Η άγρια, ανούσια και σωτήρια ομορφιά των εκλογών

Οι εκλογές έχουν μία άγρια ομορφιά. Θυμίζουν κάτι από ζούγκλα. Έχουν αυτή την υπόγεια μα και φρικτή ένταση που χαρακτηρίζει όλες τις υποθέσεις που νομίζουμε ότι είναι της συνομοταξίας «ζωή ή θάνατος»…

Στα μάτια των υποψηφίων διαγράφεται, όσο πλησιάζουν οι ημέρες του τελικού λογαριασμού, αυτή η ιδρωμένη και απαστράπτουσα απελπισία του θνητού που είναι ανέτοιμος να αντιμετωπίσει το μοιραίο μα και απευκταίο.

Από την άλλη πλευρά, στο βλέμμα των ψηφοφόρων, υφέρπει αυτό το φλεγόμενο μίσος, η εκδικητικότητα, το απωθημένο∙ το άχτι εκείνου που προσπάθησε και δεν τα κατάφερε ή δεν προσπάθησε καθόλου γιατί ήταν πεπεισμένος ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει.

Οι εκλογές έχουν αυτή τη γοητεία και τον ερωτισμό που συνδέεται με αυτήν την εκ των προτέρων καταδικασμένη αλλά αναπόφευκτη μάχη του ανθρώπου κόντρα στον θάνατο. Οι μοιραίοι και αδιέξοδοι έρωτες δεν είναι εκείνοι άλλωστε που μας στοιχειώνουν αιώνια; Μια μερίδα αθανασίας επιδιώκουν όλοι. Αυτός που θέλει να εκλεγεί αυταπατάται ότι θα μπορέσει και να αρπάξει μία

Μετά το «μαύρισμα», τι;

Κυλιόσουνα στις κάλπες και κοίτα πως κατάντησες. Από Μάη μήνα έγινες κατράμι. Τέτοιο μαύρισμα ούτε σε σολάριουμ... 

Εντάξει, πάτωσες φίλε υποψήφιε αλλά δεν είναι προς θανάτου η κατάσταση. Αυτός έρχεται ούτως ή άλλως. Καλύτερα θα είναι να μην τον προεξοφλείς επειδή «οι Έλληνες δεν ξέρουν να ψηφίζουν» (να η πρώτη παρηγοριά). Όντως. Όποιος δεν σε ψήφισε δεν ξέρει να ψηφίζει, διότι δεν προτίμησε εσένα και εσύ είσαι ό,τι πολυτιμότερο έχεις σ' αυτή τη ζωή. Αν δεν το πίστευες δεν θα γέμιζες τον ντουνιά με την αφεντομουτσουνάρα σου σε αφίσες, φυλλάδια, διαδικτυακά τρικάκια (τα λεγόμενα banners). Δεν θα γινόσουν τσιμπούρι σε κάθε δημοσιογράφο για να γράψει δυο κουβέντες με σπαστά ελληνικά για τη «νέα πνοή στην Κάτω Τραχανοπλαγιά», που σηματοδοτούσε η καταγέλαστη υποψηφιότητά σου. Ούτε θα θυμόσουν στο ξεκούδουνο...

Τα φιλοδωρήματα και η πολιτική

Οι Ελληνες, λόγω Μνημονίου, είναι εκείνοι που μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπέστησαν τις μεγαλύτερες περικοπές εισοδήματος και την τρομακτικότερη πτώση του βιοτικού τους επιπέδου σ' ολόκληρο τον δυτικό κόσμο. Αυτό δεν είναι μια «ακραία» και «συνωμοσιολογική» ανάγνωση της πρόσφατης Ιστορίας αλλά γενική παραδοχή. Αυτό, άλλωστε, το έχουν επισημάνει άπαντες οι επικεφαλής της πολιτικής ζωής του τόπου αλλά και οι εκπρόσωποι των «δανειστών» της πατρίδας μας. Κι έπειτα από την πρωτοφανή φοροκαταιγίδα και την ανεξέλεγκτη ύφεση που έπληξε τη χώρα μας, υποτίθεται ότι...

Ο Ζαρατούστρα και η εθνική μας ζούγκλα

«Η πορεία της Ελλάδας θυμίζει την κλασική σκηνή της σχοινοβασίας του Νίτσε ('Τάδε έφη Ζαρατούστρα'). Ο σχοινοβάτης μετά από επίπονες και αγωνιώδεις προσπάθειες, και ενώ βρίσκεται στο μέσο της επικίνδυνης διαδρομής προς την αντίπερα όχθη, πέφτει θύμα ενός πιθήκου που χοροπηδάει απερινόητα και κουνάει απερίσκεπτα το τεντωμένο σχοινί. Με μια μικρή διαφορά: στη δική μας περίπτωση οι πίθηκοι είναι...