Βρέθηκα στο Ελληνικό Μέτωπο από την αρχή. Παρακολούθησα την
πορεία του και συμμετείχα σε αυτήν μέχρι το τέλος. Μάλιστα, τις τελευταίες
φωτογραφίες από τα γραφεία της Κολοκοτρώνη 11, όταν αποχωρούσαμε από αυτά (παραθέτω
μία εδώ) λόγω της απόφασης του Βορίδη να ενσωματώσει τον εαυτό του και τα
τμήματα του κόμματος που τον ακολούθησαν στο ΛΑΟΣ, τις τράβηξα εγώ. Νομίζω,
αυτό έγινε τον Νοέμβριο του 2005.
Ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος θυμάμαι πάρα
πολύ καλά ότι στο Ελληνικό μέτωπο απαγορευόταν ρητά η αρνητική κριτική στο
κράτος του Ισραήλ, την εβραϊκή θρησκεία και τον σιωνισμό - το δικαίωμα των
Εβραίων να έχουν πατρίδα και να την ορίζουν όπως εκείνοι νομίζουν και επιθυμούν.
Γι’ αυτό –αλλά και για λόγους… στυλ, κοινωνικούς και άλλους παράξενους και
ανερμήνευτους- ορισμένοι από τον λεγόμενο «εθνικιστικό» χώρο θεωρούσαν
συλλήβδην το Ελληνικό Μέτωπο «μη εθνικιστικό» και μας αποκαλούσαν «μασωνοδεξιούς».
Ο Βορίδης είχε ξεκαθαρίσει από την 1η ημέρα -και δεν
κουραζόταν να επαναλαμβάνει μέχρι και το τέλος- ότι η έκφραση πάσης φύσεως
αντισημιτισμού και αντισιωνισμού από μέλος του κόμματος ήταν επαρκής λόγος
