Αδυνατίστε τρώγοντας!

Καθόμαστε το βράδυ γύρω από το καλοριφέρ, οι λίγοι τυχεροί που ανάβουμε, το τζάκι, οι ακόμα λιγότεροι που το έχουμε, και λέμε ιστορίες ελληνικού μεγαλείου. Πάνω απ' όλα γοητεύει το θάρρος! Να, σαν του Κολοκοτρώνη, του Νικηταρά του Τουρκοφάγου, του Καραϊσκάκη, που τα έλεγε σκληρά και αθυρόστομα. Κι όσο περισσότερο θάρρος έχουν οι ήρωές μας άλλο τόσο φοβόμαστε μη χρειαστεί κάποτε να επιδείξουμε εμείς. Είπαμε, καλό το θάρρος αλλά το έχουν άλλοι. Ή, για την ακρίβεια, το είχαν. Εμείς δεν θέλουμε θάρρος, τόλμη και άλλα εθνικοπαράφρονα πράγματα. Εχομεν υποχρεώσεις! Είμεθα οικογενειάρχαι!
Οι άλλοι, που σε προηγούμενους αιώνες προέταξαν τα στήθη τους στον εχθρό, μάλλον δεν είχαν