Πώς ξεκίνησε η Volkswagen

Στη μεγάλη φωτογραφία ο Χίτλερ επιβαίνει σ' ένα Volkswagen Beetle, ενώ ο Φέρντιναντ Πόρσε τον καμαρώνει και στη μικρή το επίμαχο μοντέλο της αυτοκινητοβιομηχανίας Tatra.

Πώς μπορεί μια χώρα να αποφύγει τα δικαστήρια αν μηνύθηκε από μια άλλη; Φυσικά με πόλεμο!

Αυτές τις ημέρες απασχολεί την διεθνή ειδησεογραφία η κολοσσιαία λαμογιά της γερμανικής Volkswagen, η οποία πουλούσε στην Αμερική οχήματα ελαφρώς «πειραγμένα» ώστε να περνούν με άνεση τους ελέγχους εκπομπής ρύπων. Αν δεν έβαζαν οι «αξιόπιστοι» Γερμανοί τσιπάκια στους κινητήρες των αυτοκινήτων τους δεν θα μπορούσαν να τα πουλήσουν στην Αμερικανική αγορά. Θα τους ξέμεναν στα ράφια όπως οι...

Κατακτητές, τουρίστες και ταξιδιώτες

Ιούνιος 1940. Ο Χίτλερ ποζάρει με φόντο τον πύργο του Άιφελ. Αριστερά του ο Άλμπερτ Σπέερ.

«''Ηταν το όνειρο της ζωής μου να μου επιτραπεί να δω το Παρίσι. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια την ευτυχία μου που εκπληρώθηκε αυτό το όνειρο', μου είπε ο Χίτλερ. Τον λυπήθηκα λίγο. Τρεις ώρες συμπλήρωσε στο Παρίσι, την πρώτη και τελευταία φορά που αξιώθηκε να το δει, και ένιωσε ευτυχία επειδή στάθηκε στο ύψος των θριάμβων του. [...] Κι ύστερα από λίγο, μου δήλωσε: 'Μα δεν ήταν όμορφο το Παρίσι; Όμως, το Βερολίνο πρέπει να γίνει πολύ πιο ωραίο. Στο παρελθόν αναρωτιόμουν αν δεν θα έπρεπε να καταστρέψουμε το Παρίσι', συνέχισε ήρεμα λες και έλεγε το φυσιολογικότερο πράγμα στον κόσμο. 'Αλλά όταν ολοκληρώσουμε τα έργα στο Βερολίνο, το Παρίσι θα είναι πια μια σκιά. Οπότε, γιατί να το καταστρέψουμε;'».

Άλμπερτ Σπέερ, «Μέσα στο Τρίτο Ράιχ – Τα Απομνημονεύματα Μου», εκδόσεις The Macmillan Company, σελ. 172

Τον Ιούνιο του 1940 ο Αδόλφος Χίτλερ βρίσκεται σε ψυχολογικό, πολιτικό, ιστορικό και στρατιωτικό ζενίθ. Έχει κατακτήσει διά περιπάτου την Γαλλία, την χώρα που τον ταπείνωσε προσωπικά ως Γερμανό και ως στρατιώτη και σπεύδει στο Παρίσι για να το δει και να φωτογραφηθεί. Όπως ακριβώς ο κυνηγός του σαφάρι με το σκοτωμένο από εκείνον ζώο. Τις σκέψεις του για την Πόλη του Φωτός τις εκμυστηρεύεται σ' ένα από τα ινδάλματά του: τον Άλμπερτ Σπέερ. Ο Σπέερ δεν ήταν απλός φίλος ή πολιτικός συνεργάτης του εκλεγμένου Γερμανού καγκελάριου, αλλά

Ου γαρ έρχονται μόνοι

Ας κάνουμε ένα κουίζ: δείτε έναν μη Γερμανό τουρίστα και ρωτήστε τον ποιος είναι ο πρώτος συνειρμός του όταν ακούει το όνομα της πατρίδας της Μέρκελ....

Ο Μπετόβεν; Η Μπάγερν Μονάχου; Τα λουκάνικα; Η πύλη του Βραδεμβούργου; Ο σταθμός του Μονάχου, που με πέταξε άχου η μαύρη μοίρα μου μάνα κακομοίρα μου; Θα θυμηθεί ο τουρίστας τα αυτοκίνητα, τα στρούντελ, τα ξυνολάχανα και τον Μέλανα Δρυμό; Μπορεί να τα σκεφτεί όλα τούτα ο περαστικός, μη Γερμανός τουρίστας, αλλά μάλλον θα έρθουν ως δεύτερες σκέψεις. Η πρώτη σκέψη που περνάει (ακάλεστη) από τα μυαλά των κατοίκων όλης της Γης είναι άλλη. Είτε είσαι από την Αλάσκα, είτε από τη Γη του Πυρός, είτε από την Ινδονησία είτε από τα Ουράλια, όταν ακούσεις «Γερμανός» θα σκεφτείς...

Η Ιδεολογία σκοτώνει την Παράδοση

Ο Χάινριχ Χίμμλερ επιθεωρεί στρατόπεδο αιχμαλώτων. 

«Ο αρχηγός των Ες Ες χάρισε στον Χίτλερ δύο βιβλία εμποτισμένα με ιδεολογία, το ‘Φωνές των προγόνων μας’ το 1934 και το ‘Θάνατος και αθανασία στην κοσμοθεωρία Ινδογερμανικών διανοητών’ το 1938. Στο δεύτερο αυτό βιβλίο, που του το έκανε δώρο τα Χριστούγεννα, ο Χίμμλερ χρησιμοποιεί την παγανιστική σύνθετη λέξη Julfest – το αντίστοιχο της αγγλικής λέξης Yuletide – για να αποφύγει να συνδέσει τον χριστιανισμό με την εορταστική περίοδο».
Timothy W. Ryback, «Η Βιβλιοθήκη του Χίτλερ – Τα βιβλία που επηρέασαν τη ζωή του», εκδόσεις Πατάκη, σελ. 192-193

Λένιν, Στάλιν, Χίτλερ, Μάο, Πολ Ποτ, Μπενίτο Μουσολίνι, Ροβεσπιέρος. Δολοφόνοι εξαιρετικά μεγάλης κλίμακας. Γενοκτόνοι. Καταληψίες κρατών, ηπείρων ολόκληρων. Ειδήμονες στην άσκηση βίας και στην απειλή χρήσης της. Η σκοτεινή δύναμη που τους έσπρωξε μέχρι το σημείο της «απολύτου εξουσίας», έστειλε δισεκατομμύρια ψυχές στον Άδη και κατέστησε γενεές επί γενεών δεσμώτες στον τόπο τους ήταν η ιδεολογία, η θρησκεία χωρίς Θεό. Σύμφωνα με

Aνύπαρκτο κράτος, υπαρκτές ευθύνες

Δεν πέρασε απαρατήρητη η επίσκεψη του Γερμανού ομοσπονδιακού προέδρου Γιόακιμ Γκάουκ στην Ελλάδα. Ούτε έμεινε ασχολίαστη η φράση «δεν θα ήθελα να συζητήσω εδώ για το νομικό ζήτημα σχετικά με τις επανορθώσεις», που είπε ως απάντηση σε ερώτηση για τις πολεμικές επανορθώσεις, σε συνέντευξη την οποία παραχώρησε σε καθημερινή εφημερίδα των Αθηνών.
Οι περισσότεροι δημοσιολόγοι θεώρησαν ότι είναι καθαρή υποκρισία η «ανώδυνη» παραδοχή του κ. Γκάουκ για το ηθικό χρέος που έχει η Γερμανία προς...

Οδικός χάρτης για τη δικαίωση

Από τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έχουν περάσει 69 χρόνια. Σχεδόν επτά δεκαετίες γεμάτες μεταβολές για όλες τις χώρες της υφηλίου, που συμμετείχαν ή όχι σε τούτη την απίστευτη κοσμοχαλασιά και την αχρείαστη αιματοχυσία, την οποία προκάλεσαν οι Γερμανοί με επικεφαλής τον εκλεγμένο καγκελάριό τους Αδόλφο Χίτλερ.
Και στην πατρίδα μας άλλαξαν πολλά από τότε. Θρόνοι έπεσαν, κόμματα εμφανίστηκαν και εξαφανίστηκαν, εμφύλιος σπαραγμός προέκυψε, πραξικόπημα, απώλεια σχεδόν του ημίσεος της επικράτειας της Κύπρου και τώρα απώλεια της εθνικής κυριαρχίας με την προδοτική υπαγωγή της Ελλάδας στη μέγκενη της τρόικας. Μόνο ένα πράγμα έχει μείνει αμετάβλητο: η αδράνεια των

Να μάθετε γκεγμανικά, γουγούνια!

Στη μεγάλη φωτογραφία βλέπετε τον Μάρτιν Σουλτς (αχά, καλό ε;) και στη μικρή τον Μάρκο Σεφερλή ως δόκτορα Ζιβάγγο.

Έναν έναν τους βγάζουν τους λαγούς από την καπελαδούρα τους οι Φριτς. Τώρα τους έπιασε πόνος με την γλώσσα (όχι τη μοσχαρίσια).

«Στην ΕΕ έχουμε τέσσερις γλώσσες εργασίας: ισπανικά, γαλλικά, αγγλικά και γερμανικά. Η εμπειρία μου, ωστόσο, ως επικεφαλής του ευρωκοινοβουλίου μου δείχνει ότι το 80% όλων των εγγράφων πρέπει να υποβάλλονται στα αγγλικά, το 15% στα γαλλικά και ίσως το 5% στα γερμανικά. [...] Δεν υπάρχει κανένα αλαζονικό ή εθνικιστικό στοιχείο στο να λες ότι θες να ενισχύσεις τη γερμανική γλώσσα στην Ευρώπη». Τάδε έφη Μάρτιν Σουλτς, o πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε συνέντευξή του στη Suddeutsche Zeitung (εφημερίδα είναι αυτό, όχι μάρκα ελαστικών) και μας έταξε ότι αν γίνει η αφεντομουτσουνάρα του πρόεδρος της Κομισιόν θα λέμε «γκούτεν ταγκ» και «γκούτεν άμπεντ» και «ιχλίμπεντιχ» με δόξα και τιμή και όχι ανεπισήμως. Επίσημη γλώσσα της Ε.Ε. τα γκεγμάνικος καρντάση μου! Και να φανταστείς ότι...

Γιατί μας εκδικούνται οι Γερμανοί

Απρίλιος 1941. Η Ελλάς κατελήφθη. Τρία αεροσκάφη της Luftwaffe (τύπου 17Z KG2) ίπτανται στον αττικό ουρανό με φόντο τον ιερό βράχο της Ακροπόλεως. 

«Ένα άγγελμα έφτασε στον Χίτλερ -είτε τηλεφωνικώς είτε από το ραδιόφωνο- ότι η Ιταλία είχε κηρύξει τον πόλεμο κατά της Ελλάδας και ότι ιταλικά στρατεύματα αποβιβάζονταν στην Αλβανία. Ο Χίτλερ θύμωσε ακόμη περισσότερο παρά μετά τη συνάντησή του με τον Φράνκο. Χτύπησε πολλές φορές τις γροθιές του πάνω στο τραπέζι και φώναξε.
-Λίνγκε, μου δημιουργούν φασαρίες. Καταστρέφουν όλα μου τα σχέδια. Ο Τσιάνο φταίει για όλα. Καλά, θα τον κάνω να με θυμάται. [...] Ελπίζω ότι η Ιταλία μπορεί να σταθεί στα πόδια της, αν όμως δεν μπορέσει

Mit besten Grüßen von Griechenland

Χαιρετίσματα από το Γκρίχενλαντ. Εννοείται ότι το blog προτείνει σκληρό μποϊκοτάζ στα γερμανικά προϊόντα. Έτσι για την πλάκα μας. Η φτώχεια θέλει καλοπέραση.

Ο Wagner προκάλεσε το Ολοκαύτωμα

Α, μην στραβώνετε με τον τίτλο! Εδώ η τηλοψία έχρισε "δολοφονική" τη σκληρή μουσική επειδή ο 19χρονος στη σχολή του ΟΑΕΔ που άρχισε το πιστολίδι και αυτοκτόνησε, είχε στη σελίδα του στο MySpace ένα βίντεο με το τραγούδι των ΚΜFDM "Free your Hate". Με την ίδια λογική φταίει το ρεμπέτικο για την "παραγγελιά" του Κοεμτζή που έστειλε τρεις νοματαίους στον τάφο και ο Βάγκνερ για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. (Ξέρετε, ο Χίτλερ δεν έχανε όπερα για όπερα στο Μπάιρόιτ). Μάνα ρέιβερ καλεί μουσικό εξολοθρευτή για διάσωση τέκνων. Που ζούμε;

Ιδού το "Free your Hate" των KMFDM

Ιδού και τα τάγματα των Βαλκυριών που καλπάζουν ξέφτερνες και σφάζουνε ανύποπτο κοσμάκη που ακούει Μαριάννα Τόλη, Βαβάτσικο και Τρίο Ατενέ.