 |
| Ο Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος, στο κέντρο, με ΕΛΔΥΚάριους, σε αναμνηστική φωτόγραφία έπειτα από ὁμιλία του για τἡν επική μάχη τοῦ ’74. |
Ἀκόμα ἕνας ἀετός πέταξε πρός τά Ἠλύσια Πεδία ὅπου κατοικοῦν οἱ δίκαιοι, οἱ μακάριοι, οἱ ἀξιοθαύμαστοι γενναῖοι.
H κοινωνία δέν εἶναι κάτι ἑνιαῖο. Τα ἀποτελέσματα τῆς δράσης τῶν ὑποσυνόλων της φαντάζουν ἑνιαία. Ἡ ἑλληνική κοινωνία, ὅπως ὅλες, εἶναι πολύπλευρη. Ἄλλοι λερώνουν καί τό χῶμα πού πατοῦν μέ τήν ἀλαζονεία, τήν ἐσωτερική ἀσχήμια, τόν ἀνθελληνισμό, τήν ὀλιγοπιστία, τή σήψη καί τήν ἀνωμαλία τους.
Παρελαύνουν ἀναιδῶς στή δημόσια σφαίρα, σάν ἐχθρικό στράτευμα, ἐπιδεικνύοντας τήν καταστροφή τοῦ ἔθνους σάν τρόπαιο πού κατακτήθηκε σέ μάχη, καί ἀτιμάζουν τή σημαία μας ἡδονιζόμενοι ἀπό τό ἔρεβος ποῦ τούς κυβερνᾶ.
Κάποιοι ἄλλοι εἶναι παλικάρια, μαχητές, ἀλύγιστοι πολεμιστές θριάμβων καί ἡττῶν, μάρτυρες, ἅγιοι, ὁμολογητές πίστεως, ἄνω θρώσκοντες, φιλοσοφοῦντες, σκεπτόμενοι καί ἀκούραστοι ταξιδιῶτες τοῦ χρόνου, πού βαδίζουν κάπου κάπου δίπλα μας καί τό παράδειγμά τους ἐμπνέει καί νοηματοδοτεῖ καί τό δικό μας πέρασμα ἀπό τή σφαίρα τῆς φθοράς καί τῆς θνητότητας. Αὐτοί ξέρουν ὅτι ὁ θάνατος εἶναι δίπλα τους καί τόν περιφρονοῦν ἐπειδή ἔθεσαν τήν πατρίδα, τόν Θεό, τόν συνάνθρωπο καί τή συνείδησή τούς πάνω ἀπό τό δικαίωμα νά ζοῦν.
Ἕνα τέτοιο παλικάρι ἦταν ὁ ὑποδιοικητής τῆς ΕΛΔΥΚ στήν ἐπική μάχη κατά τοῦ
