Μια συμβουλή νίκης από το παρελθόν

Ο Δίας κεραυνοβολεί τον Τυφώνα. Μελανόμορφη υδρία, περ. 550 π.Χ., γερμ. κρατική συλλογή αρχαιολογικών ευρημάτων, Μόναχο.

«Ο Τυφωέας έγνεψε χαρούμενα τα φρύδια του και έσεισε τους βοστρύχους του. Τα μαλλιά του ξέρασαν δηλητήριο της έχιδνας και ράντισαν ολόγυρα τα βουνά. Γρήγορα έτρεξε προς την σπηλιά του, απ' όπου πήρε τα νεύρα του Δία και τα 'δωσε σαν δώρα φιλοξενίας στον πανούργο Κάδμο, τα νεύρα που είχαν κάποτε πέσει καταγής στη μάχη με τον Τυφώνα».

Νόννου «Διονυσιακά», Τόμος Πρώτος, στ. 507-512, εκδόσεις Κάκτος, σελ. 83

Ο μύθος της σύγκρουσης του Διός με τον Τυφώνα ή Τυφωέα* δεν διδάσκεται καν στην υποχρεωτική εκπαίδευση αν και έχει τόσες πολλές προεκτάσεις, συμβολισμούς και μηνύματα για κάθε ελληνική και παγκόσμια εποχή, ώστε θα έπρεπε να αποτελεί άξονα της Παιδείας όλων των πολιτισμένων ανθρώπων. Σύμφωνα με την παράδοση ο Τυφών είναι

Ο Ψαραντώνης και οι αληθινοί εμείς

«Στου Ψηλορείτη τη κορφή το χιόνι δεν τελειώνει / ώστε να λιώσει το παλιό καινούριο το πλακώνει. Ο Δίας ήντονε βοσκός στ’ Ανωγειανό αόρι / ήντονε και το σπίτι του μέσα στο Περαχώρι».
Ψαραντώνης, «Ο Δίας», από το LP «Ιδαίον Άντρον», Lyra, 1999

Το περιεχόμενο, τα μηνύματα, οι προεκτάσεις και η ισχύς του μουσικού καλλιτέχνη και όσων δημιουργεί και ερμηνεύει δεν μπορούν να προσεγγιστούν μέσα από κάποιο κείμενο – όσο αρμονικά και περίτεχνα κι αν έχει γραφτεί. Μπορείς να περιγράψεις σχεδόν τα πάντα με λέξεις, αλλά όχι τη μουσική. Εκεί (ευτυχώς) προηγείται η εμπειρία. Η τιτανική δύναμη της μελωδίας και του ρυθμού συνδυασμένες με την εμπλουτισμένη και ουράνια στιχοπλοκή γίνεται αντιληπτή μόνο από την ακοή, το βίωμα της ζωντανής εκτέλεσης κάθε τραγουδιού. Σ' αυτή την περίπτωση οποιοσδήποτε σχολιασμός, θετικός ή αρνητικός, ηχεί και φαίνεται κάτι λιγότερο από το τίποτα.
Ειδικά σε ό,τι αφορά την ακουστική μεταφορά της παράδοσης, τα παραπάνω ισχύουν στο πολλαπλάσιο. Ο Ψαραντώνης συνιστά μια...