Ὁδἡγός ἀντιμετώπισης ἐκλογῶν

Τα εἶπε ὅλα ὁ Μεταξάς καί τά ξαναλέμε: «Κάνε ὅ,τι πρέπει καί ἄς γίνει ὁτιδήποτε».

Συνειδητοποίηση πρώτη, σωτήρια, πού μποροῦν νά κάνουν ὅσοι νομίζουν ὅτι «τίποτε καλό δέν μπορεῖ νά προκύψει ἀπό ἐκλογές». Ἄν τό πιστεύουν, ἔχουν δίκιο. Τό ἔλεγε καί ὁ μακαρίτης ὁ Lemmy Kilmister τῶν Motörhead γιά τή μουσική: «Ἄν νομίζεις ὅτι εἶσαι πολύ γέρος γιά νά ροκάρεις, τότε εἶσαι».

Ἀπό τήν ἄλλη, ἄν εἶσαι πεπεισμένος ὅτι μέ τή συμμετοχή σου τά πράγματα μποροῦν νά βελτιωθοῦν, τότε νά συμμετέχεις ὁλόψυχα, αδιαφορώντἄς γιά τό ἀποτέλεσμα. Ας θυμηθοῦμε τή δεοντολογία τοῦ καλοῦ: δέν τό κάνεις ἐπειδή ἐπιδιώκεις κάτι νά ἀποκομίσεις ἀπό αὐτό, ἀλλά ἐπειδή εἶναι τό σωστό.

Οἱ ἐκλογές, μέ τή μυητική διαδικασία τοῦ τεράστιου κόπου, τῆς ἐξάντλησης τῶν σωματικῶν δυνάμεων καί τῆς ἤπιας ἤ ἀκόμα καί ἀνεξέλεγκτης ἀπελπισίας, τήν ὁποία διαδέχονται κατά περιόδους ανάλαμπές παρανοϊκῆς αὐτοπεποίθησης καί βεβαιότητας, σμιλεύουν μερικά εἴδη χαρακτήρων μέ τό

Ξηρασία στό οἰκοσύστημα τῶν ΜΜΕ

Αὐτό κι ἄν εἶναι εἰρωνεία. Οἱ συνδικαλιστικές ἐκλογές τῶν δημοσιογράφων δέν είχαν… δημοσιότητα!

Ἔχει γραφτεῖ ξανά στήν παροῦσα στήλη: Ὅταν σέ ἕνα οἰκοσύστημα μειώνονται δραματικά οἱ πόροι, τότε ἡ παρατηρητικότητα καί ἡ ἐπιθετικότητα τῶν θηρευτῶν αὐξάνονται κατακόρυφα.

Στην Ἑλλάδα, ἐπειδή τό 2009 εἴχαμε τή φαεινή ἰδέα νά ρίξουμε τά πάντα, ὑλικούς καί ἄυλους πόρους στόν ἀλεστήρα τῆς πασοκάρας τοῦ Τζέφρυ, οἱ πόροι τοῦ οἰκοσυστήματος εἶναι ὁρατοί μόνο μέ ἠλεκτρονικό μικροσκόπιο (ἀπό τά καλά, αὐτά πού βλέπουν μποζόνιο Χιγκς στό χιλιόμετρο). Θεωρεῖται ὅτι θηρευτές ἔχουν γίνει οἱ πολίτες, ἄν καί τελικά ἀποδεικνύεται ὅτι...