Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τρομπόνημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τρομπόνημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 10, 2017

Βιβλιοπροτάσεις γιά δεξιούς


«Ἡ σχολή τῶν Ἀθηνῶν». Τοιχογραφία τοῦ Ἰταλοῦ ζωγράφου Ραφαήλ (1483-1520).


Ὁ Καρανίκας ἔχει ἀξιολογήσει καί δοκιμάσει τά ἀριστερά ἀναγνώσματα. Εὐτυχῶς, ὅμως, στήν Ἑλλάδα δέν εἶναι ὅλοι ἔτσι.

Ὁ πρωθυπουργικός σύμβουλος, πού ἐκπροσωπεῖ ὅ,τι καλύτερο ἔχει βγάλει ἡ διανόηση τῆς ἑλληνικῆς Ἀριστεράς, μέ τό περιλάλητο μανιφέστο τοῦ χώρισε τή θάλασσα τῆς γνώσης στά δύο καί πέρασε ἀπό μέσα χωρίς νά βραχεῖ. Ἀγαπημένη του συνήθεια εἶναι νά ἀτενίζει τόν κόσμο τῆς σκέψης καί τῆς Τέχνης (ὅταν δέν παρακολουθεῖ Ἑλένη Μενεγάκη).

Ἔτσι μπόρεσε νά ξεχωρίσει ἀπό τήν παγκόσμια φιλοσοφική καί καλλιτεχνική παραγωγή τούς «Τολστόι, Βάρναλη, Ρίτσο, Λένιν, Μάρξ, Μπακούνιν, Ντοστογιέφσκι, Ντιντερό, Ταρκόφσκι, Βισκόντι καί Ἀγγελόπουλο», τούς ὁποίους σχολίασε εὐμενῶς στό ἐξαίσιο τρομπόνημά του (βλ. ὁρισμό τῆς λέξεως «τρομπόνημα» στό φύλλο τῆς δημοκρατίας τῆς 7ης Φεβρουαρίου 2017). Σέ αὐτούς τούς μεγάλους, πού ἰσχυρίζεται ὅτι τόν ἐπηρέασαν, περιλαμβάνει καί ἀκόμα δύο στοχαστές: τόν Πασκάλ καί τόν ἄλλονε, τόν γίγαντα τόν

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 08, 2017

Φιλοσοφικό τρομπόνημα* Καρανίκα!


«Ἐν τούτω Καρανίκα» εἶναι ἡ ἰαχή ποῦ δονεῖ τίς ἀκαδημίες ἔπειτα ἀπό ἄρθρο-φωτιά τοῦ μεγίστου ἐπικοινωνιακού συμβούλου.

Στήν ἀρχή νομίζεις ὅτι πρόκειται περί φάρσας καί τελικά εἶναι μέν φάρσα ἀλλά ἀληθινή, ἀπό ἐκεῖνες ποῦ στήνει ἡ ξεκαρδιστική πραγματικότητα! Ὁ «σύμβουλος ἐπικοινωνιακοῦ σχεδιασμοῦ τῆς κυβέρνησης» Νίκος Καρανίκας ἀρθρογράφησε στήν ἐφημερίδα «Αὐγή» θέλοντας νά δείξει ὅτι ἡ ὁμήγυρίς του τήν ἔχει μεγαλύτερη (τήν παιδεία καί τήν φιλομάθεια) ἀπό τούς δεξιούς. Διαβάστε ἀπόσπασμα ἀπό δοκίμιο Καρανίκα:

«Ἐμεῖς διαβάζαμε Τολστόι, Βάρναλη, Ρίτσο, Λένιν, Μάρξ, Μπακούνιν. Ἀγαπούσαμε τόν Ντοστογιέφσκι, προτιμούσαμε νά ἀνιχνεύσουμε τόν Διαφωτισμό ἀπό τόν Ρουσσώ ἤ τόν ὑλιστή καί ἄθεο Ντιντερό. Δυσκολευόμασταν μέ τήν εὐρωπαϊκή διανόηση καί τά φιλοσοφικά ρεύματα, ἀλλά ἐπιμέναμε. Κουβεντιάζαμε τά ἀναγνώσματά μας, μιλάγαμε γιά φιλοσόφους καί τίς ἀπόψεις τους, πηγαίναμε νά δοῦμε Ταρκόφσκι, Βισκόντι καί Ἀγγελόπουλο, ἐνῶ μετά βγαίναμε νά