Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερο ψέμα ἀπό τό στερεότυπο «οὔνα φάτσα οὔνα ράτσα». Ἡ Ρώμη κάθε τόσο ἐπιτίθεται μέ μένος
ἐναντίον τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
«Δέν τολμῶμεν νά ἱστορήσωμεν τάς αισχροπραγίας εἰς ἄς εξώκειλεν ἐνταῦθα τό τέρας ἐκεῖνο τῆς φύσεως καί αἵτινες, περιγραφόμεναι ὑπό Δίωνος τοῦ κασσίου, ὑπερβαίνουσι πᾶν ὅ,τι ἡ ακολαστοτάτη φαντασία ἠδύνατο νά ἐπινοήσῃ. Πλήν τούτων ὅμως ὁ Νέρων ἐλεηλάτησε τήν Ἑλλάδα, τήν κατ’ αὐτόν ἐλευθέρα Ἑλλάδα, ἀναριθμήτούς δ’ ἐφόνευσεν ἄνδρας, γυναίκας, παῖδας διά νά κληρονομήση τάς περιουσίας αὐτῶν. Απήγαγεν ἐξ’ Ἀθηνῶν καί ἐξ ὅλων τῶν ναῶν πολλά ἔργα τέχνης, ἴνα δι’ αὐτῶν ἐπανορθώση τάς ζημίας ὅσων ἐπήνεγκεν ἐν Ρώμη ἡ τότε καταστρέψασα τήν πόλην ταύτην πυρκαϊά καί ἴνα κοσμήσῃ τά ἴδια αὐτοῦ βασίλεια∙ ἐτιμώρησε τήν ἐν Δελφοίς Πυθίαν τολμήσασαν νά ἐλέγξῃ αὐτόν καί ἀποκαλέση Ὀρέστην, αἰνιττόμενη τόν τῆς μητρός αὐτοῦ θάνατον, καταλύσας τό μαντεῖον καί σφάξας ἀνθρώπους εἰς τό στόμιον ἀπό τοῦ ὁποίου ἐξήρχετο τό ἱερόν πνεῦμα∙ καί καθόλου εἰπεῖν ἐπήνεγκε εἰς τήν Ἑλλάδα συμφορές μείζονας τῶν όσας πάλαι ποτέ ἡ τοῦ Ξέρξου διαβόητος ἐπιδρομή».
Κ. Παπαρρηγοπούλου «Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», Ἀθήνα:1930, ἐκδόσεις Νίκας, Τόμος 3, σελ. 404.
Ἡ Ρωμαιοκρατία ἦταν ἡ ταφόπλακα τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ κόσμου καί μία περίοδος ταπείνωσης τοῦ πνεύματος τοῦ ἔθνους μας καί ἀδιάκοπης λεηλάτησης τῶν πολιτισμικῶν θησαυρῶν μας. Στό ἐναρκτήριο ἀπόσπασμα o Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος περιγράφει, παρά τήν τραχύτητα ὁρισμένων ἐκφράσεών του, συνοπτικά τή λεηλασία τῆς χώρας ἀπό τόν Νέρωνα. Δίνει μέ λίγα λόγια τήν εἰκόνα τῶν σφαγῶν, τῆς βεβήλωσης, τῆς ἀτίμωσης καί τῆς κατεδάφισης μακραίωνων θεσμῶν τοῦ ἔθνους μας ἀπό τόν ἐπικεφαλῆς τοῦ ρωμαϊκοῦ ἰμπέριουμ. Ὁ Νέρωνας εἶχε ἔρθει στήν Ἑλλάδα ὥστε νά
