Νεοπλατωνισμός ἐναντίον Survivor

Δεξιά, βλέπουμε σελίδα μέ εἰκαστικό ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἰαμβλίχου «Περί τῆς Νικομάχου Γερασηνοῦ Ἀριθμητικῆς Εἰσαγωγῆς» (γερμανική ἔκδοση τοῦ 1688). Ἀριστερά, ὁ Σάκης Τανιμανίδης, παρουσιαστής τοῦ Survivor.

Ἡ μεγαλύτερη ἡγεμονική δύναμη στή χώρα εἶναι ἡ γκρίνια. Ἔχει ἀναρίθμητους ὀπαδούς, πού πάντοτε ὀμνύουν στήν ἀξία τῆς χαράς…

Ἡ φράση «Μνημόνια μέχρι τήν Ἀποκάλυψη» ἤ «Μνημόνια μέχρι τό 2217» ἔχει μπει στήν καθημερινότητά μας - μέ μικρές παραλλαγές στό ἔτος ἀπαλλαγῆς ἀπό τίς δανειακές συμβάσεις. Ἄλλοι θέλουν ἕναν ἐπιπλέον αἰώνα παραμονῆς, ἄλλοι ποντάρουν στό ἀπροσδόκητον τῆς Ἀποκαλύψεως καί τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου κι ἄλλοι θέλουν τά Μνημόνια γιά μερικές χιλιετίες ἀκόμα. Ὁ λόγος; Ποιός ἄλλος, ἐκτός ἀπό τό γεγονός ὅτι τά γοῦστα τῶν πολλῶν δέν τούς κάνουν; Τους φαίνονται τσίπικα, φτηνά, ἄνευ σημαντικοῦ περιεχομένου.

Το Μνημόνιο μέχρι τό Χ ἔτος τό ἀκοῦς ἐπειδή οἱ χούλιγκαν συμπεριφέρθηκαν σάν χούλιγκαν καί δώσανε καί ρίξανε ἁλμυρό μπερντάχι στόν τελικό Κυπέλλου στήν μπάλα, ἀλλά τό εἰσπράττεις καί στίς συνομιλίες ποῦ ἀφοροῦν το Survivor. Βλέπουν πολλοί τοῦτο τό ριάλιτι; Τό σχολιάζουν κιόλας; Μνημόνιο μέχρι νά ξεβαρεθεί ὁ Σόιμπλε! Λές καί εἶναι ἀναμενόμενο τά ἑκατομμύρια τῶν ἑκατομμυρίων νά ἀπασχολοῦνται μέ τά «Θεολογούμενα Ἀριθμητικά» τοῦ Ἰαμβλίχου ἤ μέ τόν σχολιασμό τοῦ Πρόκλου γιά τόν πλατωνικό Τίμαιο. 

Μακάρι νά ἦταν πλειοψηφικές τοῦτες οἱ ἀνησυχίες καί νά

Ἡ παρασιτική φύση τοῦ κακοῦ

«Ὁ Ἡρακλῆς στό σταυροδρόμι». Ἔργο τοῦ Ἰταλοῦ ζωγράφου Annibale Carracci (1560-1609), ἐπηρεασμένο ἀπό τόν μύθο στό ὁποῖο ὁ Ἕλληνας ἥρωας καλεῖται νά ἐπιλέξει τόν δρόμο τῆς Ἀρετῆς ἤ τῆς Κακίας. 

«Γιατί τά πάντα γίνονται χάριν τοῦ Ἀγαθοῦ, καί ὅσα εἶναι ἀγαθά καί ὅσα εἶναι αντίθετα∙ γιατί τά ἀντίθετα κάνουμε ἀπό ἄγνοια τῆς φύσης τους, παρόλο ποῦ ποθοῦμε τό Ἀγαθό.[...] Το εἶδος καί ἡ φύση τῶν κακῶν εἶναι ἔλλειψη, ἀοριστία καί στέρηση, καί ὁ τρόπος τῆς ὑπόστασης τούς μοιάζει περισσότερο μέ μία ὑπόσταση παρασιτική (παρυπόστασις), ὅπως συνηθίζουν νά λένε. Γι' αὐτό καί ἔχει εἰπωθεῖ πολλές φορές ὅτι τό κακό εἶναι ἀκούσιο. Γιατί πώς θά μποροῦσε νά εἶναι ἑκούσιο ἀπό τήν στιγμή ποῦ γίνεται χάριν τοῦ ἀγαθοῦ, ἐνῶ ἀπό μόνο του δέν εἶναι τό ἀντικείμενο τῆς ἐπιθυμίας καί τῆς βούλησης κανενός ὄντος;» Πρόκλου, «Περί τῆς τῶν κακῶν ὑποστάσεως», Ἅπαντα, ἐκδόσεις Κάκτος, τόμος 36, σ. 457.

Ἕνας ἀπό τούς εἰς ὅλους προσβάσιμος ἀλλά ἄγνωστος στό εὐρύ κοινό θησαυρός εἶναι ἡ σειρά τῶν σωζόμενων ἔργων τοῦ Πρόκλου, ποῦ ἦταν ἕνας ἀπό τούς τελευταίους τιτάνες τῆς

Το πάθος ως φορέας παρακμής

«Και η εκπαίδευση είναι κάθαρση της αμετρίας των παθών, και πολύ περισσότερο η πορεία από τη μετριοπάθεια στην απάθεια, όταν η λογική θέλει ακόμα να συμπάσχει, αλλά με μέτρο, και αποτινάσσει όλα τα δεσμά των παθών».

Πρόκλος, «Περί προνοίας και ειμαρμένης και του εφ ημίν προς Θεόδωρον τον μηχανικόν», Απαντα - τόμος 36, εκδόσεις Κάκτος, σελ. 95

Ο Πρόκλος ήταν ένα από τα τελευταία άστρα του νεοπλατωνικού στερεώματος. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 412 μ.Χ. και σπούδασε στη γενέτειρά του, την Αλεξάνδρεια και την Αθήνα. Ηταν ένας από τους έσχατους τυχερούς και άτυχους συνάμα που η εγκόσμια παρουσία του χρωματίστηκε από την παλέτα του λυκόφωτος της αληθινά ελληνικής σκέψης.
Με πολλά από τα κείμενά του σηκώνει το πέπλο των ύπατων μυστηρίων της φιλοσοφίας μας και αποκαλύπτει