«Ἀπό Θεοῦ άρξασθαι» - Ἀρχαῖο ἑλληνικό γνωμικό.
Ὅλα ξεκινοῦν ἀπό τό Α καί καταλήγουν στό Ω. Στην Ἑλλάδα, τοὐλάχιστον, ἔτσι νοοῦμέ τήν ἀρχή καί τό τέλος. Πολλά ἀλλάξαν ἀπό τίς μέρες τῆς ἀκμῆς μας, ἀλλά τό ἄλφα παραμένει ἄλφα καί τό ὠμέγα ὠμέγα. Κι αὐτό ἀποτελεῖ τή σπουδαιότερη τῶν ἐγγυήσεων πού ἔχουμε γιά τή συνέχιση τῆς πορείας μας.
Το «ἄλφα» μας, λοιπόν, θαρροῦμε πώς τό ξέρουμε. Τό περιγράφουν ἁδρά τό ἔνστικτο, ἡ προγονική μνήμη, οἱ αἰσθήσεις, οἱ ἐντυπώσεις, οἱ δόξες καί οἱ δοξασίες πού τρέφουν τίς ψυχές, τά νοήματα πού κατέβηκαν γιά νά τ’ ἀδράξουμε μέ τίς φτωχές καί ἀτελεῖς αἰσθήσεις μᾶς. Το «ὠμέγα» εἶναι μέγα μυστήριο. Ἄρρητο, ἄν καί ἐν μέρει δηλωμένο. Τόν ἀποσυμβολισμό τοῦ ὠμέγα, τοῦ τέλους, θά τόν μάθουμε στήν ὥρα του. Ὥρα, μία λέξη πού κι αὐτή ξεκινᾶ ἀπό ὠμέγα. Ἡ ὥρα, πού φέρνει στόν κόσμο τό
