Η ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἡ περίοδος τῶν Χριστουγέννων θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς ἄθεους παγκοσμιοποιητὲς ἰδανικὴ γιὰ νὰ μιλήσουν γιὰ τὸ… πνεῦμα τῆς γιορτῆς.

Μία ἀπὸ τὶς συνηθισμένες σαχλαμάρες ποὺ ἐκτοξεύονται καὶ κατὰ ριπὰς καὶ βολὴ κατὰ βολὴ ἐναντίον τῆς σιωπηρῆς χριστιανικῆς πλειοψηφίας εἶναι –μέσες ἄκρες- ἡ ἀκόλουθη: καὶ ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Παναγία καὶ ὁ Ἰωσὴφ ἦταν πρόσφυγες καὶ ὁ Θεάνθρωπος γεννήθηκε σὲ χῶρο (τὴν σπηλιὰ) ποὺ δὲν ἦταν τῆς οἰκογένειας του καὶ οἱ σύγχρονοι χριστιανοὶ εἶναι στὴν οὐσία αντιχριστιανοὶ ἐπειδὴ δὲν τοὺς ἀρέσουν οἱ καταλήψεις καὶ ἐναντιώνονται στὰ «προσφυγικὰ» ρεύματα κι ἂν ἔβλεπαν τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ στὴν γειτονιὰ τοὺς θὰ τὸν ἔδιωχναν κι αὐτόν». Πολλὰ λόγια κι οὔτε μισὸ ἀληθινό. Τὶ νὰ τοὺς πρωτοπεῖς καὶ τὶ νὰ ἀπαντήσεις σὲ ἀνθρώπους ποὺ πιστεύουν στην… ἀπιστία τους χωρὶς νὰ

Πού γεννᾶται ὁ Χριστός

Ὁ Κύριος καθημερινά ἐνσαρκώνεται στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων, πού προσπαθοῦν συνεχῶς νά γίνονται καλύτεροι ἐπειδή Τον ἀγαποῦν.

Μήν ψάξετε στίς δεξιώσεις. Οὔτε στίς τηλεοράσεις. Οὔτε στά ἀναρίθμητα, ξέφρενα ἤ καί ἀνιαρά ρεβεγιόν τῶν κλάμπ, τῶν καζίνων, τῶν πολιτικῶν κομμάτων, τῶν ξένων πρεσβειῶν, τῶν ποδοσφαιρικῶν ὁμάδων καί τῶν διάφορων φιλανθρωπικῶν σωματείων. Δέν προτιμᾶ τά μέρη μέ ρηχά χάχανα καί βαθιά ὑποκρισία.

Ὁ Χριστός γεννᾶται στά σπίτια ἐκείνων πού ὑπομένουν χωρίς νά βαρυγκωμοῦν. Θά Τόν βρείτε στίς φυλακές, στά κελιά ὅσων ἔχουν μετανοήσει γιά τίς πράξεις τους, στούς δρόμους ὅπου περιπλανῶνται ὅσοι Τόν ἀναζητοῦν, στά δωμάτια τῶν νοσοκομείων ὅπου οἱ ἀσθενεῖς προσεύχονται γιά τήν ὑγεία τῶν διπλανῶν τους καί γιά τή δική τους, στά φτωχόσπιτα ὅπου

Χριστούγεννα χωρίς Χριστό

Ἀπό τό διαδίκτυο: «Πιεῖτε σάν νεροφίδες, φᾶτε τοῦ σκασμοῦ κι ἕνας χοντρός μέ κόκκινα ροῦχα θά σᾶς φέρει δῶρα»

Εἶναι -στ' ἀλήθεια- μαγικός ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖον τά μέσα μαζικῆς ἐξημέρωσης ἀντιστάσεων καί ἐξαχρείωσης ἐνστίκτων κρύβουν ἀπό τήν ἑορταστική περίοδο τόν πρωταγωνιστή: τόν Ἰησοῦ Χριστό! Κουβέντα δέν ἀκούγεται γιά Ἐκεῖνον, τήν ἱστορία τῆς γέννησής Του, τό βαθύ νόημα πού ἔχει αὐτή ἡ ὑπέροχη περιπέτεια γιά τήν ἀνθρωπότητα. Τα Χριστούγεννα γιά τά ΜΜΕ εἶναι μία ἡμερολογιακή ἔνδειξη, ἕνας δείκτης κατανάλωσης, μία ἀτζέντα πολιτικοῦ, πού τά στηρίζει καί στηρίζεται ἀπό αὐτά, μία ἐξαιρετική ἀφορμή γιά ταξιδιωτικό ρεπορτάζ μέ τίτλο «Οἱ γιορτές τῶν ἐπωνύμων». Ὁ μόνος πού δέν ἔχει ὄνομα καί ἰδιότητα γιά τούς «ἄρχοντες τοῦ κόσμου τούτου» εἶναι ὁ Χριστός.

Τά κανάλια θά στήσουν τίς κάμερές τούς στή

Βούρδουλας στους κερματιστές

Η φοβερή σκηνή από την Καινή Διαθήκη, όπως την φαντάστηκε ο Καραβάτζιο (1571-1610).

Ο χριστιανισμός είναι αγάπη, κατανόηση, συγχώρεση, αλληλεγγύη και φραγγέλιο σε όσους αργυραμοιβούς που κάνουν τον οίκο του Θεού οίκο εμπορίου.

Ο Χριστός υπέμεινε όλες τις αδικίες που έγιναν σε βάρος Του. Και ραπίσματα και ακάνθινο στεφάνι και διαπόμπευση και σταύρωση και χλεύη. Μόνο σε ένα σημείο Τον είδαμε να... τραμπουκίζει και να τα κάνει μπίλιες. Όταν αντίκρισε το ναό να μολύνεται από τους σαράφηδες. Η αντίδραση του Κυρίου, σήμερα θα καταδικαζόταν ομοφώνως από όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς που λαμβάνουν θαλασσοδάνεια για να λένε στο λαό πόσο λάθος είχε που ζούσε πάνω από τα όριά του. Στο Κατά Ιωάννην (2, 13-17) διαβάζουμε τα ακόλουθα συναρπαστικά:

Ο εκκωφαντικός «ήχος» της σιωπής

«Οι τρόποι που προκαλούν και οδηγούν στη θεοδώρητη ταπείνωση είναι επτά διαφορετικοί, και όμως ο καθένας περιέχει και γεννά τους άλλους·(είναι δε οι εξής:) η σιωπή, η ταπεινοφροσύνη, η ταπεινολογία, η ταπεινή ενδυμασία, η αυτομεμψία, η συντριβή και η εσχατιά. Η με επίγνωση σιωπή γεννά την ταπεινοφροσύνη».
Ευαγγέλου Γ. Καρακοβούνη, «Μικρή Φιλοκαλία 2», εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, σελ. 136
Η περικοπή που παρατέθηκε προηγουμένως είναι έργο του Αγίου Γρηγορίου του Σιναΐτη, το οποίο τιτλοφορείται «137 Ωφέλιμα Κεφάλαια για την Πνευματική Ζωή». Όποιος τα διαβάσει και αποδεχθεί την... πρόκληση να εφαρμόσει κάποιες από τις νουθεσίες του Αγίου που έζησε στα χρόνια της βασιλείας του Ανδρονίκου Παλαιολόγου, στις αρχές του 14ου αιώνα, θα διαπιστώσει έκπληκτος ότι...