Μνηστηροφονία: προϋπόθεση τῆς κάθαρσης

 

«Γυμνώθη ἀπὸ τὰ ράκη του ὁ πολύβουλος Ὀδυσσεὺς

καὶ στὸ κατώφλι σάλταρε μὲ τόξο καὶ φαρέτρα

γεμάτη βέλη, κι ἔχυνε βέλη μὲ γρηγοράδα

ἐμπρὸς στὰ ποδιὰ του, αὐτοῦ, καὶ εἶπε στοὺς μνηστῆρες:

«Αὐτὸς ὁ ἆθλος ἄβλαβος τελέστηκε καὶ τώρα

θὰ βάλω στόχο ποὺ κανεὶς ἄνδρας ἄλλος δὲν χτύπησε,

μήπως πετύχω καὶ μοῦ δώση δόξα ὁ Ἀπόλλων».

Εἶπε, καὶ στὸν Ἀντίνοο ἔστειλε τὸ πικρὸ βέλος.

Ὁμήρου Ὀδύσσεια, Ράψ. Χ, στ. 1-8, ἔμμετρη μετάφραση Κώστας Δούκας, ἐκδ. Αἰγηίς, Ἀθήνα:2017, σελ. 725.

 

Ὁ νόμιμος ἡγέτης τοῦ τόπου καὶ ἀφέντης τοῦ οἴκου ἀπουσιάζει σὲ ἐκστρατεία καὶ τὴ θέση του ἔχουν καταλάβει παράσιτα, τὰ ὁποία μολύνουν τὴν ἱερότητα τῆς ἑστίας, οἰκειοποιοῦνται τὴν κινητὴ καὶ ἀκίνητη περιουσία του, διεκδικοῦν τὴν ἴδια τὴ γυναῖκα του καὶ μιαίνουν ὅ,τι ἀγγίζουν. 

Ὁ πολεμιστὴς ἐπιστρέφει ἀπὸ τὶς μάχες καὶ τὶς περιπλανήσεις του καὶ θέλει νὰ ὁρίσει ξανὰ τὰ τοῦ οἴκου του. Το ἔλεος γιὰ τοὺς κάπηλους, τοὺς βέβηλους, τοὺς «μνηστῆρες» εἶναι ἀνύπαρκτο. Ἡ μνηστηροφονία εἶναι απαιραίτητη προϋπόθεση τῆς ἐπανεκκίνησης τοῦ βίου σὲ ρυθμὸ κανονικό, μὲ ἁρμονία καὶ τάξη.

Ὁ πρῶτος μνηστῆρας ποῦ πέφτει νεκρὸς ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Ὀδυσσέα εἶναι ὁ Ἀντίνοος. Στοὺς στίχους 15-20 τῆς Ραψωδίας Χ, διαβάζουμε: «Σημάδι βάζει τὸν λαιμὸ καὶ τὸν χτυπᾶ μὲ βέλος / κι ἀπὸ τὸν ἁπαλὸ λαιμὸ ἀντικρὺ περνάει ἡ ἀκύ./ Γέρνει ἀπ’ τὴν ἄλλη, κι ἔπεσε τὸ κύπελλο ἀπ’ τὸ χέρι / τοῦ χτυπημένου, κι ἔτρεξ’ εὐθὺς αἷμα παχὺ ἀπ’ τὴν ρίνα/ ἀνθρώπινο. Κι εὐθὺς μακριὰ τοῦ ὤθησε τὸ τραπέζι / μὲ μία κλωτσιὰ καὶ χύθηκαν τὰ φαγητὰ στὴν γῆ». 

Ἡ ὁμηρικὴ περιγραφὴ εἶναι τόσο ζωντανή, γεμάτη μὲ εἰκόνες καὶ ἤχους ἀπὸ τὴν πραγματικὴ ζωή, ὥστε θυμίζει

The Battle Of Evermore - Jimmy Page & Rober Plant ft. Najma Akhtar

ΟΣΟΙ ΛΕΙΠΟΥΝ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ

Έλληνες μετανάστες στην πολιτεία Γιούτα των ΗΠΑ το 1905. 

«Ἀκούσας ὑπό τινος λοιδορεῖσθαι, “ἀπόντα με,” ἔφη, “καὶ μαστιγούτω”».

«Του ανέφεραν ότι κάποιος εξεφράσθη υβριστικώς σε βάρος του. ‘Απόντα’, είπε, ‘μπορούν και να με μαστιγώνουν’».

Διογένης Λαέρτιος, «Βίοι Φιλοσόφων – Αριστοτέλης», τόμος Β΄, κεφ. 18, στ. 9., σελ. 25, Άμμων Εκδοτική, Αθήνα:2020.

 

Το έργο του Διογένους Λαερτίου (180-240 μ.Χ.) «Βίοι Φιλοσόφων» αποτελεί μια από τις καλύτερες επιλογές για όλους όσοι θέλουν να μάθουν τους ανθρώπους πίσω από τις φιλοσοφικές ιδέες τους. Στις σελίδες που βιογραφεί τον Αριστοτέλη περιλαμβάνεται η καταγραφή αυτού του περιστατικού όπου διαπιστώνουμε πως ο Σταγειρίτης πανεπιστήμων δεν ήταν ακριβώς όσο βλοσυρός και σοβαρός τον φανταζόμαστε∙ η εύστροφη και εύθυμη αντίδρασή του όταν πληροφορήθηκε πως κάποιος τον βρίζει μας φανερώνει έναν θυμόσοφο, μεγάθυμο αλλά και ανυποχώρητα πρακτικό Αριστοτέλη. «Απόντα μπορούν και να με μαστιγώνουν».

Ουσιαστικά, με αυτή την φράση, ο Αριστοτέλης δεν αναφέρθηκε μόνο στην περίπτωσή του αλλά σε όλες τις απουσίες σε όλους τους τόπους και σε όλα τα πρόσωπα. Αυτός που λείπει, στην πραγματικότητα δεν υπάρχει για τους άλλους, δεν επηρεάζεται από τις πράξεις και τους λόγους τους, δεν νιώθει τα δικά τους αισθήματα και συναισθήματα. Ο τόπος έχει...

Ἡ πρέπουσα τιμὴ στοὺς ἥρωες

Πὼς νὰ ξεχρεώσεις πράξη ἀνεκτίμητη; Μόνο ἐπαναλαμβάνοντὰς την ὅταν ἔρθει ὁ καιρός.

Λέμε πολλά, ἀκοῦμε λίγα, πράττουμε σχεδὸν τίποτα. Αὐτὸ νὰ μὴν εἴχαμε κι ὅλα καλύτερα θὰ ἦταν. Στις ἐθνικὲς ἐπετείους ἔχουμε τὴν κακὴ συνήθεια νὰ κοιτᾶμε πρὸς τὰ ἔξω ἀντὶ νὰ στρέψουμε λίγο τὸ βλέμμα πρὸς τὰ μέσα. Τὶ εἶναι γιὰ ἐμᾶς ἡ Ἐλευθερία; Ποῖο δικὸ μας ἀγαθό, ἄνεση, συναίσθημα ἤ ὁτιδήποτε ἄλλο θὰ μπορούσαμε νὰ δώσουμε ὡς ἀντίτιμο γιὰ νὰ τὴν ἀποκτήσουμε; Τὶ συμβολίζουν στὴ δικὴ μας συνείδηση τὰ πρόσωπα καὶ οἱ καταστάσεις ποὺ ἀπειλοῦν νὰ μᾶς στερήσουν τὴν Ἐλευθερία; Ἄν, λοιπόν, γιὰ ἐμᾶς ἡ Ἐλευθερία εἶναι μὴ ἀνταλλάξιμο ἀγαθό, πὼς μποροῦμε καὶ πὼς πρέπει νὰ διαμηνύσουμε πρὸς πάσα κατεύθυνση ὅτι δὲν τὴν παζαρεύουμε;

Αὐτὲς εἶναι οἱ μικρὲς μὰ βασικές, πολὺ βασικὲς ἐρωτήσεις ποὺ μποροῦμε νὰ ἀπευθύνουμε στὸν ἑαυτὸ μας στὴν προσπάθεια νὰ συντονιστοῦμε μὲ τὸ θαῦμα ποὺ ἔπλασε ὁ λαὸς μας μὲ τὴν ἄξια καθοδήγηση τῶν ἐπικεφαλῆς ἀξιωματικῶν τοῦ στρατεύματος, τοῦ Μεταξᾶ καὶ τοῦ

Ποίημα γιὰ Κούλη ασφυκτικούλη

Ἡ Μοῦσα ἀρνεῖται νὰ φορέσει μάσκα γιατὶ δὲν τῆς πάει, ὡς ἐλεύθερη κόρη τοῦ Διὸς ποὺ εἶναι. Γι’ αὐτὸ ὑπαγόρευσε στιχοπλοκή.

 Ὁρίστηκες δερβέναγας σὲ ὅλων μᾶς τὴ μύτη

Ἐσὺ ποὺ θὲς νὰ κυβερνᾶς μὲ πρότυπα Σημίτη…

Κούλη, ω Κούλη δύσπνοια ποὺ μοῦ φέρνεις

Σε ψήφισαν κορόιδα καὶ τὸν ἀέρα παίρνεις

Κούλη, Κούλη, Κυριακούλη ασφυκτικούλη

Κάμποσοι σὲ στηρίξανε μὰ θὰ σὲ βρίζουν οὗλοι.

«Ἀπὸ τὸν Τσίπρα πιὸ ‘παλτό’ δὲν πρόκειται νὰ εἶναι»

λέγαν οἱ ψηφοφόροι σου πρὶν ἔρθουν ἄι ὀδύναι

«θὰ ἀκυρώσει τῶν Πρεσπῶν τὴν εθνοπροδοσία»

καὶ θὰ νικήσει τὰ θεριὰ τοῦ Νάτο καὶ τῆς Σία

Ἔπεισες βρὲ τοὺς ἀφελεῖς θὰ σκίσεις συμφωνία

Τώρα τὴν λὲς «ἱστορικὴ» καὶ θὰ τὴν πεις καὶ...

Θάνος Τζήμερος: Οι Έλληνες της Μικράς Ασίας είχαν επιμειξίες και με μογγολικό αίμα

 Ο γνωστός πολιτευτής επικαλέστηκε επικαλέστηκε ως πηγή του την… φίλη του την Άννα, η οποία πήγε σε οδοντίατρο και ο οδοντίατρός της προέβη στην… αποκάλυψη ελέγχοντας την οδοντοστοιχία της!

Ο Θάνος Τζήμερος είναι πρόεδρος του κόμματος «δημιουργία, ξανά!». Σε εμφάνισή του στη διαδικτυακή εκπομπή Right2theBone, που παρουσιάζουν οι κκ Παναγιώτης Δούμας και Ραφαήλ Καλυβιώτης του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών ο κ. Τζήμερος δήλωσε ότι οι Έλληνες της Μικράς Ασίας είχαν επιμειξίες και με μογγολικό αίμα!

Σε σχετική με το θέμα ερώτηση του δημοσιογράφου Παναγιώτη Λιάκου, ο οποίος του ζήτησε να πει την πηγή του για να αποδείξει τον σχετικό ισχυρισμό του ο κ. Τζήμερος επικαλέστηκε ως πηγή του την… φίλη του την Άννα (της οποίας δεν αποκάλυψε το επίθετο).  Η φίλη του η Άννα, σύμφωνα με την αφήγηση του Θάνου Τζήμερου, πήγε σε οδοντίατρο και ο οδοντίατρός της... προέβη στην

CIA: Η «μαμά» της Μοντέρνας Τέχνης

Εξερευνώντας την τρύπια κάλτσα, που είναι στην πραγματικότητα η μοντέρνα τέχνη, αξίζει να διαβάσετε το μνημειώδες άρθρο της εφημερίδας «Independent»* για το πώς η CIA «γέννησε» το καλλιτεχνικό κίνημα που θαυμάζει σχεδόν σύσσωμη η «ελίτ» της χώρας μας.

«Επί δεκαετίες στους κύκλους της τέχνης ήταν είτε φήμη είτε αστείο, αλλά τώρα επιβεβαιώνεται ως γεγονός. Η CIA χρησιμοποίησε την αμερικανική σύγχρονη τέχνη -συμπεριλαμβανομένων των έργων τέτοιων καλλιτεχνών, όπως ο Τζάκσον Πόλοκ, ο Ρόμπερτ Μάδεργουελ, ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ και ο Μαρκ Ρόθκο- ως όπλο στον Ψυχρό Πόλεμο. Η CIA έδρασε σαν… αναγεννησιακός πρίγκιπας· με τη διαφορά ότι το έκανε κρυφά. Ενίσχυσε και προώθησε την αμερικανική αφηρημένη εξπρεσιονιστική ζωγραφική σε όλο τον κόσμο περισσότερο από 20 χρόνια. Αυτή ήταν μια περίοδος στη δεκαετία του 1950 και τη δεκαετία του 1960, όταν η μεγάλη πλειονότητα των Αμερικανών αντιπαθούσε ή ακόμα και περιφρονούσε τη σύγχρονη τέχνη. Ο πρόεδρος Τρούμαν συνόψισε τη λαϊκή άποψη όταν είπε “αν αυτή είναι τέχνη, τότε εγώ είμαι Χόττεντοτ”**. Όσο για τους ίδιους τους καλλιτέχνες, πολλοί από αυτούς ήταν

Κυριάκο, κοίτα μία καρέκλα!

Ἡ φωτὸγραφία δὲν εἶναι μοντάζ! Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης… θαυμάζει ἕνα ἔργο τέχνης ποὺ στοὺς «ἀμύητους» θυμίζει καρέκλα καφενείου.

Σὲ αὐτὴ τὴ φωτογραφία ποὺ ἐλήφθη ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὸ Μουσεῖο Σύγχρονης Τέχνης συμπυκνώνεται τὸ ἑλληνικὸ πρόβλημα. Ὁ πρωθυπουργὸς κοιτάζει προσεκτικὰ μία διαλυμένη ψάθινη καρέκλα καὶ ὁ κύριος δίπλα του, τοῦ ἐξηγεῖ τὶ ἀκριβῶς βλέπει! Ἀπὸ κοντὰ ἡ ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ Λίνα Μενδώνη καὶ ἡ ὑφυπουργὸς Ἐργασίας Δόμνα Μιχαηλίδου.

Ἐμεῖς οἱ ἀφελεῖς βλέποντας τὴ ρημαδιασμένη καρέκλα θὰ νομίζαμε ὅτι τὴν πέταξε τὸ καφενεῖο τῆς γειτονιᾶς ἐπειδὴ ἔσπασε ὅταν ἔκατσε πάνω τῆς ὁ κὺρ Μῆτσος, ποὺ χώρισε μὲ τὴ γυναῖκα του καὶ τρώει μόνο ἀπέξω καὶ πῆρε βάρος ὁ κακομοίρης… Ὅμως, δὲν φταίει ὁ κὺρ Μῆτσος. Εἶναι ἔργο τέχνης ἡ καρέκλα, μοντέρνας τέχνης γάρ!

Ἐξερευνώντας τὴν τρύπια κάλτσα, ποὺ εἶναι στὴν πραγματικότητα ἡ μοντέρνα τέχνη, ἀξίζει νὰ διαβάσετε τὸ μνημειῶδες ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας «Independent»* γιὰ τὸ πὼς ἡ CIA «γέννησε» το

Μὴν κοιτάζετε τὴν Ἄβυσσο

Ὅποιος παλεύει μὲ τέρατα, πρέπει νὰ προσέξει νὰ μὴ γίνει τέρας. Κι ὅταν κοιτᾶς πολλὴ ὥρα μέσα σὲ μία ἄβυσσο, κοιτάει καὶ ἡ ἄβυσσος μέσα σὲ σένα». Φρειδερίκου Νίτσε, «Πέρα ἀπὸ τὸ καλὸ καὶ τὸ κακό. Πρελούδιο σὲ μία φιλοσοφία τοῦ μέλλοντος», σελ. 75, ἐκδόσεις Νησῖδες.

Ἡ σκέψη τοῦ Νίτσε σὲ αὐτὸν τὸν ἀφορισμὸ στηρίζεται στὴν ἀνθρώπινη ἐμπειρία ἀλλὰ καὶ στὸν φυσικὸ νόμο: μὲ ὅ,τι συντονιζόμαστε σὲ αὐτὸ τείνουμε νὰ ὁμοιάσουμε, αὐτὸ μᾶς καθορίζει. Ἡ ἐνασχόληση μὲ τὰ τέρατα, προφανῶς, σμιλεύει τὸν ἐσωτερικὸ καὶ ἐξωτερικὸ κόσμο μᾶς κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωση τῶν τεράτων.

Ὑπάρχει καὶ ἡ ἄβυσσος. Πάντοτε ἀνταποδίδει τὸ βλέμμα ποὺ τῆς ρίχνουμε. Εἶναι ἕνα ἄπειρο πεδίο ποὺ ἀπορροφᾶ πάσα ἐκλυόμενη ἐνέργεια ποὺ  κατευθύνεται πρὸς αὐτὸ καὶ τὴν ἐπιστρέφει ἰσόποση, ἀλλὰ μὲ ἀντεστραμμένη πολικότητα. Τῆς δίνεις θετικό, σοῦ τὸ ἐπιστρέφει ἀρνητικό.

Ἡ ἄβυσσος εἶναι τὸ κατοπτρικὸ εἴδωλο τῶν δυνατοτήτων καὶ τῶν ἀδυναμιῶν μας. Των ἀρετῶν καὶ τῶν πτώσεὼν μας. Της χαμέρπειας καὶ τῶν ὑπερβάσεὼν μας. Τα ἐργαλεῖα τῆς ἀβύσσου οὐδέποτε σταματοῦν νὰ παράγονται καὶ νὰ ἐξελίσσονται. Στις ἡμέρες μας ἔχουν πολλαπλασιαστεῖ καὶ ἰσχυροποιηθεῖ. Ἡ ἐμβέλειὰ τους ἔχει ξεπεράσει κάθε προσδοκώμενο ὅριο καὶ σύνορο.

Ὡστόσο, ἡ κεντρικὴ τους στόχευση εἶναι ἡ ἴδια: ἡ ἀποξήρανση τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ χρόνο, ἰσχὺ καὶ ψυχικὸ δυναμικό. Ἐργαλεῖο τῆς ἀβύσσου, γιὰ παράδειγμα, εἶναι ἡ τηλεόραση, ποὺ μαγνητίζει τὰ μάτια, ποὺ πολιορκεῖ τὶς συνειδήσεις τῶν ἀποχαυνωμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔριξαν ἐθελουσίως τὶς πύλες τῶν συνειδήσεὼν τους ἀνοίγοντας τὰ μάτια καὶ κοιτάζοντας μὲ τὶς ὧρες προγράμματα πού… αποπρογραμματίζουν τὸν λογισμὸ ἀπὸ καθετὶ ὑψηλό, ἀληθὲς καὶ δημιουργικό. Οἱ ψηφιακὲς χωματερὲς τῆς τηλεόρασης μολύνουν τὴ νοόσφαιρα μὲ ψέματα, κλισέ, κοάσματα ὑπεράσπισης χυδαίων συμφερόντων καὶ ρουφοῦν ἀδιάκοπα χρόνο καὶ οὐσία ἀπὸ τὰ ἀποκαμωμένα θύματὰ τους. Τελειώνει ὁ βίος καὶ ὁ θνητὸς διαπιστώνει ὅτι τὸ μόνο ἀποτύπωμα ποὺ ἄφησὲ στὸν κτιστὸ κόσμο ἦταν τὸ ἀνάγλυφὸ του, ἕνα θλιβερὸ βαθούλωμα πάνω στὸν

Γκαντεμιά, διαδηλωτές, κορωνοϊός

Η επιστήμη απεφάνθη για τον κορωνοϊό: Ας μη γρουσουζεύουμε τις πολιτικές συγκεντρώσεις

Πάντοτε υπήρχε η υποψία, αλλά τώρα αποτελεί βεβαιότητα. Η μετάδοση κορωνοϊού ευνοείται εάν γρουσουζεύουμε τις διαδηλώσεις της Αριστεράς. Αυτό δεν το λέγομεν ούτε το γράφομεν ημείς, βεβαίως βεβαίως, αλλά οι ειδικοί. Τουλάχιστον αυτό συμπεραίνομεν εκ της σημαντικής τηλεοπτικής παρεμβάσεως που έκανε από τον δίαυλο MEGA ο καθηγητής Μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής Αλκιβιάδης Βατόπουλος. Αφού αιφνιδίασε πάντας χαρακτηρίζοντας την πορεία της πανδημίας του κορωνοϊού στην Ελλάδα «εξαιρετικά ρευστή» (αιφνιδιαστήκαμε διότι το είχαμε για σιγουράκι ότι όλα θα πάνε καλά, αφού έχουμε Χαρδαλιά και λοιμωξιολόγους), συνέχισε: «Έχουμε δύο Ελλάδες: την πρωινή, που

Προσομοίωση δημάρχου Αθηναίων

 Πώς κάνετε έτσι, ρε παιδιά; Μόνο 2 εκατομμυριάκια κόστισαν τα πειράματα του Μπακογιάννη (ανιψιός Μητσοτάκη, γιος Ντόρας). Λεφτά υπάρχουν!

Ο φύλαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης, που τον βλέπουμε στη φωτό να φορά εντελώς λάθος τη μάσκα του, δήλωσε ότι όλη η περιττή βαβούρα, η ταλαιπωρία και το ξόδεμα νεύρων και υγείας, που έγιναν με δική του ευθύνη και δικά μας έξοδα για τον… «Μεγάλο Περίπατο», αποτέλεσε μια… προσομοίωση! Γνήσια λεφτά, αληθινά νεύρα, βεριτάμπλ ταλαιπωρία, σπαρταριστές χαμένες ώρες για μια προσομοίωση!

Το ρεπορτάζ του newsbreak.gr είναι σπαρταριστό και δεν μπορείς, μα και δεν πρέπει, να αλλάξεις ούτε λέξη. Έχει ως εξής: «Ο δήμαρχος Αθηναίων ξόδεψε 2 εκατ. ευρώ για τον ”Μεγάλο Περίπατο” για να κάνει μια ”προσομοίωση, που βγήκε και δεν βγήκε”! Τι είπε για το γκαζόν (σε ένα επικό σαρδάμ, το είπε ”ζαμπόν”) της Ομόνοιας και την κάμπια που το έφαγε. ”Βγήκε και δεν βγήκε. Αυτή είναι η ειλικρινής απάντηση, αλλά αυτή ήταν και η λογική του έργου. Η λογική του έργου ήταν

Motörhead - Iron Horse - Born To Lose

ΜΑΖΙΚΟ, ΑΚΑΡΙΑΙΟ ΠΛΗΓΜΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

1. Στιγμιότυπο από άσκηση του Πολεμικού Ναυτικού. 2. Ο φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης και το εξώφυλλο του βιβλίου του.

«Αν η ελληνική πλευρά, λέγοντας «αμυντικό δόγμα», εννοεί ότι, φοβούμενη μήπως εκτεθεί στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης και των συμμάχων, προτίθεται σε οποιαδήποτε περίπτωση (γενικού πολέμου να αφήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων και το πλεονέκτημα του πρώτου μαζικού πλήγματος στον εχθρό, τότε έχει κατά πάσα πιθανότητα υπογράψει μόνη της και εκ προοιμίου την καταδίκη της. Με δεδομένη την τουρκική υπεροπλία και την γενικότερη τουρκική γεωπολιτική υπέροχη ένα μαζικό πρώτο πλήγμα εξ ανατολών θα παραλύσει τεχνικά, αλλά και ψυχολογικά την ελληνική πλευρά».

Παναγιώτης Κονδύλης, «Θεωρία του πολέμου», δ΄ έκδοση, Αθήνα:1999, εκδόσεις Θεμέλιο, σ. 397

Οι στοχασμοί του φιλοσόφου Παναγιώτη Κονδύλη (1943-1998) αποτελούν τη φυσική και

Overkill - In Union We Stand

Ο Μητροπολίτης Κονίτσης κ. Ανδρέας «τρολάρει» το ΚΚΕ!

Ο γνωστός ιεράρχης μετά το πέρας επιμνημόσυνης δέησης εξεφώνησε λόγο όπου, μεταξύ άλλων, «τρόλαρε» τους «κουφιοκεφαλάκηδες νεαρούς του ΚΚΕ» που ρύπαναν τον ιερό τόπο με αφίσες, οι οποίες διαφήμιζαν εκδήλωση υπέρ του παιδομαζώματος!


           

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Ανδρέας, χοροστάτησε στην επιμνημόσυνη δέηση που έγινε στο ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βούρμπιανης, την Κυριακή, υπέρ των πεσόντων οπλιτών και αξιωματικών στον πόλεμο εναντίον της κομμουνιστικής ανταρσίας.

Μετά το πέρας της επιμνημόσυνης δέησης εξεφώνησε λόγο όπου, μεταξύ άλλων, «τρόλαρε» τους «κουφιοκεφαλάκηδες νεαρούς του ΚΚΕ» που

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

Διακοπές. Η λέξη είναι στον πληθυντικό διότι είναι πολλά αυτά που οφείλουμε να σταματήσουμε, ευεργετώντας τον εαυτό μας.

Οι διακοπές ορίζουν ότι είτε βρισκόμαστε “αλλού”, όπου κι αν βρίσκεται αυτό το “αλλού” είτε “εδώ”, σε όποιο σημείο κι αν ορίζεται το “εδώ”, πρέπει να σταματήσουμε. Να πατήσουμε ένα μεγάλο φρένο στο ράλι της καθημερινότητας, αυτής που μας γέμισε με εντυπώσεις, εμπειρίες, υποχρεώσεις και μέριμνες -ειδικά οι τελευταίες θυμίζουν τον αετό που γευμάτιζε με το ήπαρ του αλυσοδεμένου Προμηθέα. Οι υποχρεώσεις και οι μέριμνες σιγοτρώνε το ανθρώπινο είδος και η παρουσία τους δεν γίνεται αντιληπτή παρά μόνο όταν έρχεται το μεγάλο φινάλε και δεν έχει απομείνει πλέον κάτι για να φαγωθεί. Σαν την Άτη είναι οι μέριμνες. Αβροπατούν πάνω στα κεφάλια των ανθρώπων, προκαλούν σύγχυση φρενών και ετοιμάζουν το σκηνικό για τη μεγάλη τιμωρία. Γι' αυτό σταματάμε. Για να ξυπνήσουμε. Για να μην αποσπά ο εκκωφαντικός θόρυβος των πολλών και ασήμαντων πραγμάτων και καταστάσεων τον

Πάρτι στὸ κλεμμένο σπίτι τοῦ Θεοῦ

Γίνεται καταγέλαστος ὅποιος προσπαθεῖ νὰ πείσει ὅτι ἀνήκει κάπου ὅπου καὶ ἀταίριαστος δείχνει καὶ ἀνεπιθύμητος.

 

Τιρκουὰζ χαλί, αἰσθητικὴ παζαριοῦ, σκηνικὸ τσαντὶρ μαχαλὰ στὴν καρδιὰ τῆς Ὀρθοδοξίας, μέσα σ’ ἕνα κτιστὸ ἄδυτο ὅπου τέμνονται τὰ ἄφατα μὲ τὰ ρητά, τὰ μυστήρια μὲ τὰ ἀποκεκαλυμμένα, τὰ οὐράνια μὲ τὸν κόσμο τῶν ἀνθρώπων. Κι αὐτοὶ πανηγυρίζουν ἔξαλλα σὰν τὶς συμμορίες μετὰ ἀπὸ μία ἐπιτυχημένη ληστεία καὶ βγάζουν γρυλλισμοὺς τὴν ὥρα ποὺ γραπώνουν τὰ μετρητά.

Τὸ τουρκικὸ κράτος εἶναι μία μαφιόζικη ὀργάνωση ποὺ δὲν ξέρει ἄλλη γλώσσα νὰ μιλᾶ ἀπὸ τὴν ἁρπαγὴ καὶ τὸν φόνο. Καὶ τώρα, γιὰ μία ἐπιπλέον φορὰ, θέλουν νὰ παρτάρουν σὲ κλεμμένο σπίτι, νὰ μαγαρίσουν τὰ

Κώστας Καπέλλος: Πως οι κομμουνιστές δολοφόνησαν τον πατέρα μου

               

Ο εκπαιδευτικός, συγγραφέας και πρώην δήμαρχος Φενεού Κώστας Καπέλλος φέρει μέχρι σήμερα το αγιάτρευτο τραύμα της μνήμης της δολοφονίας του πατέρα και των δύο θείων του από τους κομμουνιστές τον Ιούλιο του 1944 και περιγράφει στην κάμερα εικόνες φρίκης.

Μνῆμες ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη

Ἡ Κωνσταντινούπολη εἶναι ὁ εὐσεβέστερος τῶν πόθων μου καὶ τὸ πολυτιμότερο ὄνειρὸ μου. Το κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ ἔχει γράψει γιὰ Ἐκείνην ἕνας ἀκριβὸς φίλος ποὺ ἔφυγε νωρὶς κι ὅποτε θέλω κάτι νὰ μάθω γιὰ τὰ ἑλληνοτουρκικά, ἀσυναίσθητα ἀρχίζω νὰ ψάχνω στὶς ἐπαφὲς τοῦ κινητοῦ μου τὸ ὄνομὰ του. Ὁ Νεοκλὴς Σαρρῆς, ἐν πνεύματι, περιπλανᾶται στοὺς αἰθέρες καὶ μεσιτεύει γιὰ τὸ Γένος μας. Ζήτω ἡ Βασιλεύουσα καὶ ὁ Αὐτοκράτορὰς μας ποὺ ἔπεσε μαχόμενος ἐναντίον τοῦ προσωποποιημένου σκότους, τῆς θεομίσητης Τουρκίας.

Δημοσιεύτηκε στὴν εἰδικὴ ἔκδοση τῆς ἐφημερίδας "Δημοκρατία" γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη 29/5/2011




ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ ΜΝΗΜΗΣ – ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΑΛΛΗΛΕΣ ΑΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

ΤΟΥ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ

Αρχές του Μάη του 1980. Μια πρόσκληση στην Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρείας από το αντίστοιχο σωματείο της Τουρκίας με έφερε στην Κωνσταντινούπολη. Στην ελληνική αντιπροσωπεία εκτός από μένα ήταν

Αποχή από τις μάχες των παρασίτων

 

Ο άνθρωπος έχει πολλή ενέργεια αλλά το πολύ δεν είναι άπειρο. Η δύναμή μας είναι πεπερασμένη. Από όσα ψυχικά εφόδια διαθέτουμε λίγα αφιερώνουμε σε υποθέσεις που στ’ αλήθεια μας αφορούν. Οι ημέρες μας έρχονται και παρέρχονται σε πεδία ξένα, σε μάχες που δεν σχετίζονται με την ύπαρξη και την εξέλιξή μας, σε υποθέσεις αλλότριες.

Μαγνητιζόμαστε σαν τις νυχτοπεταλούδες από φωτιές που άναψαν αλλού και στριφογυρίζουμε γύρω από την υπνωτιστική κάψα μέχρι να εξαντληθούμε, να καψαλιστούν τα φτερά μας και να παραδοθούμε στην μοιραία περιδίνηση μέχρι την πρόσκρουσή μας στο έδαφος.

Όποιος θέλει να εξοικονομήσει χρόνο και δυνάμεις για τα σημαντικά, για εκείνα που εφάπτονται με τον χώρο του και σχετίζονται με όσα τον πραγματικά αφορούν, μαθαίνει να αδιαφορεί για τη μαζική