Φιλοσοφικό τρομπόνημα* Καρανίκα!

«Ἐν τούτω Καρανίκα» εἶναι ἡ ἰαχή ποῦ δονεῖ τίς ἀκαδημίες ἔπειτα ἀπό ἄρθρο-φωτιά τοῦ μεγίστου ἐπικοινωνιακού συμβούλου.

Στήν ἀρχή νομίζεις ὅτι πρόκειται περί φάρσας καί τελικά εἶναι μέν φάρσα ἀλλά ἀληθινή, ἀπό ἐκεῖνες ποῦ στήνει ἡ ξεκαρδιστική πραγματικότητα! Ὁ «σύμβουλος ἐπικοινωνιακοῦ σχεδιασμοῦ τῆς κυβέρνησης» Νίκος Καρανίκας ἀρθρογράφησε στήν ἐφημερίδα «Αὐγή» θέλοντας νά δείξει ὅτι ἡ ὁμήγυρίς του τήν ἔχει μεγαλύτερη (τήν παιδεία καί τήν φιλομάθεια) ἀπό τούς δεξιούς. Διαβάστε ἀπόσπασμα ἀπό δοκίμιο Καρανίκα:

«Ἐμεῖς διαβάζαμε Τολστόι, Βάρναλη, Ρίτσο, Λένιν, Μάρξ, Μπακούνιν. Ἀγαπούσαμε τόν Ντοστογιέφσκι, προτιμούσαμε νά ἀνιχνεύσουμε τόν Διαφωτισμό ἀπό τόν Ρουσσώ ἤ τόν ὑλιστή καί ἄθεο Ντιντερό. Δυσκολευόμασταν μέ τήν εὐρωπαϊκή διανόηση καί τά φιλοσοφικά ρεύματα, ἀλλά ἐπιμέναμε. Κουβεντιάζαμε τά ἀναγνώσματά μας, μιλάγαμε γιά φιλοσόφους καί τίς ἀπόψεις τους, πηγαίναμε νά δοῦμε Ταρκόφσκι, Βισκόντι καί Ἀγγελόπουλο, ἐνῶ μετά βγαίναμε νά

Τό νέο πρόσωπο τῆς Δεξιᾶς

Διαφορετικές συνθῆκες καί σύγχρονες προκλήσεις ἐπιβάλλουν στήν παραδοσιοκρατική παράταξη τήν μεταλλαγή της σέ  κάτι τόσο πειστικό ὅσο  ὁ εἰκονιζόμενος!

Ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα προβλήματα τῆς ἡμεδαπῆς Δεξιᾶς εἶναι ὅτι ἐπί δεκαετίες ἐπέλεξε τόν ρόλο τοῦ εξωφυλαροῦχα τῆς Ἀριστερᾶς. Ἀνέλαβε ἐθελοντικά τόν ρόλο τοῦ οὐραγοῦ, ἀρωγοῦ, παραγιοῦ καί ἐν πολλοῖς... μπάτλερ τῆς παράταξης πού ἔχασε τήν ἔνοπλη ἀναμέτρηση τόν Αὔγουστο τοῦ 1949. Ἔχασαν τό μάτς στό γήπεδο μέ 15-0 καί τό πῆραν στά χαρτιά - κυριολεκτικά καί μεταφορικά. Ἡ ἀμεριμνησία καί ἡ ἐλαφρότητα μέ τήν ὁποία ἀντιμετώπισαν οἱ ἐπιφανεῖς δεξιοί τό ζήτημα τῆς ἰδεολογικῆς ἡγεμονίας τῆς Ἀριστερᾶς εἶναι ἀπερίγραπτες.

Κλασικό παράδειγμα, ἡ ἐξωφρενική φράση

Η στρατηγική της επόμενης μέρας για την Δεξιά και τα ΜΜΕ

Ο Αλέξανδρος Παπάγος σε προεκλογική συγκέντρωση.

Η γενναιότητα όσων ψήφισαν Όχι θα φανεί σε όλους εξαιρετικά χρήσιμη από αύριο αλλά και για όλο το μεγάλο διάστημα της γεωμετρικής αύξησης των συνεπειών της κρίσης, που έπεται.

Η ήττα του Ναι έχει πολλούς πατέρες. Ασφαλώς, μερικοί μοιραίοι εξ αυτών είναι όλοι όσοι βγήκαν στα ΜΜΕ (που έπαιζαν μονοθεματικά το Ναι), να πάρουν θέση υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας.

Ο ελληνικός λαός, που γνωρίζει ότι οι εκπρόσωποι του παλαιοκομματισμού οδήγησαν τα πράγματα στο αδιέξοδο, προσέθεσε αρκετούς πόντους στο Όχι με στόχο να ξεκαθαρίσει το τοπίο τόσο στην πολιτική σκηνή όσο και στα media. Τα πρόσωπα του Κώστα Σημίτη, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του Σάκη Ρουβά, του Γιώργου Παπανδρέου και άλλων πολλών παρόμοιων φάνηκαν περισσότερο απεχθή από τις αοριστίες του Αλ. Τσίπρα για την επόμενη ημέρα και τα αυτάρεσκα νάζια του εξασφαλισμένου (στο εξωτερικό) Γ. Βαρουφάκη, που θεωρεί «ανάρμοστο» να στέκεται στις ουρές των ΑΤΜ.

Επειδή η ασυναρτησία της Αριστεράς είναι νικηφόρα και αεί γιγνόμενη (μέχρι η Πομπηΐα να νιώσει τη λάβα του Βεζούβιου), τώρα πρέπει να επισημανθεί πως επείγει η