Ἡ ἐξουσία τρέμει τούς πολλούς. Ὁ τρόμος της παράγει περισσότερο ἄδικο ἀπ' ὅσο ἤδη ἔχει πράξει σέ βάρος τῆς πλειονότητας.
Eπειδή ἔξω ἀπό τόν χορό πολλά τραγούδια λένε, θά γράψω σέ πρῶτο πρόσωπο τί εἶδα καί τί ἄκουσα ὁ ἴδιος στόν ἄθλιο χορό πού ἄνοιξε τό κράτος ἐναντίον τῆς συντριπτικῆς πλειονότητας τοῦ λαοῦ πού ὑπερασπίζεται τό ἔθνος τῶν Ἑλλήνων, τά ἱστορικά κεκτημένα του, πού προέκυψαν ἔπειτα ἀπό πολυαίμακτους ἀγῶνες, ἀλλά καί τήν ἀξιοπρέπειά του.
1. Το συλλαλητήριο ἦταν, σέ πλῆθος, ὑπερδιπλάσιο σέ σχέση μέ τό περσινό. Ὁ παλμός δέ τοῦ κόσμου ἀλλά καί ὁ ἀχός τῆς ὀργῆς του ἦταν πολύ πιό ἔντονο καί ὀξεῖς συγκριτικά μέ ὁποιαδήποτε ἄλλη μαζική κινητοποίηση ἔχει γίνει στήν ἑλληνική πρωτεύουσα.
2. Ὁ βασιλεύς Ἀλέξανδρος Φιλίππου ὁ Μακεδών παραμένει ἀδιαμφισβήτητα πρῶτος στίς συνειδήσεις τῶν Ἑλλήνων. Εἶναι ἀκόμα πρότυπο, ζεῖ στίς καρδιές τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, ἡ θύμησή του ὁρίζει τί σημαίνει ἄριστο, ἄφθαστο, αὐθεντικά ἑλληνικό καί ταυτόχρονα παγκόσμιο. Σχεδόν σέ κάθε βῆμα, σέ κάθε πηγαδάκι κάτι ἄκουγες γιά τόν Ἀλέξανδρο ἀλλά καί τό πόσο λείπει μία
