Ποτέ ἄλλοτε στήν παγκόσμια ἱστορία τόσο λίγοι δέν προσποιήθηκαν ὅτι ἐργάζονται γιά νά χρυσοπληρωθοῦν τόσο πολύ ἀπό εὔπιστους πένητες.
Φαντάσου νά πήγαινες στόν χασάπη, νά τοῦ ζητήσεις ἕνα κιλό κιμά, νά προπλήρωνες κι ἐκεῖνος στή συνέχεια νά σέ ἄρχιζε στό μπαλαμούτι: «Ξέρεις, ἡ κρεατοφαγία εἶναι ἔγκλημα. Άσε πού κάνει κακό στήν ὑγεία. Το γεγονός ὅτι μέ πλήρωσες καί ζήτησες κιμά δέν διασφαλίζει ὅτι ἐγώ θά σοῦ τό δώσω. Ἄλλωστε, ὁ νόμος ΧΨΣ144,23, ἄρθρο ΙΙ, παράγραφος 667 τό ὁρίζει ρητά. Καί τίποτα νά μήν σοῦ δώσω, παραγράφηκε τό ἀδίκημά μου. Ἐπίσης, ἡ διεθνής συγκυρία εἶναι ἀπαγορευτική γιά τήν ἱκανοποίηση τῶν ἀναγκῶν σου. Φυσικά, τό 10ευρω πού πλήρωσες γιά τό κιλό κιμά πού δέν ἔλαβες, αὐτή τήν στιγμή πού μιλᾶμε ἔχει ἀξία οὔτε 10 σέντ. Άσε μου ἄλλα χίλια εὐρώ γιά νά
