Τιμὴ στὴν Ἐθνεγερσία δὲν εἶναι τὰ τραγούδια τοῦ Σαββόπουλου, τὰ μπότοξ μὲ τὰ πολλὰ λεφτὰ ἤ τὰ νεοταξικά, γιούνισεξ τσιτάτα.
Οἱ ἐπαναστάτες τοῦ ’21 ἔδιωξαν τὴν ἡμισέληνο ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ πολιτικὸ σύστημα τὴν ἐπανεγκατέστησε, καμαρώνοντας κιόλας, στὴν καρδιὰ τῆς Ἀθήνας ἐνῶ ταυτόχρονα ὑπόσχεται ὅτι σκοπεύει νὰ τιμήσει τὰ 200χρονα ἀπὸ τὸ θαῦμα τῆς Ἐπανάστασης. Ἄν θέλουμε ἐμεῖς, οἱ νόμιμοι κληρονόμοι τῆς πατρίδας, νὰ τιμήσουμε ἀληθινὰ τὰ παλικάρια ποὺ ξεφόρτωσαν ἀπὸ τὴ ράχη τοῦ ἔθνους τὸ βάρος τῆς σκλαβιᾶς πρέπει νὰ μὴν πιστεύουμε ὅσα λένε οἱ διχαλωτὲς γλῶσσες τοῦ ἐκτουρκισμοῦ μας καὶ νὰ ΚΑΝΟΥΜΕ πράγματα, σωστά, ἑλληνικά. Με τὴν κρατικὴ γιορτὴ δὲν ἀξίζει ν’ ἀσχοληθεῖ κάποιος. Χάσιμο χρόνου εἶναι.
Ὄχι μόνο δὲν ὠφελοῦν ἀλλὰ βλάπτουν καὶ προσβάλλουν τὸν Ἀγῶνα τὰ γελοία ντιριντάχτα, οἱ
