Η άγρια, ανούσια και σωτήρια ομορφιά των εκλογών

Οι εκλογές έχουν μία άγρια ομορφιά. Θυμίζουν κάτι από ζούγκλα. Έχουν αυτή την υπόγεια μα και φρικτή ένταση που χαρακτηρίζει όλες τις υποθέσεις που νομίζουμε ότι είναι της συνομοταξίας «ζωή ή θάνατος»…

Στα μάτια των υποψηφίων διαγράφεται, όσο πλησιάζουν οι ημέρες του τελικού λογαριασμού, αυτή η ιδρωμένη και απαστράπτουσα απελπισία του θνητού που είναι ανέτοιμος να αντιμετωπίσει το μοιραίο μα και απευκταίο.

Από την άλλη πλευρά, στο βλέμμα των ψηφοφόρων, υφέρπει αυτό το φλεγόμενο μίσος, η εκδικητικότητα, το απωθημένο∙ το άχτι εκείνου που προσπάθησε και δεν τα κατάφερε ή δεν προσπάθησε καθόλου γιατί ήταν πεπεισμένος ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει.

Οι εκλογές έχουν αυτή τη γοητεία και τον ερωτισμό που συνδέεται με αυτήν την εκ των προτέρων καταδικασμένη αλλά αναπόφευκτη μάχη του ανθρώπου κόντρα στον θάνατο. Οι μοιραίοι και αδιέξοδοι έρωτες δεν είναι εκείνοι άλλωστε που μας στοιχειώνουν αιώνια; Μια μερίδα αθανασίας επιδιώκουν όλοι. Αυτός που θέλει να εκλεγεί αυταπατάται ότι θα μπορέσει και να αρπάξει μία

Ο δαίμονας της κοσμικής εξουσίας

«Ο Θρίαμβος του Θανάτου», έργο του Πήτερ Μπρύγκελ του Πρεσβύτερου, 1562. 

«Όχι η ανάγκη, όχι η επιθυμία – Όχι! Η αγάπη προς την δύναμη είναι ο δαίμονας των ανθρώπων. Τους δίνει τα πάντα, υγεία, τροφή, κατοικία, ψυχαγωγία – αυτοί είναι και παραμένουν δυστυχισμένοι και παράξενοι: γιατί ο δαίμονας περιμένει και περιμένει και θέλει να είναι ικανοποιημένος. Πάρτε τους όλα και ικανοποίησε τούτον: έτσι είναι σχεδόν ευτυχισμένοι – τόσο ευτυχισμένοι όσο είναι δυνατό να είναι άνθρωποι και δαίμονες. Όμως γιατί το λέω πάλι τούτο; Ο Λούθηρος το έχει ήδη πει, και καλύτερα από μένα, στους στίχους: ‘Πάρτε μας το σώμα, το κτήμα, την τιμή, το παιδί και τη γυναίκα: δεν πειράζει – το βασίλειο ωστόσο πρέπει να μείνει σε μας! Ναι, ναι! Το βασίλειο!’» 
Φρειδερίκου Νίτσε, «Ροδαυγή», εκδόσεις Λαδιά, αφορισμός 262, σελ. 170

Ο πρόλογος του βιβλίου, από το οποίο αλιεύθηκε το απόσπασμα, προειδοποιεί: «Μη τον αποκαλέσετε άγιο ή προφήτη. Το απέραντο μέτωπό του θα γεμίσει ρυτίδες από δυσαρέσκεια». Κι όμως, παρά την προειδοποίηση παραμένει εδραία πεποίθηση του υπογράφοντος ότι ο Νίτσε δεν είναι φιλόσοφος αλλά πολυγραφότατος προφήτης. Μαζί μ’ αυτή την σπάνια ιδιότητα διατέλεσε και κοσμοείδωλο με αίμα, σάρκα και χάρισμα ενόρασης. Ένας δύτης στα έγκατα της συνείδησης που έφερνε στην επιφάνεια τους θησαυρούς της αλήθειας που μένουν στα αζήτητα. Κανείς δεν τους διεκδικεί παρά ελάχιστοι. Μια αλήθεια κοστίζει όσο

Κάτι ξέχασε ο κ. Βαρουφάκης

Σε συνέντευξή του στην γαλλική εφημερίδα La Tribune ο φίλος του Γιωργάκη και απόμαχος πασόκος κ. Βαρουφάκης είπε ότι σε περίπτωση που δεν τα βρει η Ελλάδα με την τρόικα... «Τότε το λέω ξεκάθαρα: ο θάνατος είναι προτιμότερος. Το αληθινό έλλειμμα της Ελλάδας δεν είναι χρηματικό, αλλά έλλειμμα αξιοπρέπειας. Εξαιτίας της έλλειψης αξιοπρέπειας δεχτήκαμε ανόητα μέτρα γεγονός που οδήγησε σ' έναν φαύλο κύκλο αναξιοπρέπειας που με τη σειρά της καλλιέργησε τον φόβο και την δυσαρέσκεια. Αυτά όλα δεν είναι καλά στοιχεία. Πρέπει να ξαναβρούμε την αξιοπρέπεια μας, να ξαναβρούμε αυτό το πνεύμα που την 28η Οκτωβρίου του 1940 μας έκανε να πούμε 'όχι' στον Μουσολίνι. Ούτε τότε είχαμε τα μέσα να αρνηθούμε, αλλά το κάναμε. Πρέπει να ξαναβρούμε το πνεύμα της 28ης Οκτωβρίου».
Τώρα, επειδή του κρέμασαν κουδούνια αρνείται ότι ήταν ακριβώς έτσι η διατύπωσή του. Κι όμως, έτσι ήταν. Την πάτησε διότι ξέχασε όμως μια σημαντική λεπτομέρεια. Στην ιστοσελίδα...