«Ἡ σχολή τῶν Ἀθηνῶν». Τοιχογραφία τοῦ Ἰταλοῦ ζωγράφου Ραφαήλ (1483-1520).
Ὁ πρωθυπουργικός σύμβουλος, πού ἐκπροσωπεῖ ὅ,τι καλύτερο ἔχει βγάλει ἡ διανόηση τῆς ἑλληνικῆς Ἀριστεράς, μέ τό περιλάλητο μανιφέστο τοῦ χώρισε τή θάλασσα τῆς γνώσης στά δύο καί πέρασε ἀπό μέσα χωρίς νά βραχεῖ. Ἀγαπημένη του συνήθεια εἶναι νά ἀτενίζει τόν κόσμο τῆς σκέψης καί τῆς Τέχνης (ὅταν δέν παρακολουθεῖ Ἑλένη Μενεγάκη).
Ἔτσι μπόρεσε νά ξεχωρίσει ἀπό τήν παγκόσμια φιλοσοφική καί καλλιτεχνική παραγωγή τούς «Τολστόι, Βάρναλη, Ρίτσο, Λένιν, Μάρξ, Μπακούνιν, Ντοστογιέφσκι, Ντιντερό, Ταρκόφσκι, Βισκόντι καί Ἀγγελόπουλο», τούς ὁποίους σχολίασε εὐμενῶς στό ἐξαίσιο τρομπόνημά του (βλ. ὁρισμό τῆς λέξεως «τρομπόνημα» στό φύλλο τῆς δημοκρατίας τῆς 7ης Φεβρουαρίου 2017). Σέ αὐτούς τούς μεγάλους, πού ἰσχυρίζεται ὅτι τόν ἐπηρέασαν, περιλαμβάνει καί ἀκόμα δύο στοχαστές: τόν Πασκάλ καί τόν ἄλλονε, τόν γίγαντα τόν
