«Μοντιτσέλλο, 31 Ὀκτωβρίου 1823
Ἀγαπητὲ κύριε, προσφάτως ἔλαβα τὴν ἐπιστολὴ σας τῆς 10ης Ἰουλίου. Ἀναπολῶ μὲ εὐχαρίστηση τὴν εὐκαὶρία ποὺ μοῦ δόθηκε νὰ σᾶς γνωρίσω στὸ Παρίσι, χάρη στὴν καλοσύνη τοῦ κ. Paradise. Καὶ οἱ ἐξαιρετικὲς ἐκδόσεις τῶν κλασσικῶν συγγραφέων τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἀναγγέλλονται ἀπὸ ἐσᾶς, οὐδέποτε μὲ ἄφησαν νὰ ξεχάσω τὴν ἀνάμνηση αὐτῆς τῆς γνωριμίας. Μέχρι τὴ στιγμὴ ποῦ ἔλαβα τὰ "Ἠθικὰ" τοῦ Ἀριστὸτέλους καὶ τὸν "Στρατηγικὸ" τοῦ Ονησάνδρου, ποὺ εἴχατε τὴν εὐγένεια νὰ μοῦ ἀποστείλετε καὶ γιὰ τὰ ὁποία σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθεῖτε τὶς εὐχαριστίες μου, εἶχα δεῖ μόνον τὴν ἔκδοση τῶν "Βίων" τοῦ Πλουτάρχου ἀπὸ ἐσᾶς. Τοὺς ἀνέγνωσα καὶ ὠφελήθηκα πολὺ ἀπὸ τὰ ἀξιόλογα σχόλιὰ σας, ἐπιπλέον πιστεύω ὅτι μὲ τὴ βοήθεια μερικῶν λέξεων ἀπὸ ἕνα λεξικὸ τῆς νέας ἑλληνικῆς θὰ μποροῦσα νὰ διαβάσω καὶ τούς πατριωτικούς σας λόγους πρὸς τοὺς συμπατριῶτες σας.
Ἀσφαλῶς ἔχετε ξεκινήσει σωστὰ νὰ τοὺς προετοιμάζετε γιὰ τὸν μεγάλο σκοπὸ γιὰ τὸν ὁποῖο ἀγωνίζονται τώρα, ἐξυψώνοντας δηλαδὴ τὸ μορφωτικὸ τοὺς ἐπίπεδο καὶ καθιστώντας τοὺς ἱκανοὺς νὰ αὐτοδιοικηθοῦν. Γι' αὐτὴ σας τὴν προσπάθεια θὰ σᾶς ὀφείλουν αἰώνιες τιμές.
Τίποτε δὲν παρέχει περισσότερες πιθανότητες γιὰ τὴν προαγωγὴ τοῦ ἀντικειμενικοῦ αὐτοῦ σκοποῦ ἀπὸ μία μελέτη τῶν λαμπρῶν προτύπων τῆς ἐπιστήμης ποῦ ἄφησαν ὡς κληρονομιὰ οἱ προγονοὶ σας. Σε αὐτοὺς ὅλοι ἐμεῖς ὀφείλουμε
