«Μᾶς ἀγαπᾶνε οἱ Γερμανοί, σάν φίλοι ἤρθανε», Δῆμος Σταρένιος στήν ταινία «Ἡ χαραυγή τῆς Νίκης».
 |
Α. Κ. Κεφαλάς
|
Τόν 14ον αἰώνα οἱ Γερμανικοί λαοί εἶχαν ἀποφασίσει νά τερματίσουν πρός ὄφελος των τήν ἰδεολογική σύγκρουση μεταξύ τοῦ Φραγκικοῦ καί τοῦ Ἑλληνικοῦ κόσμου, μέσω ἑνός σχεδίου «Τελικῆς Λύσεως», πού παρουσίασε ὁ Δομινικανός μοναχός Brocardus, στόν Βασιλιά τῆς Γαλλίας Φίλιππο τόν VI. Τό σχέδιο Brocardus προέβλεπε τήν θανάτωση τῶν τέκνων τῶν ἑλληνόφωνων κατοίκων στίς περιοχές πού ἤλεγχαν διοικητικά, τό κάψιμο τῶν Ἑλληνικῶν βιβλίων, τήν ἀπαγόρευση τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας καθώς καί τήν κατάργηση τῆς ὀρθόδοξης πίστης [1].
Οἱ βασιλεῖς τῶν Φράγκων ἤλπιζαν ὅτι μέ τό σχέδιο Brocardus θα ἦσαν οἱ νικητές στήν ἰδεολογική σύγκρουση τῆς «Contra errores Graecorum - κατά τῶν λαθών τῶν Ἑλλήνων», πού πεντακόσια χρόνια νωρίτερα εἶχε ὑιοθετήσει πολιτικά ὁ Γερμανός Αυτόκράτορας Καρλομάγνος.
Ἡ ἀνθελληνική ἰδεολογική στάση τῶν Γερμανικῶν λαῶν, ἐκφραζόταν ἐπιγραμματικά ἐκείνη τήν ἐποχή μέσα ἀπό τήν ρήση τοῦ Πετράρχη. «Οἱ Τοῦρκοι εἶναι ἐχθροί μας, ἀλλά οἱ Ἕλληνες εἶναι πολύ χειρότεροι ἀπό τούς ἐχθρούς μας. Εἶναι προτιμότερο νά καταλάβουν τήν Ἱερουσαλήμ οἱ Τοῦρκοι, παρά οἱ Ἕλληνες. Ἀνυπομονῶ νά δῶ τήν Αὐτοκρατορία τῶν Ἑλλήνων ἀπατεώνων νά καταστρέφεται ἀπό τό ἴδιο της τό χέρι»[2].
Ἄν σήμερα παραβλέψουμε τήν ἱστορική ἰδεολογική στάση τοῦ Γερμανικοῦ κόσμου πρός τόν Ἑλληνισμό, τήν πολιτική τοῦ Μέτερνιχ, τόν Πρῶτο καί Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς καί τήν Γερμανική Κατοχή, θά διαπιστώσουμε ὅτι ἀκόμα καί σήμερα ἡ Γερμανία ἐξακολουθεῖ νά διακατέχεται ἀπό βαθειά ἰδεολογικά ἀνθελληνικά σύνδρομα, πλήν τῆς οἰκονομικῆς λεηλασίας, πού καθορίζουν τήν στάση της ἀπέναντι στήν χώρα μας ἐντός τῶν πλαισίων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης (τεμπέληδες, λαμόγια, ἀπατεῶνες ἀνίκανοι Ἕλληνες), θέτοντας ἔτσι ἀσυνείδητα ἐκ νέου σέ ἐφαρμογή ἕνα
