Χριστούγεννα χωρίς Χριστό

Ἀπό τό διαδίκτυο: «Πιεῖτε σάν νεροφίδες, φᾶτε τοῦ σκασμοῦ κι ἕνας χοντρός μέ κόκκινα ροῦχα θά σᾶς φέρει δῶρα»

Εἶναι -στ' ἀλήθεια- μαγικός ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖον τά μέσα μαζικῆς ἐξημέρωσης ἀντιστάσεων καί ἐξαχρείωσης ἐνστίκτων κρύβουν ἀπό τήν ἑορταστική περίοδο τόν πρωταγωνιστή: τόν Ἰησοῦ Χριστό! Κουβέντα δέν ἀκούγεται γιά Ἐκεῖνον, τήν ἱστορία τῆς γέννησής Του, τό βαθύ νόημα πού ἔχει αὐτή ἡ ὑπέροχη περιπέτεια γιά τήν ἀνθρωπότητα. Τα Χριστούγεννα γιά τά ΜΜΕ εἶναι μία ἡμερολογιακή ἔνδειξη, ἕνας δείκτης κατανάλωσης, μία ἀτζέντα πολιτικοῦ, πού τά στηρίζει καί στηρίζεται ἀπό αὐτά, μία ἐξαιρετική ἀφορμή γιά ταξιδιωτικό ρεπορτάζ μέ τίτλο «Οἱ γιορτές τῶν ἐπωνύμων». Ὁ μόνος πού δέν ἔχει ὄνομα καί ἰδιότητα γιά τούς «ἄρχοντες τοῦ κόσμου τούτου» εἶναι ὁ Χριστός.

Τά κανάλια θά στήσουν τίς κάμερές τούς στή

Η στρατηγική της επόμενης μέρας για την Δεξιά και τα ΜΜΕ

Ο Αλέξανδρος Παπάγος σε προεκλογική συγκέντρωση.

Η γενναιότητα όσων ψήφισαν Όχι θα φανεί σε όλους εξαιρετικά χρήσιμη από αύριο αλλά και για όλο το μεγάλο διάστημα της γεωμετρικής αύξησης των συνεπειών της κρίσης, που έπεται.

Η ήττα του Ναι έχει πολλούς πατέρες. Ασφαλώς, μερικοί μοιραίοι εξ αυτών είναι όλοι όσοι βγήκαν στα ΜΜΕ (που έπαιζαν μονοθεματικά το Ναι), να πάρουν θέση υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας.

Ο ελληνικός λαός, που γνωρίζει ότι οι εκπρόσωποι του παλαιοκομματισμού οδήγησαν τα πράγματα στο αδιέξοδο, προσέθεσε αρκετούς πόντους στο Όχι με στόχο να ξεκαθαρίσει το τοπίο τόσο στην πολιτική σκηνή όσο και στα media. Τα πρόσωπα του Κώστα Σημίτη, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του Σάκη Ρουβά, του Γιώργου Παπανδρέου και άλλων πολλών παρόμοιων φάνηκαν περισσότερο απεχθή από τις αοριστίες του Αλ. Τσίπρα για την επόμενη ημέρα και τα αυτάρεσκα νάζια του εξασφαλισμένου (στο εξωτερικό) Γ. Βαρουφάκη, που θεωρεί «ανάρμοστο» να στέκεται στις ουρές των ΑΤΜ.

Επειδή η ασυναρτησία της Αριστεράς είναι νικηφόρα και αεί γιγνόμενη (μέχρι η Πομπηΐα να νιώσει τη λάβα του Βεζούβιου), τώρα πρέπει να επισημανθεί πως επείγει η

Μια συμβουλή νίκης από το παρελθόν

Ο Δίας κεραυνοβολεί τον Τυφώνα. Μελανόμορφη υδρία, περ. 550 π.Χ., γερμ. κρατική συλλογή αρχαιολογικών ευρημάτων, Μόναχο.

«Ο Τυφωέας έγνεψε χαρούμενα τα φρύδια του και έσεισε τους βοστρύχους του. Τα μαλλιά του ξέρασαν δηλητήριο της έχιδνας και ράντισαν ολόγυρα τα βουνά. Γρήγορα έτρεξε προς την σπηλιά του, απ' όπου πήρε τα νεύρα του Δία και τα 'δωσε σαν δώρα φιλοξενίας στον πανούργο Κάδμο, τα νεύρα που είχαν κάποτε πέσει καταγής στη μάχη με τον Τυφώνα».

Νόννου «Διονυσιακά», Τόμος Πρώτος, στ. 507-512, εκδόσεις Κάκτος, σελ. 83

Ο μύθος της σύγκρουσης του Διός με τον Τυφώνα ή Τυφωέα* δεν διδάσκεται καν στην υποχρεωτική εκπαίδευση αν και έχει τόσες πολλές προεκτάσεις, συμβολισμούς και μηνύματα για κάθε ελληνική και παγκόσμια εποχή, ώστε θα έπρεπε να αποτελεί άξονα της Παιδείας όλων των πολιτισμένων ανθρώπων. Σύμφωνα με την παράδοση ο Τυφών είναι

Περασμένες μου απάτες

Στέλεχος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής διαβουλεύεται με εγνωσμένου κύρους λειτουργό του Τύπου για το περιεχόμενο τροπολογίας.

Είναι κρίμα να απασχολούμε ολόκληρη Βουλή για να νομοθετεί για τα δίκαια του μπετατζή. Γράψε νόμο λογιστή, δώσε το στον υλατζή, αύριο να τυπωθεί!

Είναι παράξενο αλλά γίνεται. Η σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα σε κάνει να θυμάσαι και να σιγοτραγουδάς επιτυχίες του ασύγκριτου διδύμου Χιώτης – Λίντα. Αύγουστο μήνα, ρεμβάζεις στο κέντρο της Αθήνας, στην μαγευτική Κυψέλη. Διαβάζεις αμέριμνος το εκκαθαριστικό της εφορίας, διστάζεις να μπεις στα ιντερνέτια για να δεις πόσο θα σου 'ρθει ο ΕΝΦΙΑ, πίνεις καφέ και δοξάζεις τον Θεό που δεν σου έχουν κατασχέσει ακόμα το μπρίκι (μαζί με το πετρογκαζάκι). Ξάφνου, το βλέμμα σου κουντράει στην πεμπτουσία της συγκυβερνητικής πολιτικής. Μια τροπολογία που κατετέθη νύχτα. Σαν τις παραγγελιές στα κέντρα που σαν

Αυτοεξόριστος στα ΜΜΕ

Ο κ. Γεωργιάδης υπάρχει μέσα από τα ΜΜΕ. Δίχως την προβολή τους νιώθει σαν απουσία! Κοντεύει να λησμονήσει κι ο ίδιος πώς ήταν να ζει κανονικά...

Επειδή ως Έλληνες τυγχάνουμε φιλομαθείς είμεθα όλοι αυτιά, άρα θα μπορούσαμε να ακούσουμε τα πάντα. Φευ, το 99% του οργανικού ηχοσυστήματος εκάστου πολίτου-τηλεθεατού της χώρας βομβαρδίζεται με τσιρίδες του Αδώνιδος Γεωργιάδη. Η Αυτού Υστερικότης πρέπει να έχει κλωνοποιηθεί και έτσι να βρίσκεται σε θέση να ικανοποιεί ταυτοχρόνως κανάλια, ραδιόφωνα, περιοδικά, εφημερίδες, twitter, Facebook και δεν συμμαζεύεται. Πρέπει να υπάρχουν στρατιές κυβερνοοργανισμών σαν την βουβουζέλα του μνημονίου (όπως έχει χαρακτηριστεί από την γειτονική στήλη «Μπα?») και να έχουν ξαμοληθεί σαν επιδημία σε οτιδήποτε μπορεί να έχει έστω έναν ακροατή, αναγνώστη, τηλεθεατή. Από εκεί εκτοξεύουν