ΟΧΙ πού εἶπε ὁ λαός...

Ρωσικὰ σιτηρὰ ζυγίζονται στὸ λιμάνι τοῦ Ναυπλίου ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ πρωθυπουργοῦ Ι. Μεταξᾶ (πίσω ἀπὸ τὸ τραπέζι). Πηγή: Αργολική Ἀρχειακὴ Βιβλιοθήκη Ἱστορίας καὶ Πολιτισμοῦ - Ἀρχεῖο Κ. Ταρλή,1938;

Ἡ 4η Αὐγούστου κάθε ἔτους ἀναπόφευκτα φέρνει στὸν νοῦ τὸ καθεστὼς τοῦ Ἰωάννη Μεταξᾶ, αὐτοῦ τοῦ ἀφόρητου (για τοὺς Ἰταλούς) δικτάτορα...

Μία ἀπὸ τὶς ἀπολαύσεις που χάρισε σὲ ὅλους ἡ ἐπικαιρότητα εἶναι ἡ εὐκαιρία νὰ συζητηθεῖ ξανὰ (μὲ κάπως σαρδόνια διάθεση) ποιὸς εἶπε καὶ λέει τὰ μεγάλα «Ναὶ» καὶ τὰ μεγάλα «Ὄχι» σ' αὐτὴ τὴ χώρα. Ὅποτε γινόταν λόγος γιὰ τὸν Ἰωάννη Μεταξᾶ καὶ τὸ Ἔπος τοῦ 1940, ὁρισμένοι δύσμοιροι τῆς νῦν μνημονιακότατης καὶ πάλαι ποτὲ λεκτικὰ «ἀντιστασιακῆς» Ἀριστερὰς ἔσπευδαν νὰ σημειώσουν βλακωδῶς: «Το "Ὄχι" τὸ εἶπε ὁ λαός, τὸ ἀφουγκράστηκε ὁ Μεταξᾶς καὶ δὲν μποροῦσε νὰ κάνει διαφορετικὰ παρὰ νὰ πολεμήσει». Καὶ οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι ποὺ ἔλεγαν ὅτι στὶς τρεῖς τὰ ξημερώματα ὁ Γκράτσι ξύπνησε τὸν λαὸ καὶ ζήτησε γῆν καὶ ὕδωρ τώρα εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ξεσκονίζουν καλὰ τὰ ὑπουργικὰ γραφεῖα τοὺς διότι θὰ ἔρθουν οἱ γκαουλάιτερ τοῦ Βερολίνου γιὰ