Ἡ πνευματική χρεωκοπία μας

Τριάντα χρόνια μετά τό ξεφούσκωμα τῆς σοβιετικῆς σαμπρέλας στήν Ἑλλάδα ὑπάρχει ἀκόμα κραταιός σταλινισμός, κομμουνισμός, μαοϊσμός, λενινισμός καί ζουρλισμός!


Ὅποιος προλάβει νά δεῖ Ἑλλάδα καί νά καμαρώσει. Εἴμεθα χώρα συλλεκτική. Δέν ὑπάρχει ἄλλο ἀντίτυπο. Σε λίγο θά διαλυθεῖ καί τό πρωτότυπο, ἔτσι ὅπως πᾶμε. Στήν φωτογραφία βλέπετε τά 11 μποφόρ τῆς τρικυμίας ἐν κρανίω πού ἔχει πλήξει σημαντικότατη μερίδα τοῦ λαοῦ.

Τρεῖς δεκαετίες μετά τήν κατάρρευση τοῦ σοσιαλιστικοῦ παραδείσου (ἀπ' ὅπου, τί παράδοξο, ὅλοι πλήν τῶν κομισαρίων ἤθελαν νά ἀποδράσουν) στήν Ἑλλάδα ὑπάρχουν 11 μαρξολενινομαοκάτι κόμματα! Αὐτοί οἱ σχηματισμοί, πού σερβίρουν σφυροδρέπανα καί μαρξικές μπαλαφάρες μέ τήν ὀκά, διεκδικοῦν τήν ἐξουσία, γεμίζουν ψηφοδέλτια μέ ὀνόματα ὑποψηφίων καί τά στελέχη τους βρίσκονται στίς περισσότερες θέσεις- κλειδιά τοῦ οἰκονομικοῦ, πνευματικοῦ καί μιντιακοῦ βίου τῆς χώρας.

Ἀκόμα πιό κωμικοτραγικό ἀπό τήν ὕπαρξη τόσο ἰσχυρῆς Ἀριστερᾶς (ἀναχρονισμός σάν νά βλέπεις βροντόσαυρο στήν πλατεία Συντάγματος) εἶναι ἡ...

Ξεσκεπάζοντας τούς μπολσεβίκους

Το 2017 συμπληρώνονται 100 ἔτη ἀπό τήν Ὀκτωβριανή Ἐπανάσταση. Στα ἑκατοντάχρονα τῆς φρίκης ἡ «κυριακάτικη δημοκρατία», στήν πλήρη ἔκδοσή της, θά κυκλοφορήσει μαζί μέ ἕνα βιβλίο πού θραύει τήν ἀπατηλή ἀλλά ἀπαστράπτουσα (λόγω τοῦ προπαγανδιστικοῦ «φίλτρου») βιτρίνα τοῦ κομμουνισμοῦ.

Αὔριο οἱ ἀναγνῶστες τῆς ἐφημερίδας μας μποροῦν νά προμηθευτοῦν τό βιβλίο τοῦ Γεωργίου Διον. Κουρκούτα, τό ὁποῖο τιτλοφορεῖται «Ὀκτώβριος 2017. 100 χρόνια μετά. Ἡ ἐπανάσταση τῆς βίας καί τῶν ψευδαισθήσεων». Στίς σελίδες του ἀποκαλύπτονται ὅλα ὅσα μπορεῖ νά δείξει καί νά ἀποδείξει ἡ ἱστορική ἔρευνα ἀλλά θέλουν νά κρύβουν ἀπό τά μάτια τῶν πολλῶν ὅσοι βιοπορίζονται πουλώντας «ἀριστεροφροσύνη» ἐνῶ φοροῦν φιλολαϊκό προσωπεῖο.

Ἡ εἰκόνα πού ἔχουν οἱ πολίτες (ἀκόμα καί ἀρκετοί ψηφοφόροι, φίλοι, ὀπαδοί τῆς Δεξιᾶς!) γιά τήν ἀνατροπή τοῦ τσάρου καί τήν ἐπιβολή τοῦ κομμουνισμοῦ στή Ρωσία εἶναι στερεοτυπική καί

Βότκα καί θρούμπα, ψηφίσατε Κουτσούμπα!

Ἄν δέν πήγατε στό 43ὁ Φεστιβάλ τῆς ΚΝΕ, χάσατε μία δημοκρατική ὁμιλία γιά τή δικτατορία τοῦ προλεταριάτου.

«Γιατί, ἀλήθεια, ἐπιμένουν νά γράφουν, νά μιλᾶνε καί νά ἐπιτίθενται σέ ἕνα κοινωνικό σύστημα ὅπως λένε ξεπερασμένο, τό ὁποῖο μάλιστα τό θεωροῦν καί ἀνεφάρμοστο;» Το ρητορικό ἐρώτημα διατυπώθηκε ἀπό τόν Δημήτρη Κουτσούμπα, γ.γ. τοῦ ΚΚΕ, στό Φεστιβάλ τῆς ΚΝΕ, καί ἀφοροῦσε τόν λατρεμένο (γιαεκείνον) κομμουνισμό, ποῦ ἐφαρμόστηκε μέ φωτιά κι ἀτσάλι περίπου στή μισή ὑφήλιο. Κι ἐκεῖνος, ἀφοῦ αἱματοκυλίστηκε, πείνασε καί ὑπέφερε ἡ ὑδρόγειος λόγω κομμουνισμοῦ, ἀπορεῖ γιατί τόν φοβοῦνται ἀκόμα οἱ ἄνθρωποι.

Ὁ κ. Κουτσούμπας δέν διασκέδασε τούς τηλεθεατάς καί τούς θαμῶνες τοῦ Φεστιβάλ ΚΝΕ μόνο ὅταν χόρεψε κάτι ἀνάμεσα σέ ζεϊμπέκικο καί ἐλεύθερη πτώση ἕνεκα γλίστρας σέ μπανανόφλουδα μέ μουσική ὑπόκρουση ἄσμα τοῦ Μητροπάνου. Ὅταν μίλησε ἔγινε τό πάρτι! Ὁ λόγος Κουτσούμπα καί τό εἰσαγωγικό βίντεο πού προηγήθηκε τῆς ὁμιλίας του ἦταν γεμάτος Λένιν, μπολσεβίκους, πλάνα ἀπό τό «Θωρηκτό Ποτέμκιν», 100 χρόνια Ὀκτωβριανῆς Ἐπανάστασης, μαρξιστική ἐσχατολογία καί

ΖΗΤΩ Ο ΛΕΝΙΝ, ΖΗΤΩ Ο ΣΤΑΛΙΝ!

Οι «αγώνες της Αριστεράς», τελικά, αναγνωρίζονται  κυρίως από τους βουλευτές (όχι όλους) της Ν.Δ.

H κυρία Νίκη Κεραμέως είναι τυχερή. Διορίστηκε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, αφού στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 το όνομά της φιγουράρισε στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος.

Η παράταξη που απένειμε την έδρα στην κυρία Κεραμέως συγκέντρωσε ποσοστό που της επέτρεψε να εκλέξει τέσσερις βουλευτές Επικρατείας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα κόμμα που ΔΕΝ ψηφίζεται από κομμουνιστές, οπαδούς, νοσταλγούς και ιδεολογικούς επιγόνους των ΟΠΛΑτζήδων που έσφαζαν κόσμο και κοσμάκη στα Δεκεμβριανά, των σλαβόφωνων και ελληνόφωνων ανταρτών του 1946-1949 που ήθελαν να μπάσουν την Ελλάδα αλυσοδεμένη στο σοβιετικό κάτεργο και αναγνώριζαν την ύπαρξη «μακεδονικού» λαού, που είχε κάθε δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή του (μέχρι και να αποσχιστεί από την Ελλάδα). Οι προαναφερθέντες νοσταλγοί και οπαδοί και όλα τα ορφανά του Στάλιν έχουν πληθώρα κομμάτων για να ικανοποιήσουν τις έξεις και τις πολιτικές ορέξεις τους.

Από την άλλη, οι νεοδημοκράτες στη συντριπτική πλειονότητά τους είναι δεξιοί και όταν σκέφτονται την περίοδο 1944-1949 ανατριχιάζουν στην ιδέα ότι θα μπορούσαν να έχουν επικρατήσει οι κατά συρροήν δολοφόνοι που έριχναν νέους, γέρους και παιδιά στις πηγάδες, αφού πρώτα τους τσεκούρωναν στον σβέρκο.
Η κυρία Κεραμέως, προφανώς για να τιμήσει αυτούς που