Η ελληνικότητα ως κιβωτός σωτηρίας

Στιγμιότυπο από τις Δελφικές Εορτές του 1930. Στην πρώτη σειρά: Η Εύα Σικελιανού, Ester Lombardo, Atanasio Cataro, Άγγελος Σικελιανός, Θανάσης Βελούδιος και ο Νίκος Αιγινίτης, που κρατά δενδρύλλιο παπύρου λίγο πριν το φυτέψει. Αριστερά στη φωτό ο Νικόλαος Πλαστήρας και πίσω του ο Γάλλος λόγιος Mario Meuner.

«Αλλά δεν είναι οι πέτρες, βέβαια, ή το χρήμα, που πραγματικά θα οικοδομήσουν στην Ελλάδα, αυτή τη νέα και παγκόσμια Κιβωτό. Την Κιβωτόν αυτή θα την οικοδομήσει η φωτεινή συνεργασία όλου του κόσμου, αλλά προ πάντων η ευθύνη των Ελλήνων να τη στήσουνε ως Έννοια μεταξύ τους, για να κλείσουνε και πάλι στα βάθη της τον σπόρο της ακέραιης αναγέννησης του Ανθρώπου απ' τη δύναμη της Θέλησης, του Νου και της Αγάπης για να τους χρησιμέψει, όσο πιο σύντομα μπορούνε, ως το σύνθημα μιας σύψυχης Εξόδου, μιας ομόθυμης θερμής αποδημίας, ηθικής, πνευματικής, κοινωνικής τους από ένα σε άλλο επίπεδο Ζωής».

Από την εισήγηση του Άγγελου Σικελιανού για την ανάγκη ίδρυσης Δελφικού Πανεπιστημίου. Πρώτη δημοσίευση το 1932, ανατύπωση στην ειδική έκδοση του περιοδικού ΗΩΣ, αρ. 103-107, σελ. 255, έτος 1967

Ο ποιητής και ιεροφάντης του Ελληνισμού Άγγελος Σικελιανός είχε κατανοήσει τον μηχανισμό του μεγαλείου του πολιτισμού που σημάδεψε τον τόπο μας. Επιδίωκε να τον θέσει ξανά σε λειτουργία βασιζόμενος σε σταθερές και νόμους, που δεν γίνεται να λαθέψουν ποτέ. Ο μηχανισμός αυτός είναι απλός: Φώτιση. Στα παιχνίδια του φωτός μπορεί κάποιος να

Πώς αναστήθηκε το Δράμα στους Δελφούς

Οι συντελεστές της παράστασης, αμέσως μετά το πέρας της, σηκώνουν στα χέρια το ζεύγος Σικελιανού ενώ το κοινό τους αποθεώνει.

«Σε λίγο τα τηλεγραφικά σύρματα εβούιζαν, οι πρώτες ειδήσεις φτάνουν στην Αθήνα, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στη Ρώμη, στη Μαδρίτη, στη Λισαβώνα. Όλη εκείνη τη νύχτα η Αθήνα βρισκότανε σε υπερδιέγερση. Την επόμενη ημέρα τα καταστήματα έμειναν κλειστά κι όλος ο κόσμος φιλιόντανε στους δρόμους όπως συνηθίζεται το Πάσχα. [...] Όλη η Ελλάδα ήταν στο πόδι και οι ειδήσεις για τους Δελφούς εξακολουθούσαν να φτάνουν, έπειτα από τα πρώτα σημειώματα, μεγάλες και λεπτομερειακές. 'Το Δράμα ξαναγεννήθηκε' λέγανε στην πρωταρχική χώρα της γένεσής του. Οι Έλληνες ανταποκριτές ήτανε το ίδιο γεμάτοι θαυμασμό. 'Πήγανε να κοροϊδέψουν και στάθηκαν να προσευχηθούν'. Για μήνες τα ελληνικά φύλλα γέμιζαν σελίδες για τις Δελφικές Εορτές. Και μου έλεγαν αργότερα πως το κοινό δεν ήθελε άλλα νέα».

Άρθρο της Εύας Πάλμερ - Σικελιανού, «Ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός». Πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό Athene (Δεκέμβριος 1943) - η μετάφρασή του περιλήφθηκε στην ύλη της Ν. Εστίας τον Δεκέμβριο του 1945. Ανατυπώθηκε στην ειδική έκδοση του περιοδικού ΗΩΣ, αρ. 98-102, σελ. 139, έτος 1966

Η άνοιξη είναι η εποχή που ορίστηκε να φέρνει την Ανάσταση και η νίκη επί του θανάτου, της λήθης κατά κανόνα σηματοδοτείται με