Κτηνολατρεία: το Θηρίο στη θέση του Ανθρώπου

«Όταν ο Καίσαρας είδε κάποτε στη Ρώμη κάποιους πλούσιους ξένους να περιφέρουν στην αγκαλιά τους και να χαϊδεύουν μικρά σκυλάκια και μαϊμούδες, ρώτησε αν οι γυναίκες στη χώρα τους δεν γεννούν παιδιά. Τους νουθέτησε έτσι με τρόπο πολύ αρχοντικό, επειδή σπαταλούν στα ζώα την έμφυτη τάση μας για αγάπη και στοργή, η οποία οφείλεται στους ανθρώπους».

Πλουτάρχου, Βίοι Παράλληλοι, Περικλής, κεφ. 1, στ. 1-5

Το απόσπασμα από τον Περικλή του Πλουτάρχου είναι συγκλονιστικό. Στην ακμάζουσα Ρώμη της ύστερης Δημοκρατίας και των πρώτων αυτοκρατορικών χρόνων, η εισροή τεράστιου πλούτου από τις κατακτημένες επαρχίες συνδυάστηκε με μια σταδιακή αποδόμηση του πολιτικού ιστού. Ο πολίτης έπαυε να είναι ενεργό υποκείμενο της πόλεως, το οποίο αυτοθεσμίζεται και συμμετέχει στο κοινό γίγνεσθαι, και μετατρεπόταν σε ιδιώτη (idiot), σε έναν υπήκοο αποκομμένο από το κοινό αγαθό, παραδομένο στην καταναλωτική ευμάρεια και την ατομική εξασφάλιση.

Σ’ αυτό το πλαίσιο της υλικής αφθονίας και του υπαρξιακού κενού, εμφανίζονται οι «πλούσιοι ξένοι» που περιφέρουν επιδεικτικά σκυλάκια και πιθήκους. Ο Καίσαρας παρεμβαίνει με μια ερώτηση που συνιστά ηγεμονική νουθεσία. Η ερώτησή του, αν οι γυναίκες τους δεν γεννούν πλέον παιδιά, αναδεικνύει την τρομακτική μετάθεση του «φιλοστόργου» και του «φιλητικού» (όπως αναφέρει το αρχαίο κείμενο) προς τα άλογα όντα. Η στοργή και η αγάπη είναι δυνάμεις εγγενώς προορισμένες για την ανθρώπινη κοινωνία και την αναπαραγωγή του κοινού βίου και οφείλονται πρώτα στους ανθρώπους.

Αυτό που στην εποχή του Πλουτάρχου αποτελούσε εξαίρεση ή σύμπτωμα μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ελίτ, στις μέρες μας, στον δυτικό καπιταλιστικό κόσμο, έχει μετατραπεί σε καθολικό φαινόμενο. Η σύγχρονη κτηνολατρεία είναι το άκρατο σύμπτωμα της κατάρρευσης της κοινωνίας των πολιτών και της επικράτησης του απόλυτου, ναρκισσιστικού ατομικισμού.

Η δυτική νεωτερικότητα χαρακτηρίζεται από μια γενικευμένη αποδόμηση των νοημάτων. Ο άνθρωπος του σύγχρονου αστικού τοπίου, εγκλωβισμένος στη γραφειοκρατική καπιταλιστική δομή, έχει χάσει τη δυνατότητα να νοηματοδοτεί τη ζωή του μέσα από τη συλλογική πράξη, τη δημιουργία και την πολιτική αυτονομία. Το άτομο αναδιπλώνεται στον μικρόκοσμό του, μετατρέποντας την ιδιωτική του σφαίρα σε

Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είναι ο ιθύνων νους της πιο επιτυχημένης αντιπροδοτικής διαφημιστικής εκστρατείας της Εθνεγερσίας.

 

Συμπληρώθηκαν 199 χρόνια από την 19^η Ιουνίου 1827, την ημέρα που ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, με επιστολή του ξεκαθάριζε την στάση που θα κρατούσε σε όσους δήλωναν υποταγή στους Τούρκους (και συγκεκριμένα στον Κιουταχή και στον Ιμπραήμ, που αλώνιζε στον Μωρηά). Στην σελίδα 183 των απομνημονευμάτων του που υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη, διαβάζουμε τα εξής: «Εγώ, όντας εβγήκα εις τον Άγιον Γεώργιον, έγραψα γράμματα εις το Γενναίο και εις τον Κολιόπουλον, όπου ήτον συναγμένοι, και επετάχθηκαν εις το Λιβάρτζι, την επαρχία την προσκυνημένη (Καλαβρύτων) και τους διέταττα: «Τζεκούρι και φωτιά εις τους προσκυνημένους». Και έτζι επέρασαν εις το Λιβάρτζι. Τότε έστειλεν ο Μπραΐμης καταπατητάδες να ιδεί πού είμαι και τί ασκέρι έχω, και έδωσε ενός ρωμηού 300 μπαρμπούτια διά να μάθει πού είμαι να μου ριχθεί επάνω, και εγώ τον έπιασα και έστειλα εις την δημοσιά και τον εκρέμασα εις τα Καλάβρυτα, δύο ώρες απέξω. Τον εκρέμασα με ένα χαρτί που έλεγε το φταίξιμό του ‘προδότης του έθνους’ και τους άλλους δύο τους έστειλα εις το μοναστήρι, εις το Μέγα Σπήλαιον, διότι δεν ήτον βεβαιωμένοι προδότες, και επήγα και εγώ εις το Σπήλαιον».

Στην σελίδα 187 αφηγείται πως «εξήγησε» στους προσκυνημένους χωρικούς γιατί τους συμφέρει να… ξεπροσκυνήσουν: «Άπλωσα τα στρατεύματα εις τα προσκυνημένα χωριά, και έκαμα διαταγές, ότι όποιο χωριό δεν γυρίσει πίσω είναι τα σπίτια του καημένα, τα αμπέλια τους καημένα, θα τους αφανίσω από το πρόσωπο της γης και ότι αν επιστρέψει, το έθνος θα τους συγχωρήσει, και άλλα περισσά, φοβέρες. Εάν στοχασθήτε, ότι ο Ιμπραΐμης θα σας δώσει από 500 να φυλάτε τα χωριά σας, είσθε γελασμένοι, διατί δεν έχει τόσο στράτευμα, αλλά από το ένα μέρος θα φεύγουν εκείνοι και από το άλλο θα ερχόμεθα εμείς να καίμε, και να σκοτώνουμε». Λαμβάνοντας τες προσταγές τες έδειξαν του Ιμπραΐμη, και είπε ότι: «Εγώ θα δείξω πόλεμο του Κολοκοτρώνη». Και έτζι εγύρισαν οπίσω τα χωριά, όπου ήταν προσκυνημένα, και επαίρνανε οπίσω τα προσκυνοχάρτια, και τους δίδαμε του έθνους. Και έτζι εγύρισαν οπίσω εις τα χωριά τους, διά να μη τους κάψουν τα σπίτια τους».

Στη σελίδα 191 εξομολογείται πόσο τον είχαν φοβίσει οι μαζικές δηλώσεις υποταγής στους Τούρκους: «Εις τον καιρόν του προσκυνήματος εφοβήβηκα μόνον διά την πατρίδα μου, όχι άλλη φορά, ούτε εις τας αρχάς, ούτε εις τον καιρόν του Δράμαλη, όπου ήλθε με 30.000 στράτευμα εκλεκτό, ούτε ποτέ· μόνον εις το προσκύνημα εφοβήθηκα. Η Ρούμελη ήτον όλη...

Εξουδετέρωση ναρκοπεδίων τοξικών σχέσεων

 

Η αυτοαναφορικότητα στη δημοσιογραφία είναι πρακτική άκομψη, ενίοτε και αντιδεοντολογική. Όμως, μερικές φορές είναι αναπόφευκτη. Γι’ αυτό σήμερα θα γίνει μία εξαίρεση. Η τραγωδία στη Δράμα, η φρικτή δολοφονία της 45χρονης Αντιγόνης από τον εν διαστάσει σύζυγό της και η μαύρη τρύπα του Άδη που χάσκει στις καρδιές και τις ψυχές των παιδιών της, δεν μπορούν να αφήσουν ασυγκίνητο οποιονδήποτε άνθρωπο έχει μια στάλα συνείδησης στο τσερβέλο του.

Κι αν έχεις συνείδηση δεν αρκεί να λες «κρίμα, αίσχος, απαράδεκτο». Πρέπει να κάνεις προτάσεις. Ειδικά σε υποψήφιο θύμα που έχει δει τα σύννεφα να πυκνώνουν αλλά ελπίζει ότι η καταιγίδα που έρχεται δεν θα ξεσπάσει ποτέ. Αν έχεις δει τα σημάδια της καταιγίδας θέλω να με διαβάσεις προσεκτικά, γιατί αυτό που ζεις μέσα στο σπίτι σου δεν είναι μπόρα που θα περάσει. Είναι αόρατο, θανάσιμο ναρκοπέδιο, με νάρκες έτοιμες να εκραγούν ανά πάσα στιγμή.

Στον στρατό, το όπλο του Μηχανικού που με εκπαίδευσε, διδάσκει στους σκαπανείς μια θεμελιώδη αλήθεια: ο καλύτερος τρόπος για να εξουδετερώσεις ένα ναρκοπέδιο είναι η… παράκαμψίς του. Αυτό πρέπει να κάνεις κι εσύ. Μην προσπαθείς να τον αλλάξεις, μην ψάχνεις να βρεις λογική εκεί που δεν υπάρχει. Μην προσπαθείς να εξουδετερώσεις τον εκρηκτικό μηχανισμό. Απλώς, να φύγεις. Άμεσα.

Όπου υπάρχει φυσική βία ή έστω και η παραμικρή απειλή ότι θα σου κάνει κακό, ο χρόνος μετράει αντίστροφα εναντίον σου. Κάθε «ευκαιρία» που του δίνεις, κάθε φορά που πιστεύεις τις δικαιολογίες του, απλώς σε κρατάει αιχμάλωτη σε έναν πιθανό τόπο εγκλήματος. Μην του δώσεις άλλες εξηγήσεις. Μην κάνεις το λάθος να