Σκηνή από την ταινία «Οιδίπους Τύραννος» (του 1957) που σκηνοθέτησε ο William Tyrone Guthrie.
«Ας ξεσπάσουν ό,τι κακά θέλουν· εγώ τη φύτρα μου ποθώ να μάθω και τιποτένια αν είναι. Ισως αυτή, που σαν γυναίκα φιλόδοξη είναι, ντρέπεται για τη φτωχή καταγωγή μου. Ομως εγώ θαρρώ τον εαυτό μου παιδί της Τύχης, που την ευτυχία σκορπίζει, και δεν θα ντροπιαστώ. Αυτήν έχω μητέρα. Κι οι συγγενείς μου οι μήνες πρώτα μικρό, στερνά μεγάλο μ' έχουν δείξει. Τέτοιος αφού πλάστηκα, αλλιώτικος ποτέ μου δεν θα γίνω, για να διστάσω τη γενιά μου να γνωρίσω».
Σοφοκλέους, Οιδίπους Τύραννος, Άπαντα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, εκδόσεις Πάπυρος, στ. 1076-1085, σελ. 67
Ο τραγικός Οιδίπους ετοιμάζεται, στην επόμενη τροπή της ειμαρμένης, να συναντήσει τον εκτυφλωτικό ήλιο της αληθείας και στην πιο αβάσταχτη όψη του: εκείνη της αυτογνωσίας. Είναι ο βασιλεύς του Κάδμου και θέλει να έρθει μπροστά του ένας δούλος για να μάθει ποια είναι η πραγματικότητα γι' αυτόν, ποια είναι η ίδια η φύση του! Και θα τη μάθει. Είναι πατροκτόνος και αιμομίκτης. Σκότωσε τον πατέρα του και παντρεύτηκε τη μητέρα του. Εκανε τέσσερα παιδιά με τη σύζυγο και μάνα του Ιοκάστη: Τον Ετεοκλή, τον Πολυνείκη, την Αντιγόνη και την Ισμήνη. Γι' αυτά τα παιδιά ο Οιδίπους είναι ταυτόχρονα πατέρας κι αδελφός! Διέπραξε ανοσιουργήματα προσπαθώντας να
