάδες παραχώθηκαν στά ἀζήτητα τῆς κοινωνίας. Πετάχτηκαν σέ ράντσα νοσοκομείων, σέ ἱδρύματα, σέ χαρτόκουτα στούς δρόμους. Ἀπό τό στόμα αὐτοῦ ξεβράστηκε τό «λεφτά ὑπάρχουν» καί ὕστερα πύκνωσαν οἱ οὐρές στά συσσίτια τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν δήμων ἀπό τούς πεινασμένους.

Αὐτός ἀκόμα κυκλοφορεῖ ἄνετος καί

Ἀλβανικός «φανατισμός» καί τουρκικά συμφέροντα

Ἔνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους μύθους που καλλιεργεῖται στὴν Ἑλλάδα καὶ στὸ σύνολο τῶν χωρῶν που μαστίζονται ἀπὸ τὸν ἰὸ τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας εἶναι ἡ «καλοσύνη» καὶ ἡ «μετριοπάθεια» στὶς διεθνεῖς σχέσεις καὶ ἡ εξυπηρέτηση αὐτῶν τῶν ἀξιῶν καὶ συμπεριφορῶν ἀπὸ ἡγέτες γεμάτους «κατανόηση» καὶ αἰσθήματα «ἀλληλεγγύης» γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. Κάτι τέτοιο δεν ὑπάρχει.
Τὸ μόνο ποὺ ὑφίσταται στὸν κόσμο τῆς διπλωματίας καὶ στὶς διακρατικὲς σχέσεις εἶναι τὸ συμφέρον. Ὅπως εἶχε πει ὁ Οὐίνστον Τσόρτσιλ «οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἐφήμεροι, ἀλλὰ τὰ συμφέροντα εἶναι αἰώνια». Τὰ συμφέροντα ὑπηρετοῦν οἱ κυβερνῆτες ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ κόσμου. Άλλοι τὰ δικὰ τους κὶ ἄλλοι τῶν λαῶν τους.
Τὸ μόνο ποὺ διαφοροποιεῖ τὶς πρακτικὲς καὶ ρητορικὲς ἐπιδόσεις τους εἶναι ἡ ἤπειρος στὴν ὁποία βρίσκονται καὶ τὸ πόσο ἀπροκάλυπτα διατυπώνουν τὶς θέσεις τους.
Έτσι καὶ ἡ Ἀλβανία, μία χώρα ποὺ δημιουργήθηκε για νὰ ἐξυπηρετεῖ τὰ ἰταλικὰ σχέδια καὶ τώρα βρίσκεται προσδεδεμένη στὸ ἄρμα τῆς Τουρκίας, παραδοσιακὰ λειτουργεῖ ἐναντία στὶς

Σμύρνη 1922. Ο πατέρας της συμφοράς Βενιζέλος και οι Σύμμαχοι

Τέτοιες μέρες του Σεπτεμβρίου του 1922 σφάζονταν και ατιμάζονταν οι Έλληνες και καιγόταν η Σμύρνη από τους Τούρκους με τους Κούρδους στην εμπροσθοφυλακή τους. Τότε η Ελλάδα γεύτηκε τον καρπό της προθυμίας μερίδας της ηγεσίας της να εξυπηρετεί τους ξένους αντί για τους πολίτες και το έθνος. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο άνθρωπος που το 1917 έγινε πρωθυπουργός έπειτα από ένοπλη επέμβαση των «Συμμάχων», αντιμετώπισε την ελληνική εξωτερική πολιτική ως εργαλείο εξευμενισμού και εξυπηρέτησης των δυνάμεων, οι οποίες του χάρισαν την εξουσία.
Δυστυχώς, ο τόσο εγκωμιασθείς και τιμηθείς από σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις των προηγουμένων δεκαετιών Ελευθέριος Βενιζέλος, για να γίνει πρωθυπουργός χρειάστηκε να βομβαρδιστεί η Αθήνα και ο Πειραιάς από τον στόλο της Αντάντ (Νοέμβριος 1916). Το να είναι κάποιος και δαφνοστεφής και εγκάθετος των ξένων συμβαίνει σε πολλά σημεία της υδρογείου αλλά στη νεώτερη Ελλάδα αποτελεί άγραφο νόμο.
Κάθε κίνηση του Βενιζέλου, κάθε απόφαση, κάθε ενέργεια και σκέψη του είχε ως κεντρικό άξονα την

Τυμβωρυχία της ΝΔ με τα Ίμια

Ο Αντώνης Σαμαράς, βλέποντας τις δημοσκοπήσεις σε βάρος του, έβγαλε από το καπέλο του ταχυδακτυλουργού την πατριωτική φορεσιά του. Το κόμμα της ΝΔ σήμερα, λες και απευθύνεται σε χαχόλους, έβγαλε αφίσα για τα Ίμια - ενώ συγκυβερνά με το κόμμα που τα προκάλεσε! Φυσικά, δεν κάνουν οι απίθανοι αυτοί τύποι ούτε μια τόση δα μνεία για...

Να αναγνωριστούν διεθνώς τα ελληνικά ολοκαυτώματα

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αποφάσισε στις 2/11/2005 να ανακηρύξει την 27η Ιανουαρίου Διεθνή Ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Αυτή ήταν μια ορθότατη πρωτοβουλία της κοινωνίας των Εθνών, που θέλησε να τιμήσει το αδικοχαμένο αίμα των Εβραίων που έχασαν τη ζωή τους στα κρεματόρια του 3ου Ράιχ και στα πεδία θανάτου, τα οποία είχε δημιουργήσει η δολοφονική μηχανή του ναζισμού.
Από το 2005 μέχρι σήμερα, όλες οι χώρες του κόσμου προβαίνουν σε...