«Ενώ οι λέξεις "φιλοσοφία" και "πρακτική" δύσκολα μπορεί να συνδυαστούν στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων, η φιλοσοφία πάντα παρείχε εργαλεία για να τα χρησιμοποιούν οι άνθρωποι στην καθημερινή τους ζωή. Οταν ο Σωκράτης περνούσε τον καιρό του συζητώντας στην Αγορά σημαντικά θέματα και ο Λάο Τσου κατέγραφε τις συμβουλές του για το πώς να ακολουθήσει κανείς το μονοπάτι της επιτυχίας, αποφεύγοντας παράλληλα τις ατυχίες, είχαν σκοπό οι ιδέες τους να εφαρμοστούν. Η φιλοσοφία αρχικά ήταν τρόπος ζωής, όχι ακαδημαϊκό αντικείμενο, ένα αντικείμενο όχι μόνο προς μελέτη αλλά και προς εφαρμογή. Ομως τον περασμένο αιώνα οι φιλόσοφοι απομονώθηκαν σε μια εσώτερη πλευρά ενός πύργου από ελεφαντόδοντο, γεμάτη από θεωρητική διορατικότητα αλλά άδεια από πρακτική εφαρμογή».
Λου Μαρίνοφ,
«Πλάτωνας Οχι Πρόζακ», εκδόσεις Λιβάνη, σελ. 25
Το «Πλάτωνας Οχι Πρόζακ» ουσιαστικά είναι ένα ογκώδες κίτρινο χαρτάκι (τα διάσημα post-it) που θα μπορούσαμε όλοι να κολλήσουμε σε σημείο όπου έχουμε συχνή πρόσβαση, ώστε να μας υπενθυμίζει πόσο πολύ παρεξηγήσαμε τη μούμια για άνθρωπο και τούμπαλιν. Νομίζαμε επί δεκαετίες, αν όχι αιώνες, ότι φιλοσοφία είναι ακατάληπτες φράσεις που βγάζουν νόημα μόνο για
